Het HondenForum

Jade en eten, is nooit echt een succes geweest. Ze at wel, omdat het moest, en omdat Bleza het jat als ze de kans krijgt. Sommige dingen vindt ze erg lekker en eet ze makkelijker dan andere. Met name vis is geen succes, maar dat krijgt ze soms toch echt.
Koekjes aannemen? Bij hoge uitzondering en alleen bij totale ontspanning.
Buiten althans, binnen gaat het beter. Ze weet dat ze altijd iets lekkers krijgt als Mark de deur uit gaat, en als het bedtijd is. Dat is geen enkel probleem, ze geeft ook aan als ze vindt dat Mark weg moet, of als ze vindt dat het bedtijd is (na de laatste ronde).
Het gaat al een tijdje iets beter, zo nu en dan pakte ze ook buiten wel iets aan.

En sinds vorige week is ze ineens compleet omgeslagen.
Buiten continu met haar kop richting mijn hand, jaszak of oogcontact zoeken, vragen om een koekje. Aangelijnd heeft ze vooral aandacht voor mij. Nou ja, voor de koekjes. Andere honden blijft een issue, maar zelfs daarin kalmeert ze nu sneller doordat ik haar af probeer te leiden met iets lekkers. Iets wat tot een paar weken geleden echt niet denkbaar was. Ze reageert ook minder heftig.
Lis gaat sowieso al stukken beter dan een jaar geleden.
Thuis jat ze eten, ze heeft vorige week 25 konijnenoren gejat. Ze keek nooit naar eten, dus ze lagen niet heel goed weggestopt. Zoals wel vaker. Nou ja, ze heeft er vast van genoten.
Ze probeert te schooien, jat nog net niet het eten van mijn bord, al zou ze dat wel doen als ik niet op zou letten.

Ik snap er niks van. Qua voeding, samenstelling of beloningskoekjes is niks veranderd.
Waar het dan ineens vandaan komt? Ik heb geen idee.
Om een lang verhaal kort te maken, inmiddels ben ik hier dus al een paar dagen flink van aan het profiteren, en met succes!

Hier ook zo eentje

Behalve dan dat zij wel van t snoepen is af en toe t eten van m'n bord probeert te jatten
Die is echt van t lekkere en niet van de vleesjes

Maar als ik jou was zou ik er ook flink van profiteren , je weet nooit of t straks weer omslaat ( hoop t niet voor je natuurlijk )

Goed zo Jade, zo hoort het!

Het is volgens mij een dubbel gevoel.

Maar fijn dat ze wel beter eet.

Ja, het is wel veel makkelijker trainen natuurlijk zo! Inderdaad flink van profiteren en hopen dat het zo blijft

Het eerste jaar dat ik Sokkie had was ze slecht en at ze slecht.
Ze kwam als een gratenpakhuis bij me en ik probeerde haar wanhopig dikker te krijgen. Veel dingen lustte ze niet. En als ik haar dan eindelijk wat dikker had, dan werd ze weer ziek. Overgeven en diarree.

Na anderhalf jaar veranderde er iets. Ik denk dat ze zich hersteld had of zo. Ze begon steeds beter en beter te eten.

Nu is ze een SNAAISOK geworden! Ze snaait stiekem eten weg van de andere honden als ze de kans krijgt, is overal als eerste bij. Ik moet uitkijken dat ze niet te dik wordt.

Sokkie moest dus echt van ver komen, en ze is opgenomen geweest in de eerste weken dat ik haar had. Ze werd bij dierenarts aan het infuus gelegd en gedwangvoerd, want anders zou ze gestorven zijn.
Ze heeft een bar slechte start gehad maar ergens is ze toch sterk geweest.
Ik moet afkloppen natuurlijk maar ze is sinds het eerste jaar nooit meer ziek geweest.

Soms moet je leren om dingen lekker te vinden. Is bij mensen ook. Kinderen vinden in het begin ook bijna niks lekker en als volwassene vaak bijna alles.

Kennelijk verander je daar in.

Het moet niet gekker worden...
Ze doet zelfs kunstjes!
Nu kende ze er al wel een paar, maar vandaag weer iets nieuws geleerd.

Ik loop tegenwoordig als ik niet hoef te werken rond een uur of 14.00 een rondje door de wijk, dan zijn de scholen hier verderop uit en stikt het van de kinderen.
Doodeng natuurlijk, althans, dat vindt Jade.
Maar nu al 2 dagen gehad dat er een kind langs fietste en dat ze niet in de stress schoot (zal wel een aantal meters tussen, dat wel, maar het begin is er). En nog mooier, ze pakte zelfs iets lekkers aan!