Het HondenForum

Is er een mogelijkheid tot hormonale onbalans bij teven?!
En waar kan zich dit in uiten?
Kan ik dit laten testen?
En is er een mogelijkheid om dat weer op te lossen?!

Ik verdenk een van mijn (intacte) teefjes ervan dat haar hormonen een loopje met haar nemen.
Ze is tijdens haar loopsheid een redelijk stabiel en vrolijk hondje.
Naarmate de loopsheid weer verder weg is wordt het een erg instabiel hondje. Bang voor vanalles en nog niks blaft tegen alles wat ze hoort of ziet en tijdens wandelingen blaft ze aan 1 stuk door omdat ze al aanslaat als er een blaadje over straat waait. En met haar staart tussen haar poten en lage houding bij mij achter de benen wegduikt.
Komt de loopsheid weer in zicht dan wordt het langzaamaan weer een hond die zich nergens wat van aantrekt en alleen blaft als de deurbel gaat (maar dan blaft ze twee keer en loopt naar de deur ipv 100x en wegduikend onder de tafel) of als ze schrikt van iemand die ergens onverwacht staat.

het is wel normaal dat honden zich anders gedragen onder invloed van hormonen. Mijn hond is normaal een vrij relaxte, maar tegen de loopsheid wordt ze zowel feller op andere honden (makkelijker mot) als veel waakser. Of eigenlijk gewoon waaks, want normaal blaft ze n ooit.. dus ik weet niet of je dat onbalans kan noemen. ALs ik mezelf naga is mijn gedrag op punten in mijn cyclus ook anders..

Het is ook meer dat de verschillen echt enorm zijn.
Het is op het laagste punt (zo'n drie maand na haar loopsheid) echt amper mogelijk om.met haar te wandelen.
Ze is dan echt panisch van alles wat zich buiten afspeelt.
Relatief vreemd bezoek in huis is dan ook een drama want dan zit ze gerust 3 uur achter elkaar te blaffen van onder de tafel of vanuit haar bench. En haar negeren of manen tot stilte haalt beiden niks uit.

Het is dus ook dat ze er zelf veel last van heeft...
Anders had ik er geen problemen mee gehad met iets schommeling in haar humeur

hmm, ja dat is wel lastig ja. En daar is qua training ook geen vooruitgang in te boeken?
ik heb echt geen ervaring met zulke nerveuze types dus kan je weinig tips geven helaas, sorry

Nee we zijn nu ruim 2 jaar met haar bezig om daarin te trainen.
Maar boeken weinig vooruitgang.
Binnenkort hebben we een afspraak bij een GT met de beide honden dus kijken of die ons nog wat op weg kan helpen.

Ipv een GT zou ik eens naar de gedragskliniek in Utrecht gaan, daar kunnen ze zowel het fysieke als het psychische aspect beoordelen.

kipo schreef:Ipv een GT zou ik eens naar de gedragskliniek in Utrecht gaan, daar kunnen ze zowel het fysieke als het psychische aspect beoordelen.

Oh dat is nog wel een goede tip.
De gedragstherapeut gaan we sowieso heen aangezien we nog wat andere dingen met de andere hond hebben waar we aan willen werken en even iemand nodig hebben die met ons mee kijkt.
Aangezien onze kynologenclub het volledig laat afweten vind ik het wel fijn om iemand te hebben die even mee kijkt en tips kan geven.

Maar die kliniek ga ik zeker eens contact mee opnemen.

Ik heb een teefje die ik rond haar derde jaar heb laten castreren omdat zij zo'n last had van haar hormonen. De helft van het jaar was ze zwaar apathisch, lusteloos, wilde niet meer eten en zat ze eigenlijk meer zielig in een hoekje.
Na de derde loopsheid (plus bijbehorende schijnzwangerschap) heb ik de knoop doorgehakt en haar laten castreren. Vooruit, de vacht werd een regelrechte ramp, maar ze knapte er geestelijk en fysiek enorm van op.
Ze werd weer haar normale vrolijke zelf en van een vrij labiele hond werd ze een stuk stabieler. (Niet helemaal, maar goed, dat was ook haar karakter.)

http://www.uu.nl/faculty/veterinarymedi ... iniek.aspx

meer informatie over de gedragskliniek.

lieke schreef:Ik heb een teefje die ik rond haar derde jaar heb laten castreren omdat zij zo'n last had van haar hormonen. De helft van het jaar was ze zwaar apathisch, lusteloos, wilde niet meer eten en zat ze eigenlijk meer zielig in een hoekje.
Na de derde loopsheid (plus bijbehorende schijnzwangerschap) heb ik de knoop doorgehakt en haar laten castreren. Vooruit, de vacht werd een regelrechte ramp, maar ze knapte er geestelijk en fysiek enorm van op.
Ze werd weer haar normale vrolijke zelf en van een vrij labiele hond werd ze een stuk stabieler. (Niet helemaal, maar goed, dat was ook haar karakter.)

Het risico met castreren vind ik dat ze dus op 0 hormonen komt te zitten en dus blijft hangen in haar angstige buien.
Ze is juist heel actief en vrolijk als ze loops is.
Maar de rest van de tijd neemt de angst de overhand.
Mijn dierenarts geeft ook aan dat ze haar wel wil castreren maar dat ze het met grote tegenzin zou doen mocht ik dat beslissen omdat ook zij denkt dat haar angst dan zal toenemen.

Ik wil eerst ALLE opties bekijken voordat ik er ook maar over na ga denken om haar te castreren.
12 oktober hebben we een afspraak bij de gt en ik ga ook contact opnemen met utrecht.

lieke schreef:Ik heb een teefje die ik rond haar derde jaar heb laten castreren omdat zij zo'n last had van haar hormonen. De helft van het jaar was ze zwaar apathisch, lusteloos, wilde niet meer eten en zat ze eigenlijk meer zielig in een hoekje.
Na de derde loopsheid (plus bijbehorende schijnzwangerschap) heb ik de knoop doorgehakt en haar laten castreren. Vooruit, de vacht werd een regelrechte ramp, maar ze knapte er geestelijk en fysiek enorm van op.
Ze werd weer haar normale vrolijke zelf en van een vrij labiele hond werd ze een stuk stabieler. (Niet helemaal, maar goed, dat was ook haar karakter.)

Jaja, maar deze teef is dus toppie als ze loops is.
En niet toppie als de hormonen in de rustfase zijn.

Dat is wel gek.

Ja dat is heel vreemd....
Daarom vermoed ik dat het absoluut niet in orde is met haar hormoontjes.

Ik weet trouwens dat haar nestzusjes het ook hebben (in mindere mate dat wel) en die zijn er nu grotendeels overheen met 3,5 jaar. Het nestzusje wat ik nog af en toe zie is een stuk stabieler geworden na het nest wat ze geworpen heeft.
De pups die daar uit gekomen zijn zijn allemaal stuk voor stuk stabiele pups.

Maar ondanks dat mijn meisje een zeer correct hondje is wat het goed zal doen op de shows, is de gok me te groot en heb ik totaal geen intentie om te fokken.

Marjoleine schreef:

lieke schreef:Ik heb een teefje die ik rond haar derde jaar heb laten castreren omdat zij zo'n last had van haar hormonen. De helft van het jaar was ze zwaar apathisch, lusteloos, wilde niet meer eten en zat ze eigenlijk meer zielig in een hoekje.
Na de derde loopsheid (plus bijbehorende schijnzwangerschap) heb ik de knoop doorgehakt en haar laten castreren. Vooruit, de vacht werd een regelrechte ramp, maar ze knapte er geestelijk en fysiek enorm van op.
Ze werd weer haar normale vrolijke zelf en van een vrij labiele hond werd ze een stuk stabieler. (Niet helemaal, maar goed, dat was ook haar karakter.)

Jaja, maar deze teef is dus toppie als ze loops is.
En niet toppie als de hormonen in de rustfase zijn.

Dat is wel gek.

Ja, da's idd. gek en zo had ik het niet gelezen. Ik ken alleen maar teven die dóór de hormonen niet lekker in hun vel zitten. Niet als de hormonen geen rol spelen.
Maar goed, er zijn natuurlijk nog meer hormonen dan alleen geslachtshormonen en die kunnen natuurlijk ook voor een disbalans zorgen. Misschien is een uitgebreid bloedonderzoek (en denk dan ook aan de schildklier) verstandig?

Nouja, onze Willemijn is een supermoeder en op haar best als ze loops, drachtig of zogend is.
Die hormonen zijn behoorlijk belangrijk.
Maar ik ken dit fenomeen niet, moet ik zeggen. Niet zo extreem.

Kan het niet zijn, doordat jullie andere hond anders (afwijzend) op haar reageert als ze niet loops is.
Dat ze daardoor heel onzeker wordt.

Roxywoezel schreef:Kan het niet zijn, doordat jullie andere hond anders (afwijzend) op haar reageert als ze niet loops is.
Dat ze daardoor heel onzeker wordt.

Nee dat denk ik niet aangezien dit gedrag al gaande was voordat we onze andere teef erbij kregen.
Het was eerder nog erger en we hebben dus wel iets vooruitgang geboekt maar het zit nu al een 1,5 jaar op dit niveau.

Gimmick schreef:

Roxywoezel schreef:Kan het niet zijn, doordat jullie andere hond anders (afwijzend) op haar reageert als ze niet loops is.
Dat ze daardoor heel onzeker wordt.

Nee dat denk ik niet aangezien dit gedrag al gaande was voordat we onze andere teef erbij kregen.
Het was eerder nog erger en we hebben dus wel iets vooruitgang geboekt maar het zit nu al een 1,5 jaar op dit niveau.

Pfff oke, nou veel sterkte. En succes bij de GT.

Dank je...
Vind het een lastige kwestie...

Ik denk toch dat je het vooral in het gedrag moet zoeken, als het probleem er eigenlijk 99% van de tijd is (tijdens niet-loopsheid)
Apple is tijdens haar loopsheid ook 'dominanter/zelfverzekerder', wat niet gek is lijkt me aangezien ze zich natuurlijk wil 'verkopen' en laten dekken door een leuke reu, dus dat maakt dat interactie ontwijken niet slim is, en ze zal daarnaast ook reuen moeten afwijzen die te vroeg/te laat zijn. (even puur vanuit instinct bedacht hoor, er zullen vast ook wel meer redenen voor zijn)

Misschien zou je het eens onder gedrag kunnen vragen aan andere eigenaren van angstige honden?
Ik zou er in ieder geval van uit gaan dat je hond in de basis angstig is, en daar dus qua gedrag aan werken.

Apple schreef:Ik denk toch dat je het vooral in het gedrag moet zoeken, als het probleem er eigenlijk 99% van de tijd is (tijdens niet-loopsheid)
Apple is tijdens haar loopsheid ook 'dominanter/zelfverzekerder', wat niet gek is lijkt me aangezien ze zich natuurlijk wil 'verkopen' en laten dekken door een leuke reu, dus dat maakt dat interactie ontwijken niet slim is, en ze zal daarnaast ook reuen moeten afwijzen die te vroeg/te laat zijn. (even puur vanuit instinct bedacht hoor, er zullen vast ook wel meer redenen voor zijn)

Misschien zou je het eens onder gedrag kunnen vragen aan andere eigenaren van angstige honden?
Ik zou er in ieder geval van uit gaan dat je hond in de basis angstig is, en daar dus qua gedrag aan werken.

Waarom denk je dat ze er een GT bij haalt?

Pemba schreef:

Apple schreef:Ik denk toch dat je het vooral in het gedrag moet zoeken, als het probleem er eigenlijk 99% van de tijd is (tijdens niet-loopsheid)
Apple is tijdens haar loopsheid ook 'dominanter/zelfverzekerder', wat niet gek is lijkt me aangezien ze zich natuurlijk wil 'verkopen' en laten dekken door een leuke reu, dus dat maakt dat interactie ontwijken niet slim is, en ze zal daarnaast ook reuen moeten afwijzen die te vroeg/te laat zijn. (even puur vanuit instinct bedacht hoor, er zullen vast ook wel meer redenen voor zijn)

Misschien zou je het eens onder gedrag kunnen vragen aan andere eigenaren van angstige honden?
Ik zou er in ieder geval van uit gaan dat je hond in de basis angstig is, en daar dus qua gedrag aan werken.

Waarom denk je dat ze er een GT bij haalt?

Ik reageer gewoon op de OP En ja ik heb gelezen dat ze er een GT bij haalt, toppie, maar dat is toch niet wat ze eerst vraagt.

Ik zie hier wel dat de hormonen een flinke invloed hebben op het gedrag. Zo een maand voor de loopsheid worden ze meestal kefferiger, tijdens de loopsheid zijn ze zeer zelfverzekerd met een kort lontje en de 2 maanden daarna zijn ze schijnzwanger. Dan zijn ze slomer, meer timide en niet hun vrolijke zelf. Als ze dan om de 6 maanden loops zijn heb je maar een maand of 2 dat ze normaal in hun vel zitten.

Je zegt dat ze op haar slechts is 3 maanden na haar loopsheid. Tel je dat vanaf de eerste dag? Want dan zou je ongeveer op het laatst van de schijnzwangerschap zitten (3 weken loops + 9 weken schijnzwanger). Dan zijn ze bij mij ook erg labiel. Gelukkig lang niet zo erg dat ze echt bang worden, maar ze zijn vaak wel kefferiger en onrustiger.

Voor mij is dit een belangrijke reden om te castreren, naast het voorkomen van baarmoederontstekingen. Mijn ervaringen zijn alleen maar positief wat betreft gedrag. Ik zie nog steeds dat er in meer of mindere mate een cyclus plaatsvind, maar mijn teven zijn veel stabieler in hun gedrag geworden. Bij al mijn teefjes is het resultaat anders, maar ze zijn allemaal vrolijker en speelser geworden. Ik hoor overigens bij andere rassen wel dat de teven "dominanter" zouden worden, bij mij in de roedel is dat absoluut niet het geval. Het gaat er nu juist wat relaxter aan toe.

Het bezoek aan de gedragsdeskundige heeft plaats gevonden...
En gelukkig veel tips gekregen die (nu al) lijken te werken....
http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=292104" onclick="window.open(this.href);return false;

Gimmick schreef:Het bezoek aan de gedragsdeskundige heeft plaats gevonden...
En gelukkig veel tips gekregen die (nu al) lijken te werken....
http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=292104" onclick="window.open(this.href);return false;

Uit je nieuwe topic haal ik niet dat die angst op specifieke momenten erger is.

Je hebt het in dit topic over 3 maanden na de loopsheid.
Echt drie maanden of net iets minder?
Want als het iets minder is dan drie maanden kan het ook een uiting van schijndracht en schijnbevalling zijn waar ze zo angstig van wordt.
En dan zou het echt hormonaal kunnen zijn.

In ieder geval fijn dat de aanwijzingen van de GT hoe je moet handelen aardig succesvol zijn.