Het HondenForum

Na lang wikken en wegen heb ik afgelopen donderdag de knoop door gehakt en mij bouvierreu van 22 maanden oud chemisch laten castreren.

De reden? Eigenlijk is het een op een stapeling van een aantal dingen.
Hij is vrij dominant aangelegd en reageert heel veel op andere reuen. Daarnaast wil hij op alles wat maar kan rijden denk hier bij aan een bal, dekbed, een knuffel je kunt het zo gek niet bedenken of hij probeert het wel.
Ook is hij als je met hem gaat wandelen zeer snel afgeleid door alle prikkels om hem heen.
En ook hierin verwacht de dierenarts dat het beter gaat als zijn hormoonhuishouding rustiger wordt.
En hij begint nu al te druppelen.

Advies van onze dierenarts laat hem eerst is chemisch castreren, kijken of het effect wat willen ook daadwerkelijk zichtbaar wordt.
En als het een resultaat voor mij voldoende is dan wordt hij definitief gecastreerd wil hem niet ieder half jaar laten spuiten.

Zijn er meer mensen die dit met hun hond hebben gedaan?
Groetjes Natasja

Mijn beide reuen reageren ook op andere reuen en zijn snel geprikkeld. Voor ons was dat geen reden om te castreren en ook niet altijd een oplossing.

Me boefje?
Mij bouvierreu?


Waarom?


Ik weet gewoon dat mijn reu op sommige reutjes reageert als hij aan de riem loopt.
Simpel.

Even overwogen toen hij jonger was, maar hij wordt ouder en wijzer, en ben blij dat we het niet gedaan hebben.

Ik vind het castreren van boeven opgepakt door de ME best ver gaan.

sjaak-k schreef:Ik vind het castreren van boeven opgepakt door de ME best ver gaan.

Ik heb geen ervaring met het chemisch laten castreren van een reu, aangezien ik nu pas sinds een paar maanden mijn eerste reu in huis heb, maar ik vraag me af wat je zelf hebt ondernomen om het voor jou blijkbaar ongewenste gedrag zoals afgeleid zijn en rijden op speelgoed en andere zaken af te leren?
Het lijkt natuurlijk wel gemakkelijk om het ongewenste gedrag te doen verdwijnen door deze chemische castratie, maar het is toch gewoon mogelijk om ongewenst gedrag om te laten buigen door daar tijd, energie en training in te steken?

sjaak-k schreef:Ik vind het castreren van boeven opgepakt door de ME best ver gaan.

sjaak-k schreef:Ik vind het castreren van boeven opgepakt door de ME best ver gaan.

En ik durf te wedden dat de criminaliteit gaat dalen

Waarom heb je voor een reu gekozen?

sjaak-k schreef:Ik vind het castreren van boeven opgepakt door de ME best ver gaan.

Een familielid overwoog ook een chemische castratie bij zijn reu maar de dierenarts raadde hem een gedragstherapeut aan. Misschien ook een optie.

@malinois.
Dit is onderhand mijn vijfde bouvier.
En altijd alleen maar reuen gehad.
Het is een schat van een hond dat voorop te stellen, maar je merkt gewoon aan hem dat zijn hormonen hem in de weg zitten.
Dit is niet alleen door mijn geconstateerd, maar ook door mijn trainer.
Ik doe gehoorzaamheid met hem, en mijn trainer geeft ook ipo trainingen.
Ik heb een aantal zondag met de basis van de ipo mee gelopen waar we duidelijk hebben kunnen zien, dat het geen gedragsprobleem is wat sommige mensen al opperen.

Daarom heb ik ook besloten om het eerst chemisch te laten doen om zeker te weten dat het daar vandaan komt.
Geeft het niet het gewenste resultaat wordt hij niet gecastreerd!
En zal ik gewoon beter moeten uit kijken dat ik geen andere reuen tegen kom.
HIj doet het ook niet tegen iedere reu hoor.

natasja76 schreef:@malinois.
Dit is onderhand mijn vijfde bouvier.
En altijd alleen maar reuen gehad.
Het is een schat van een hond dat voorop te stellen, maar je merkt gewoon aan hem dat zijn hormonen hem in de weg zitten.
Dit is niet alleen door mijn geconstateerd, maar ook door mijn trainer.
Ik doe gehoorzaamheid met hem, en mijn trainer geeft ook ipo trainingen.
Ik heb een aantal zondag met de basis van de ipo mee gelopen waar we duidelijk hebben kunnen zien, dat het geen gedragsprobleem is wat sommige mensen al opperen.

Daarom heb ik ook besloten om het eerst chemisch te laten doen om zeker te weten dat het daar vandaan komt.
Geeft het niet het gewenste resultaat wordt hij niet gecastreerd!
En zal ik gewoon beter moeten uit kijken dat ik geen andere reuen tegen kom.
HIj doet het ook niet tegen iedere reu hoor.

Sommige reuen zijn gewoon beter af met hun zaakje eraf, ik zou zeggen, probeer het gewoon, en er komt een goede en positieve verbetering, zou ik hem als ik jou was normaal laten castreren.
Zie je geen of bijna geen verschil, dan zou ik het niet doen.

natasja76 schreef:@malinois.
Dit is onderhand mijn vijfde bouvier.
En altijd alleen maar reuen gehad.
Het is een schat van een hond dat voorop te stellen, maar je merkt gewoon aan hem dat zijn hormonen hem in de weg zitten.
Dit is niet alleen door mijn geconstateerd, maar ook door mijn trainer.
Ik doe gehoorzaamheid met hem, en mijn trainer geeft ook ipo trainingen.
Ik heb een aantal zondag met de basis van de ipo mee gelopen waar we duidelijk hebben kunnen zien, dat het geen gedragsprobleem is wat sommige mensen al opperen.

Daarom heb ik ook besloten om het eerst chemisch te laten doen om zeker te weten dat het daar vandaan komt.
Geeft het niet het gewenste resultaat wordt hij niet gecastreerd!
En zal ik gewoon beter moeten uit kijken dat ik geen andere reuen tegen kom.
HIj doet het ook niet tegen iedere reu hoor.

Duidelijk. Ik hoop dat je reacties krijgt van mensen die dat ook hebben laten doen.

@marco888 dat is dus ook precies de reden waarom ik hem eerst chemisch laat castreren.
Ik wil voor mijn gevoel zeker weten dat ik gelijk heb heb ik dat niet dan ga ik verder puzzelen.
Maar het is niet zo dat ik dit even in een half uur beslist heb.
Waarvan sommige mensen misschien wel denken dat ik dat heb gedaan.

Ik ga voor mijn honden door het vuur.
Het is een schat, maar kan af en toe ook een doerak eerste klas zijn die ik het liefste achter het behang wil plakken.
Breekt bij de fokker uit, denk hierbij aan een hek van 1.40 hoog met een stroomdraadje erlangs waar hij over heen springt.

Ik heb hier een reu die chemisch gecastreerd is, maar dat was volgens mij vanwege zijn interesse in teefjes.
Geen idee dus of het positief heeft uit gepakt want hij is hier pas 1 maand, en ik weet niet hoe hij zonder de castratie is.

Hier ook een reu die we chemisch hebben laten castreren (ongeveer vanwege dezelfde redenen).
De suprelorinchip van een half jaar werkte top. Die van een jaar werkt voor geen meter en wordt hij alleen maar vervelender van.
Deze laten we dus uitwerken (duurt nog een half jaar ) en dan een tijd niks om te zien waar we nu staan.

Flynn is ook chemisch gecastreerd, met als reden hem door de pubertijd heen te helpen. Hij was ontzettend afgeleid door alle geurtjes. De chip, in combinatie met veel training, heeft er voor gezorgd dat hij nu prima bereikbaar is. We hebben 2x een half jaar laten zetten. Het tweede half jaar is nu afgelopen. We laten Flynn niet opnieuw chemisch castreren, en ook niet gewoon castreren, maar kijken hoe het straks gaat, nu zijn pubertijd voorbij is en hij binnenkort alle hormonen weer terug heeft. Als dat goed gaat laten we hem gewoon weer volle reu, als hij toch weer problemen krijgt gaan we dan verder kijken.

Ik heb dit nog niet gedaan maar sta ook op het punt om dit met mijn hond te doen.

De redenen die jij noemt zie je vaak voorbij komen. Op zich kan dat natuurlijk ook gewoon reuen gedrag zijn, maar hoe erg het gedrag is kunnen we vanaf hier natuurlijk niet zien dus dat valt niet te beoordelen.
Ik vraag me alleen af in hoeverre het helpt in gedrag naar andere reuen. Ik ben er juist als de dood voor dat mijn hond gaat uitvallen en juist gaat reageren op honden.

De reden dat ik dit wil proberen is dat ik denk dat mijn hond zichzelf in de weg zit en gefrustreerd is.
Buiten lopen is met hem altijd al een strijd geweest en ben ik heel erg veel mee bezig geweest. Daarin hebben we zeker resultaat geboekt maar tegen hormonen kan ik echt niet op trainen. Schuim op de neus, gras vliegt je om de oren, links en rechts word je de struiken in getrokken. En zodra je thuis komt wil hij rijden, is hij stront vervelend en kan hij zijn rust niet vinden. Hoe meer ik doe (langere wandelingen), hoe gefrustreerder hij thuis komt.
Dat een reu soms eens op een kussen of een knuffel rijdt, tsja daar is het een reu voor. Dat deed de mijne ook wel eens.. maar de manier waarop hij nu op dekens en kussens wil rijden is niet "gewoon even rijden" meer. Hij kan er s avonds niet meer van slapen en staat soms dan maar in de lucht te rijden als ik alles af pak waar op te rijden valt. En als dat dan ook niet meer mag staat hij daar maar wat te hijgen, niet wetend wat hij met zichzelf aan moet. Enige manier waarop ik hem dan nog in rust krijg is door hem tegen me aan te leggen en wat te aaien/masseren.
Maarja dit is gewoon geen doen meer, hij zit zichzelf in de weg en daarmee mij ook.. en dat moet toch niet hoeven

En tsja, daarnaast is hij snel afgeleid, niet een reuze honden vriend, enorme puspiemel en super snel overprikkeld. Maar ik vind dat andere veel erger, hij is vooral s avonds een hoopje ellende en kijk wat zielig voor zich uit.

Als je echt denkt dat je hond er een beter leven door heeft, zou ik het gewoon proberen hoor. Het heeft in mijn ogen geen zin dat een hond zich ellendig en gefrustreerd voelt door hormonen.

Marco88 schreef: Sommige reuen zijn gewoon beter af met hun zaakje eraf, ik zou zeggen, probeer het gewoon, en er komt een goede en positieve verbetering, zou ik hem als ik jou was normaal laten castreren.
Zie je geen of bijna geen verschil, dan zou ik het niet doen.

Idd!
Bij Loki ook eerst via een chip geprobeerd en daarna toch gekozen voor de ballen eraf. Ik ben er echt blij mee geweest want meneer is een pak rustiger en zit beter in zijn vel.

hier werkte de chip goed tegen oversekst gedrag maar helemaal niet tegen agressie naar andere reuen. Eerder anders om het werd erger.

Na de echte castratie werd dat laatste wel beter en kunnen andere honden hem tot op een 1.5 meter naderen. echter is hier erg veel trainingstijd in gaan zitten.

Kennen honden serieus een pubertijdsfase?

Nee daar geloof ik niet in.

Zelf heb ik mijn twijfels ook wel over een echte puberfase.
BIj ons op de club riepen ze heel snel oh die is aan het puberen?

Ik gelijk nou dan is hij al vanaf dag 1 dag hij bij mij is aan het puberen.
En tja daar hebben ze dan geen antwoord op.

Ik geloof wel dat honden puberen.
In de zin dus dat hormonen veranderen, en dat van daaruit sommige honden zich anders kunnen gedragen.
Als ik kijk naar hoeveel invloed hormonen hebben bij de gemiddelde teef, vind ik het verhaal van puberen ook vrij aannemelijk.
Persoonlijk zou ik even wachten tot de hond echt volwassen is.

Ja ik persoonlijk zou minimaal wachten tot hij 3 jaar is.
Hij veranderd nu zoiezo nog best aardig in karakter, dus dan kan je het nog niet toewijzen aan chemische castratie of volwassenheid. Waardoor je misschien uiteindelijk de verkeerde keuze maakt.

Tja, ik val altijd erg over de woorden, hij doet dingen die ik niet wil en dus zit hij ZICHZELF in de weg. Dat staat me erg tegen. Ik denk dat die hond volkomen gelukkig is maar dat hij jou in de weg zit. Je castreert hem dus omdat jij hem teveel hond vindt. Dat is een prima reden maar wel wat eerlijker geformuleerd. Ik geloof niet in honden die fysiek intact zijn die dan vervolgens last hebben van het zijn van een reu en een hond. Nee, dat gaat er bij mij niet in. Ik denk dat deze hond op een boerderij bij een sterke baas en genoeg bezigheid helemaal nergens op gaat rijden en ook helemaal geen enkele last heeft van het feit dat hij hormonen heeft.

Nogmaals, geen verwijt maar wel een imo meer correcte manier van tegen de dingen aankijken.

Honden die zichzelf in de weg zitten worden ook altijd "geholpen".... Dat trek ik ook nooit zo. Honden "laten helpen". Ik zou het gewoon castreren noemen en niet helpen. Ik vraag me nl echt af wie dat verzonnen heeft.

Alsof iedere hond op een boerderij genoeg aandacht krijgt.?
Gaat het niet meer over een geschikte baas en plaats/huis niet zoveel uit maakt.?
Tuurlijk komt zijn daadwerkelijke karakter op deze leeftijd waar ook zijn sexualiteit die daar bij hoord naar voren.
Als we iedereen en alles maar gelijk moeten castreren dan ook maar gelijk heel wat puberjongens die aan dat ding liggen te trekken .
Laat dat beest gewoon zijn fase doorgaan met jouw begeleiding en opvoeding en kijk daarna met het volwassen zijn maar verder dan het zogenaamde gedragsprobleem.
Kun je alsnog beslissen.

bouvierpoedel schreef:Alsof iedere hond op een boerderij genoeg aandacht krijgt.?

Heb je wel gelezen wat er stond en waarom ik dat zei? Er staat, hij zal vast niet overal op rijden als hij bv op een boerderij had gewoond bij een geschikte baas met voldoende bezigheden. Daarmee wil ik laten zien dat hij niet zal rijden op alles OMDAT hij reu is. Het ligt dus niet aan de hond. Het ligt aan zijn leven. Met dat leven hoeft niks mis te zijn maar een hond met een goed leven die als er niks mee gedaan wordt achter een hoog hek naar verkeer en voorbijgangers kan kijken zit niet op speelgoed te rijden. Als hij door de stallen kan struinen, naar de paarden kan gaan kijken en daarna even een ronde kan maken om te zien of er geen vossen of mensen op zijn erf lopen dan is hij bezig. Bezige dieren gaan geen gekke dierentuindier-gedragen vertonen. Een parkiet in een voliere met parkieten gaat niet rijden op zijn spiegeltje. Dat doen ze alleen in een kooitje. Ook al laat je ze er elke dag 2 uur uit. Dat is het punt wat ik wilde maken en dat doe ik naar aanleiding van de opmerking, hij zit zichzelf in de weg. Dat vind ik nl misplaatst.

Gaat het niet meer over een geschikte baas en plaats/huis niet zoveel uit maakt.?

Mwah, ik vind dat veel honden naast een geschikte baas ook ruimte nodig hebben. Eerder vond ik dat niet zo maar daar ben ik op terug gekomen toen ik met de honden naar het buitengebied ben verhuist vanuit een appartement in Amsterdam. Ik vind sindsdien wel dat veel honden meer verdienen dan een woonkamer en een goede baas. Mijn toenmalige honden hebben zodanig genoten van het buiten liggen, de ruimte om ons heen en de mogelijkheid om de hele dag in en uit te lopen dat ik daarop terug ben gekomen.

Als ik alleen al nu naar Bas kijk dan zoekt zij meerdere keren per dag zelf de tuin op, doet daar ook dingen, drinkt uit de vijvers, waakt daar, kijkt of de buurhond ook buiten is om die op te zoeken bij de hekken, zoekt daar naar frambozen die ze heerlijk vindt en ze is bezig in de tuin met het jagen op muizen. Binnen is er niks voor haar. Tenminste, zij ervaart dat zo want binnen ligt ze eigenlijk alleen maar te slapen. Ik ben dus blij voor haar dat ze de hele dag door activiteiten kan zoeken in de tuin. Ik denk dat ze zelf ook blij is met de tuin. Zeker omdat ze een straathondje is geweest of in elk geval een hondje dat een jaar minimaal zichzelf heeft moeten amuseren. Ze is dus gewend op zichzelf te zijn en geniet daar ook overduidelijk van merk ik.

Je kan prima een hond hebben zonder tuin en zonder ruimte. Bij sommige honden is het echter wel heel leuk voor ze als ze wel ruimte hebben, iets mogen bewaken en wat te doen hebben als er niks met ze gedaan wordt op delen van de dag.

Nogmaals, iedereen mag en kan een hond hebben, maar soms is een hond minder geschikt voor een bepaald leven dan gehoopt. En ik weet dus niks over deze bouvier en heb er echt alle vertrouwen in dat dat dier prima gehouden en verzorgd wordt. Wel weet ik gewoon zeker dat onder andere omstandigheden rijden op speelgoed en deze gedragsgerelateerde zaken niet voor zouden komen. Uitvallen ed is ook echt een opvoedingskwestie en geen kwestie van hormonen. Mijn bouvierkruising vloog ook uit aan de riem. Ze was ook dominant. Ze trok ook als een lier op straat en zij was geen reu maar een gecastreerde teef. Na een lange periode zoeken naar hoe haar op te voeden en te behandelen is dat allemaal verdwenen en liep ze zelfs overal en altijd los. Zelfs in Amsterdam, bij andere honden....overal. Kwestie van uitzitten, opvoeden, handen in het haar en niet opgeven. Castreren is geen middel om opvoeden te vergemakkelijken. Juist een goed opgevoede reu is heel vaak veel prettiger om te hebben dan een castraat waarvan gedragsproblemen weg gecastreerd zijn. Een reu heeft gewoon vaak een prettiger karakter, zit niet zo op eten, kan veel beter met teven omgaan en is vaak geduldiger met kinderen en bezoek. Lang niet alle castraten veranderen imo positief. Ik vind ze vaak sjaggerijnig. Zeker dominante rassen als de bouvier. Het geduld en vooral de tolerantiegrens lijkt weg te gaan met de ballen. Ze worden soort van luier en hechten ineens veel belang bij ligplaatsen, met rust gelaten worden en de voerbak en speelgoed. Van mij. Belangrijk. Dat terwijl ik bij reuen vaak zie dat teven, leuke mensen en kinderen echt alles met ze mogen doen. Die zijn zo omdat dat in de natuur ook zo moet. Een reu weet niet wie zijn pups zijn, hij moet aardig zijn tegen alle pups. Een reu weet niet wanneer een teef loops is, hij moet dus aardig en galant zijn naar alle teven. Hij moet zelfs vaak vriendschappen sluiten met andere reuen om ergens te handhaven. Reuen zijn gewoon vaak hele leuke tolerante en lieve dieren juist omdat ze reu zijn. Ik leg 10 keer liever mijn hand in de voerbak van een volle reu dan van een castraat. Ik laat Bas 10 keer liever met een ongecastreerd Jack Russeltje spelen dan met een castraat. Uitzonderingen zijn er zat, ik ken echter ook genoeg gecastreerde reuen die uiterst negatief zijn veranderd. Zelfs een huissituatie waarbij de reuen NA castratie enorm gingen vechten. Daarvoor waren die twee prima samen.

De bouvier van mijn moeder is eens chemisch gecastreerd geweest, om te kijken of dat zijn medische problemen zou verhelpen of verminderen. Dat was het geval, dus is hij echt gecastreerd. Heel jammer, want de mooie, flinke en stoere reu die hij was, was hij daarna al snel niet meer.

Bowie van mij is wel gecastreerd, omdat hij echt op alles en iedereen reed. Hij is toen wel veel rustiger geworden. Nu zou ik het niet meer zomaar doen, maar het leven met je hond moet wel leuk blijven

De bouvier van mijn moeder is eens chemisch gecastreerd geweest, om te kijken of dat zijn medische problemen zou verhelpen of verminderen. Dat was het geval, dus is hij echt gecastreerd. Heel jammer, want de mooie, flinke en stoere reu die hij was, was hij daarna al snel niet meer.

Bowie van mij is wel gecastreerd, omdat hij echt op alles en iedereen reed. Hij is toen wel veel rustiger geworden. Nu zou ik het niet meer zomaar doen, maar het leven met je hond moet wel leuk blijven

@ heavy wat herken ik veel punten in je verhaal.
zo reageert rocky ook op veel dingen.
En heleboel mensen suggereren alsof ik het doe om het voor mezelf makkelijk te maken.

Nou 1 ding kan ik jullie vertellen daarom doe ik het niet.
Ik doe het echt alleen maar in het belang van mijn hond.
Daarom heb ik ook besloten om verder niet meer in het topic een update neer te zetten.
Omdat zoals hier weer blijkt mensen heel snel een oordeel hebben, en dan maar zeggen baasje doet het voor zichzelf en niet voor de hond.