Het HondenForum

Goedemorgen,

Ik wil graag jullie hulp vragen voor de volgende situatie:

Wij hebben een Jack Russell van 12 jaar die al jaren niet kan opschieten met andere honden. Bijna 2 jaar geleden kregen wij een zoontje en dat ging in het begin goed. Langzamer zeker werd haar gedrag slechter jegens onze zoon en nu is het al zo erg dat als hij rondloopt onze hond grommend in de bench zit en af en toe eruit komt om in de aanvalshouding te staan. Ze heeft mijn vriendin al een paar keer gebeten in de kuit (niet doorbijten) maar de situatie is voor niemand te doen: niet leuk voor de hond, niet leuk voor onze zoon en niet leuk voor ons. We hebben er alles aan gedaan binnen de mogelijkheden die wij kennen om haar te helpen: ze had last van staat en flink koppijn volgens de dierenarts: oog laten verwijderen en ze knapte daar van op echter alleen als onze zoon niet in de buurt was. Voor de duidelijkheid: dit gedrag vertoonde ze ook al voor de operatie. Ook hebben we in het verleden een cursus gevolgd voor haar gedrag maar haalde ook weinig uit.

Tevens hebben wij een adres in Almere gevonden die moeilijk honden opvangt. Daar kan ze niet terug omdat ze een angstige en agressieve hond zou zijn. Onze dierenarts en google geven ons geen andere opties meer dan haar te laten inslapen maar deze stap nemen is zo moeilijk.

Ik hoop dus dat er iemand is die nog een alternatief weet! Alvast bedankt.

Ik denk dat je haar het beste kan herplaatsen bij mensen die de ruimte hebben en haar ook die ruimte willen geven
die ze nodig heeft. Zal niet makkelijk zijn dat besef ik.
Maar dit is ook geen houdbare situatie, spanning loopt alleen maar op en je krijgt dan steeds actie-reactie.

Succes met je beslissing!

Raymond schreef:
Tevens hebben wij een adres in Almere gevonden die moeilijk honden opvangt. Daar kan ze niet terug omdat ze een angstige en agressieve hond zou zijn.

Is die opvang tijdelijk of sta je de hond af?
En wat vreemd, ze vangen moeilijke honden op, maar de hond kan daar niet heen omdat zij wat moeilijker is?

Heb je al contact gezocht met het asiel?

De hond is 12 jaar. Zou afscheid van der nemen, zo snel mogenlijk. Hoe hard het ook klinkt, je kind gaat voor. Ook ik heb deze keuze moeten maken maar dan voor een hond van 5. Ja dat was moeilijk, maar achteraf had ik het veeeel eerder moeten doen!! We hebben allemaal rust nu, hij en wij en dat is gewoon beter (vooral voor mijn kind). Sterkte iig

Raymond schreef:Goedemorgen,

Ik wil graag jullie hulp vragen voor de volgende situatie:

Wij hebben een Jack Russell van 12 jaar die al jaren niet kan opschieten met andere honden. Bijna 2 jaar geleden kregen wij een zoontje en dat ging in het begin goed. Langzamer zeker werd haar gedrag slechter jegens onze zoon en nu is het al zo erg dat als hij rondloopt onze hond grommend in de bench zit en af en toe eruit komt om in de aanvalshouding te staan. Ze heeft mijn vriendin al een paar keer gebeten in de kuit (niet doorbijten) maar de situatie is voor niemand te doen: niet leuk voor de hond, niet leuk voor onze zoon en niet leuk voor ons. We hebben er alles aan gedaan binnen de mogelijkheden die wij kennen om haar te helpen: ze had last van staat en flink koppijn volgens de dierenarts: oog laten verwijderen en ze knapte daar van op echter alleen als onze zoon niet in de buurt was. Voor de duidelijkheid: dit gedrag vertoonde ze ook al voor de operatie. Ook hebben we in het verleden een cursus gevolgd voor haar gedrag maar haalde ook weinig uit.

Tevens hebben wij een adres in Almere gevonden die moeilijk honden opvangt. Daar kan ze niet terug omdat ze een angstige en agressieve hond zou zijn. Onze dierenarts en google geven ons geen andere opties meer dan haar te laten inslapen maar deze stap nemen is zo moeilijk.

Ik hoop dus dat er iemand is die nog een alternatief weet! Alvast bedankt.

Zo te lezen is er nog geen gedragstherapeut aan huis geweest om jullie situatie te bekijken en gericht advies te geven. Dat zou ik nog eens proberen. Kies voor een therapeut die hierbij aangesloten is http://www.honden-gedragstherapie.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

Tara schreef:Wij hadden vroeger een heel chagrijnige teckel, heel vaak last van hernia en bepaald onbetrouwbaar met vreemden.
Toen de hond op leeftijd was kwam mijn zusje er bij, en dat heeft nooit geboterd. Ik zal er niet een heel verhaal omheen ophangen, maar de hond sleet zijn dagen eigenlijk min of meer in eenzaamheid in de gang tot mijn zusje naar bed ging. Toen ik hem op een dag dood in zijn mandje vond was het eigenlijk alleen maar een bevrijding voor ons allemaal. Herplaatsing zagen mijn ouders niet zitten vanwege zijn leeftijd, en ook niet omdat het eigenlijk een heel prima hond was, alleen dus niet samen met mijn zusje. Euthanasie vonden ze ook wel wat draconisch, maar achteraf was dat misschien nog wel de eerlijkste optie. Het is geen wrede keus als je daartoe besluit, voor niemand is een situatie zoals die van ons of zoals die van jou nog leuk, en als het mis gaat kent het verhaal alleen maar verliezers.

En hoe is je zusje opgedroogd. Meestal als een hond iemand niet mag mankeert er wel iets aan./

Erg lastig. Een van mijn kooikers kon ook niet met kinderen. Begin dit jaar, dochter was net 1 jaar, stonden we op het punt van herplaatsen. Het hondje was 6, dus nog een geschikte leeftijd voor herplaatsen. Echter, ik wilde er eerst nog gericht aan trainen.
Binnen 2-3 maanden enorm resultaat, wat eigenlijk niet verwacht was.

Een aantal punten uit 'mijn training': hond belonen bij goed gedrag. Dus wanneer dochter bijv. op 2 meter was en geen reactie van hond, belonen. Aaide kind haar en ze accepteerde, enorm belonen. Of kind in de box, of deze hond. Er lagen wel eens etensrestjes, dus in no-time ging ze zelf voor de box staan dat ze erin wilde.
In de bench voelde voor mij niet als een goede oplossing, dus dat heb ik niet gedaan.

Ondertussen is het dus al een half jaar vertrouwd, maar ik blijf allert en dit hondje regelmatig voor gewenst gedrag belonen.

Sterkte! Het is een lastige situatie, misschien dat een gedragstherapeut jullie kan helpen en misschien heb je iets aan bovenstaande aanpak.

Rosita Compagner schreef:Zo te lezen is er nog geen gedragstherapeut aan huis geweest om jullie situatie te bekijken en gericht advies te geven. Dat zou ik nog eens proberen. Kies voor een therapeut die hierbij aangesloten is http://www.honden-gedragstherapie.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

Dat zou nog een mogelijkheid kunnen zijn

Raymond schreef:ze had last van staat en flink koppijn volgens de dierenarts: oog laten verwijderen en ze knapte daar van op echter alleen als onze zoon niet in de buurt was. Voor de duidelijkheid: dit gedrag vertoonde ze ook al voor de operatie

Ja dat lijkt me logisch.
Voor de operatie verrekte ze van de pijn en dat heeft haar humeur vast geen goed gedaan.
Na de operatie is ze opgeknapt maar het is mogelijk dat ze een verband heeft gelegd tussen de pijn en jullie zoontje.

Dus op korte termijn een goeie gedragsdeskundige die thuis de boel bekijkt en op grond daarvan adviezen kan geven.
In laten slapen als overplaatsen niet lukt is de andere optie.

Ik zou inderdaad een GT vragen, voor nu de hond een plek geven waar hij echt rustig kan liggen ipv een open bench tussen de kinderen.