Het HondenForum

Ben ik de enige die met de onderkaak op de vloer deze uitzending heeft bekeken?

Voor de mensen die het niet gezien hebben:

Marja heeft hond Vikash geadopteerd bij stichting Dogs Adoptions Nederland. De hond heeft een dure operatie nodig en Marja heeft hier niet genoeg geld voor. De stichting is bereid de operatie te betalen, maar na de revalidatie weigeren ze Vikash terug te geven aan Marja. Wie mag de hond houden? Meester Visser moet een besluit nemen over deze emotionele kwestie.

http://www.eerstehulpbijrecht.nl/de-rij ... /de-straat

Aangezien er 17 miljoen mensen in Nederland zijn, denk ik van niet. Heb 'm zelf niet gezien in ieder geval.

Gezien. En Tsja rot voor fokkers en stichtingen...

Ja ik heb hem gezien, wat een verhaal en gedoe weer

Ook gezien"

Machie schreef:Gezien. En Tsja rot voor fokkers en stichtingen...

Te bezopen voor woorden natuurlijk. Als stichtingen aansprakelijk zijn voor alle 'verborgen gebreken' bij buitenlandse honden, kunnen ze de boel wel opdoeken, of moeten ze een kapitaal gaan vragen voor elke hond om de risico's te dekken.

Als je een dier in huis neemt, ben je daar verantwoordelijk voor, vind ik, en dat is dan ook financieel verantwoordelijk.

Ik moest trouwens wel ontzettend lachen om die podenco die wildenthousiast achter de konijntjes aanging, en die hysterische Martin Gaus. Ik geloof niet eens dat die konijnen echt gevaar liepen, anders was er direct wel eentje doodgebeten.

En wat betreft het oordeel van Martin Gaus: ik vond die twee honden helemaal niet zo lekker met elkaar omgaan. Podencootje had geen tijd voor sociale interactie, veel te druk met snuffelen, maar HD-hondje was nog net niet aan het patsen. Ik vraag me af of ze inderdaad samen gezellig op die bank liggen, maar ik zou zelf geen reu van hetzelfde formaat bij een podencoreu zetten. Maar goed, ik ben geen Martin Gaus.

Ik vind het een slechte uitspraak voor alle partijen.

Ik vond geen van beide partijen geschikt voor de hond. De eiser niet omdat die niet voorbereid was op zo'n geldbedrag, en de stichting niet omdat die in mijn ogen veel te star waren in hun opvattingen

caira schreef:Ik vond geen van beide partijen geschikt voor de hond. De eiser niet omdat die niet voorbereid was op zo'n geldbedrag, en de stichting niet omdat die in mijn ogen veel te star waren in hun opvattingen

De stichting werd pas geïnformeerd toen ze de hond in wilden laten slapen, heeft voorgesteld de helft te betalen, mevrouw wilde niks meebetalen, en wilde daarna de hond weer terug. Ik denk dat ik ook had gezegd dat ze die hond nooit meer terug kregen. Als dat star is, vind ik het nog steeds wel heel begrijpelijk.

Ik vraag me trouwens af of deze zelfde aansprakelijkheid ook geldt voor een hond die je uit het asiel haalt. Als dat niet zo is, is dat wellicht een goeie oplossing voor stichtingen. Plaats de honden via een asiel (en dan liefst wel vanuit opvanggezinnen, zoals asiels dat bijvoorbeeld ook met heel jonge kittens doen) en je omzeilt die bezopen aansprakelijkheid.

caira schreef:Ik vond geen van beide partijen geschikt voor de hond. De eiser niet omdat die niet voorbereid was op zo'n geldbedrag, en de stichting niet omdat die in mijn ogen veel te star waren in hun opvattingen

Ik vind 3500,- euro nogal een bedrag. Ik denk dat er heel veel mensen zijn die daar niet op voorbereid zijn.

@Hanneke: zoals ik de uitleg van mr Visser begreep, maakt het geen reet uit wie de hond herplaatst. Voor de wet is het een consumentenkoop.

Vikash is weer terug naar de stichting en zit in opvang.

marian* schreef:Vikash is weer terug naar de stichting en zit in opvang.

Huh? Hoezo dan?

Inmiddels is Vikash weer terug bij DAN. Hij bleek niet zo goed overweg te kunnen met de andere hond van het adoptiegezin.

Haha, wat zei ik? Wat een drol is die Martin Gaus dan toch ook, dat een argeloze kijker dat aan ziet komen en hij niet.

Ook wel heel typerend dat ze het medische gevalletje terug hebben gegeven aan de stichting en de 'nieuwe' hond hebben gehouden.

Hanneke2 schreef:

caira schreef:Ik vond geen van beide partijen geschikt voor de hond. De eiser niet omdat die niet voorbereid was op zo'n geldbedrag, en de stichting niet omdat die in mijn ogen veel te star waren in hun opvattingen

De stichting werd pas geïnformeerd toen ze de hond in wilden laten slapen, heeft voorgesteld de helft te betalen, mevrouw wilde niks meebetalen, en wilde daarna de hond weer terug. Ik denk dat ik ook had gezegd dat ze die hond nooit meer terug kregen. Als dat star is, vind ik het nog steeds wel heel begrijpelijk.

Ik vraag me trouwens af of deze zelfde aansprakelijkheid ook geldt voor een hond die je uit het asiel haalt. Als dat niet zo is, is dat wellicht een goeie oplossing voor stichtingen. Plaats de honden via een asiel (en dan liefst wel vanuit opvanggezinnen, zoals asiels dat bijvoorbeeld ook met heel jonge kittens doen) en je omzeilt die bezopen aansprakelijkheid.

Ik denk dat voor een asielhond hetzelfde geldt omdat je daar ook ( zo was het in Velp althans) geen dier in eigendom krijgt en wel te maken hebt met consumentenrecht.

Gelukkig werd wel weer duidelijk dat al die adoptiecontracten of hoe ze ook genoemd worden geen enkele juridische waarde hebben zodra de verstrekker van die contracten geen hobbyist is. Dan gaat het om een consumentenkoop net als bij een wasmachine bijvoorbeeld, en mag de koper verwachten dat hij een deugdelijk product krijgt zonder verborgen gebreken. Zijn die er wel, dan moet de verkoper eea kostenloos repareren -- opereren in dit geval.

Vreselijk mens trouwens: krijgt ze op alle punten gelijk van de RR, geeft ze haar Poezelewoesje na een paar weken alweer terug omdat ze toch liever een andere hond heeft

Kan wel meegaan in de uitspraak.
Trouwens wie kan zomaar 3500,= op tafel leggen voor een operatie.? En tot hoever qua bedrag moet je gaan om de stichting te plezieren als goed hondenliefhebber.?
Die Gaus , ja wat moet je daarvan vinden.

Ach, die Gaus werd er ook alleen maar om tv-technische redenen bijgehaald volgens mij. En hij had ook gelijk dat die twee honden op dat moment prima samen gingen. Hoe dat later in één huis gaat, met die nerveuze mevrouw-zonder-hondenverstand erbij kan niemand voorspellen. En we weten niet hóe het precies 'niet ging'

Oh wacht ff, dus alle kosten die ik in 4 jaar voor Woezel heb gemaakt vanwege zijn "verstopte" DM kan ik allemaal terug halen???

Dat doe je toch niet!!!!
Ja de eerste DA rekening heb ik naar hun gestuurd, want dat was de volgende dag al helemaal duidelijk, met gezondheidsrapport erbij he..... Ontstoken anaalklieren, kersenoog ontstoken, vlooienplaag, oormijt en een rotte zeer pijnlijke kies.

Maar de rest.... Nee zou nooit in me opkomen en ook ik heb het niet breed en moet goochelen als ik ineens 3500 euro had neer moeten leggen.

Wat een onsympathiek mens zeg, stichting wilde notabene zelfs nog de helft betalen van de operatie na haar chantageverhaal van laten inslapen.
Onbegrijpelijke uitspraak, maar goed ze heeft de hond alsnog weggedaan en dat is misschien maar beter ook.

bouvierpoedel schreef:Kan wel meegaan in de uitspraak.
Trouwens wie kan zomaar 3500,= op tafel leggen voor een operatie.? En tot hoever qua bedrag moet je gaan om de stichting te plezieren als goed hondenliefhebber.?
Die Gaus , ja wat moet je daarvan vinden.

Dan had ze die hond toch gewoon weer teruggeven zonder verder te zeuren erover.
Heeft ze later toch alsnog gedaan ondanks haar krokodillentranen daar.

Zou jou weleens willen horen als een puppenkoper na een jaar jou voor de rechter sleept omdat jij een dure operatie moet betalen.
Kijken of je dan ook zo happig bent om te betalen.

hmmm, Bas heeft ook slechte pootjes....

Tineke schreef:

bouvierpoedel schreef:Kan wel meegaan in de uitspraak.
Trouwens wie kan zomaar 3500,= op tafel leggen voor een operatie.? En tot hoever qua bedrag moet je gaan om de stichting te plezieren als goed hondenliefhebber.?
Die Gaus , ja wat moet je daarvan vinden.

Dan had ze die hond toch gewoon weer teruggeven zonder verder te zeuren erover.
Heeft ze later toch alsnog gedaan ondanks haar krokodillentranen daar.

Zou jou weleens willen horen als een puppenkoper na een jaar jou voor de rechter sleept omdat jij een dure operatie moet betalen.
Kijken of je dan ook zo happig bent om te betalen.

Vrouw wou hem in laten slapen omdat ze geen 3500 had .
Stichting ging zich ermee bemoeien dat hun het wel wilde laten doen .
Zij kreeg toen de hond niet terug .
Kon hem wel weer adopteren met nieuw adoptiegeld.
Toen in ene helemaal niet meer omdat zij geen goed baasje zou zijn omdat ze hem de volgende x wel weer in zou laten slapen bij een eventuele operatie en geen controle over de honden zou hebben.
Ja dan kan ik achter die uitspraak staan.

Wat er daarna gebeurt had je niet klunnen voorzien en heeft er ook niets met de uitspraak te maken.

Ja heb het wel eens gehad met een hond en dat heb ik netjes opgelost. Ook toevallig HD en die mensen wilde niet opereren wat ik kon begrijpen.
Heb ze gezegt, kijk hoelang de hond gelukkig kan leven en gooi er pijnstillers in . Gaat het niet meer dan kom je op jouw tijd als ik een nieuw nest heb een pup halen .
Je kunt alles zo moeilijk maken als je wil en dan gaat een ander voor je beslissen in het het geval zoals RR.

laeken schreef:hmmm, Bas heeft ook slechte pootjes....

Zul je eerst moeten laten uitzoeken wat het is.

bouvierpoedel schreef:

laeken schreef:hmmm, Bas heeft ook slechte pootjes....

Zul je eerst moeten laten uitzoeken wat het is.

Was een grapje. Ik zou nooit iemand anders verantwoordelijk gaan stellen voor kosten ed.

laeken schreef:

bouvierpoedel schreef:

laeken schreef:hmmm, Bas heeft ook slechte pootjes....

Zul je eerst moeten laten uitzoeken wat het is.

Was een grapje. Ik zou nooit iemand anders verantwoordelijk gaan stellen voor kosten ed.

Ik ook niet , maar dat mens in eerste instantie ook niet.
Die wilde hem netjes een zachte dood geven ipv pijn en ongemak,..
Maar ja als je als Stichting je daar tegen aan gaat zitten bemoeien dan moet je later ook niet zeiken.

bouvierpoedel schreef:[Wat er daarna gebeurt had je niet klunnen voorzien en heeft er ook niets met de uitspraak te maken.:

nou, die meneer van de stichting vond haar ongeschikt en kreeg gelijk. Dat wil nog steeds niet zeggen dat hij had, misschien kon hij het ook niet voorzien, en had hij een oneigenlijke reden haar die hond niet te geven. Maar het lijkt erop dat hij gelijk had.

Dat het niks met de uitspraak te maken heeft is wel waar, mevrouw is altijd eigenaar gebleven, er was dus geen sprake van opnieuw plaatsen.

Juridisch zal de uitspraak wel kloppen, ik vind het wel jammer, want dat betekent dat stichtingen zich financieel moeten indekken tegen dit soort claims. Goede stichtingen kunnen dit geld beter gebruiken voor dierenwelzijn.

Tineke schreef:

bouvierpoedel schreef:Kan wel meegaan in de uitspraak.
Trouwens wie kan zomaar 3500,= op tafel leggen voor een operatie.? En tot hoever qua bedrag moet je gaan om de stichting te plezieren als goed hondenliefhebber.?
Die Gaus , ja wat moet je daarvan vinden.

Dan had ze die hond toch gewoon weer teruggeven zonder verder te zeuren erover.
Heeft ze later toch alsnog gedaan ondanks haar krokodillentranen daar.

Zou jou weleens willen horen als een puppenkoper na een jaar jou voor de rechter sleept omdat jij een dure operatie moet betalen.
Kijken of je dan ook zo happig bent om te betalen.

Zolang een hond onder het consumentenrecht valt blijven dit soort uitspraken van rechters bestaan. Hond is voor de wet vergelijkbaar met een wasmachine.
Voor ons niet, bij ons komt gevoel erbij kijken. Maar helaas is niet elke hondeneigenaar een echte hondenliefhebber.

Zoie schreef:

bouvierpoedel schreef:[Wat er daarna gebeurt had je niet klunnen voorzien en heeft er ook niets met de uitspraak te maken.:

nou, die meneer van de stichting vond haar ongeschikt en kreeg gelijk. Dat wil nog steeds niet zeggen dat hij had, misschien kon hij het ook niet voorzien, en had hij een oneigenlijke reden haar die hond niet te geven. Maar het lijkt erop dat hij gelijk had.

Dat het niks met de uitspraak te maken heeft is wel waar, mevrouw is altijd eigenaar gebleven, er was dus geen sprake van opnieuw plaatsen.

Juridisch zal de uitspraak wel kloppen, ik vind het wel jammer, want dat betekent dat stichtingen zich financieel moeten indekken tegen dit soort claims. Goede stichtingen kunnen dit geld beter gebruiken voor dierenwelzijn.

Gewoon overdoen aan nieuwe eigenaar ipv adoptie en een bedrag laten betalen als zijnde onkostenvergoeding . En beschrijven /laten tekenen dat de hond in aanleg ziek/kapot kan zijn en je geen verantwoordelijkheid neemt.

Branka schreef:

Tineke schreef:

bouvierpoedel schreef:Kan wel meegaan in de uitspraak.
Trouwens wie kan zomaar 3500,= op tafel leggen voor een operatie.? En tot hoever qua bedrag moet je gaan om de stichting te plezieren als goed hondenliefhebber.?
Die Gaus , ja wat moet je daarvan vinden.

Dan had ze die hond toch gewoon weer teruggeven zonder verder te zeuren erover.
Heeft ze later toch alsnog gedaan ondanks haar krokodillentranen daar.

Zou jou weleens willen horen als een puppenkoper na een jaar jou voor de rechter sleept omdat jij een dure operatie moet betalen.
Kijken of je dan ook zo happig bent om te betalen.

Zolang een hond onder het consumentenrecht valt blijven dit soort uitspraken van rechters bestaan. Hond is voor de wet vergelijkbaar met een wasmachine.
Voor ons niet, bij ons komt gevoel erbij kijken. Maar helaas is niet elke hondeneigenaar een echte hondenliefhebber.

Maar wat is er mis om de hond een spuitje te geven ipv een operatie van 3500 pieken.? Daar begonj het hele gezeik over dat die Stichting nog steeds wilde bepalen hoe een ander met zijn hond omfgaat terwijl die al lang niet meer van hun was.

Heb de uitzending niet gezien dus kan niet oordelen over de hond in kwestie.
Maar ik heb al vaker de wenkbrauwen opgetrokken bij al die zgn. 'wettelijke' contracten in de hondenwereld. Niet alleen de bekende adoptiecontracten tussen stichting en nieuwe baas, maar ook bij koopcontracten die fokkers aan pupkopers voorschotelen en zelfs uitzetcontracten voor de inzet van honden voor de fok.
Ik heb er trouwens ook wel eens discussies over gevoerd met fokkers en stichtingen die bij hoog en bij laag beweerden dat ze zich zo indekten en dat alles wettelijk geregeld was.
En mijn stelling is altijd geweest: als je een hond koopt, dan is-ie van jou. Contract of geen contract. Een hond is wettelijk gezien een product, net als een auto of een wasmachine.
Op het moment dat je er voor hebt betaald, dan heeft de verkoper er geen fluit meer over te zeggen. Je kan de hond doorverkopen, er mee fokken, wel showen, niet showen, wel of niet castreren. Moet je helemaal zelf weten. Jouw hond, jouw eigendom.

Dat er een 'garantie' op zit, is logisch. Als je een pup/hond koopt die na aankoop boordevol mankementen blijkt te zitten en de koper dus ineens op enorme onkosten wordt gejaagd, dan mag je van de leverancier (stichting/fokker) verwachten dat die of helemaal betaald, of deels betaald of het 'product' terugneemt en er een vervangend 'product' voor terug geeft, of het aankoopbedrag terug geeft.

(Even afgezien van de emotie die daar natuurlijk bij komt. Maar ik kan me zo voorstellen dat de meeste mensen niet even 3500 euro in een oude sok hebben liggen en dat zo'n diagnose je wel even heel rauw op het dak valt.)

bouvierpoedel schreef:[Gewoon overdoen aan nieuwe eigenaar ipv adoptie en een bedrag laten betalen als zijnde onkostenvergoeding . En beschrijven /laten tekenen dat de hond in aanleg ziek/kapot kan zijn en je geen verantwoordelijkheid neemt.

Bij gewone verkoop heb je toch ook dingen als garantie ? Het product moet deugdelijk zijn, anders heb je recht op garantie, of de fabrikant die nu geeft of niet. Maar goed, kan zijn dat het dan anders ligt.

Adoptiecontracten zijn wat mij betreft ook onzin: kan toch niet zo zijn dat ik voor alles verantwoordelijk ben, maar de hond mijn bezit niet is.