Het HondenForum

Ze is geweldig en heeft al zoveel geleerd in de tijd dat ze bij ons is.
Wat een lieverdje, ik ben echt helemaal verkocht, ik hou zo zo zo zo veel van haar
Ze is gék op alle mensen, en op alle grote honden. Kleine hondjes vindt ze ook wel leuk, maar ze weet niet zo goed wat ze daarmee moet, want stoeien gaat niet.
In het park heeft ze altijd heel veel interesse in de baasjes van alle honden die ze tegenkomt.
Vandaag ook, ze ziet een jongen met hond lopen op een afstandje, ik zei 'nee' 'kom maar mee' en ze liep mee.
Ze twijfelde nog een keer, en keek om. Ze bleef staan. Ik zei 'nou ga maar even kijken dan'.
Ze rende en rende en ik dacht nou die gaat lekker spelen, nee .... rent ze keihard langs die hond zo richting die jongen om een aai en een beetje aandacht. Die jongen was nml veel interessanter dan zijn hond
Ze maakt me elke dag aan het lachen, ze is een clowntje en zo lief en zacht van karakter.

Ik heb nog geen moment spijt gehad dat ze in ons leven is gekomen, integendeel, ik ga elke dag meer van haar houden.
Zij is perfect, zij is mijn meisje en ze past bij mij.

Mijn nichtje Celine heeft haar uitgezocht tussen alle pups, zij had meteen door dat deze pup rustig was.
Nadat Celine riep naar mij: 'deze wil ik, deze is lief' heb ik alle pups bekeken en hun gedrag geobserveerd, en inderdaad, Celine had gelijk, deze moest het worden!
En wat een goede keuze, wat een heerlijk hondje!
Celine is heel erg trots op 'haar' pup, en die twee samen zijn echt heel bijzonder.
De pup heeft respect voor mijn nichtje, en andersom geldt dit ook. Zij houden ook heel erg veel van elkaar.

Wat een lieve foto. Fijn dat je zo blij met haar bent.

Mojuan schreef:Ze rende en rende en ik dacht nou die gaat lekker spelen, nee .... rent ze keihard langs die hond zo richting die jongen om een aai en een beetje aandacht. Die jongen was nml veel interessanter dan zijn hond

Herkenbaar, hier ook eentje die altijd staat te dansen rond de mensen en de honden volkomen negeert

Wat een mooie foto trouwens

Lief hoor, zoals je er over vertelt...een gouden koppel!!

Lynnepien schreef:

Mojuan schreef:Ze rende en rende en ik dacht nou die gaat lekker spelen, nee .... rent ze keihard langs die hond zo richting die jongen om een aai en een beetje aandacht. Die jongen was nml veel interessanter dan zijn hond

Herkenbaar, hier ook eentje die altijd staat te dansen rond de mensen en de honden volkomen negeert

Wat een mooie foto trouwens

Ja leuk he, ik vind het echt grappig dat ze altijd meer interesse in de mensen achter de hond heeft.
Julia had dit ook altijd, die vond het helemaal het einde als ze een beetje aandacht kreeg van mensen.

En van zulke foto's heb ik er echt al honderden inmiddels, ze zijn onafscheidelijk die twee.
Waar Celine zit/ligt, daar zit/ligt Tselfde.
Ze luistert ook heel goed naar Celine, ze gaat zitten als ze 'zit' zegt, ze laat speelgoed meteen los als ze 'los' zegt.
We trainen af en toe een beetje samen, en Celine kan heel erg goed advies opvolgen als we haar uitleggen wat er mis gaat met het geven van een commando, en op welke manier ze het beter zou kunnen doen.
Ze is een geboren honden-opvoeder, ik ben supertrots op haar!

Nel schreef:Lief hoor, zoals je er over vertelt...een gouden koppel!!

Oh je hebt geen idee!
Ik voel me elke dag zo gezegend dat zij in mijn leven is, dat zij mijn hondje mag zijn en dat ik met haar samen mag werken, spelen, leven, trainen, slapen enz enz.
Elk momentje waarop we elkaar aankijken en ik die klik weer voel (keer op keer) voelt zo intens goed.
Ik heb me er echt aan overgegeven dat dit gewoon mijn type hond is, ik kan niet zonder Staf/Pit, dit is wat bij mij hoort, en dit zijn de enige honden waarmee ik zo'n diepgaande band op kan bouwen.

Het voelt weer net zo bijzonder als hoe het voelde met Romeo en met Julia.

Ze is zo gek als een deur, maar tegelijkertijd al zo wijs.
Ze doet alles voor me, en ze wil zo graag leren.
Soms snapt ze even niet zo goed wat ik van haar wil, en dat maakt haar onzeker.
Dan maakt ze van die gekke sprongetjes en rent er keihard vandoor om vervolgens met diezelfde gekke sprongetjes weer naar me terug te komen.
Dan lig ik echt keihard in een deuk, ik kan niet anders dan om haar lachen, ze heeft zoveel humor

Daarna beginnen we gewoon even opnieuw, en denk ik rustig na hoe ik haar op een andere manier duidelijk kan maken wat ik graag van haar wil. En zodra ze het wel snapt doet ze het perfect en kijkt me dan aan met van die tevreden oogjes 'ben je nu blij met me vrouwtje? Is dit wat je wilt?'
En dan krijgt ze een aai over haar koppie, en knijpt ze haar oogjes tevreden samen.
Al die momentjes maken het helemaal af.
Ja.... ze maakt me heel gelukkig, en ik denk dat ik haar ook wel gelukkig maak, zo komt ze wel over in haar gedrag in ieder geval.

Fijn dat je zo blij met haar bent

Leuk hoor, maar ben altijd wat "bang" om op dit soort topics te reageren bij jou.
Wat komt er morgen weer?

Foto's zouden leuk zijn Ze is vast flink gegroeid.

Wat een slijm topic zo zoetsappig

twinkeltje schreef:Wat een slijm topic zo zoetsappig

Vind ik eigenlijk ook wel, hoe zit het trouwens met de andere lieve hondjes?

Met de andere hondjes gaat het ook heel goed.
Moos is een schat, die oude man leeft helemaal op sinds Tselfde bij ons is.
Hij ziet haar wel echt als zijn teef, en helaas houdt dat in dat ik niet meer met hem erbij naar het park kan als Tselfde mee is.
Moos valt sinds een week elke reu aan waar Tselfde mee wil spelen... Dat is wat minder.
Maar oh wat zijn die twee gek op elkaar. Elke keer dat ik weg ben geweest met 1 van de 2 apart en ik kom weer thuis is het een begroeting tussen beiden alsof ze elkaar een jaar niet gezien hebben. Heel mooi om mee te maken!

Met Anders en Blits gaat het ook heel goed.
Ze kunnen met alle honden overweg, en kunnen dan ook altijd lekker mee op stap en naar het park, ontzettend makkelijke lieverdjes.
Uiteraard zitten ze apart van Tselfde als we niet thuis zijn, we gaan de gevaren/problemen niet opzoeken.

Alles verloopt eigenlijk heerlijk soepel momenteel.

Wat ik vooral heel grappig vind aan Tselfde is dat haar oortjes heel duidelijk laten zien hoe haar 'humeur' op dat moment is.
Als ze erg blij of opgewonden is, flappen ze naar voren en staat de aanzet recht omhoog.
Als ze daarna weer tot rust komt hangen ze zoals bij een Ambull, dus slap en langs het hoofd.
En tegen de avond hangen ze zoals bij een Amstaff, dus in een vouw opzij. Heel apart hondje is ze.

Een foto voor de liefhebbers (vanmiddag gemaakt):

Allemaal rozengeur en maneschijn dus. Lijkt bijna té mooi om waar te zijn...

LongFields schreef:Allemaal rozengeur en maneschijn dus. Lijkt bijna té mooi om waar te zijn...

Ik weet wel dat er wat extra gaten in m'n tanden gesprongen zijn na het lezen van dit relaas. Maar ik hoop dat het echt zo is. Misschien zijn we gewoon te cynisch

LongFields schreef:Allemaal rozengeur en maneschijn dus. Lijkt bijna té mooi om waar te zijn...

En durf niets ten nadelen over de dit soort honden te zeggen....
Ik deed zoiets in een topic op FB.
Mijn hemel, ik werd gelijk uitgemaakt voor rotte vis....
Ik weet genoeg.

LongFields schreef:Allemaal rozengeur en maneschijn dus. Lijkt bijna té mooi om waar te zijn...

Klinkt een beetje M ,hopelijk komt de D niet.

bouvierpoedel schreef:

LongFields schreef:Allemaal rozengeur en maneschijn dus. Lijkt bijna té mooi om waar te zijn...

Klinkt een beetje M ,hopelijk komt de D niet.

Ja, dat ook.

*Esther schreef:

LongFields schreef:Allemaal rozengeur en maneschijn dus. Lijkt bijna té mooi om waar te zijn...

En durf niets ten nadelen over de dit soort honden te zeggen....
Ik deed zoiets in een topic op FB.
Mijn hemel, ik werd gelijk uitgemaakt voor rotte vis....
Ik weet genoeg.

Tegen mij mag je best negatief zijn over bepaalde rassen hoor.
Als jij een mening hebt mag je die geven, mits met een beetje respect richting een ander.
Ik bedoel, ik heb zelf ook rassen waar ik niet zo blij van word, ik heb minder prettige ervaringen met Border Collies bijvoorbeeld, en die ga ik dan ook graag uit de weg, ik voel me er niet bij op mijn gemak, vooral niet met mijn honden in de buurt.

Het is en blijft bijzonder om te lezen (merken) hoe een aantal mensen op dit forum nog steeds denkt dat ik geen benul heb van wat voor hond ik heb gekozen, en van hoe ik ermee omga.
Wat zou het toch leuk zijn om die mensen thuis te mogen ontvangen.
Het is zo totaal het tegenovergestelde van hoe de mensen in mijn prive leven tegen me aankijken en hoe de buurtbewoners me zien.

Ik geniet volop van mijn hondjes, en elke dag leer ik weer dingen bij.
We trainen sinds kort bij de KC Dordrecht (ik met Tselfde) en mijn zusje traint in dezelfde groep als ik (met haar hondje Diva).
We hebben er enorm veel plezier van.

Ik wandel dagelijks met alle honden tegelijk, alle vier aan flexlijnen en dat gaat heel ontspannen.
Zie ik iemand naderen (met of zonder hond, maakt niet uit) dan roep ik ze 1 voor 1 op hun vaste plekje en gaan de flexen korter.
Dan passeer ik netjes en daarna mogen ze weer los (de flexen bedoel ik).
Tselfde zoekt vaak wel contact met de mensen en honden die we passeren, daarbij springt ze soms op, soms niet.
Mensen die ze herkent (en ook honden) vindt ze heel leuk, en daarbij wordt ze vaak erg enthousiast. Dat mag van mij, even, en dan laat ik haar dus ook heel even lekker enthousiast zijn.

Met visite en het trainen om niet te springen gaat het erg goed, dit komt vooral doordat ik hier enorm veel mensen over de vloer krijg ivm mijn rattery.
Dus continu kansen om te oefenen, heel handig! Ze probeert inmiddels ook al niet meer om mee naar buiten te lopen als mijn bezoek vertrekt.
We boeken zoveel vooruitgang, ik vind het prachtig om te zien.

Fijn om te lezen en ook fijn zoals je er mee omgaat. Vandaag was ik met Sterre (14 jaar) aan het wandelen op een stukje niemandsland. Een lange grasstrook met water en riet en achter dat water weer huizen. Daar kan Sterre altijd lekker los. Ze banjert wat door het riet en als ze het warm krijgt zwemt ze even. Ik zie daar zelden iemand. Nu zag ik in de verte een man met een pitbull die aan de lijn aan het stuiteren was en hij liet haar los. Ze kwam aangestuiterd. Tegen mij een beetje opspringen en tegen Sterre opspringen. Die dat niet fijn vindt en een beetje knorrig reageert. De pitbull ook een beetje grommen en na een brul van mij kwam de pitbull weer vrolijk tegen mij aanstuiteren en Sterre ging weer scharrelen. De man was ondertussen ook gearriveerd en zei ja de hond is van mijn schoonzoon en die zegt "niet loslaten". Nou zegt deze man wat een onzin. Ze is 2 jaar en je ziet hoe lief ze is. Ik heb alleen gezegd dat mijn hond oud is en artrose heeft dat ik dus de andere kant op ga. Hij had nog moeite de pitbull bij zich te houden omdat ze met ons mee wilde.
Wat ik eigenlijk met het hele verhaal wil zeggen dat ik me helemaal niet prettig voelde daar en blij was dat alles goed ging. Dus fijn zoals jij met je hond wandelt en het in de gaten houdt.

Mojuan schreef:Tselfde zoekt vaak wel contact met de mensen en honden die we passeren, daarbij springt ze soms op, soms niet.

Ik zou dat niet tolereren bij een hond van dat kaliber. Hardnekkig zelfbelonend gedrag is het; want reactie is gegarandeerd. Als ze wat ouder is en hond-agressief dan kan je dit gedrag er weer uit gaan trainen.

Mojuan schreef:Het is en blijft bijzonder om te lezen (merken) hoe een aantal mensen op dit forum nog steeds denkt dat ik geen benul heb van wat voor hond ik heb gekozen, en van hoe ik ermee omga.
Wat zou het toch leuk zijn om die mensen thuis te mogen ontvangen.
Het is zo totaal het tegenovergestelde van hoe de mensen in mijn prive leven tegen me aankijken en hoe de buurtbewoners me zien.

Ik denk helemaal niets van wat jij denkt dat 'men' denkt.

Ik vind je topic wel raar. Hoe moet 'men' hier nu op reageren???
Ik ben ook erg blij met mijn hondjes, maar heb niet de behoefte om dat om de zoveel maanden kenbaar te maken. Volgens mij is dat wel te lezen uit mijn berichten hier en daar. Vanwaar voel jij de noodzaak om te benadrukken dat jij een geweldige keuze hebt gemaakt?

Sterre schreef:Fijn om te lezen en ook fijn zoals je er mee omgaat. Vandaag was ik met Sterre (14 jaar) aan het wandelen op een stukje niemandsland. Een lange grasstrook met water en riet en achter dat water weer huizen. Daar kan Sterre altijd lekker los. Ze banjert wat door het riet en als ze het warm krijgt zwemt ze even. Ik zie daar zelden iemand. Nu zag ik in de verte een man met een pitbull die aan de lijn aan het stuiteren was en hij liet haar los. Ze kwam aangestuiterd. Tegen mij een beetje opspringen en tegen Sterre opspringen. Die dat niet fijn vindt en een beetje knorrig reageert. De pitbull ook een beetje grommen en na een brul van mij kwam de pitbull weer vrolijk tegen mij aanstuiteren en Sterre ging weer scharrelen. De man was ondertussen ook gearriveerd en zei ja de hond is van mijn schoonzoon en die zegt "niet loslaten". Nou zegt deze man wat een onzin. Ze is 2 jaar en je ziet hoe lief ze is. Ik heb alleen gezegd dat mijn hond oud is en artrose heeft dat ik dus de andere kant op ga. Hij had nog moeite de pitbull bij zich te houden omdat ze met ons mee wilde.
Wat ik eigenlijk met het hele verhaal wil zeggen dat ik me helemaal niet prettig voelde daar en blij was dat alles goed ging. Dus fijn zoals jij met je hond wandelt en het in de gaten houdt.

Ik kan me goed voorstellen dat je dit als zeer onprettig hebt ervaren.
Zelf kijk ik altijd eerst heel goed naar de houding van andermans hond en ook naar de houding van de eigenaar.
Er zijn ontzettend veel mensen en honden waarbij ik haar gewoon netjes bij me houd.
Het is niet goed om haar maar zomaar op alles af te laten stuiteren, en ook zeer respectloos gedrag van de hond en 'eigenaar' om dat toe te laten.

EstherK schreef:

Mojuan schreef:Tselfde zoekt vaak wel contact met de mensen en honden die we passeren, daarbij springt ze soms op, soms niet.

Ik zou dat niet tolereren bij een hond van dat kaliber. Hardnekkig zelfbelonend gedrag is het; want reactie is gegarandeerd. Als ze wat ouder is en hond-agressief dan kan je dit gedrag er weer uit gaan trainen.

Ik denk dat je me verkeerd begrijpt.
Ze is dan gewoon netjes kort aan de lijn naast mij, en het is onmogelijk voor haar om die mensen en honden dan te bereiken.
Wat ik dus bedoel te zeggen hiermee, is dat we goed onderweg zijn om haar te leren dat ze gewoon netjes door moet lopen zonder springen.
Ze is dus juist steeds beter aan het luisteren, want waar ze eerst nog heel veel sprong en stuiterde, is dat nu al gevorderd naar af en toe wel, af en toe niet springen.

Natuurlijk wil ik niet dat ze springt tegen honden en mensen, dat mag ze niet en dat houd ik erg goed in de gaten.
Het is onbeschoft en respectloos gedrag als mensen hun hond maar laten springen tegen anderen, dat wens ik dus ook absoluut niet te zien bij mijn eigen honden.

Mojuan schreef:Het is en blijft bijzonder om te lezen (merken) hoe een aantal mensen op dit forum nog steeds denkt dat ik geen benul heb van wat voor hond ik heb gekozen, en van hoe ik ermee omga.
Wat zou het toch leuk zijn om die mensen thuis te mogen ontvangen.
Het is zo totaal het tegenovergestelde van hoe de mensen in mijn prive leven tegen me aankijken en hoe de buurtbewoners me zien.

Dat denk ik niet hoor.
Het gaat meer om de aard van je topics. Het cirkeltje overdreven fantastisch geweldig naar bewust reltopic, naar verdwijnen en weer terugkomen met fantastisch geweldig etc etc etc.
Jammer, want ik bedenk me dus wel 10 x voor ik nog een topic van je open.
Terwijl Tselfde me een hartstikke leuk hondje lijkt en je volgens mij best wat toe te voegen hebt.

dagmar88 schreef:
Dat denk ik niet hoor.
Het gaat meer om de aard van je topics. Het cirkeltje overdreven fantastisch geweldig naar bewust reltopic, naar verdwijnen en weer terugkomen met fantastisch geweldig etc etc etc.
Jammer, want ik bedenk me dus wel 10 x voor ik nog een topic van je open.
Terwijl Tselfde me een hartstikke leuk hondje lijkt en je volgens mij best wat toe te voegen hebt.

Ah bedoel je dat.
Ja dat kan ik dan ook wel weer begrijpen.
Ik ben me er ook wel bewust van dat mijn topics niet altijd leuk zijn, en vooral rond de tijden dat er een hond overleden is.
Verder gedraag ik me volgens mij best normaal hier op het forum.

Als ik er zelf op terugkijk, zie ik ook wel dat (vooral dat ene bewuste topic) behoorlijk provocerend was.
En ik weet van mezelf dat in periodes dat ik erg verdrietig ben, ik eigenlijk helemaal niet op fora moet komen.
Dus daarom heb ik besloten dat ik voortaan als ik me zo voel, ik gewoon even weg blijf en rustig tot mezelf kom en lekker met mijn diertjes aan de slag ga.
Zij brengen mij tot rust, en zodra ik weer lekker in mijn vel zit, is het weer het moment om mee te doen op het forum.

Dat is dus mijn doel vanaf heden, dat ik hier niet meer ga schrijven als ik me zo klote voel zoals destijds na het verlies van Room, en laatst na het verlies van Juul.
Ik ben dan echt niet in staat om fatsoenlijk te reageren.

Mojuan schreef: Dat is dus mijn doel vanaf heden, dat ik hier niet meer ga schrijven als ik me zo klote voel zoals destijds na het verlies van Room, en laatst na het verlies van Juul.
Ik ben dan echt niet in staat om fatsoenlijk te reageren.

Zou leuk zijn om je gewoon weer van tijd tot tijd in topics terug te zien, en foto's van je hondjes natuurlijk.

dagmar88 schreef:



Zou leuk zijn om je gewoon weer van tijd tot tijd in topics terug te zien, en foto's van je hondjes natuurlijk.

Dat is precies wat ik ga doen, leuk meedoen hier.
Af en toe reageren in topics en op andermans verhalen en foto's, en zelf ook eens af en toe wat foto's plaatsen.

Ik moet wel zeggen dat ik er behoorlijk van baal dat Moos nu de storende factor is als ik met alle honden weg wil.
Ik hoefde hem normaal werkelijk nooit aan te lijnen, waar ik ook was.
Maar Tselfde is echt gewoon zíjn teef, en geen reu mag met haar spelen.. hij valt ze echt aan, ja en hoe ga je dit veranderen bij een oude dove hond van 13 en half jaar oud.
Dus ik heb wel besloten om me hierbij neer te leggen, en met Tselfde vooral veel afzonderlijk weg te gaan.
Ze is nml op het moment heel sociaal bezig, en reageert erg goed op correcties van andere honden, en op de algehele lichaamstaal die honden onderling aan elkaar laten zien.
Ze is wat onzeker, maar dat vind ik helemaal niet vervelend, dat was Julia ook en dat is juist vertrouwd en voor mij nu heel voorspelbaar.
Ik ga vrij zacht met haar om, en dat moet ook echt, want als ik haar te hard behandel dan wordt ze heel onzeker en weet niet meer hoe ze zich moet gedragen en gaat allerlei gekke fratsen uithalen.
Rustig en duidelijk, dat is wat ze nodig heeft en voor mij werkt dat uitstekend.

Ik zal binnenkort nog wel even een topic openen over de lessen bij de hondenschool, want er is nog wel iets waar ik een beetje mee zit.
Dingen die ze thuis prima doet, ook in het park, ook buiten, maar op het veld wat minder gaan, omdat ik zelf spanning voel waardoor zij onzeker wordt. Dan leg ik onbewust toch iets teveel druk op haar, en dat is een puntje bij mezelf waar ik aan moet werken en waar ik nog wel tips bij zou kunnen gebruiken.

Oh ik ben ook na 4 jaar nog steeds zo blij met mijn Bolle, zou de hele wereld wel willen vertellen hoe geweldig dat ie is hahahahaha Heerlijk toch! Fijn dat jullie zo lekker onderweg zijn, geniet er maar van!

Bij wie train je in de groep trouwens? Op de KCD?

grover schreef:Oh ik ben ook na 4 jaar nog steeds zo blij met mijn Bolle, zou de hele wereld wel willen vertellen hoe geweldig dat ie is hahahahaha Heerlijk toch! Fijn dat jullie zo lekker onderweg zijn, geniet er maar van!

Bij wie train je in de groep trouwens? Op de KCD?

Haha ja heerlijk is dat, gewoon gelukkig zijn met je hondje.

Eerlijk gezegd ben ik vergeten hoe die man heet, ik zat eerst bij Monique Geurts, en nu doorgestroomd naar de GHH geloof ik.
Ik train op woensdagavond om 20.30u helemaal aan het uiterste stukje veld langs de weg bij de parkeerplaats.