Het HondenForum

Vanochtend sta ik even te praten op de dijk en zie ik een kruising Amerikaanse stafford - Old English bulldog aankomen. Het is een enorme hond, zeker 60 kilo als het niet meer is. De hond is 2,5 jaar, een intacte reu en sinds een half jaar zeer mansig. Hij vond onze Pol (6 kilo) altijd al leuk, maar sinds een paar maanden probeert hij haar ook actief te berijden. Dat moet ze niks van hebben, dus als hij dat probeert gromt ze hem af. De laatste keer maakte dat nog wel even indruk zodat we door konden lopen, maar nu niet meer: hij laat zich niet meer afschrikken en gaat gewoon door. Daarom blokkeerde ik hem en zei: nee, ga maar naar je baasje! Roept het baasje van een afstand (want hij was doorgelopen): hij wil alleen maar spelen hoor! Ik riep terug: ja, weet ik wel, maar zij vindt het niet leuk dus misschien kun je hem even bij je roepen. En toen kwam het: ach stom wijf, rot toch op met je k....likker, je wordt met de dag gekker, laat je nakijken, je hoort in een inrichting, randdebiel dat je bent. Enz enz enz.

Aan het begin van de wandeling kwamen we een Boheemse herder tegen die jaagt op alles wat kleiner is dan hij en dan gaat happen. Pol denkt in eerste instantie dat er leuk gespeeld gaat worden, maar komt er al snel achter dat dat niet zo is en omdat de hond een plaat voor zijn kop heeft gaat ze op een gegeven moment in de aanval. Dat wil ik niet, dus als ik die hond zie roep ik Pol bij me. De vrouw van de herder eist vervolgens elke keer op hoge toon verantwoording van me waarom ik doe. Ik probeer het uit te leggen, maar krijg antwoorden als dat ik dan maar binnen moet blijven met mijn hond of 's nachts gaan lopen als ik er niet tegen kan dat er nog andere honden op de wereld zijn dan die van mij. Maar dat zeg ik helemaal niet... En geen enkele poging doen om haar hond een beetje in te dammen (wat die man overigens wel doet, die snapt dat dat niet elke hond van zo'n manier van spelen gediend is).

Vorige week loop ik op met een mevrouw met hond. Komt er een hondje aan uit Spanje of zo, type kleine windhond. Het is een heel angstig hondje, dat, als ze benaderd wordt, vaak hard wegrent met de staart tussen de benen. Pol vindt het leuk om dan achter dat hondje aan te rennen, van opwinding gaat ze er ook nog eens bij blaffen. Dat wil ik niet, dus ik lijn Pol aan als dat hondje er aan komt en laat haar doorlopen. Vraagt die vrouw waarom ik dat doe, dus ik leg dat uit. Vond ze belachelijk, dat was toch mijn probleem niet, dat moest die vrouw maar oplossen hoor, want "honden willen nou eenmaal spelen". Ik zeg: Pol heeft genoeg honden waar ze mee kan spelen, ik vind het niet nodig dat ze bange hondjes op gaat jagen, ze leert er irritant gedrag van en dat wil ik niet. Belachelijk vond die vrouw dat, zij ging haar hond echt niet tegenhouden hoor, moest die vrouw hem maar opvoeden. Gelukkig had haar hond meer interesse in de schapenkeutels om het gras, maar ik vraag me weleens af of ik inderdaad gek ben.

Dit soort dingen overkomt me regelmatig en soms heb ik er zo genoeg van. En dan zit ik weer thuis te tobben wat ik anders had moeten doen en moet ik heel hard nadenken waarom lopen met je hond toch ook alweer zo leuk was.

Denk dat iedereen dat wel in bepaalde mate tegenkomt hoor. Je hebt er gewoon baasjes bij die er gewoon 'andere' denkwijzen op nahouden. Schouders optrekken en doorrrrrlopen.

Lemuria schreef:Denk dat iedereen dat wel in bepaalde mate tegenkomt hoor. Je hebt er gewoon baasjes bij die er gewoon 'andere' denkwijzen op nahouden. Schouders optrekken en doorrrrrlopen.

Vaak lukt me dat ook wel, maar als ik er een paar achter elkaar tegenkom lukt me dat soms niet, dan ga ik echt gedeprimeerd naar huis.

ik denk dat je moet gaan verhuizen ofzo, wat een maffe reacties krijg jij. Ik heb dat nog nooit meegemaakt.

Gewoon niet meer met mensen in gesprek gaan en lekker de boel zelf regelen.

ik zou helemaal niet zoveel meer gaan uitleggen, je geeft ze gewoon gelijk, doet wat je zelf het beste vindt en loopt vriendelijk groetend door.
werkt prima hoor kan ik je uit eigen ervaring vertellen

ik vind trouwens wel dat die mevrouw van dat bange hondje zelf de touwtjes in handen zou moeten nemen.
bange hondjes worden alleen maar banger als je andere honden de kans geeft om ze op te jagen en aangezien je andere mensen (en hun honden) niet op kunt voeden of in het gareel houden, kun je je beter beperken tot je eigen hond.
daar heb je immers wel wat over te zeggen.

Gedeprimeerd? Wat kan het jou rotten wat andere eigenaren doen/zeggen? Jij en de hond hebben de wandeling weer overleefd, dat is een reden voor een feestje

renee-uk schreef:ik zou helemaal niet zoveel meer gaan uitleggen, je geeft ze gewoon gelijk, doet wat je zelf het beste vindt en loopt vriendelijk groetend door.
werkt prima hoor kan ik je uit eigen ervaring vertellen

Dit, dus. Niet meer in discussie gaan, gewoon doorlopen.

Rare reacties heb ik weinig meegemaakt, mensen die hun hond maar aan laten kloten des te meer. Ik wandel dus eigenlijk alleen nog op plekken waar ik bijna nooit iemand tegenkom, ik heb het wel gehad met die onzin.

renee-uk schreef:(...)
ik vind trouwens wel dat die mevrouw van dat bange hondje zelf de touwtjes in handen zou moeten nemen.
bange hondjes worden alleen maar banger als je andere honden de kans geeft om ze op te jagen en aangezien je andere mensen (en hun honden) niet op kunt voeden of in het gareel houden, kun je je beter beperken tot je eigen hond.
daar heb je immers wel wat over te zeggen.

Dat ben ik helemaal met je eens. Maar Polly vindt het zo spannend dat ik er geen gewoonte van wil maken, dus ze mag het niet.

Sas schreef:ik denk dat je moet gaan verhuizen ofzo, wat een maffe reacties krijg jij. Ik heb dat nog nooit meegemaakt.

We gaan ook verhuizen, maar nu nog niet.

Tallie schreef:Rare reacties heb ik weinig meegemaakt, mensen die hun hond maar aan laten kloten des te meer. Ik wandel dus eigenlijk alleen nog op plekken waar ik bijna nooit iemand tegenkom, ik heb het wel gehad met die onzin.

Hier hetzelfde, op rustige plekken is het heerlijk lopen en geen gezeur van andere mensen met vervelende honden

Nanna schreef:Ik maak gelukkig vaak juist het tegenovergestelde mee.

Daarnet nog. Een mevrouw die verschiet als ik er aan kom lopen en haar Cattle Dog reu meteen aanlijnt. Nou ken ik die hond wel en het is geen doetje maar zeker ook geen knokker. Dus we raken wat aan de praat en lopen een stukkie op. Zeg ik "laat die hond van je maar los hoor, dat gaat wel goed". Nog drie keer verzekerd dat dat met mijn honden écht niet fout ging.
Dus hop, Cattle los en natuurlijk is er niets aan de hand en trekt de karavaan gewoon vreedzaam verder.
Dan moet ik wel lachen om de stuiterende mevrouw naast me die het een belevenis vindt dat haar reu zomaar los kan bij andere reuen en in een groep!

Gelukkig zijn er bij ons ook veel aardige mensen met aardige honden. Maar jammer genoeg ook een flink aantal van het tegenovergestelde. Ik weet wel dat ik me er niks van aan moet trekken, maar soms doe ik dat dus wel. Dom ja, dat is het wel.

joline schreef:

Tallie schreef:Rare reacties heb ik weinig meegemaakt, mensen die hun hond maar aan laten kloten des te meer. Ik wandel dus eigenlijk alleen nog op plekken waar ik bijna nooit iemand tegenkom, ik heb het wel gehad met die onzin.

Hier hetzelfde, op rustige plekken is het heerlijk lopen en geen gezeur van andere mensen met vervelende honden

Rustige plekken zijn er bij ons niet echt, wel rustige tijden. Het is altijd raak als ik op een iets ander tijdstip loop dan normaal, en dat was vanochtend dus, maar soms kan het niet anders.

renee-uk schreef:ik zou helemaal niet zoveel meer gaan uitleggen, je geeft ze gewoon gelijk, doet wat je zelf het beste vindt en loopt vriendelijk groetend door.
werkt prima hoor kan ik je uit eigen ervaring vertellen

ik vind trouwens wel dat die mevrouw van dat bange hondje zelf de touwtjes in handen zou moeten nemen.
bange hondjes worden alleen maar banger als je andere honden de kans geeft om ze op te jagen en aangezien je andere mensen (en hun honden) niet op kunt voeden of in het gareel houden, kun je je beter beperken tot je eigen hond.
daar heb je immers wel wat over te zeggen.

Tot op zekere hoogte heb je gelijk maar ieder moet zijn deel doen. Ik zou ook aanlijnen en wat die mevrouw met haar bange hond doet moet ze zelf weten.

Ik kom het ook regelmatig tegen. Izzy is niet de makkelijkste, echt een onzekere terriër. Ik doe mijn deel, lijn aan of als ik verwacht dat het commando doorlopen genoeg is geef ik dat. Als ik haar aangelijnd heb geef ik ook aan de tegenligger aan dat zij geen behoefte heeft aan contact. Iemand die daarop anticipeert groet ik vriendelijk en bedank ik, iemand die daar niet op anticipeert zoekt het verder maar uit, daar kan ik ook niks aan veranderen.

jvanringen schreef:

joline schreef:

Tallie schreef:Rare reacties heb ik weinig meegemaakt, mensen die hun hond maar aan laten kloten des te meer. Ik wandel dus eigenlijk alleen nog op plekken waar ik bijna nooit iemand tegenkom, ik heb het wel gehad met die onzin.

Hier hetzelfde, op rustige plekken is het heerlijk lopen en geen gezeur van andere mensen met vervelende honden

Rustige plekken zijn er bij ons niet echt, wel rustige tijden. Het is altijd raak als ik op een iets ander tijdstip loop dan normaal, en dat was vanochtend dus, maar soms kan het niet anders.

Dat heb ik hier dichtbij ook, daarom rij ik meestal een stukje voor een rustige plek. Maar dat moet je natuurlijk wel kunnen
De overige wandelingen loop ik hier in de wijk en gelukkig hebben de meeste mensen hier in de wijk hun honden aangelijnd.

echt niet dat ik overal text en uitleg ga verschaffen, het is wel mooi. Ik doe wat ik goed vind en de rest zakt er maar lekker in

jvanringen schreef:

renee-uk schreef:(...)
ik vind trouwens wel dat die mevrouw van dat bange hondje zelf de touwtjes in handen zou moeten nemen.
bange hondjes worden alleen maar banger als je andere honden de kans geeft om ze op te jagen en aangezien je andere mensen (en hun honden) niet op kunt voeden of in het gareel houden, kun je je beter beperken tot je eigen hond.
daar heb je immers wel wat over te zeggen.

Dat ben ik helemaal met je eens. Maar Polly vindt het zo spannend dat ik er geen gewoonte van wil maken, dus ze mag het niet.

netjes hoor en alleen maar fijn voor dat hondje ook
ik bedoelde het alleen meer nav wat die andere mevrouw zei

Rebble schreef:

renee-uk schreef:ik zou helemaal niet zoveel meer gaan uitleggen, je geeft ze gewoon gelijk, doet wat je zelf het beste vindt en loopt vriendelijk groetend door.
werkt prima hoor kan ik je uit eigen ervaring vertellen

ik vind trouwens wel dat die mevrouw van dat bange hondje zelf de touwtjes in handen zou moeten nemen.
bange hondjes worden alleen maar banger als je andere honden de kans geeft om ze op te jagen en aangezien je andere mensen (en hun honden) niet op kunt voeden of in het gareel houden, kun je je beter beperken tot je eigen hond.
daar heb je immers wel wat over te zeggen.

Tot op zekere hoogte heb je gelijk maar ieder moet zijn deel doen. Ik zou ook aanlijnen en wat die mevrouw met haar bange hond doet moet ze zelf weten.

Ik kom het ook regelmatig tegen. Izzy is niet de makkelijkste, echt een onzekere terriër. Ik doe mijn deel, lijn aan of als ik verwacht dat het commando doorlopen genoeg is geef ik dat. Als ik haar aangelijnd heb geef ik ook aan de tegenligger aan dat zij geen behoefte heeft aan contact. Iemand die daarop anticipeert groet ik vriendelijk en bedank ik, iemand die daar niet op anticipeert zoekt het verder maar uit, daar kan ik ook niks aan veranderen.

ik zeg toch ook helemaal niks van dat aanlijnen, dat zou ik ook doen en ik vind het voor dat hondje alleen maar fijn dat ts dat doet

Ik maak vaak mee dat mensen hun hond op Izzy af laten stormen. Heb ik eens zo'n gevaarlijke Steffut, zijn mensen er niet bang voor Maar ik moet er persoonlijk niks van hebben dat Izzy voortdurend achter de vodden wordt gezeten door Fifi en Bello dus meestal zeg ik haar doorrrr te lopen. Af en toe hoor ik dan ook gepruttel van de eigenaar dat ze Izzy maar een zielige hond vinden omdat ze nooit mag spelen. Weten zij veel. Kan er niet wakker van liggen Als ik me al druk moet gaan maken om eigenaren van honden die ik niet ken is het einde aardig zoek

Ik liep vorige week met Murdock in de wijk toen er een man met een flinke Duitse Herder op ons afkwam. Murdock was zwaar onder de indruk-en terecht-, want die hond fixeerde hem onmiddelijk met zijn blik. Dus ik hou Murdock daar even uit de buurt, zegt die man: "Hij doet niks hoor, we hebben thuis ook een pup." Waarop ik antwoordde dat Murdock er niet helemaal op gerust was en liever niet dichterbij kwam. Zegt die vent dat mijn hond 'wel heel erg angstig is' en hij loopt door, herder achter hem aan sleurend.
Dan denk ik ook... ligt het aan mij of snappen die mensen er niets van?

renee-uk schreef:(...)
netjes hoor en alleen maar fijn voor dat hondje ook
ik bedoelde het alleen meer nav wat die andere mevrouw zei

Dat snap ik hoor.

wolvster schreef:Ik liep vorige week met Murdock in de wijk toen er een man met een flinke Duitse Herder op ons afkwam. Murdock was zwaar onder de indruk-en terecht-, want die hond fixeerde hem onmiddelijk met zijn blik. Dus ik hou Murdock daar even uit de buurt, zegt die man: "Hij doet niks hoor, we hebben thuis ook een pup." Waarop ik antwoordde dat Murdock er niet helemaal op gerust was en liever niet dichterbij kwam. Zegt die vent dat mijn hond 'wel heel erg angstig is' en hij loopt door, herder achter hem aan sleurend.
Dan denk ik ook... ligt het aan mij of snappen die mensen er niets van?

Dat soort dingen dus, ik snap daar ook niks van en soms erger ik me daar enorm aan, dat soort domme zelfingenomenheid.

jvanringen schreef:

wolvster schreef:Ik liep vorige week met Murdock in de wijk toen er een man met een flinke Duitse Herder op ons afkwam. Murdock was zwaar onder de indruk-en terecht-, want die hond fixeerde hem onmiddelijk met zijn blik. Dus ik hou Murdock daar even uit de buurt, zegt die man: "Hij doet niks hoor, we hebben thuis ook een pup." Waarop ik antwoordde dat Murdock er niet helemaal op gerust was en liever niet dichterbij kwam. Zegt die vent dat mijn hond 'wel heel erg angstig is' en hij loopt door, herder achter hem aan sleurend.
Dan denk ik ook... ligt het aan mij of snappen die mensen er niets van?

Dat soort dingen dus, ik snap daar ook niks van en soms erger ik me daar enorm aan, dat soort domme zelfingenomenheid.

jullie moeten je gewoon wat beter oefenen in 'de' blik
beetje zo
werkt perfect!

renee-uk schreef:

jvanringen schreef:

wolvster schreef:Ik liep vorige week met Murdock in de wijk toen er een man met een flinke Duitse Herder op ons afkwam. Murdock was zwaar onder de indruk-en terecht-, want die hond fixeerde hem onmiddelijk met zijn blik. Dus ik hou Murdock daar even uit de buurt, zegt die man: "Hij doet niks hoor, we hebben thuis ook een pup." Waarop ik antwoordde dat Murdock er niet helemaal op gerust was en liever niet dichterbij kwam. Zegt die vent dat mijn hond 'wel heel erg angstig is' en hij loopt door, herder achter hem aan sleurend.
Dan denk ik ook... ligt het aan mij of snappen die mensen er niets van?

Dat soort dingen dus, ik snap daar ook niks van en soms erger ik me daar enorm aan, dat soort domme zelfingenomenheid.

jullie moeten je gewoon wat beter oefenen in 'de' blik
beetje zo
werkt perfect!

Haha, ja, dat moeten wij!

Ik snap dat uitleggen niet.... ik zeg altijd 'omdat ik dat wil, mijn hond mijn redenen'.
En dan koken ze maar in hun sop gaar...

Ik kom werkelijk waar zo goed als nooit vervelende honden/eigenaren tegen. Gisteren voor het eerst in maanden een vervelende Berner reu, maar normaal loop ik nooit op zondag in het bos.
Mensen keken mij wel wat boos aan toen ik hem bij zijn nekvel vast greep, maar ja, ga niet met ze in gesprek. Ik groet vriendelijk en loop door. Kan er ook niet echt mee zitten hoor, als ik zo'n hond tegen kom. Als dat al het ergste is wat er met mij gebeurd op een dag....

Gelukkig loop ik zelf met een makkelijke hond dus hoef me ook niet snel druk te maken.

Ik leg nooit uit, ik krijg ook nooit opmerkingen en zo eng ben ik toch niet, mischien heb ik gewoon een chagi hoofd.
In elk geval ik loop altijd gewoon door.

Oh ik schijn wel goed te kunnen spreken met mn ogen
Rond de laatste verkiezingen stonden ze voor de pvda zieltjes te winnen voor de supermarkt. Ik heb al een hekel aan boodschappen doen maar al helemaal om ongevraagd mijn tijd te verdoen voor politieke partijen. Dus natuurlijk kwamen ze direct op me aflopen toen ik de deur naderde maar meneer zei 'oh ...laat maar zitten' toen ik hem aankeek...

hewi schreef:Ik leg nooit uit, ik krijg ook nooit opmerkingen en zo eng ben ik toch niet, mischien heb ik gewoon een chagi hoofd.
In elk geval ik loop altijd gewoon door.

Dat is heel fijn voor je, maar hier is dat niet altijd zo. Ik ben echt niet de enige die dat ervaart. Overigens, ik liep ook door maar dat hielp niet, want die hond bleef met ons meelopen en Polly lastigvallen. Daarom vroeg ik aan die man of hij zijn hond misschien even wilde halen, en dat viel dus verkeerd.

In het weekend gaan we vaak naar andere losloopgebieden dan dat bij ons, en daar is het vaak een stuk fijner, ander type baasjes en honden en veel relaxter wandelen.