Aan het begin van de wandeling kwamen we een Boheemse herder tegen die jaagt op alles wat kleiner is dan hij en dan gaat happen. Pol denkt in eerste instantie dat er leuk gespeeld gaat worden, maar komt er al snel achter dat dat niet zo is en omdat de hond een plaat voor zijn kop heeft gaat ze op een gegeven moment in de aanval. Dat wil ik niet, dus als ik die hond zie roep ik Pol bij me. De vrouw van de herder eist vervolgens elke keer op hoge toon verantwoording van me waarom ik doe. Ik probeer het uit te leggen, maar krijg antwoorden als dat ik dan maar binnen moet blijven met mijn hond of 's nachts gaan lopen als ik er niet tegen kan dat er nog andere honden op de wereld zijn dan die van mij. Maar dat zeg ik helemaal niet...
En geen enkele poging doen om haar hond een beetje in te dammen (wat die man overigens wel doet, die snapt dat dat niet elke hond van zo'n manier van spelen gediend is).Vorige week loop ik op met een mevrouw met hond. Komt er een hondje aan uit Spanje of zo, type kleine windhond. Het is een heel angstig hondje, dat, als ze benaderd wordt, vaak hard wegrent met de staart tussen de benen. Pol vindt het leuk om dan achter dat hondje aan te rennen, van opwinding gaat ze er ook nog eens bij blaffen. Dat wil ik niet, dus ik lijn Pol aan als dat hondje er aan komt en laat haar doorlopen. Vraagt die vrouw waarom ik dat doe, dus ik leg dat uit. Vond ze belachelijk, dat was toch mijn probleem niet, dat moest die vrouw maar oplossen hoor, want "honden willen nou eenmaal spelen". Ik zeg: Pol heeft genoeg honden waar ze mee kan spelen, ik vind het niet nodig dat ze bange hondjes op gaat jagen, ze leert er irritant gedrag van en dat wil ik niet. Belachelijk vond die vrouw dat, zij ging haar hond echt niet tegenhouden hoor, moest die vrouw hem maar opvoeden. Gelukkig had haar hond meer interesse in de schapenkeutels om het gras, maar ik vraag me weleens af of ik inderdaad gek ben.
Dit soort dingen overkomt me regelmatig en soms heb ik er zo genoeg van. En dan zit ik weer thuis te tobben wat ik anders had moeten doen en moet ik heel hard nadenken waarom lopen met je hond toch ook alweer zo leuk was.
Maar ik moet er persoonlijk niks van hebben dat Izzy voortdurend achter de vodden wordt gezeten door Fifi en Bello dus meestal zeg ik haar doorrrr te lopen. Af en toe hoor ik dan ook gepruttel van de eigenaar dat ze Izzy maar een zielige hond vinden omdat ze nooit mag spelen. Weten zij veel. Kan er niet wakker van liggen 
Als ik me al druk moet gaan maken om eigenaren van honden die ik niet ken is het einde aardig zoek 
