Ik vond dat een wat minder plan, dus ik zei "nee!" en Veer (met jachthond Saar) draaide zich weg van de haas en kwam weer meelopen. Appeltje eitje, niks an.
Een paar minuten later kwamen we medewandelaars tegen. We moesten ze op een smal stukje pad passeren. Dat vond Veer natuurlijk wel leuk, dus die begon maar eens flink met de kont te schudden en zette haar allerliefste snuitje op om in draf naar die mensen toe te gaan. Ik vond dat een wat minder plan, dus ik zei "nee!".....................
Waarop Veer mij eens aankijkt met haar allerliefste snuitje, en die mensen even fijn gedag gaat zeggen.
Ach nou ja, ik kan d'r iig wel terugroepen bij rennende hazen



