Doof, en inmiddels blind aan het worden

[Mojuan]

Graag zou ik ervaringen lezen van mensen die ook een hond hebben gehad die al doof was, en blind begon te worden.
Hoe ga ik hiermee om?
Moos is al een tijdje doof, daar heeft hij geen last van. Maar nu begint hij slecht te zien, en ik merk dat dit toch wel wat problemen op begint te leveren.
Zo heeft hij mij al een keer in het gezicht gehapt uit schrik.

In hoeverre heeft een hond het nog leuk wanneer hij echt zowel doof als blind is?
Nu ziet hij nog wel een beetje, en het is vooral 1 oog waarbij het erg slecht aan het worden is.

Graag ervaringen en meningen.
Ik wil dat hij het leuk heeft, en ik wil zeker weten dat ik er op de juiste manier mee omga.

[alm@]

Mijn vorige hondje werd met een jaar of 13 doof en dat is nooit een punt geweest, met handgebaren kwamen we een heel eind. Eén oogje werd blind toen hij een jaar of 18 was en dat ging ook nog wel maar toen ik begon te merken dat hij schrikkerig werd en tegen dingen aan begon te lopen, heb ik hem in laten slapen.

[Mojuan]

Ja hij reageert erg goed op handgebaren.
Maar hij begint nu dus af en toe echt schrikkerig te worden, tegen dingen aanlopen doet hij nog niet.... dus eigenlijk zou daar wel de grens moeten liggen voor wat nog leefbaar is voor een hond.

[alm@]

Dat was mijn grens in elk geval wel maar misschien denkt een ander daar wel heel anders over

[gonnie]

Voor zover ik weet is Tama niet doof, maar ze heeft wel staar, ze loopt in principe niet echt ergens tegenaan, alleen het naar buiten gaan is een crime. Dan raakt ze in paniek en doordat ze dan ineens gaat hollen knalt ze wel ergens tegenaan.
En ze wordt bang van haar etensbak. Ze gilt als ze ergens van schrikt. Bijten doet ze gelukkig nog niet.
Als ze iets hoort vallen dan springt ze van de bank en komt gauw naar me toe met haar staart tussen haar benen.

als ze buiten losloopt gaat het prima, alleen als de zon schijnt heeft ze het niet naar haar zin en komt ze vlakbij me lopen. Aan een korte lijn lopen vindt ze niks ze raakt dan in paniek. Heb haar nu aan de flex maar ja, in het flat moet die toch op de kortste stand anders is het niet veilig voor anderen en voor ons, als we de lift in gaan wil ik niet dat zij nog buiten sta of ik binnen dus dan moet ze wel kort aan de lijn en dat vindt ze echt tien keer niks, dan gilt ze dus bij het naar buiten of binnen lopen.

Heb haar al druppels gegeven maar dat helpt niet echt.

[gonnie]

Dat was mijn grens in elk geval wel maar misschien denkt een ander daar wel heel anders over

Ik denk daar ook zo over, heb alleen een man die er niet zo over denkt.

Ik persoonlijk denk dat Tama het leven ook geen zak meer aan vindt. Alleen als ze buiten losloopt en er schijnt geen zon is ze vrolijk. s'ochtends vroeg is ze het gelukkigst buiten.

[jeanine]

Chicka is nu 15 1/2 en behoorlijk doof en 1 oog ziet ze slecht. Ik merk aan haar dat ze schrikkeriger is.
Dus haar nooit zomaar aanraken en goed op haar letten, in het bos wil ze wel achterblijven. Als er andere honden aankomen doe ik haar aan de lijn of til haar op. dat gesnuffel moet ze niks meer van hebben. als een hond heel rustig met haar is gaat het wel goed.

verder hand gebaren, geef een zwaai met mijn arm als ze moet komen en dat werkt prima.
voorderest pittige tanden die goed eet, goed drinkt, goed plast en poept en elke dag over de dag verdeeld zeker nog 1 1/2 uur mee gaat wandelen.

[cornelia]

Onze Bo werd eerst doof maar dat was geen probleem, deed het goed op gebaren.

Toen hij minder ging zien (staar) hebben we dat een beetje op kunnen vangen door nog meer routine aan te brengen
in de dag. Zelfde wandelingetjes, wat ruimer door de bochten, geen boswandelingen waar hij niet kon anticiperen op zaken als gevallen takken of plassen (dus meer de ruimere paden of asfalt en dan zelf beetje opletten wat er voor zijn voeten kwam), niet los laten lopen, veel doen met aanrakingen, soms hem gewoon met de hand sturen, soms kort aan de lijn zodat hij b.v. je been voelde, zaken korter onder zijn neus houden, nooit meubels verplaatsen of dingen rond laten slingeren, dingen die hij toch al eng vond extra vermijden (b.v. geen andere honden in zijn buurt laten)

Helaas werd Bo ook nog eens dement en begon hij daarbij passend gedrag te vertonen (nachtelijke desorientatie in huis b.v.)
Gelukkig hebben we niet lang voor de vraag gestaan of we hem moesten laten gaan want op 15 en een half jaar kreeg hij, vrij snel na de 1ste tekenen van dementie een hersenbloeding en is hij gestorven.

Onze ervaring is dat met aanpassingen, geduld, wat extra tijd en inzet (je moet wel eerlijk kijken naar wat mogelijk is, mijn echtgenoot is b.v. altijd thuis dus die nam veel zorg op zich en dus daar hadden wij een voordeel) je ver kunt komen. Wij waren en zijn er nog steeds van overtuigd dat Bo een blij leven heeft gehad ook gedurende zijn laatse anderhalf jaar.

Sterkte.

[Leanne]

Onze franse bul van bijna 11 is ook stokdoof, daar is idd nog goed mee om te gaan.
Ze begint ook te dementeren denk ik.
Als ze ook nog blind zou worden dan denk ik niet dat ik haar nog lang zou laten doorlopen, wordt wel heel lastig communiceren zo.
Maar wellicht groei je ook wel in dit proces en is het niet zo moeilijk als ik het me nu voorstel.

[ranetje]

Als ze schrikkerig wordt van aanraken zou je nog kunnen proberen of je dat kunt verbeteren door hem iets lekkers te geven als je hem aanraakt.
In het begin het lekkers vast voor de neus houden (met veel geur dus) zodat hij weet dat er wat komt.
Ook zachtjes in zijn richting blazen (in huis) kan hem voorbereiden op aanraking.

[Topline]

Mijn shih tzu van ruim 13 is sinds drie weken blind. Ze miste al een oog en nu heeft het netvlies van het andere oog losgelaten en is ze in een klap helemaal blind. Ook is ze voor 90% doof. Ik heb het nu drie weken aangekeken maar ik vind haar dermate gehandicapt dat we haar as dinsdag laten inslapen. Ze is nog wel blij maar kan eigenlijk niks meer zelf. Omdat we ook nog drie boxers hebben en zij het laagste in rang staat, wordt ze nu gecorrigeerd om dingen waar ze niks aan kan doen, zoals te dicht langs een speeltje lopen of te dicht bij de mand waarin de 'opperteef' ligt te slapen, ze krijgt dan een snauw en die ziet ze niet aankomen, dat verdiend ze niet. Ook kan ze niet meer op en af de bank springen, haar veilige slaapplek en aan de riem lopen lukt ook niet meer. Dus ze is helemaal afhankelijk van ons en dat is niks voor haar, Wij noemen haar onze barones omdat het zo'n karaktervol nuffig hondje is. Maar het doet wel heel veel pijn hoor, zo'n beslissing

[Mojuan]

Mijn shih tzu van ruim 13 is sinds drie weken blind. Ze miste al een oog en nu heeft het netvlies van het andere oog losgelaten en is ze in een klap helemaal blind. Ook is ze voor 90% doof. Ik heb het nu drie weken aangekeken maar ik vind haar dermate gehandicapt dat we haar as dinsdag laten inslapen. Ze is nog wel blij maar kan eigenlijk niks meer zelf. Omdat we ook nog drie boxers hebben en zij het laagste in rang staat, wordt ze nu gecorrigeerd om dingen waar ze niks aan kan doen, zoals te dicht langs een speeltje lopen of te dicht bij de mand waarin de 'opperteef' ligt te slapen, ze krijgt dan een snauw en die ziet ze niet aankomen, dat verdiend ze niet. Ook kan ze niet meer op en af de bank springen, haar veilige slaapplek en aan de riem lopen lukt ook niet meer. Dus ze is helemaal afhankelijk van ons en dat is niks voor haar, Wij noemen haar onze barones omdat het zo'n karaktervol nuffig hondje is. Maar het doet wel heel veel pijn hoor, zo'n beslissing

Sterkte, dat klinkt idd helemaal niet meer als een leuk leven

[Rami]

Mijn oude golden was zeker een jaar lang echt stokdoof, voordat hij stierf. Maar hij leed er niet bepaald onder. Deed gewoon zijn ding. Maar hij lette sowieso altijd heel erg op mij. We bleven dus gewoon communiceren.
Blind en doof... dat lijkt me wel heel moeilijk.

[*Anita*]

helaas hier ook het dilemma.
Harley is al jaren door een trauma doof aan 1 oor.
Sinds kort ook blind door pra. Merk toch dat het moeizaam is en vraag me steeds vaker af of ik hem nog een plezier doe om met hem aan te modderen.
Hoopte dat hij er aan zou wennen maar met momenten raakt hij toch in paniek

[gonnie]

Dat was mijn grens in elk geval wel maar misschien denkt een ander daar wel heel anders over

Ik denk daar ook zo over, heb alleen een man die er niet zo over denkt.

Ik persoonlijk denk dat Tama het leven ook geen zak meer aan vindt. Alleen als ze buiten losloopt en er schijnt geen zon is ze vrolijk. s'ochtends vroeg is ze het gelukkigst buiten.

Je zou een zonnebrilletje voor haar kunnen kopen, de hond van mijn vriendin had vergevorderde staar, en die had ook heel veel last van zonlicht. Dat zonnebrilletje maakte het een stuk aangenamer voor haar om buiten te zijn.

Daar had mijn man het ook al over, blijft dat zitten dan?

[Ytje]

De cairn terrier van mijn oma inmiddels alweer 17 is afgelopen 4 a 5 jaar blind en doof geworden. Zo opeens we denken aan soort kleine beroerte. Joy is nog altijd enorm vrolijk geweest en loopt nog kilometers door het huis. Het is even behelpen maar ging prima. Als ik op bezoek kwam en ze rook me ging ze helemaal los met kwispelen en kroelen. Ze is nog steeds gelukkig en gaat nog overal mee naartoe aan de riem. Geen probleem dus. Je ziet zelf echt wel of je hond nog gelukkig is.

[Gimmick]

Hier ook een golden retriever reu van ruim 10 jaar die voor 90% blind is en nu doof begint te worden.
Iets meer dan een half jaar terug heb ik besloten dat hij hier niet meer kan wonen. Met twee kleine kinderen onder de 3 jaar ligt er teveel speelgoed op de grond. Hij struikelde er continu over. Ook de twee jonge teven begonnen hem te terroriseren wat hij niet aan zag komen.
Het leven is te ongestructureerd voor hem bij ons thuis.
Mijn ouders kunnen hem een rustige oude dag bezorgen met veel structuur.
Dus hij woont daar nu naar alle tevredenheid.
Nu hij dover begint te worden en zijn achterhand valt af en toe uit zijn we gaan twijfelen waar ligt de grens.

[Fabiola17]

Joy hoort bijna niks meer, maar dat is geen probleem eigenlijk. Ze is sowieso heel braaf, rent nooit weg of zo, en wat handgebaren werken goed. Ze ziet nog redelijk denk ik. Wel heb ik soms het idee dat ze wat warrig wordt. Het geeft verder nog geen problemen gelukkig.
Mocht ze ook slecht gaan zien dan weet ik het nog niet, dat zien we dan wel weer.

[jeanine]

Als ze schrikkerig wordt van aanraken zou je nog kunnen proberen of ja dat kunt verbeteren door hem iets lekkers te geven als je hem aanraakt.
In het begin het lekkers vast voor de neus houden (met veel geur dus) zodat hij weet dat er wat komt.
Ook zachtjes in zijn richting blazen (in huis) kan hem voorbereiden op aanraking.

goede tips, dank je!

[Antonetta]

Mijn vorige hond is toen hij ouder werd doof en blind geworden, het is voor hem geen probleem geweest. Hij heeft tot het laatste toe van zijn leventje genoten, hij lag tegen het einde het liefste in het zonnetje te luieren. Wandelen wilde hij op den duur niet meer, ik liet hem toen uit aan de voor hem vertrouwde bosrand. Hij was heel gevoelig voor trillingen en beweging waar door hij met Mowgli mee blafte als de bel ging, hij voelde de beweging van de vloer of de luchtverplaatsing door Mowgli haar staart. Zo wist hij ook precies wanneer er iets te halen of doen was, Mowgli verrade het altijd. Hij heeft nooit naar ons gehapt, hij was geen schrikachtige hond en er werd erg rustig met hem om gegaan. Zal Balou in Gizmo zijn situatie zitten, dan weet ik zeker dat hij geregeld in mijn vingers hangt omdat hij erg eenkennig is en bij schrik zeker zal bijten.