Het HondenForum

Iedere dag moet ik even vertellen dat iets niet mag,
iedere dag moet ik boos worden en duidelijk maken dat het niet kan
iedere dag toch uitproberen of het vandaag wel kan
iedere dag even uittesten of het baasje wel wakker is en goed op let
iedere dag testen hoe ver je kan gaan
iedere dag steeds een beetje beter luisteren
iedere dag hopen dat alle stoute dingen vandaag wel mogen, en dan naar het baasje kijken of het vandaag toch niet stiekem 1x wel mag

Dux is een boefje, en soms ben ik het zat om iedere dag opnieuw alles te herhalen wat ik de afgelopen maanden al heb herhaald. Hij blijft iedere dag alles uit proberen.
Hij doet het super, en het is een ontzettend slim en leergierig ventje, maar soms heeft hij zijn dag niet (en ik ook niet want ik ben een beetje ziekjes) en dan wil het gewoon niet, dan kan ik hem achter het behang plakken.
Hij is pas 6 maanden en ik mag echt niet klagen, maar vandaag zaten we even niet op een lijn

Morgen gewoon weer een nieuwe dag en gaan we gewoon weer verder waar we gebleven waren
Ik ben gek op het kereltje met zijn lieve witte koppie
Jullie hebben hier niets aan maar ik wilde het gewoon even delen

En als je dan dit koppie ziet als je op een bankje zit te wachten, tsjah dan smeltje toch gewoon van zijn gekke hoofdje

Als ik jou berichtjes lees, komt altijd bij me boven borrelen hoe zwaar ik het vond om een jonge tasmaanse duivel te moeten opvoeden

Had je dit ook met Dana of was zij veel en veel makkelijker?
Hij lijkt me echt een boefje als ik het zo lees.
Succes

Je zegt wel dat wij er niets aan hebben, maar het zal herkenbaar zijn voor veel mensen met pups en jonge honden. Dan is het toch fijn om te weten dat je niet de enige bent. Soms kan het lijken of het opvoeden van een jonge hond bij iedereen heel makkelijk en vanzelf gaat, behalve bij jou. Dan is het misschien toch een beetje een hart onder de riem om te weten dat iedereen wel tegen dingen aan loopt.
Hopelijk ben je snel weer beter en succes met de kleine ondeugd - dat komt vast helemaal goed!

Zes maanden...... dan heb je nog wel 'n klein jaartje te gaan (of langer) met alles iedere dag herhalen...... ik heb er nu een van anderhalf en ik herhaal nog steeds heel veel dingen.

Ik snap je. Hier is het ook elke dag herhalen herhalen herhalen. Maar ik heb goed hoop dat op een dag, voor ons allebei, we opeens denken "Ey. Ik hoef niet meer/minder te corrigeren."

Ooit...

Alsjeblieft, daar moet je wel even mee toe kunnen

Het janken stond mij een paar weken geleden nader dan het lachen met Olaf. Hij is nu ook 6 maanden, en het lijkt wel alsof hij opeens een stuk makkelijker is geworden. Ik hoef ook niet meer de hele dag te waarschuwen. Het blijft opletten, maar het ging van het ene op het andere moment opeens een heel stuk beter. Ik heb zelf het idee dat het met het tandjes wisselen te maken heeft gehad.
't Is wel een lekker ding hoor die Dux!

Ik weet niet zeker of het helpt, maar ik heb er één van elf en daar moet je ook af en toe herhalen. Dat heb je als het geen robotjes zijn en dat maakt ze juist zo leuk

Met Otto vond ik het zo leuk dat ik hem elke maand letterlijk zag groeien, dat hij echt meer kon en meer deed. Maar een beroep op je engelengeduld is het wel

Dux wat heb je een heerlijk koppie! Dips is bijna 3 en pubert nog steeds.. ik denk dat dat nooit meer overgaat!

Herkenbaar hoor Apple was héél leuk, maar ook echt absoluut niet de makkelijkste.
Energie voor tien, bijten bijten bijten en nog eens bijten (knuffelen kon niet ) en sommige dingen begreep ze meteen, en andere dingen hebben weer een hele tijd geduurd, en sommige dingen heeft ze nu nog steeds. (een oncontroleerbare drang af en toe tot aandacht vragen bijvoorbeeld, en oh wat heeft ze dan een geduld, al toen ze een wurm van 8 weken was had ze dat al)

Dubbel is het altijd, een pup is een leuke uitdaging en natuurlijk onweerstaanbaar vaak, maar vergt ook belachelijk veel geduld.
Een volwassen hond is fijn, ze weten eindelijk wat wel en niet hoort (tot op zekere hoogte natuurlijk ) maar brengt ook wel weer een beetje de gewoonte met zich mee vind ik zelf, de uitdaging is minder groot.

Kortom, geniet er van, soms even tot 10 tellen, en voor je het weet is hij een volwassen stippelkont
Een lekker bekkie heeft hij sowieso

DeDiana schreef:Je zegt wel dat wij er niets aan hebben, maar het zal herkenbaar zijn voor veel mensen met pups en jonge honden. Dan is het toch fijn om te weten dat je niet de enige bent. Soms kan het lijken of het opvoeden van een jonge hond bij iedereen heel makkelijk en vanzelf gaat, behalve bij jou. Dan is het misschien toch een beetje een hart onder de riem om te weten dat iedereen wel tegen dingen aan loopt.
Hopelijk ben je snel weer beter en succes met de kleine ondeugd - dat komt vast helemaal goed!

Ik vind zulke posts juist heel eerlijk en heerlijk en daarom leuk om te lezen. Niet leuk als in leedvermaak, maar zo herkenbaar.
Ene moment plak je ze het liefst achter het behang. Maar dan kijken ze je aan en is alles van dat ook weer vergeten.
Figo is nu 3 en nog wat, en als ik alles over kon doen, had ik het met zoveel meer humor bekeken. Het is een heerlijke hond geworden, maar wat een stress heb ik ervan gehad. Mijn makke. Het is nog steeds een hond met gebruiksaanwijzing, maar die kennen we inmiddels.
Dux gaat ook een grote lieverd worden, met clownmomenten. Let maar op.