Het HondenForum

Lyndie was al een tijdje aan het hoesten. Zo'n akelig hoestje wat eindigde in kokhalzen. En altijd als ze een tijdje aan het rennen was geweest.
Ik haalde me van alles in het hoofd: hartproblemen, vocht achter de longen, longtumor...
Afijn, dus naar de dierenarts. Geen koorts, ontlasting goed, geen ruis bij het hart maar goed was het niet. Dus foto's maken. Een heleboel foto's want het was moeilijk e.e.a. goed op de foto te krijgen.
Goede nieuws was dat het hart goed was en de longen ook. Heeft ze een bronchitis.
Maar bij het bekijken van de foto's wees de da op een plekje bij het borstbeen. Daar zat een (hard) bultje.
'Een vergroeiing?' vroeg ik. Hoewel ik het nog niet eerder had gemerkt.
'Nee, dat is een haarlijn fractuurtje geweest dat bij het helen voor extra botafzetting heeft gezorgd.

Heeft dat gekke beest een breukje van een rib gehad en ik heb er never nooit wat van gemerkt.
En ik ben me sinds gisteren gek aan het piekeren waar ze dat in godsnaam heeft opgelopen en ik kan helemaal niks bedenken.
En nee, ik heb haar NIET geslagen of geschopt. Echt niet.

Inge O schreef:komkom lieke, kom maar uit de kast .

Nou, bij deze dus. Ik voel me sowieso al een slechte baas omdat ik het bultje, ondanks veelvuldig borstelen, nog nooit eerder heb gezien/gevoeld.
Mijn dieren kunnen dus de meest vreselijke dingen onder de leden hebben en ik merk het niet eens.

144 is het nummer toch?

Marjoleine schreef:144 is het nummer toch?

Ik geloof het wel. Zal ik mijn adres hier ook gelijk neerzetten?

Maar effe zonder gein, hoe is het in vredesnaam mogelijk dat een dier doorloopt met een haarlijnfractuur in de ribben? Dat moet toch verschrikkelijk zeer doen? Ik heb zelf wel eens gekneusde ribben gehad en dat was al ontzettend pijnlijk en ik bewoog me als een oude dame.
Ik heb bij Lyndie nooit gemerkt dat ze zich moeilijk(er) bewoog dan anders. Al heeft ze natuurlijk artrose waardoor ze niet als een jonge puber loopt te dollen. Maar dan toch.
Ik vind het zo raar.

Honden kunnen keihard zijn! Ik heb ooit eens op mijn kop gekregen van de dierenarts dat ik Gol een paar dagen heb rond laten lopen terwijl ze een enorme snee tussen haar tenen had. Ik had bijna niks gemerkt, ze liep niet mank en gaf niks aan. Ik ging naar de da omdat ze wel veel aan haar poot likte naar mijn mening maar ik zag in eerste instantie niets.
Ik heb ook wel eens een gaatje over het hoofd gezien, daar kwam ik pas achter toen er een korst vanaf kwam. Dikke vacht, niks gemerkt met borstelen, geen piep niks

Ik heb wel eens gekneusde ribben gehad en las dat dat pijnlijker was dan een gebroken rib.
Veel sterkte voor de dame, vervelend voor haar

lieke schreef: Maar effe zonder gein, hoe is het in vredesnaam mogelijk dat een dier doorloopt met een haarlijnfractuur in de ribben? Dat moet toch verschrikkelijk zeer doen? Ik heb zelf wel eens gekneusde ribben gehad en dat was al ontzettend pijnlijk en ik bewoog me als een oude dame.
Ik heb bij Lyndie nooit gemerkt dat ze zich moeilijk(er) bewoog dan anders. Al heeft ze natuurlijk artrose waardoor ze niet als een jonge puber loopt te dollen. Maar dan toch.
Ik vind het zo raar.

Had mijn laatste Teckel ook.
Ik heb er nooit iets van gemerkt.
Ja, later aan zo'n bobbeltje als jij beschrijft.

Dus het kan, denk ik dan maar

Runar heeft dat aan zijn poot, ook ooit ergens een breukje/barstje gehad maar niet opgemerkt, heeft nu ook zo een bobbel aan de poot.
Mss ook gewoon wel wat gevoeliger aan aanmaak van nieuw bot.

Misschien was het gewoon ook niet pijnlijk of zo en heeft ze gestoeid of zich gestoten?
Maak je niet druk Lieke je bent gewoon een lieve hondenmama en zulke dingen kunnen gebeuren.

Dat is schrikken! Maar voel je niet schuldig hoor, honden kunnen echt keihard zijn voor zichzelf. Coda is eens tegen een boom gerend en liep daarbij een enorme kneuzing op, ze heeft maandenlang een ei op haar zij gehad Direct na die botsing gaf ze geen kik, rende gewoon vrolijk door dus pas toen dat ei ontstond begreep ik wat er was gebeurd. Ik ben er later nog mee naar de DA geweest omdat die bult wel heel lang bleef zitten en ook keihard was, maar na wat onderzoek bleek het toch echt een kneuzing. Zelfs de DA kon het amper geloven omdat ze geen pijn aangaf. Tegenwoordig is op die plek nog steeds een kleine verdikking te voelen. Als ik niet had gezien dat ze tegen die boom was gerend had ik nooit geweten hoe het was gebeurd.

Inge O schreef:

lieke schreef:

Marjoleine schreef:144 is het nummer toch?

Ik geloof het wel. Zal ik mijn adres hier ook gelijk neerzetten?

Maar effe zonder gein, hoe is het in vredesnaam mogelijk dat een dier doorloopt met een haarlijnfractuur in de ribben? Dat moet toch verschrikkelijk zeer doen? Ik heb zelf wel eens gekneusde ribben gehad en dat was al ontzettend pijnlijk en ik bewoog me als een oude dame.
Ik heb bij Lyndie nooit gemerkt dat ze zich moeilijk(er) bewoog dan anders. Al heeft ze natuurlijk artrose waardoor ze niet als een jonge puber loopt te dollen. Maar dan toch.
Ik vind het zo raar.

ik denk dat er dan echt wel gerede twijfel is over de juistheid van de diagnose .

Wat zou het dan kunnen zijn, Inge? Er zit idd. een harde bobbel op het bot.

Ik twijfel eerlijk gezegd ook een beetje, omdat Lyndie normaal een énorme mieperd is. Bij een takje in d'r broek zakt ze kermend in elkaar tot ik het eruit heb geplukt. En ze heeft ooit, lang geleden, haar voorpootje bezeerd en als ik nu bezorgd vraag 'doet je pootje zéér???' gaat ze heel aanstellerig hinken. Alleen niet altijd met de juiste poot.

Maar goed, misschien ben ik smoesjes aan het verzinnen omdat ik me zo rot voel omdat ik zoiets niet heb gemerkt.

lieke schreef:

Marjoleine schreef:144 is het nummer toch?

Ik geloof het wel. Zal ik mijn adres hier ook gelijk neerzetten?

Nou weet je, Rinne Roos liep door terwijl ze van top tot teen vol kanker zat. Als je de rofo's ziet, een week voor ze ging, dan snap je niet dat ze nog leefde. De da snapte niet dat ze nog leefde.
En we hebben nooit iets gemerkt.

Ik zou er niet over tobben, honden gaan anders om met die dingen.
Zo zitten ze in elkaar.

Kenji heeft ooit eens haar schouder gebroken
Kwam er pas maanden later achter toen ik ineens een bobbel voelde

Nooit wat van gemerkt , en al die tijd gewoon getraind ( speuren , apel , pakwerk ) , gewandeld en kilometers gefietst

Toen voelde ik me ook slecht hoor

Bij mijn eerste hond (rottweilerteef) kwamen we ooit achter dat ze een breukje had in haar poot. Ook nooit iets gemerkt aan haar. Ze zijn zó ontzettend hard die honden.

Zo hadden wij een kat waar we pas jaren later erachter kwamen dat ze een kogel in dr heup had. Blijkbaar ooit beschoten en ondanks dat we haar dagelijks in de hand hadden en elke week moesten kammen hebben we dat nooit gemerkt. Ja, dat ze eens een wondje had wel. Maar dat hebben we schoongemaakt en was vrij snel dicht...

Yep op 7 jarige leeftijd kwamen wij er bij de oudste dober ook achter dat hij jaren ervoor zijn teen ooit had gebroken. Nooit iets laten zien.