Het HondenForum

Toen Daisy nog een puppy was, trainde haar baasje haar al om kanker bij mensen op te sporen door middel van reuk. De labrador die inmiddels 10 jaar is detecteerde in haar leven al 550 keer de dodelijke ziekte aan de hand van adem, huid en urine. En ze redde zelfs haar baasje...
Superhond Daisy is getraind in het opsporen van kanker bij mensen via een methode waar al jaren mee wordt geëxperimenteerd. En daarvoor is zij nu beloond met een heuse medaille. De meest opmerkelijke gebeurtenis uit haar carrière is toch wel die keer dat ze haar baasje waarschuwde voor de borstkanker die zich ontwikkelde in haar lijf.
De 50-jarige Claire was met haar hondjes op pad tijdens de pauze van haar werk. Normaalgesproken zijn de viervoeters heel enthousiast, maar ditmaal wilde Daisy de auto niet uit. Ze staarde naar haar baasje en duwde d'r neus met kracht tegen de borst van Claire.
Het duwen had pijn gedaan en het gedrag viel op, want het paste niet bij Daisy om zomaar zo hardhandig te doen. Later die avond besteedde Claire wat extra aandacht aan de plek die nog steeds zeer deed. Ze voelde een knobbeltje. Een paar doktersbezoeken, scans en uitslagen verder was het duidelijk: ze had borstkanker. De arts verzekerde haar dat ze geluk had dat ze er zo snel bij was.
Claire is apetrots op haar trouwe labrador en dat ze de medaille heeft gewonnen, is erg bijzonder. In de race naar de prijs versloeg ze onder meer JJ, een hond die bommen in Afghanistan detecteerde.

Prachtig, hoe ruik je dat in vredesnaam. Vind zoiets echt verschrikkelijk interessant

Het blijft bijzonder. Net als dat er honden zijn die het ruiken of je suikerspiegel te hoog of te laag is.

moosje schreef:Het blijft bijzonder. Net als dat er honden zijn die het ruiken of je suikerspiegel te hoog of te laag is.

Dát snap ik wel.
Maar wat ruiken deze honden in vredesnaam?
Heel bijzonder.

Ik vind dit ook heel bijzonder. Blijkbaar ruiken mensen met kanker anders dan mensen die dat niet hebben? Misschien ligt hier nog een grote studie voor de wetenschap? Ik vraag me af hoe je een hond zoiets moet leren?

Yara schreef:Ik vind dit ook heel bijzonder. Blijkbaar ruiken mensen met kanker anders dan mensen die dat niet hebben? Misschien ligt hier nog een grote studie voor de wetenschap? Ik vraag me af hoe je een hond zoiets moet leren?

Dat zou kunnen maar om dan ook zo specifiek de plek te kunnen verwijzen..

Ja, heel bijzonder. Mooi verhaal.
De wetenschap is ermee bezig.
Er bestaan al ademtesten voor maag-, borst- en longkanker. Misschien al meer?
De techniek is er in ieder geval en is volgens mij tot nu toe met succes getest.

Voor maagkanker:
"De nieuwe test kijkt naar chemische profielen in uitgeademde lucht die uniek zijn bij patiënten met maagkanker. Kanker blijkt een zeer specifieke geur van vluchtige organische componenten af te geven, die kan worden gedetecteerd met nanosensoren."

Een poedel van mij is naar St Hulphond toegegaan en zou voor een dubbele functie opgeleid worden voor iemand in rolstoel die ook nog suiker of epileptische aanvallen had.
In het gastgezin begon hij al volwassenen en kinderen te scannen , mooi dachten ze. Maar eenmaal op het centrum kon hij niet overweg om in de kennel te zitten en miste het menselijke contact en begon steeds meer te scannen als hij de kans kreeg. Zo erg dat hij dit niet los kon laten en iets anders kon doen. Hond is uit de opleiding gehaald en met 1 van de trainers meegegaan die op een boerderij woond en de hij nu de rust krijgt en niet teveel mensen ziet en doordaar geprikkeld word.
Hij kon aan/ver/wijzen gewoon vanuit zichzelf , kanker ,slecht werkende organen en weet ik al niet . Is dat uit zichzelf gaan doen . Uit pa zijn lijn zijn er wel meer geweest die die aanleg/gave hebben en het ook zelf gaan doen.

De geur bij suikerziekte is vrij duidelijk te ruiken voor honden. Waarschijnlijk ruiken de kankercellen toch ook anders dan gezonde cellen? Ik vind dit een heel interessant iets en ben er op dit moment flink mee bezig om dingen te lezen en uit te zoeken. Het is ook heel bijzonder om te zien gebeuren, zoals bij Shima een paar weken geleden. Zij verwees heel duidelijk, zomaar, spontaan.

@Lizzie. Dat verhaal van jou komt me erg bekend voor. Wat is de bron? Volgens mij is dit al een ouder verhaal toch?

Gollum schreef:

Yara schreef:Ik vind dit ook heel bijzonder. Blijkbaar ruiken mensen met kanker anders dan mensen die dat niet hebben? Misschien ligt hier nog een grote studie voor de wetenschap? Ik vraag me af hoe je een hond zoiets moet leren?

Dat zou kunnen maar om dan ook zo specifiek de plek te kunnen verwijzen..

Ja apart is dat. Kunnen ze dan ook kanker bij elkaar herkennen of alleen bij mensen. En moeten ze eerst een band hebben met een mens of herkennen ze het ook bij vreemden.
Denk ook niet dat je het een hond kunt leren, ze doen het of ze doen het niet.

Shima schreef:De geur bij suikerziekte is vrij duidelijk te ruiken voor honden. Waarschijnlijk ruiken de kankercellen toch ook anders dan gezonde cellen? Ik vind dit een heel interessant iets en ben er op dit moment flink mee bezig om dingen te lezen en uit te zoeken. Het is ook heel bijzonder om te zien gebeuren, zoals bij Shima een paar weken geleden. Zij verwees heel duidelijk, zomaar, spontaan.

@Lizzie. Dat verhaal van jou komt me erg bekend voor. Wat is de bron? Volgens mij is dit al een ouder verhaal toch?

Stond gisteren in de telegraaf;

http://www.telegraaf.nl/buitenland/2336 ... ker__.html

Lizzie. schreef:

Shima schreef:De geur bij suikerziekte is vrij duidelijk te ruiken voor honden. Waarschijnlijk ruiken de kankercellen toch ook anders dan gezonde cellen? Ik vind dit een heel interessant iets en ben er op dit moment flink mee bezig om dingen te lezen en uit te zoeken. Het is ook heel bijzonder om te zien gebeuren, zoals bij Shima een paar weken geleden. Zij verwees heel duidelijk, zomaar, spontaan.

@Lizzie. Dat verhaal van jou komt me erg bekend voor. Wat is de bron? Volgens mij is dit al een ouder verhaal toch?

Stond gisteren in de telegraaf;

http://www.telegraaf.nl/buitenland/2336 ... ker__.html

Dank je

Gollum schreef:

Yara schreef:Ik vind dit ook heel bijzonder. Blijkbaar ruiken mensen met kanker anders dan mensen die dat niet hebben? Misschien ligt hier nog een grote studie voor de wetenschap? Ik vraag me af hoe je een hond zoiets moet leren?

Dat zou kunnen maar om dan ook zo specifiek de plek te kunnen verwijzen..

Hoe het werkt weet ik ook niet, maar Doran wist eerder dat Mart ziek was dan wij, ook hij kon de plek precies aanwijzen, later met de uitzaaiingen net zo Of hij het bij een ander ook zou kunnen? Geen enkel idee.