Het HondenForum

Gisteren was Naomi bij ons op bezoek. Zij een jonge vrouw die ernstig suikerpatiënt is en een zoontje van bijna twee heeft. Zij heeft een insulinepomp maar is nog steeds niet vrij om te gaan en staan waar ze wil. Omdat haar suiker zo vreselijk schommelt kan ze alleen onder begeleiding van haar man, buurvrouw of vrienden weg. Ze moet ongeveer om het kwartier tot half uur haar bloed controleren via een prikje in de vinger. Zij heeft hier dus bijna een dagtaak aan. Gisteren was ze voor de tweede keer bij ons thuis. Deze keer had haar man haar bij ons afgezet en ik zou haar later thuisbrengen. Dit was de eerste keer sinds drie jaar dat zij zonder begeleiding bij iemand op bezoek was en ze vond het heerlijk.

Shima is een behoorlijk sensitieve hond en heeft het heel druk gehad gisteren. Elke keer wanneer bij Naomi haar suiker daalde of steeg, kwam Shima dat melden door haar oren plat te leggen, bij Naomi aan haar linkerarm te snuffelen en te piepen (links zit de insulinepomp). Wanneer Naomi meteen ging meten en actie ondernam was Shima daarna rustig en ging liggen, om een ongeveer kwartier later weer opnieuw aan te geven dat er getest moest worden. Elke keer wanneer zij meldde dat er getest moest worden was er iets aan de hand want dan was de waarde gestegen of gedaald, dit is haar nooit geleerd.

Naomi is zo afhankelijk van hulp dat zij niet eens haar zoontje straks alleen naar de peuterzaal of school kan brengen. Zij hoopt dat het met behulp van een hypohond straks wel kan. Ze wacht op een Shilohpup die opgeleid kan worden tot hypohond en waarmee zij dan wat meer bewegingsvrijheid krijgt. Er is een teefje gedekt, maar we wachten nog op de echo voor bevestiging van de dracht. De reu is een zoon van Shima die hopelijk deze genen geërfd heeft en ook weer doorgegeven heeft. Shima is niet de enige in haar lijn die dit uit zichzelf doet. Was best gaaf om mee te maken moet ik zeggen. Haar verwijzingen waren vrij duidelijk en heel consequent. Best trots op mijn meisje

Mooi is dat hè, dat honden dat kunnen aanvoelen. Maar is dat iets dat kan worden aangeleerd? Moet dat niet al 'in' de hond zitten?

Lexie en T-Boy konden het ook precies aangeven als mijn man te hoog of te laag zat. Lexie kwam ook 's nachts waarschuwen, liep te piepen en te dreutelen net zo lang tot ik reageerde.

Ze ruiken het. Ik heb geen idee waardoor ze reageren trouwens, maar het komt door de geur.
Ik weet van een hond die het aangaf, ze had er twee, maar alleen de oudste gaf het aan. Die hond verongelukte en toen nam die andere het over, heel bijzonder.
Allebei stabijs trouwens, ook een ras dat bekend staat om de zeer goede neus.
Ze waren er niet voor opgeleid, ze reageerden daar uit zichzelf op, net als de honden van Terry.

Mijn honden doen dit helaas niet, moet ik er toch maar een Shima bij nemen...
Mooi dat ze dit deed en dat zo overduidelijk was dat ze inderdaad reageerde op de bloedsuikerschommelingen.

Ja als de hond goed met de neus wil werken dan kan het aangeleerd worden en hij moet natuurlijk een beetje baasgericht zijn.
Marjolein heeft gelijk, ze ruiken het. De adem van de patiënt gaat naar aceton ruiken en het zweet gaat ook anders ruiken. Je kunt een hond leren hierop te reageren.
Het zit wel in Shima's lijn, want Haar halfbroer in Amerika gaf het ook uit zichzelf aan. Shima's dochter uit haar eerste nest werkt als SAR hond en een zoon en dochter van haar laatste nest doen het erg goed in de speurtrainingen.
In dit geval was het niet een baas-hond relatie he? Naomi was pas voor de tweede keer bij ons thuis.

Dat vind ik een heel mooi voorbeeld van hoe honden mensen kunnen helpen!
Aan zulke dingen word niet snel gedacht!! Super!

Lijkt me trouwens wel redelijk moeilijk te trainen omdat het heel subtiele geuren zijn!

Echt ontzettend bijzonder dat honden dit kunnen aangeven.
En in dit geval helemaal omdat Shima Naomi pas voor de 2e keer zag.

Knappe meid, die Shima!

Cool zo'n hond!
Mijn Joy geeft helemaal niks aan, die kan een koekje in de buurt nog niet eens vinden, dan moet je het haar aanwijzen.

Ik weet niet precies hoe de training in zijn werk gaat, maar ik vind het machtig interessant en ga me daarin eens wat meer verdiepen.
Het was echt heel bijzonder om te zien. Naomi is van half elf 's morgens tot half tien 's avonds bij ons geweest. Shima heeft het de hele dag volgehouden om haar te waarschuwen en niet 1 keer zat ze fout. Nu voel ik me bijna schuldig dat Shima van mij is en niet bij Naomi woont. Hopelijk is de dekking gelukt en kan ze over een maand of 3 a 4 beginnen met de training van een kleinzoon van Shima.

Misschien is het leuk om, mits het natuurlijk lukt met de training van een kleinzoon van shima enzo, hier een topic over bij te houden? Over de vooruitgang en de training enzo? Lijkt me leuk om te volgen!

Ikke93 schreef:Misschien is het leuk om, mits het natuurlijk lukt met de training van een kleinzoon van shima enzo, hier een topic over bij te houden? Over de vooruitgang en de training enzo? Lijkt me leuk om te volgen!

Er zal inderdaad dan een blog gestart worden met de voortgang van de training. Maar ik wil het ook best hier plaatsen. Ik heb toestemming van zowel baasjes als trainers om af en toe bij de lessen aanwezig te zijn.

Ik ben daar heel benieuwd naar, wie weet is het een mogelijkheid om Mojo ook op te leiden als hypohond voor mij. Heb alleen geen idee dat zou moeten, dus dat lees ik heel graag in je blog of hier.

LongFields schreef:Ik ben daar heel benieuwd naar, wie weet is het een mogelijkheid om Mojo ook op te leiden als hypohond voor mij. Heb alleen geen idee dat zou moeten, dus dat lees ik heel graag in je blog of hier.

Doen we

Ikke93 schreef:Lijkt me trouwens wel redelijk moeilijk te trainen omdat het heel subtiele geuren zijn!

Voor een hond niet

En bovendien is het niet zo heel subtiel. Ik bedoel, ik ruik een hypo ook, op het moment he, niet van te voren. Die lucht is vrij scherp.
Maar die geur komt al eerder vrij natuurlijk en dat ruiken ze.

Ze leren de hond op geur reageren en bij reactie op de juiste geur beloon je dan. Het schijnt wel mee te vallen als de hond het door heeft.
Ik heb ooit wel honden geleerd specifieke sporen te volgen en dat hadden ze ook vrij vlot door. En dan alleen verwijzen bij het juiste beest, bedoel ik. Dat is net zoiets.
Het punt hierbij is de bereidheid dit te doen terwijl het niet zelfbelonend is. Dat is niet zo des honds natuurlijk.

Een drugshond leert ook om alleen op de geur van de drugs te reageren en niet op alle andere geurtjes die op bijvoorbeeld een luchthaven hangen. Ik twijfel geen moment of het mogelijk is en denk ook zeker dat het haar gaat lukken.
Het vervelende is alleen dat de hond een certificaat moet hebben om erkend te worden als hulphond. Het bedrag voor die opleiding loopt in totaal in de 10-duizenden euro's en wordt niet vergoed door het ziekenfonds, waar bijvoorbeeld een blindengeleidehond wel vergoed wordt.

Shima schreef:
Het vervelende is alleen dat de hond een certificaat moet hebben om erkend te worden als hulphond. Het bedrag voor die opleiding loopt in totaal in de 10-duizenden euro's en wordt niet vergoed door het ziekenfonds, waar bijvoorbeeld een blindengeleidehond wel vergoed wordt.

Wat een idioterie weer... Ik zou het in mijn geval gewoon op eigen houtje doen en die opleidingskosten in mijn zak houden. Maar dan moet je natuurlijk wel weten hoe je een hond hierop goed kunt trainen.
Overigens lijkt het me nog best lastig om die geur in ruime mate voorradig te hebben om ermee te trainen met de hond. Iemand een idee hoe ze daaraan komen? Een patiënt met een hypo het zweet afnemen met een doekje of zo?

Tja, als er veel mensen zijn die iets hebben, dan wordt het opgenomen in het ziekenfondspakket. Maar aangezien maar een procent of 5 van de mensen met diabetes het hebben zoals Naomi, dan is dat te weinig. Onbegrijpelijk, maar waar. Ze gaan dus aan het werk om te zien of een deel het geld bij elkaar gesprokkeld kan worden en ze straks kan starten met de training. Zoals ze nu leeft is echt geen doen hoor. Een activiteit als stofzuigen, boodschappen doen, enz is voor de meeste mensen heel gewoon. Voor Naomi betekent dit echter dat 1 zo'n activiteit zo'n grote schommeling teweeg brengt dat zij weer erg moet bijsturen en verder niets meer kan. Ze komt bijna geen deur uit. Mensen willen haar niet alleen, zonder haar man, op de koffie hebben want .... stel dat ze een hypo of hyper krijgt ... misschien moeten we de pomp wel uitschakelen ... misschien moet er wel een spuit gezet worden ... of 112 gebeld worden... Dat wordt op een gegeven moment een eenzaam bestaan hoor als steeds meer "vrienden" je daarom laten vallen.

Ik heb haar de volgende dag ge-emaild en gevraagd of ze nog nadelige gevolgen had gehad van zo'n hele dag ergens anders zijn. Dit was (een deel van) haar antwoord:
Wat betreft de gevolgen, ik heb vooral een ongelofelijk fijne dag gehad dankzij jullie. Ik kan je denk ik niet uitleggen hoe fijn. En ik heb het contact met jouw fantastische hondendames als heel kalmerend ervaren.
Wat Shima deed voor mij en wat ze liet zien dat was zo geweldig, daardoor had ik het gek genoeg veel makkelijker met controleren en bijsturen. Ze gaf me me naast het accurate aanduiden, het gevoel van hè ik let wel op je.
Daardoor heb je het idee de last wat te delen, het heeft mij in elk geval aan den lijve doen ondervinden wat het voor mij zou gaan betekenen om straks een eigen maatje te hebben die dit gaat doen.
Ook heeft ze ervoor gezorgd dat de verschillen in waardes relatief klein zijn gebleven waardoor ik vandaag redelijk makkelijk op de rit ben gebleven en weinig tot niet heb hoeven bijstellen. Terwijl normaal een doorbreking van mijn normale ritme zorgt voor minimaal 1 ontregelde dag.
De hele dag op zich heeft me weer even wat extra moed gegeven door te zetten en vol te houden.

Deze jonge vrouw heeft gewoon zo'n hond nodig. Mijn man en ik hebben besloten de pup te doneren, zodat ze daar geen geld aan hoeft uit te geven. De rest van het geld moet met gezamenlijke inzet gespaard worden. Er wordt 22 november een sponsorloop georganiseerd van Assen naar Emmen, dus wie een steentje wil bijdragen... graag! 1 persoon gaat deze route skaten en een ander gaat hardlopen. Je kunt een bedrag per km inzetten of een vast bedrag voor de hele loop. Meer info volgt.

Shima schreef:Een drugshond leert ook om alleen op de geur van de drugs te reageren en niet op alle andere geurtjes die op bijvoorbeeld een luchthaven hangen. Ik twijfel geen moment of het mogelijk is en denk ook zeker dat het haar gaat lukken.

Maar dat is belonend gedrag want daar zit iets aan gekoppeld.

Het lastige met hypo-honden is als je het zelf doet, je op dat moment niet kunt belonen als het iets te ver in de hypo is. Tenzij je zo'n hond hebt als die Shima beschrijft, die heeft dat zo door.

Normaal gebruik je het materiaal inderdaad, ik zou gewoon eens belangstellend informeren hoe of wat. Kijken of dat haalbaar is.
Ik vind tienduizenden euro's nogal belachelijk eerlijk gezegd.

Dat klopt Marjolein. Je leert het wel aan met een beloning, maar die wordt zo snel mogelijk weer afgebouwd. Wat je nodig hebt is een hond die erg baasgericht is en niet zozeer een allemansvriend plus hij moet goed met zijn neus willen werken.
De meeste Shilohs zijn redelijk gevoelige honden. Dat geldt voor stress bij de baas maar ook voor ziekte (is ook eigenlijk een soort stres) Ik denk dus dat ze het vrij makkelijk kunnen leren wanneer je de juiste pup kiest. De fokker heeft daar inzicht in en de puppytesten wijzen ook wel het een en ander uit. Ik ben nu ook in contact met iemand in Amerika die zelf drie D.A.D. honden heeft.

@ Longfields: misschien heb je hier wat aan om mee te starten? diabetic alert dog university

Heel mooi om te lezen Ik vind het zo bijzonder dat sommige honden dat gewoon in zich hebben! Doran had dat met Mart z'n kanker, hij wist -voor wij wisten dat er iets mis was al- te vertellen dat er iets niet goed was, hij wist het ook perfect aan te wijzen, later wist hij elke uitzaaiing aan te wijzen, echt bijzonder!

Marjoleine schreef:

Ikke93 schreef:Lijkt me trouwens wel redelijk moeilijk te trainen omdat het heel subtiele geuren zijn!

Voor een hond niet

En bovendien is het niet zo heel subtiel. Ik bedoel, ik ruik een hypo ook, op het moment he, niet van te voren. Die lucht is vrij scherp.
Maar die geur komt al eerder vrij natuurlijk en dat ruiken ze.

Ze leren de hond op geur reageren en bij reactie op de juiste geur beloon je dan. Het schijnt wel mee te vallen als de hond het door heeft.
Ik heb ooit wel honden geleerd specifieke sporen te volgen en dat hadden ze ook vrij vlot door. En dan alleen verwijzen bij het juiste beest, bedoel ik. Dat is net zoiets.
Het punt hierbij is de bereidheid dit te doen terwijl het niet zelfbelonend is. Dat is niet zo des honds natuurlijk.

Ik weet inderdaad wel hoe honden worden opgeleid bij drugs / geld e.d. Daar heb ik notabene zelf aan meegewerkt
Maar ik dacht dat de geur van een hypo veel minder duidelijk aanwezig was! Maar fijn dat dat niet het geval is!
Lijkt me wel lastig dat de hond dan 24/7 'werkt'! Ik denk dat het inderdaad makkelijker is als ze het al van nature aangeven zoals shima!

Shima schreef: @ Longfields: misschien heb je hier wat aan om mee te starten? diabetic alert dog university

Dank je, ga er eens naar kijken.

Wat bijzonder! Daar kan ik nou echt emotioneel van worden,
dat een hond dat zo goed aangeeft en op iemand let die niet eens zijn baas is!
Moet je nagaan hoe het zou zijn als je zon hond voor jezelf hebt

Kan me heel goed voorstellen dat een dergelijke hulphond voor haar véél waarde heeft
zou haar specialist niet een brief kunnen schrijven naar haar zorgverzekering? Misschien zouden ze dan een deel van de kosten kunnen betalen?

Sarah heeft me in haar jonge jaren 's nachts wel wakker gemaakt door mijn gezicht te belebberen als ik een hypo had.
Tegenwoordig slaapt ze daar te diep voor.

Het werkt volgens mij voor een groot deel met geur.
Bij een hyper (hoge suikers) ga je naar aceton ruiken en bij een hypo (laag) maakt het lichaam nogal wat adrenaline aan.
Hoe dat voor een hond ruikt weet ik niet maar je gedrag verandert meestal wel dramatisch.

Gijsstabij schreef:Wat bijzonder! Daar kan ik nou echt emotioneel van worden,
dat een hond dat zo goed aangeeft en op iemand let die niet eens zijn baas is!
Moet je nagaan hoe het zou zijn als je zon hond voor jezelf hebt

Kan me heel goed voorstellen dat een dergelijke hulphond voor haar véél waarde heeft
zou haar specialist niet een brief kunnen schrijven naar haar zorgverzekering? Misschien zouden ze dan een deel van de kosten kunnen betalen?

We hadden al langer het gevoel dat Shima erg sensitief was. Onder andere als mijn moeder bloed had laten afnemen in het ziekenhuis dan wees Shima ook onherroepelijk dat plekje aan en drukte haar kop onder die arm om vervolgens weer aan het plekje te snuffelen door de kleding heen. Dat was niet echt te meten, maar de bloedwaardes bij een diabeet zijn wel te meten. Het was ook heel wonderlijk dat ze meteen weer ontspannen ging liggen als Naomi haar bloed controleerde, maar negeerde ze Shima dan werd ze steeds dwingender.

Wat bijzonder dat shima dat deed!

Ik heb het vaker gehoord maar dat ze het ook bij ""vreemden"" doen?

Ik vraag mij dan af als je zelf dus een hulphond hebt hiervoor en in dit specifieke geval waarbij steeds iets moet gebeuren komt zo'n hond dan aan zijn rust toe?
Want de hond is steeds alert op de geur


Kan mij heel goed voorstellen dat dit voor je vriendin inderdaad ook rust geeft als shima het ook steeds aangaf.

Heel fijn

Om warm van te worden zo'n verhaal
Ik hoop dat de kleinzoon van Shima die ze krijgt over de zelfde gaven zal beschikken.
Ik kan me niet voorstellen dat de opleiding dan zo duur moet zijn.

Hotsche Luik is hier ook mee bezig; http://www.hotsche-luik.nl/honden/diabeteshonden.php" onclick="window.open(this.href);return false;

Je gaat je hond ineens met andere ogen bekijken.
Shima was soms wat afstandelijk met sommige mensen, terwijl ze anderen bijna om de nek vloog. Soms was ze heel rustig als we bezoek hadden en met ander bezoek was ze onrustig en pieperig.... nu ik terugkijk vallen een paar puzzelstukjes op hun plaats. Maar ja, ik ben ook maar een dom mens natuurlijk die de taal van haar hond niet vloeiend spreekt.