Het HondenForum

Nou bij mijn ras zou ik als fokker ook nog flink nadenken of ik dat zou aandurven.

Gemiddelde leeftijd bij ons ligt op 12.6. Gemiddeld. Meerendeel wordt ouder. Het overgrote deel van de jongere honden overlijdt wegens een ongeluk. En dan nog, dan nog, zou ik NOOIT een garantie durven, willen en kunnen geven op een hondenleven van minstens 11 jaar. Belachelijk. En ik blijf het zeggen, een keurmeester is geen dierenarts.

Ooit had ik de ambitie om in de toekomst misschien eens een nestje te fokken, maar de zin vergaat je zo ongeveer met de minuut...

Zelfs als de keurmeester daar enig inzicht in heeft kan hij een hond nooit gegarandeerd gezond verklaren.
Misschien, met hulp van die DA die moet worden ingeschakeld gezond op het moment van keuring.
En dat zegt nog weer niks over vererving.

Wat er zo uit dat project-plan is gehaald en afgeserveerd door René Woudman slaat ook helemaal nergens op.
Wie heeft dat Fairfok in vredesnaam verzonnen?

ranetje schreef:Zelfs als de keurmeester daar enig inzicht in heeft kan hij een hond nooit gegarandeerd gezond verklaren.
Misschien, met hulp van die DA die moet worden ingeschakeld gezond op het moment van keuring.
En dat zegt nog weer niks over vererving.

Wat er zo uit dat project-plan is gehaald en afgeserveerd door René Woudman slaat ook helemaal nergens op.
Wie heeft dat Fairfok in vredesnaam verzonnen?

Raad van Beheer, who else .

http://www.rijksoverheid.nl/documenten- ... irfok.html

Onuitvoerbaar en onrealistisch project, nmm.

Raad van Beheer is een instituut.
Dat heeft van zichzelf geen hersenen.
Dus er moeten mensen in dat instituut zijn geweest die hebben bedacht dat dit een mooie PR was

ranetje schreef:Zelfs als de keurmeester daar enig inzicht in heeft kan hij een hond nooit gegarandeerd gezond verklaren.
Misschien, met hulp van die DA die moet worden ingeschakeld gezond op het moment van keuring.

Precies, ook de DA geeft geen garantie voor de toekomst. Zelfs niet, als je daar de Royal Canin brokken haalt

Wat ik positief vind, is het feit dat het openen van de stamboeken niet meer onbespreekbaar is. Letterlijk in artikel 3.3.1:
De Raad van Beheer stelt voor alle rashondenpopulaties zo nodig de stamboeken open; dit gebeurt in overleg met internationale stakeholders als het gaat om niet-Nederlandse rassen. Voor een aantal rassen is het anno 2014 mogelijk om honden van een ander ras in te kruisen.

Daarnaast de mogelijkheid om bij rassen met een beperkte genenpoel ook outcrosses toe te laten en NEK's te schrappen (art. 3.3.4):
c. Outcross
Om de genenpool te verbreden, is het noodzakelijk dat ‘nieuw’ DNA in een ras wordt gebracht. Dit kan met een zogeheten outcross, het inkruisen van een ander erkend hondenras in een bepaald ras. Voordat met een outcross begonnen kan worden, moet eerst per ras een plan van aanpak opgesteld worden, waarin beschreven wordt hoe de outcross wordt ingevuld. De Raad van Beheer ziet graag dat hierbij druppelsgewijs honden van een ander ras ingekruist worden. Dit betekent dat er na de inzet van een hond van een ander ras eerst weer een aantal kruisingen binnen het ras plaatsvindt, voordat opnieuw een hond van een ander ras wordt ingezet. Zo kun je gecontroleerd sturen en direct ingrijpen als dat nodig mocht blijken en blijft het ras met al zijn karakteristieken zo veel mogelijk behouden. Van te voren kan de in te kruisen hond getest worden op bekende aandoeningen bij zijn ras om te voorkomen dat er nieuwe gezondheidsproblemen binnen het ras geïntroduceerd worden.
In alle gevallen moet de rasvereniging bereid zijn de rasstandaard aan te passen. Hoe zorgvuldig er ook ingekruist wordt, feit is dat de rastypische kenmerken zullen veranderen. Vanuit het verbreden van de genenpool kunnen aan een outcross aanvullende voorwaarden gesteld worden, zoals de inzet van nakomelingen voor de fokkerij om er voor te zorgen dat de fokpopulatie voldoende groot blijft. Voorbeelden van rassen waarbij outcross door de Raad van Beheer samen met de rasverenigingen wordt ingezet, zijn de Saarlooswolfhond en de Wetterhoun.

d. Niet-erkende kleur
Binnen de rasstandaard is vastgelegd welke kleuren een hond van een bepaald ras mag hebben. Met honden die een niet-erkende kleur hebben, mag niet gefokt worden. Daarmee sluit je ze uit voor de fokkerij en versmal je de genenpool. Dit is onnodig.
Zolang een bepaalde kleur niet samenhangt met gezondheidsproblemen, vinden wij dat fokken met zo’n hond mogelijk moet zijn. We kunnen dan evenzo goed een stamboom afgeven en desgewenst vermelden we daarop dat de pup een hond met een niet-erkende kleur is. Ditzelfde geldt ook voor niet-erkende haarvariëteiten.
Zolang de haarvariëteit niet samenhangt met bepaalde gezondheidsproblemen, kiest de Raad van Beheer voor een brede genenpool waardoor ook honden met niet-erkende haarvariëteiten voor de fokkerij kunnen worden ingezet. Om het fokken met niet-erkende kleuren of bepaalde haarvariëteiten mogelijk te maken, was aanpassing van het Kynologisch Reglement noodzakelijk. De Algemene Vergadering heeft medio 2014 met deze verandering ingestemd.

Alleen wordt het probleem van look-a-likes niet echt aangepakt. Alleen de verantwoordelijkheid wegschuiven door te beweren dat omdat het om ongeregistreerde honden gaat er niets aan te doen is. Terwijl m.i. de Raad van Beheer juist hierin een zeer belangrijke rol kan spelen.
Waarom niet deze look-a-likes in een jaarlijkse show oproepen om ze gratis te laten aankeuren? Kun je gelijk nieuw/vers bloed in de genenpoel aanbrengen. Zoals hier op het forum al vaker is gezegd: er zijn zát broodfokhonden die qua gezondheid en betere anatomie juist een aanwinst zouden zijn voor het ras (denk hierbij aan de boxers en bulletjes met meer neus).
En met dna-testen kun je evt. raszuiverheid bepalen (bijvoorbeeld meer dan 80% van het desbetreffende ras is voldoende om opgenomen te worden in de aankeuring).
En je hebt gelijk het registratieprobleem (deels) opgelost. Win-win, dus.

Nou ja, zomaar wat gedachtenspinsels....

Inge O schreef:jij zou er zelfs nog willen over nadenken ?

Ik persoonlijk denk er niet meer over tot er een gen test voor het epilepsie gen Is.

Niet dat ik dat nu op korte termijn verwacht. Ik heb niet voor niets een Leuke herplaatser in huis gehaald

Voor mij even geen fok meer.

De stukken die Lieke citeert, geven toch in ieder geval wel wat hoop. Ik vraag me alleen af of de rasverenigingen hier op grote schaal aan mee willen werken. In hoeverre gaan zij de gedachte aan 'raszuiverheid' loslaten?

borgen
maatregelen treffen om het voortbestaan veilig te stellen zodat het niet verwaterd. Bijvoorbeeld in de vorm van kwaliteitsborging.
Dat is toch iets anders dan garanderen?

Hoe dan ook, de mogelijkheden voor het verbreden van de genenpoelen worden steeds groter en daarmee de mogelijkheden op gezondere en dus betere fok.
Ik zou dan nog steeds het woord garantie niet willen gebruiken maar je uiterste best doen met deze handvatten lijkt me een goed begin.

Nanna schreef:Ik vind het prijzenswaardig dat de deur wordt opengezet. Maar ik denk dat veel verenigingen pas mee zullen gaan werken als het water ze aan de lippen staat. Zoals dat bij de Wetter en de Saarloos het geval was. En dat is gewoon zonde.

Pardon?
De vereniging van zowel Wetter als Saarloos waren de initiatiefnemers.
Zoals jij het hier zegt is het alsof er pas iets door hen werd gedaan toen het niet anders meer kon en dat is absoluut niet waar.
Wij zijn hier al járen mee bezig. Het waren niet de verenigingen die het zo lang hebben tegengehouden.

Overigens denk ik niet dat welzijn en tentoonstellingen op gespannen voet staan met elkaar.
Wat tentoonstellingen hebben bewerkstelligd (want dat ontken ik heus niet) kunnen ze ook weer terugdraaien. Op exact dezelfde wijze.

Nanna schreef: Ik denk dat dat redelijk onrealistisch is, temeer daar er door de rashondenfok altijd naar de broodfok gewezen wordt als het op afwijkingen en ziektes aankomt. Want dat zit allemaal in de broodfok en uiteraard niet in het heilige pure bloed Waarom zou je dat dan ook met dat broodfokbloed gaan bezoedelen?

Waarom moet ik nu meteen aan Harry potter denken?

Modderbloedjes,dreuzels, half bloedjes, vol bloedjes, snulln enz hihihi

Suuz! schreef:

Nanna schreef: Ik denk dat dat redelijk onrealistisch is, temeer daar er door de rashondenfok altijd naar de broodfok gewezen wordt als het op afwijkingen en ziektes aankomt. Want dat zit allemaal in de broodfok en uiteraard niet in het heilige pure bloed Waarom zou je dat dan ook met dat broodfokbloed gaan bezoedelen?

Waarom moet ik nu meteen aan Harry potter denken?

Modderbloedjes,dreuzels, half bloedjes, vol bloedjes, snulln enz hihihi

Maar wat Marjoleine zegt is ook waar. Het moet vanuit de vereniging(en) zelf komen. Die moeten verder kijken dan hun (stamboom)neuzen lang zijn.

Nanna schreef:

Marjoleine schreef:

Nanna schreef:Ik vind het prijzenswaardig dat de deur wordt opengezet. Maar ik denk dat veel verenigingen pas mee zullen gaan werken als het water ze aan de lippen staat. Zoals dat bij de Wetter en de Saarloos het geval was. En dat is gewoon zonde.

Pardon?
De vereniging van zowel Wetter als Saarloos waren de initiatiefnemers.

Yep. Waarom eigenlijk?

Ik kan niet voor de Saarlozen spreken, maar bij de wetters was dat omdat wij zagen dat het COI te hoog was, de genetische variatie te klein werd en er domweg te weinig honden waren voor een goede populatie.
Niet omdat er zoveel gezondheidsproblemen zijn. Dat wil je denk ik horen? Maar dat is niet zo.

Wij hebben deze stappen genomen omdat we voorzagen dat die problemen er aan zouden komen.
Ik durf te zeggendat de Wetterhoun een relatief gezond ras is. En dat willen we zo houden, vandaar deze stappen.

Tegelijk is die relatieve gezondheid dus de reden dat er nu een andere vereniging is die de noodzaak van vers bloed niet ziet. Want ze barsten niet van de ziektes namelijk. En dus, zegt men, is er niets aan de hand en moet je gewoon laag in COI fokken. Zij zijn er van overtuigd dat dat kan en voldoende is.

Nanna schreef:Ik hoor liever niet dat er gezondheidsproblemen zijn. Maar een te hoog COI en een te kleine genetische variatie vallen bij mij ook onder 'het water aan de lippen hebben staan'. Vaak zie je al tekenen aan de wand zoals leeg blijvende teven of kleine nestjes.

Gelukkig zijn er nog mensen die wel voldoende visie hebben op dit gebied

Alles wat ik zeg is dat het jammer is dat ze nu niet een begin maken met álle rassen. Ook bij rassen met nog redelijk veel genetische variatie. Waarom wachten tot je eigenlijk wel móet?

Omdat mensen niet geloven dat die noodzaak er is.
Geloofde jij dat 15 jaar geleden? Niet omdat er fysiek dingen anders werden, maar domweg omdat je bedacht dat een gesloten genenpoel problemen kan geven? Realiseerde je je dat een gesloten populatie niet slim is?

Mensen geloven dat niet als ze het niet zien. Zo simpel is het. En dat is dus het punt: die genen zijn niet zichtbaar.
En dat het dus allemaal een grote berg van hetzelfde is, dat zie je niet. En dat maakt het voor de meeste mensen echt heel moeilijk te aanvaarden.

Nanna schreef:Uit Fairfok van de RvB:

Staat onder Ambities, punt 2.2

In 2018 zijn bij alle fokkers gezondheid, welzijn en sociaal gedrag van de reu en teef leidend en bepalend voor de fokdoelen; d.w.z. 100% compliance. Er wordt niet meer gefokt met honden als het risico op gezondheids-­‐, gedrags-­‐ en welzijnsproblemen te groot is of als de dieren niet meer zelfstandig en natuurlijk kunnen functioneren. Zo nodig wordt er gestopt met het fokken met honden waarbij dergelijke problemen onvermijdelijk zijn.

Hm. Zou dat betekenen dat sommige rassen ophouden te bestaan?

Je mot wel een positief geleuf houwe , 2018 word ech wel een topjaartje.

Hoorde gisteren nog een pareltje nav de rashondenfokkerij zoals die nu in het nieuws is.

11 mnd oude teef. Heeft nog weinig kunnen doen ivm steeds ziek/blessure (onder flink wat staal gevallen op het terrein waar ze loopt en flinke jaap voorpoot wat niet dicht wilde weken geduurd. Nu net 2x mee trainen en oorontsteking en oor helemaal kapot gekrast tot bloedens toe dus weer DA) zegt een gasttrainer "ja dat heb je met die stamboom dingen, was pas nog op tv, 40% is ziek. Je kan beter een zonder stb nemen" ehhhhh klok-klepel en juist in de KNPV fok lijkt onverantwoorde inteelt op inteelt steeds meer en meer voor te komen.

Mij baart het ook al lange tijd zorgen dat bij een in aantallen vrij klein ras zo vaak dezelfde reu gebruikt wordt. Ik zie bij de Laekense nu steeds dezelfde reu die bij aankomende en recente dekkingen gebruikt wordt. Hoe maak je een genenpoel die al zo klein is, nóg kleiner...
En dat terwijl er met wat goed zoeken en soms misschien een kleine concessie doen aan het voor jou ideale type qua uiterlijk flink wat meer gezonde reuen beschikbaar zijn.

Nanna schreef:

LongFields schreef:Mij baart het ook al lange tijd zorgen dat bij een in aantallen vrij klein ras zo vaak dezelfde reu gebruikt wordt. Ik zie bij de Laekense nu steeds dezelfde reu die bij aankomende en recente dekkingen gebruikt wordt. Hoe maak je een genenpoel die al zo klein is, nóg kleiner...
En dat terwijl er met wat goed zoeken en soms misschien een kleine concessie doen aan het voor jou ideale type qua uiterlijk flink wat meer gezonde reuen beschikbaar zijn.

Meestal is het probleem dat teveel fokkers vinden dat een ánder dat maar moet doen. Zijzelf willen graag goed scoren met mooie pups. Ergens ook best wel begrijpelijk natuurlijk want verreweg de meesten fokken niet zoveel en dan wil je natuurlijk ook dat wát je fokt ideaal is qua uiterlijk. Of het ook goed is voor een ras is een tweede.

Zelf heb ik daar eerlijk gezegd nooit zo'n last van gehad, op de eerste dekking die ik ooit liet doen na heb ik iedere keer een op dat moment nog niet eerder gebruikte reu gebruikt. Die reuen zijn daarna nog wel naar mijn eigen idee te vaak ingezet, maar daar heb ik dan weer geen invloed op natuurlijk.
Ik vind zelf wel dat reueneigenaren zelf ook bewuster zouden mogen zijn van hoe vaak het inzetten van hun reu wenselijk en verstandig zou zijn. Ik heb te vaak het gevoel dat het dekgeld een grotere motivatie is om een beslissing te nemen de reu weer in te zetten dan of het ras er nog belang bij heeft.

En afstand ook Longfields. Tenminste hopelijk bij andere rassen minder, maar ik wordt al vreemd aangekeken als ik naar Brussel rij voor een dek.

Pas vroeg clubgenoot of ik goede reu wist (niet stamboom) raadde er 1 aan, maar was "te ver" nl wel 60km.

Mensen zijn overigens ook verbaasd als je een dek afwijst heb ik ondervonden. Tot aan zwartmaken aan toe

Zij betalen dus jij hebt je reu maar beschikbaar te stellen is hun mening.

Nanna schreef:Meestal is het probleem dat teveel fokkers vinden dat een ánder dat maar moet doen. Zijzelf willen graag goed scoren met mooie pups. Ergens ook best wel begrijpelijk natuurlijk want verreweg de meesten fokken niet zoveel en dan wil je natuurlijk ook dat wát je fokt ideaal is qua uiterlijk. Of het ook goed is voor een ras is een tweede.

Dit is het punt wel inderdaad.
En dat gaat echt niet om het showen want je ziet het ook als er niet geshowd wordt.
Als je vraagt waarom ze die ene reu willen is de reden meestal niet eens duidelijk. Ja, hij is zo mooi. Of kampioen. Of bekend.
Of hij wordt veel gebruikt, dus dan moet hij wel goed zijn.

Mensen snáppen niet wat goed precies is. En een zinnige reden voor een keuze hebben ze meestal ook niet.
Ik begrijp dan ook best dat ze vinden dat een ander het moet doen, want ze hebben zelf geen idee wát ze dan moeten doen.
En dat is echt heel lastig uit te leggen.

En zien dekken doet dekken denk ik. Binnen 2 dagen na aankondiging van de eerste dek van m'n jonge reu was er een aanvraag binnen. Overigens wel knappe (andere) lijnen en op het oog fokker met het hart op de juiste plaats en qua timing misschien toeval maar zeker opvallend.

crutz schreef:En afstand ook Longfields. Tenminste hopelijk bij andere rassen minder, maar ik wordt al vreemd aangekeken als ik naar Brussel rij voor een dek.

Bij de Laekense ontkom je daar sowieso niet aan, het zou wel heel erg toeval zijn als ik een geschikte reu zou vinden die dan ook nog eens binnen de 50 kilometer afstand zou zitten. Ik ben voor dekkingen in België, Duitsland en Denemarken geweest, en ook in Nederland zelf was het al minstens 100 kilometer enkele reis om bij de reu te komen.

Maar ik kan me op zich wel voorstellen dat mensen ook afstand als criterium gaan gebruiken wanneer er een veel groter aanbod is aan dekreuen.

LongFields schreef:Maar ik kan me op zich wel voorstellen dat mensen ook afstand als criterium gaan gebruiken wanneer er een veel groter aanbod is aan dekreuen.

Niet eens zozeer groter.
Bij de stabijs is de concentratie meer in Nederland, gewoon door het ras.
Daar zijn echt fokkers die specifiek binnen een straal van 75 km zoeken.
Ik kan daar niet bij met m'n pet.

LongFields schreef:

crutz schreef:En afstand ook Longfields. Tenminste hopelijk bij andere rassen minder, maar ik wordt al vreemd aangekeken als ik naar Brussel rij voor een dek.

Bij de Laekense ontkom je daar sowieso niet aan, het zou wel heel erg toeval zijn als ik een geschikte reu zou vinden die dan ook nog eens binnen de 50 kilometer afstand zou zitten. Ik ben voor dekkingen in België, Duitsland en Denemarken geweest, en ook in Nederland zelf was het al minstens 100 kilometer enkele reis om bij de reu te komen.

Maar ik kan me op zich wel voorstellen dat mensen ook afstand als criterium gaan gebruiken wanneer er een veel groter aanbod is aan dekreuen.

Bedoel het ook meer dat velen uit bv NL dan eerder gebeurd zullen zijn een reu uit NL/Belgie/Dld (bv dan bij de laekense) dan dat ze het verdwenen zoeken, waardoor je dan in je eigen regio okk veel vt zelfde krijgt.

Marjoleine schreef:

LongFields schreef:Maar ik kan me op zich wel voorstellen dat mensen ook afstand als criterium gaan gebruiken wanneer er een veel groter aanbod is aan dekreuen.

Niet eens zozeer groter.
Bij de stabijs is de concentratie meer in Nederland, gewoon door het ras.

Op zich is het niet standaard zo dat de concentratie persé groter is in het land van herkomst, bij de Belgen en zeker bij de Laekense is dat alvast niet zo namelijk.

Nanna schreef:

LongFields schreef: Ik vind zelf wel dat reueneigenaren zelf ook bewuster zouden mogen zijn van hoe vaak het inzetten van hun reu wenselijk en verstandig zou zijn. Ik heb te vaak het gevoel dat het dekgeld een grotere motivatie is om een beslissing te nemen de reu weer in te zetten dan of het ras er nog belang bij heeft.

Waarheid als een helaas....

Plus er wordt maar op los gecastreerd, waardoor veel honden niet meer mee kunnen doen in de fok
ik sprak een tijdje geleden iemand die op zoek was naar een reu en een mooie combi gevonden had. Alle reuen uit dat nest bleken al gecastreerd te zijn

LongFields schreef:

Marjoleine schreef:

LongFields schreef:Maar ik kan me op zich wel voorstellen dat mensen ook afstand als criterium gaan gebruiken wanneer er een veel groter aanbod is aan dekreuen.

Niet eens zozeer groter.
Bij de stabijs is de concentratie meer in Nederland, gewoon door het ras.

Op zich is het niet standaard zo dat de concentratie persé groter is in het land van herkomst, bij de Belgen en zeker bij de Laekense is dat alvast niet zo namelijk.

Maar die zijn ook veel meer verspreid over de wereld.
Friezen zijn niet zo van export, dat gebeurt pas sinds een jaar of 15.