Het HondenForum

Beste mensen,

Mijn hondje heeft een ernstige nekhernia en ik weet gewoon even niet meer wat ik soms moet doen....
Ze hebben foto's gemaakt en daar was het duidelijk op te zien dat het contrastvloeistof niet doorliep op de plek van de hernia (in de nek). Ze zei het was compleet geknapt.
Mijn hondje Pepe heeft veel klachten ook vanuit zijn ernstige voedselallergie. Hij krijgt speciaal voedsel want hij verdraagt niks. Zelfs niet de standaard voedsel uit de winkel tegen allergieën. Pepe heeft Prednison, en tramadol en andere pijnstilling gekregen maar de pijn komt er regelmatig doorheen (de tramadol werkt niet meer voor hem). Dit zie ik omdat hij zit te trillen en wild uit de oogjes kijkt en dan erg onrustig is. Ook gaat hij wild draaien en lijkt hij ook veel buikpijn te hebben. En dan loopt zijn ontlasting eruit (geen diarree!) puur van de pijn denk ik) Kan dit met de hernia te maken hebben ( de buikpijn)? En ook heb ik kreupeldier.nl gebeld maar Pepe moet dan 2 weken hok rust nou dat wil ik hem niet aan doen. Dat vind hij verschrikkelijk!! Dus dit is voor mij geen optie. Hij is inmiddels 12 jaar met veel problemen ernstige hartproblemen erbij. Hij krijgt daar ook zware medicatie voor.... hoe ver moet ik gaan. De pijn van de hernia komt met vlagen het ene moment gaat het beter en het andere moment slechter. Wat zouden jullie doen? Ik weet het werkelijk echt niet meer........ Ik doe kleine wandelingen met hem. Ook loopt hij dan niet meer los (wat hij zooo graag deed altijd) Zijn er mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt? Had uw hond ook pijn in de buik door de hernia? Ik hoop zo meer verhalen te horen want ik zit er inmiddels behoorlijk radeloos doorheen. Help!

Ik zou hem laten gaan.... hoe moeilijk ook.... wel zo eerlijk (denk ik als buitenstaander)

Hoe ver je moet gaan kun je alleen zelf bepalen helaas.
Het is wel een hoop ellende bij elkaar voor je hondje als ik het zo lees, en hij is ook al aardig op leeftijd.
Ik denk dat ik hem als het mijn hond zou zijn verder lijden zou besparen en hem zijn rust zou gunnen.
Maar dat is mijn mening, ik sta er niet voor zoals jij dat wel staat.
Veel sterkte en wijsheid!

Op die leeftijd was t bij mij over en uit. Hebben zelf een dober gehad met een zware nekhernia in de bloei van zn leven met 5 jaar. Daar hebben we van alles aan proberen te doen en hij is uiteindelijk 10 geworden maar ik zou t niet snel weer doen. Heb hem heel veel moeten onthouden en hij had medicatie nodig en anabolen de laatste jaren...
Hier viel de ontlasting er ook zo uit in zn laatste jaar ook als hij sliep bijvoorbeeld... doodzielig vond ik t.

loslaten is ook houden van. Ik weet hoeveel pijn dat doet, maar kies in het belang van je hond. Sterkte

Waarom probeer je die twee weken benchrust niet? anders zou ik ook zeggen: inslapen

Als het mijn hondje was gunde ik hem zijn rust.

Ik zou hem nog lekker even verwennen en hem dan zijn rust geven. Pijn hebben en er niets aan kunnen doen is iets waarop ik de keuze al snel gemaakt zou hebben. Het is niet makkelijk maar wel eerlijk naar je hondje toe. Sterkte.

Als ik eerlijk ben zou ik daar geen seconde over na hoeven te denken. Geef dat beestje rust.


Kijk eens heel eerlijk naar je hondje... denk dat je dan het antwoord zelf wel weet.

Zoals je het beschrijft zou ik zeggen , laat hem inslapen.

Ik zou hem laten gaan.

Hoe dan ook: niet doorgaan zoals je nu bezig bent. Dit is echt geen leven (maar lijden) als ik het zo lees.

Wat ik zou doen? Ik zou óf een behandeling inzetten voor de hernia (benchrust/operatie), óf een einde maken aan dit lijden.

Inderdaad: hoe moeilijk ook, je hond gaat voor. Doe je hem een plezier met doorgaan? Of kun je hem beter uit z'n lijden verlossen? Van wat je beschrijft, denk ik het laatste. In ieder geval niet doorgaan omdat JIJ hem nog niet kwijt wil!

Fotogravinnetje schreef:Inderdaad: hoe moeilijk ook, je hond gaat voor. Doe je hem een plezier met doorgaan? Of kun je hem beter uit z'n lijden verlossen? Van wat je beschrijft, denk ik het laatste. In ieder geval niet doorgaan omdat JIJ hem nog niet kwijt wil!

Dit dus.

Ik vrees dat het eentonig is, maar toen ik het rijtje aandoeningen zag vond ik het al veel en dacht ik het zelfde als mijn voorgangers. Zeker omdat hij ook al 12 jaar is.

Bedoel je met volledig geknapt dat hij geen diepe pijn reflexen meer heeft? Dan is er echt zo goed als niks aan te doen. Operatie kan, maar de kans van slagen is gering en de revalidatietijd is erg lang. Is hij compleet verlamd?

Urine en ontlasting laten lopen kan inderdaad met de hernia te maken hebben. Hij heeft geen controle meer over zijn blaas etc. Izzy had dat gelukkig nog wel en had ook nog diepe pijnreflexen, dat is de reden dat ik haar heb laten opereren. In Utrecht waren ze er heel eerlijk over, Izzy had een grote kans van slagen, omdat ze nog controle had over haar blaas en omdat ze nog pijnprikkels voelde

Demi schreef:Bedoel je met volledig geknapt dat hij geen diepe pijn reflexen meer heeft? Dan is er echt zo goed als niks aan te doen. Operatie kan, maar de kans van slagen is gering en de revalidatietijd is erg lang. Is hij compleet verlamd?

Die refelexen zal de hond nog hebben, aangezien hij nog kan lopen. De diepe pijnreflexen verdwijnen als laatste omdat de betreffende zenuwen het diepst liggen en dus het meest beschermd zijn.

Ik ben het eens met de meerderheid, voor zover het mogelijk is een accurate oordeel te vormen o.b.v. jouw verhaal. Ontzettend veel sterkte toegewenst in deze moeilijke periode.

doe vooral wat goed is voor je hond. Heel veel sterkte.

Heel, heel misschien dat ik toch nog wat zou proberen met pijnstilling en benchrust, maar dat is afhankelijk van de hond.
Bij Luuk zou ik dat kunnen overwegen (de sul), maar bij Tessa (stresskip) niet. Hoe moeilijk ook, maar ik zou haar laten gaan.

Verder 'sleutelen' zou sowieso niet in mij opkomen bij een hond met deze historie. Pijnstilling en (of) rust.

Sterkte de komende tijd .

Doodsoorzaak van mijn eerste berner bij 13 jaar en zes weken: nekhernia.
10 pillen cortaphen en tramadol. Opereren op die leeftijd is niet meer aan de orde.
Man, wat had dat arme dier een pijn, bij een verkeerde beweging gilde ze het uit, ondanks al die pillen. Dus twee dagen lekker kip met rijst en sperziebonen, daar was ze dol op. En toen kwam de d.a. aan huis om haar haar rust te geven en is ze na drie keer zuchten zachtjes weggegleden.
zwaarste beslissing ooit. Maar wel de beste..

Lieve mensen dank jullie wel voor jullie reacties.

Ik heb de DA gebeld en een goed gesprek gehad.
Zij geeft mij ook het advies om er verder niet aan te ''sleutelen'' want zegt ze we hebben al veel geprobeerd en zij denkt ook het alleen nog maar erger zal worden. Ze adviseerde om er over na te denken om hem te laten gaan...... Vandaag had Pepe een aardige goede dag en zo gaat het dus elke keer op en neer. En juist op die momenten heb ik het moeilijk omdat ik juist dan weer begin te twijfelen. Voorheen heb ik ook 2 hondjes in moeten laten slapen en die beslissing was op een gegeven moment heel duidelijk dat het gewoon niet meer ging. En bij Pepe is er die twijfel misschien omdat hij nog niet ''te slecht'' is..... maar daar gaan we weer wat is te slecht. Pijn is pijn en dat mag je een dier niet aan doen. Maar geloof me ik heb het nog nooit zo moeilijk gehad. Ik heb de DA gezegd dat ik het nog even aan wil zien aankomende week.....zodat ik echt 100 procent achter die keuze kan staan om mijn Pepe te laten gaan. Hoe krom het misschien ook klinkt. Want uiteraard is het wel zo ik waakzaam moet zijn dat ik niet TE ver ga om hem bij me te houden omdat ik van hem hou. Maar soms is houden van juist loslaten. Dank jullie voor jullie reacties en meedenken en ik heb even de tijd nodig om dit te laten bezinken. Ik hou jullie hier op de hoogte....

Wat zit je in een vervelende situatie. Sterkte met je beslissing.

Sterkte.

Heel veel sterkte de komende tijd. Dit zijn altijd de moeilijkste beslissingen om te nemen. Maar je weet vaak zelf wel wanneer het moment daar is. Geniet nog een beetje van je hondje zolang dat kan.

Cinda schreef:Lieve mensen dank jullie wel voor jullie reacties.

Ik heb de DA gebeld en een goed gesprek gehad.
Zij geeft mij ook het advies om er verder niet aan te ''sleutelen'' want zegt ze we hebben al veel geprobeerd en zij denkt ook het alleen nog maar erger zal worden. Ze adviseerde om er over na te denken om hem te laten gaan...... Vandaag had Pepe een aardige goede dag en zo gaat het dus elke keer op en neer. En juist op die momenten heb ik het moeilijk omdat ik juist dan weer begin te twijfelen. Voorheen heb ik ook 2 hondjes in moeten laten slapen en die beslissing was op een gegeven moment heel duidelijk dat het gewoon niet meer ging. En bij Pepe is er die twijfel misschien omdat hij nog niet ''te slecht'' is..... maar daar gaan we weer wat is te slecht. Pijn is pijn en dat mag je een dier niet aan doen. Maar geloof me ik heb het nog nooit zo moeilijk gehad. Ik heb de DA gezegd dat ik het nog even aan wil zien aankomende week.....zodat ik echt 100 procent achter die keuze kan staan om mijn Pepe te laten gaan. Hoe krom het misschien ook klinkt. Want uiteraard is het wel zo ik waakzaam moet zijn dat ik niet TE ver ga om hem bij me te houden omdat ik van hem hou. Maar soms is houden van juist loslaten. Dank jullie voor jullie reacties en meedenken en ik heb even de tijd nodig om dit te laten bezinken. Ik hou jullie hier op de hoogte....

Het is altijd een heel moeilijke beslissing. Maar ik zou geen week meer wachten.

Heel veel sterkte.

Zamunda schreef:

Demi schreef:Bedoel je met volledig geknapt dat hij geen diepe pijn reflexen meer heeft? Dan is er echt zo goed als niks aan te doen. Operatie kan, maar de kans van slagen is gering en de revalidatietijd is erg lang. Is hij compleet verlamd?

Die refelexen zal de hond nog hebben, aangezien hij nog kan lopen. De diepe pijnreflexen verdwijnen als laatste omdat de betreffende zenuwen het diepst liggen en dus het meest beschermd zijn.

Ik had het niet goed gelezen, ik dacht dat de hond niet meer kon lopen

Akelig veel sterkte!

Houd altijd voor ogen dat je beter een week te vroeg kunt zijn dan een dag te laat.
Die dag teveel, dat vergeef je jezelf nooit meer.

Sterkte.