Het HondenForum

Waarom je geen huisdieren in een losloopgebied moet begraven...

Dux en Dana waren samen lekker aan het rondrennen en allebei krijgen ze wat in hun neus. Ze gaan beetje scharrelen dus ik loop langzaam door. Ik maak een foto van het mooie uitzicht en wil doorlopen. Ik roep Dana, die blijft staan (is niets voor haar) en ze blijft aan iets ruiken. Dux die begint ineens met zijn neus aan de grond rond te lopen. Ik loop naar Dana toe omdat ik toch wil weten wat het is, voor het zelfde geld heeft ze een hapje genomen en is het gif ofzo. Dus ik zie iets van een poot, met beharing en nagels er nog aan en dan tot aan het bekken (zeker wel 30cm lang). Ik draai me om en zie dat Dux inmiddels aan het graven is. Ik roep hem, geen reactie. Ik ren er naar toe
Op de foto staat Dana al bij een poot van een hond/kat?
En 25 meter naar rechts bedacht Dux om even te graven... Brrrr wat ik zag was minder
Heb overigens netjes weer bedekt. Er lagen 2 rechte stokken bij als "kruis".

En ja er zit een ijzerdraadje op de paaltjes, maar die is er bij een heel groot gedeelte van de paaltjes vanaf en er is niet echt meer een scheidingslijn.

dat is wel heel slecht.
als je het dan doet doe het dan ontzettend diep.

Oh luguber!!!!!

Daarom begraven wij onze huisdieren altijd heel diep Anders graven onze honden ook onze overleden cavia weer op. Lijkt zo raar als ze met de dooie cavia in de bek weer naar binnen komen zetten

O ja, hier vorig jaar ook in het Panbos. Ik al verbaasd waar de honden zo naar zaten te turen. Schedel en wervelkolom van een herderachtige. Die ergens uitgegraven op de grond lag.

Het is ook waanzin om iets te 'begraven' op zo'n zandverstuiving

Jion schreef:Mijn honden groeven laatst in een mum van tijd onder een boom langs een wandelpad iets op wat volgens mij en manlief toch echt alleen maar een (menselijke) placenta kon zijn.

gadver!!!!

Ieeeehhh wat naar wat naar om te lezen. Ik begroef cavias heel diep dan beetje zand dan vierkante stoeptegel en hele berg zand erin om alles te dichten.

Jion schreef:Mijn honden groeven laatst in een mum van tijd onder een boom langs een wandelpad iets op wat volgens mij en manlief toch echt alleen maar een (menselijke) placenta kon zijn.

Ok kalm aan maar, ik zal het niet weer doen.

Een jaar of wat geleden ben ik me eens wild geschrokken toen eerst Bente en daarna Max iets opgroef en lekker aan ging vreten. Omdat daar in de buurt niet lang tevoren iemand vermoord was en het er verder soms ook best eng was heb ik thuis de politie gebeld. Een mobieltje had ik nog niet en ik heb ze er telefonisch heen geloodst. De honden hadden wat ingewanden gegeten die waarschijnlijk van een hond of kat waren.

Jaap* schreef:Het is ook waanzin om iets te 'begraven' op zo'n zandverstuiving

Ja maar dan kan Fikkie tot in de eeuwigheid op z'n favoriete plek zijn...(of iets in die trant )