Het HondenForum

Dushi is altijd al een onzeker hondje geweest. De laatste tijd is dit langzaamaan steeds erger geworden. Soms was ze zo onrustig. Vooral 's nachts. Ze wilde ook niet zo graag meer wandelen soms. Ze is natuurlijk ook al wat ouder, dus ik dacht dat ze gewoon moe was. Nu was een paar weken geleden mijn vriendin bij me. Zij is dierenarts en ze gaf aan dat het waarschijnlijk komt door haar staar. Ze ziet niet goed, vooral in het donker. Toen ik er over nadacht wilde ze inderdaad s avonds vaak niet meer wandelen. Nu ligt ze 's nachts boven bij ons op de kamer (in haar mand) en maken we de avondwandeling als het nog licht is. En de onrust is zo veel minder. Voel me wel stom dat wij ons dit nooit gerealiseerd hebben (en onze da ook niet trouwens)

Bedankt voor deze post. Ik zie aan Jol haar ogen ook dat de staar wat meer "zichtbaar" wordt, bij de check bij de da vlak na Bluf haar overlijden merkte de da dat ook op. In combi met dat ze niet van dit onstuimige weer houdt en op sommige vlakken zij ook onzeker is en dat ze nu dus nog slechter ziet verklaart bij mij nu een hoop.

Tama wil overdags ook niet mee, moet haar altijd met een brokje lokken, het is echt nog maar af en toe dat ze zelf komt als we klaar staan om naar buiten te gaan en s'avonds wilt ze al helemaal niet naar buiten.

Tama heeft ook staar en wilt ook niet meer door deuropeningen heen, maar ja, daar is niet aan te ontkomen.

Als ik haar eten geef moet ik stil blijven staan anders schrikt ze zich een ongeluk, ze was altijd al een beetje een dramaqueen maar dat is nu heel veel erger, ze gilt soms moord en brand als ze de lift uit moet.
Als een van de anderen honden heel zachtjes tegen haar aankomt als we buiten zijn dan springt ze onder het slaken van een gil wel een meter de lucht in.

Ik word er zelf haast een zenuwpees van, want mensen denken hier toch al dat ik ze mishandel door dat gillen als ze een kat zien, maar nou gilt ze ook nog eens als ze ergens van schrikt.