Ik ben een keer aangesproken op het feit dat ik Bas zover laat lopen. Best wel boos waren die mensen. Ik had verteld dat we haar 3 uren hadden laten lopen. Nou, dat kon echt niet met zo'n klein hondje.

Maar Bas vindt lopen heerlijk. Ze loopt ook echt. Loopt niet veel meer dan wij en heeft zo nu en dan een uitspatting van wat rennen en snuffelen. Stel echter dat ik 3 uren wandel en ik kom daarna een zandveld tegen dan gaat Bas daar alsnog even de dolle 5 minuten krijgen. Ze hijgt nooit en ze valt ook niet als een blok in slaap. Hoe dat kan weet ik niet maar die hond kan domweg de hele dag wandelen. Nu apporteert ze niet, rent zelden op de dolle momenten na. Ze kijkt en loopt. Ruikt en loopt en voelt en loopt.
Bas is een hond die zich nergens druk om maakt en heel erg zen en kalm is in het leven. Dus ze wordt niet druk van wandelen maar wandelt gewoon gezellig mee. Voorop, staart omhoog en van pol naar pol of van drol naar drol

Omdat ze niet speelt, niet rent en niet druk en opgefokt is kan ze dat gewoon de hele dag volhouden. Op terschelling hebben wij elke dag meer dan 3 uren gelopen. Aan Bas was niks te merken. Niet moe, niet lui, niet hijgen en niet duf. Niks. Die kon zo weer.
Alleen als de zon schijnt gaat het totaal niet. Dan is het asfalt heet en dan krijgt ze het bloedje heet. Dan ploft ze al hijgend in elke schaduw. Dus met zon wandelen wij niet. Dagen die heet beginnen en heet eindigen zijn dagen waarop Bas alleen binnen is en in de tuin. Ze trekt die hitte totaal niet en wordt er eng naar van. Zo naar dat ze op het asfalt ploft en blijft liggen. Alsof ze erin blijft. Op koude dagen zouden we in 3 dagen naar Noord Holland kunnen wandelen en dan geeft ze daar niks om. Dat met haar kromme pootjes niet dikker en groter dan mijn middelvinger.
