Ik zou met 'Friesland Beweegt' vijf dagen mee gaan. Er waren diverse arrangementen mogelijk, variërend van een hotel VP, tot camping VP tot alles zelf regelen. Dat laatste heb ik gedaan, want in een camping had ik geen zin en in het hotel mocht Sam niet komen. Dus overal B&B geregeld. Er deden ong. 135 fietsers mee.
Sam wacht al voor in de auto terwijl wij alles klaarmaken voor een veilig vertrek
Alles past in de auto, kan ook niet anders met zo weinig bagage
Fiets en doggyride gaan op de aanhanger, want met deze constructie met de trein van Groningen naar Leeuwarden (start) vond ik geen optie.
Aangekomen in Leeuwarden alles er natuurlijk weer af. Sam zal wel denken;"Wat gaan we nu weer doen?" (nou ja, dat denkt hij niet, dat denk ik voor hem, haha)
Sam probeert de doggyride uit, want het is al even geleden, dat hij er in zat
En dan ben ik klaar voor vertrek qua fiets ook
Kijk, het gaat best
Je kreeg een stuurlabel en een boekje mee voor onderweg. Stuurlabel werd elke dag weer vervangen natuurlijk. Zo fietste je via knooppunten en op bepaalde stukken van de route via de pijlen van de organisatie. Heel duidelijk.
Ik was de enige met nogal een fietsconstructie. Er waren veel sportieve fietsen of elektrische fietsen. Maar ik werd daardoor wel geholpen op plekken, waar je alleen niet goed overheen zou komen met deze fietsconstructie. Altijd stond er dan wel iemand van de 'crew' om mij een handje te helpen. Super service.
Er was ook een bezemfiets, mocht je pech krijgen of wat dan ook
De eerste dag fietste ik ruim 70km en ging van Leeuwarden naar Eastermar.
Hier zie je iemand in het rood, dat is iemand van de crew, die me opwacht om me bij dat bruggetje te helpen.
Sam even lekker rennen
Heel vaak waren er super mooie paadjes.
De finish was bij Paviljoen de Leien, dicht bij Eastermar, ik meende in Rottevalle. Kon Sam lekker even het water wat instruinen. Ik moest echt bijkomen. De eerste dag had ik echt iets van "Ik vind de Nijmeegse minder zwaar". Dat kwam, omdat de route toch wel lang was en 90% van de route was fikse wind tegen. En dan is het wel zwaar fietsen al met al. Maar goed, ik had de hele dag de tijd immers.
Het B&B in Eastermar was voor het eerst in mijn B&B carriere een ramp, werkelijk. De ontvangst was totaal niet aardig, het verblijf was donker en niet fijn en zeker de discussie over aanvangstijd ontbijt was van de zotte en ging ongeveer zo:
Ik: "Hoe laat kan ik morgenvroeg ontbijten?"
Zij: "Nou, euh, iets van 09.30uur?"
Ik: Schrok zichtbaar, zo laat had ik nog nooit gehoord "Dat is voor mij te laat, ik moet me om 09.00uur melden bij de start weer"
Zij: "Ja nou, ik werk nog vanavond en dan ben ik moe, ik wil dan niet te vroeg al ontbijt serveren, als ik dat had geweten, had ik u niet laten komen"
Ik: "Dan doen we het gewoon zonder ontbijt, dat kan ook, of ik maak het vanavond klaar"
Zij: "Nou nee, dat is ook lastig, ik zal mijn best doen, maar beloof niets. U kunt vroeg naar bed, dat kan ik niet"
Tja
Sam moest ook perse op een kleedje liggen, terwijl ik dacht; Volgens mij moet ik eerder mijn kleedje beschermen voor de vloer van het B&B, maar goed. De volgende ochtend toen ik wakker werd, was Sam toch verhuist naar een ander plekje, ik vond het wel best even, had het helemaal gehad met dit B&B
Volgende ochtend 08.30uur karig ontbijt:
Zij: "U hebt gisteren zeker wel gehoord dat de laatste gasten pas om 21.45uur weggingen he? (mensen die daar een warme maaltijd nuttigen) Dan begrijpt u ook wel, dat ik dan 's ochtends niet zo vroeg al een ontbijt wil klaarmaken"
Tja, ik heb maar niet meer teveel gezegd en haar een fijne dag gewenst en bedankt voor het ontbijt.
De tweede dag was de route van Eastermar naar Heeg. Ik had er wel zin in, want het zou een route zijn door echt veel watergebied en daar houd ik wel van.
Hier moesten we een stukje met het pontje overbruggen
Soms kwam Sam ook even in de mand zitten, ik wisselde dat wat af. Met regelmaat liep hij ook lekker los, want hij moet natuurlijk ook wel lopen en kan niet de hele dag of in mand of in doggyride zitten. Er waren genoeg mogelijkheden, waarbij hij lekker los kon rennen. Ik fietste nagenoeg nooit in een meute fietsers, want zij waren mij simpelweg meestal te snel met hun electrische fietsen of sportfietsen.
Finishplaats Heeg; Een prachtig dorpje, geheel ingericht voor de watersportliefhebber.
Aankomst Heeg, vaak werd ik dan verwelkomd door al een groot aantal mensen. Iedereen kende mij en Sam, want ja, ik was die ene, die de hond had meegenomen. Dat was toch wel bijzonder blijkbaar. Iedereen was ook altijd heel aardig naar Sam.
Ik had hier een trekkershutje gereserveerd. Er waren er 2 in de haven. 's Nachts kon ik gewoon met deur open slapen. Binnen vijf meter had je al de haven. Het was er echt super. Ik genoot ervan, na mijn vorige nacht. In het centrum had ik al even broodjes gekocht en warm eten zou ik wel in het dorp opscharrelen.
Alles 'gepakt' voor een tocht met een motorboot, waaronder een waterdicht 'tasje', want ik voorzag nog wel dat ik om zou slaan, haha.
Hier ging ik twee uur mee op pad in de vroege avonduren. Eerst even aanwijzingen gehad, hoe met zo'n ding te varen. Pfff, het stuurt echt wel anders dan een auto hoor. Spannend toch wel. Sam ging er in en kwam naast me zitten, alsof hij het dagelijks deed.
Even een selfie
Woensdag ging de rit van Heeg naar Molkwerum. We zouden door een prachtig natuurgebied van Friesland komen, het Gaasterland. Ik werd door de crew even op de hoogte gebracht van de route, want hij zou nogal wat vragen van mijn stuurkunst. Het was namelijk behoorlijk smal en nogal op en neer met veel bochten. Ik was gewaarschuwd, haha. Maar het kon sowieso hoor. Nou, ik vond de route echt prachtig, het fietsen ging goed. Alleen het laatste stuk bij ik meende Stavoren, daar langs de dijk, daar had ik echt zo'n 8km wind tegen en dan ook echt een hele harde wind. Dat was compleet afzien, geloof me. Dat zeg ik niet zo snel, maar pffff. Er kwam geen einde aan. Het kwam 1x zelfs voor, dat ik van de fiets af moest stappen, want ik was net een fietser, die een zigzagsteek fietste. Ik ging nog zo langzaam, dat ik amper in 1 lijn kon fietsen, want er waren 'bulten' bij, die er niet om logen. Dus 1x afstappen en stukje lopen.
Even kijken en genieten van al het moois onderweg
's Avonds heb ik op de camping gegeten met de campinggasten van 'Friesland Beweegt', dat waren zo'n 25 mensen. Was heel gezellig. Daarna door naar mijn B&B. Ik zou eigenlijk in een heksershol slapen, maar omdat het trappetje heel steil was, had de B&B houder besloten dat ik beter met mijn Sam in een Yurt kon slapen. Dat was nog veel gaver.
Sam vond de Yurt in het begin doodeng en bleef liever buiten, de held.
Het waren originele Mongolische tenten, waardoor er ook niets was qua electriciteit, water enz. Verlichting maakte je met een olielampje. Maar voor was een boerderij, die geheel voor gasten was ingericht qua achterkant. Dus een hele grote ontspanningsruimte, waar ook een keuken was, een grote sanitaire ruimte en heerlijke banken, grote eethoek enz. Wat een heerlijke plek.
De volgende ochtend ontbijt; ik was de enige B&B gast, de rest van de gasten verbleven er denk ik met een andere constructie.
Donderdag, de vierde dag alweer, ik had heerlijk geslapen in de Yurt, lekker ontbeten, dus ik kon er weer tegenaan.
Van Molkwerum naar Harlingen vandaag. De voorspelling was dat we nagenoeg de hele route de wind mee zouden hebben. Het zonnetje scheen alweer.
Op het eerste terrasje, waar je dan ook je kaart moet scannen en evt. stempelkaart 'stempelen', was het vaak raak met koffie, wat lekkers en twee plakjes ham voor Sam.
Onderweg reeën tegenkomen
Harlingen is echt een heel mooi stadje
In Harlingen B&B, wat een zalige plek met complete binnentuin.
Ontvangst was erg hartelijk, direct drinken voor Sam en drinken voor mij met wat lekkers
Lekker bedje, eigenlijk het allerlekkerste bed van de hele week en ook een keer televisie, ook wel eens fijn
's Avonds ging ik hier uit eten, op aanraden van de B&B-mevrouw. Nou, dat was een goed advies, tjeetje, wat heb ik er lekker gegeten (en Sam)
Heerlijk geslapen en dan een verwenontbijtje krijgen, lekker buiten gegeten, want dat kon goed qua weer.
De route van Harlingen naar Leeuwarden was ook absoluut mooi en qua kilometers de minst lange dag. Dat is ook wel fijn.
Door kleine dorpjes
Ik moest dwars door de koeien heen fietsen, brrrrr.
Aankomst Leeuwarden, zowel Sam als ik krijgen een medaille natuurlijk. Haha.
En dan is Sammetje toch ook wel moe van alle indrukken
In Groningen nog even uit eten, om vriend te bedanken voor het ophalen/brengen en als leuke afsluiter
