Het HondenForum

Een pittig teefje, zou je daar een tweede teef bij nemen of juist een reutje? En waarom?

Een reutje. Omdat dat de meeste kans geeft dat het goed gaat. En dat vind ik het allerbelangrijkste.

Bij een pittig teefje zou ik voor zo safe mogelijk gaan en een reu nemen.

bij een pittige teef zou ik denk ik ook voor een reu gaan.

Het wordt saai, maar ik zou ook voor een reu gaan. Die zal waarschijnlijk sneller de pittigheid accepteren van de teef dan een andere teef. En 2 (pittige) teven die aan de knok slaan... berg je maar!

Reu. Je wil geen knokkende teven, geloof me maar

Ik zou ook voor een reu gaan. Lijkt mij de veiligste keuze

Reu, dan is de kans het grootste dat het goed gaat

Ik heb het mij ook wel eens afgevraagd ivm mijn eigen pittige teef.
Mijn eerste gedachte was evt. een reu er bij.

Maar, ik merk dat ze veel relaxter is met teefjes die ze heeft helpen 'opvoeden' van pup af aan. Dat zijn echt haar relaxte vriendinnen geworden waar ze lekker mee kan struinen. Ik vind haar bij haar 'beste reuenvriendjes' vaak minder ontspannen. Daar probeert ze vaak veel meer uit te dagen en grenzen af te tasten. Dus, ja, ik weet het echt niet!

Bij bekende teefjes is ze dus juist heel conflictmijdend, maakt niet uit hoe pittig die zijn of hoe etterig naar haar toe.

Als het over een tweede chihuahua gaat zeg ik; neem een teef!

Maar wat andere ook zeggen met een reu heb je meer kans dat het goed gaat.

Ik wil geen reuen meer dus hier wordt de volgende hond sowieso weer een teef. Daar heb je natuurlijk ook verschillende karakters in. Kiwi en Jamie matchen perfect, die hebben in die drie jaar nog niet één keer mot gehad.

Ik had vroeger met mijn reuen nooit mot en daarna met twee teven ook nooit mot
Over het algemeen wordt gezegd dat teef/reu de beste combi is.

Zelf vond ik dat niet helemaal geweldig toen Rana, die het eerste jaar met een reu samen was, loops was.

In principe een reu , maar het ligt er aan wat voor teef je er bij plaatst, is dit een terughoudende of zelfs angstige teef zal dit ook geen probleem zijn.

Hier een pittige teef en een goedsul van een reu en dat is een heerlijke combi De rangorde is overduidelijk en daar worden geen vragen over gesteld, gewoon totaal niet.

Overigens zou ik bij Coda ook best een teef durven plaatsen, dus ik zou een reu niet als enige optie voorstellen hoor. Er zijn genoeg teven waar ze eigenlijk heel goed mee kan. Maar dit zijn dan weer geen onzekere, angstige teven. Dat klinkt misschien logisch bij een pittige teef, maar mijn ervaring is dat die onzekere teven nog eens extra onderuit geschoffeld moeten worden

Isa is best wel een bitchie. Naar mensen heeeeeeeel lief en sociaal, maar ook heel eigenwijs en ze kan echt behoorlijk pittig zijn. Het gaat om nog een chihuahua en met een teefje is de kans groot dat het weer zo'n pittig ding gaat worden. Isa is gesteriliseerd dus met hormonen zitten we niet.

Isa heeft een open chihuahua reu en dat is eigenlijk een van de weinige hondjes die ze bijna nooit ziet maar waar ze wel dol op is. Ik denk dat ze beter met een reutje kan.. Ik wilde eigenlijk geen reu ivm kans op markeren.. Maar ik durf ook geen teef erbij te nemen als de kans groot is dat ze gaan bitchen.

Maeve schreef:Hier een pittige teef en een goedsul van een reu en dat is een heerlijke combi De rangorde is overduidelijk en daar worden geen vragen over gesteld, gewoon totaal niet.

Overigens zou ik bij Coda ook best een teef durven plaatsen, dus ik zou een reu niet als enige optie voorstellen hoor. Er zijn genoeg teven waar ze eigenlijk heel goed mee kan. Maar dit zijn dan weer geen onzekere, angstige teven. Dat klinkt misschien logisch bij een pittige teef, maar mijn ervaring is dat die onzekere teven nog eens extra onderuit geschoffeld moeten worden

Dat is mijn ervaring met een onzekere/angstige teef ook. Dat lijkt me dus niet de beste combinatie, hoewel twee pittige teven mij ook weer niks lijkt. (Of twee onzekere, ik kan hier geen onzekere teef bij zetten, dan schoffelt Tessa die nog een keer extra onderuit )

Voor de veiligheid zou ik zeggen een reu, maar soms wil het toch tussen twee teven ook goed gaan. Alleen vind ik het zo heftig als het fout gaat.

Dat is het 'probleem'. Àls het fout gaat tussen de teven, gaat het goed fout en dat is iets dat je op voorhand echt niet kunt weten, ook al zou het bij de eerste kennismaking goed gaan.

runninggirl schreef:Maar, ik merk dat ze veel relaxter is met teefjes die ze heeft helpen 'opvoeden' van pup af aan. Dat zijn echt haar relaxte vriendinnen geworden waar ze lekker mee kan struinen. Ik vind haar bij haar 'beste reuenvriendjes' vaak minder ontspannen. Daar probeert ze vaak veel meer uit te dagen en grenzen af te tasten. Dus, ja, ik weet het echt niet!

Bij bekende teefjes is ze dus juist heel conflictmijdend, maakt niet uit hoe pittig die zijn of hoe etterig naar haar toe.

Dit geldt voor Mila ook. Die heeft heel veel vriendinnen en reuen zijn vooral leuk om even mee te sjansen. Mila speelt ook vooral met andere teven van haar eigen leeftijd of met castraten.
Ze houdt helemaal niet van opdringerig gesnuffel aan haar achterste en dat doen reuen nu eenmaal vaak. Dus die krijgen dan wel een grote bek.
Als je zelf een sterke voorkeur hebt voor een teefje en je kunt qua karakter een goede match maken, hoeft dat niet per definitie voor problemen te zorgen. Maar reu-teef is wel de veiligste optie meestal.

het hangt af van de teef die je al hebt en de teef die je er bij gaat zetten
hier bij een pest pittige teef (Zena), eerst een reu (Darko) en dan een pittige, maar niet echt heel zelfzekere teef (Guapa) bij gezet, wat ook goed ging, het werd eigenlijk al snel duidelijk dat de jongste met de pet zwaaide en de oudste vond het allemaal best. (nu ze ouder zijn en Guapa sinds kort gecastreerd is, zijn de roller onder hun omgedraaid en trekt Guapa zich enorm op aan Zena)
achteraf is er een mild pittige zelfzekere stabiele teef (Jänta is enorm zelfzeker en stabiel maar laat zich niet het kaas van haar brood eten) bij gezet (aja hier gebleven) en dat gaat nu na bijna 4 jaar nog steeds goed, oke ze hebben een keer of 3 mot gehad, maar meer als een pittige discussie was het niet.
vorig jaar er een als pup teef er bij gezet, Kita leek in alles zelfzeker en had er wel een kop op zitten, maar hoe ouder ze word, hoe onzekerder ze word (zo heeft ze deze week ineens "beslist" dat auto's levensgevaarlijk zijn en ze trekt je gerust van je fiets af om ze te ontwijken, terwijl ze dat als pup wel ff had, maar achteraf niet meer)
Zena vind Kita irritant (ik heb de indruk dat Kita elke keer weer wil bevestigen dat Zena echt wel hoger is), maar verdraagt haar wel en negeert haar grotendeels, Guapa moet haar niet (ik denk om het geen ze bij Zena ook doet en Guapa haar lont is nu eenmaal vele malen korter) Darko vind alles best zolang het maar geen reu is en Jänta vond Kita enorm leuk, maar begint zich meer en meer te irriteren aan haar. (misschien wel vermelden dat mijn honden in 2 groepen verdeeld zijn als wij er niet zijn, Darko/Kita/Jänta en Zena/Guapa)

ik zou hier zo weer een teef bij kunnen zetten, maar niet eentje zoals Kita, dan liever een echte pittige zelfzekere teef er bij, dan eentje dat zich groot voor doet maar dat absoluut niet is, een reu is bij Darko absoluut geen optie, ook niet apart.

Ik heb het bij zowel reu/reu als teef/teef ook gigantisch fout weten gaan (reu/reu bij ons tot 2x toe (de 1ste reu beet mij en onze staff reu pikte dat niet, de 2e keer met dezelfde staff reu en darko (heeft wel geteld 1minuut geduurd, omdat we er al een tijdje boven op zaten) teef/teef bij mijn schoonmoeder)

Voor de balans zal ik zeggen reu.
Maar momenteel een huis vol wijverige teven, waarvan 3 eigen.
De rangorde is hier goed duidelijk, dus geen problemen.

DeDiana schreef:

runninggirl schreef:Maar, ik merk dat ze veel relaxter is met teefjes die ze heeft helpen 'opvoeden' van pup af aan. Dat zijn echt haar relaxte vriendinnen geworden waar ze lekker mee kan struinen. Ik vind haar bij haar 'beste reuenvriendjes' vaak minder ontspannen. Daar probeert ze vaak veel meer uit te dagen en grenzen af te tasten. Dus, ja, ik weet het echt niet!

Bij bekende teefjes is ze dus juist heel conflictmijdend, maakt niet uit hoe pittig die zijn of hoe etterig naar haar toe.

Dit geldt voor Mila ook. Die heeft heel veel vriendinnen en reuen zijn vooral leuk om even mee te sjansen. Mila speelt ook vooral met andere teven van haar eigen leeftijd of met castraten.
Ze houdt helemaal niet van opdringerig gesnuffel aan haar achterste en dat doen reuen nu eenmaal vaak. Dus die krijgen dan wel een grote bek.
Als je zelf een sterke voorkeur hebt voor een teefje en je kunt qua karakter een goede match maken, hoeft dat niet per definitie voor problemen te zorgen. Maar reu-teef is wel de veiligste optie meestal.

Ik had er nog niet eerder bij stil gestaan, maar Jura speelt inderdaad ook het liefst met castraten (beide sexes) en jonge honden/pups. Ze heeft wel vrienden/vriendinnen die intact zijn maar daar wordt niet echt mee gespeeld. Het lijkt dus alsof ze hormonen uit de weg gaat?
Is Mila zelf nog intact?

runninggirl schreef:

DeDiana schreef:

runninggirl schreef:Maar, ik merk dat ze veel relaxter is met teefjes die ze heeft helpen 'opvoeden' van pup af aan. Dat zijn echt haar relaxte vriendinnen geworden waar ze lekker mee kan struinen. Ik vind haar bij haar 'beste reuenvriendjes' vaak minder ontspannen. Daar probeert ze vaak veel meer uit te dagen en grenzen af te tasten. Dus, ja, ik weet het echt niet!

Bij bekende teefjes is ze dus juist heel conflictmijdend, maakt niet uit hoe pittig die zijn of hoe etterig naar haar toe.

Dit geldt voor Mila ook. Die heeft heel veel vriendinnen en reuen zijn vooral leuk om even mee te sjansen. Mila speelt ook vooral met andere teven van haar eigen leeftijd of met castraten.
Ze houdt helemaal niet van opdringerig gesnuffel aan haar achterste en dat doen reuen nu eenmaal vaak. Dus die krijgen dan wel een grote bek.
Als je zelf een sterke voorkeur hebt voor een teefje en je kunt qua karakter een goede match maken, hoeft dat niet per definitie voor problemen te zorgen. Maar reu-teef is wel de veiligste optie meestal.

Ik had er nog niet eerder bij stil gestaan, maar Jura speelt inderdaad ook het liefst met castraten (beide sexes) en jonge honden/pups. Ze heeft wel vrienden/vriendinnen die intact zijn maar daar wordt niet echt mee gespeeld. Het lijkt dus alsof ze hormonen uit de weg gaat?
Is Mila zelf nog intact?

Ja, Mila is intact.
Ze houdt over het algemeen overigens niet van pups en daar speelt ze ook niet mee, pas als ze rond 8 maanden zijn of zo begint ze ze meestal leuker te vinden.

Intact of niet intact speelt wel een rol denk ik. En op straat is totaal anders als binnen de roedel. Reuen op straat opdringerig vinden en irritant vinden zegt niks over binnen de roedel. Reuen in een roedel zijn nl niet te vergelijken met reuen die op straat teven ontmoeten. In de roedel zijn ze kalm, niet opdringerig, snuffelen ze niet, staan ze niet te sjansen en zijn ze gewoon heel respectvol naar een daar horend teefje. Dat is geen regel maar wel meestal het geval.

De teefjes die prima met teefjes kunnen op straat zijn vaak honden die geen gedoe aan hun lichaam willen. Een andere teef doet meestal bescheiden en kalm. Prima. Maar dat is weer niet te vergelijken met in huis. Ik moet zeggen dat ik 2 teven prima vond toen ik ze had maar dat ik wel besloten heb om dat liever niet meer te doen. Ik zou eerder 2 reuen en 1 teef nemen dan 2 teven en 1 reu. Ik vond dat er spanningen ontstaan tussen 2 teven. Ze grommen naar elkaar en ze bedreigen elkaar, ook als ze wel klikken maar ook allebei wat praatjes hebben. Bij mij hebben ze maar 1 keer gevochten en soms wat korte bekvecht momenten gehad of wat gegrol en geduw. Maar ik vond dat dus niet zo gezellig. Met Dapper, een volle reu hebben de teefjes altijd veel plezier gehad en viel er nooit een onvertogen woord. Heerlijk!

Toen Dapper dood was hebben de teefjes nog zelden gespeeld in de roedel. Ze negeerde elkaar meestal en spelen draaide op huilen cq geruzie uit. Nu waren wij erg kort met vechten. Dan kregen ze een harde brul en een dreiging als het nodig was. Daar moesten we echt kordaat tegen optreden. Geen gedreig, geen gegrom en zeker geen gepats onderling. Spelen mocht dus ook niet meer omdat ze dan meestal wel gespannen raakten. Omdat wij geen gedoe toe stonden konden wij met een duidelijke UH! OPHOUDEN! zorgen dat alles direct over was.

Dat is natuurlijk ook weer geen regel. Soms zijn teven helemaal dol op elkaar en valt er geen scheef woord. Dan is het hartstikke leuk om twee teven te hebben en ook makkelijker. Ik vind tenminste een teef makkelijker. Socialer vaak op straat, geen gemarkeer en imo ook wat kalmer en liever.

Lysette schreef:Een reutje. Omdat dat de meeste kans geeft dat het goed gaat. En dat vind ik het allerbelangrijkste.

Dat dus

Voor je eigen roedel zou ik zeggen reu. Maar voor op straat een teef. De kans bestaat dat je straks zowel reu als teef moet ontwijken, dat lijkt me niks. Noah zou ik geen teef bij kunnen zetten, misschien wel een pup. Maar een reu wil ik niet, dan krijg je weer gedoe in het bos met andere reuen. Noah valt op zelfverzekerde reuen, geheid dat het bonje zal opleveren.

Ik zou kijken welke hond er het beste bij past. Ik dacht veilig te zitten met mijn reu/teef combi, tegenwoordig gaat dat heel goed maar in het verleden hebben ze toch af en toe geknokt. En Dieber durft nog steeds uit te vallen naar Daan.
Er heeft hier een half jaar een oud Duitse herder teef gewoond, een erg pittige tante maar juiste dikke vriendinnen met Dieber. Tussen die 2 viel nooit een grommetje of een verkeerde blik terwijl ze erg aan elkaar gewaagt waren.
Ik heb zeer regelmatig logeerhonden over de vloer en het ligt meer aan het gedrag wat de loge laat zien dan aan het geslacht in hoeverre ze geaccepteerd worden. De een mag er meteen gezellig bij liggen terwijl de ander niet in de voorkamer mag komen. Het enige wat ik op moet ruimen is de bal van Dieber, de rest van de speeltjes kunnen gewoon blijven slingeren.

Ik zou dus zo weer een teef bij Dieber durven zetten, niet elke teef maar de meeste zijn geen probleem terwijl ze echt wel een trut kan zijn.

Nanna schreef:

laeken schreef: Ik vind tenminste een teef makkelijker. Socialer vaak op straat, geen gemarkeer en imo ook wat kalmer en liever.

Ik vind dan weer precies het tegenovergestelde
Niet dat een teef op straat markeert, maar een reu is dat supermakkelijk af te leren. Mijn heren doen het alvast niet. Ze weten precies dat ze pas in het bos mogen plassen.
En als je dan een ras op type hond uitkiest dat van nature niet vechtlustig is, vind ik een reu een eitje hoor

Idem, geef mij maar reuen

Nanna schreef:

Angelique. schreef:

Nanna schreef: En als je dan een ras op type hond uitkiest dat van nature niet vechtlustig is, vind ik een reu een eitje hoor

Idem, geef mij maar reuen

Hier is Topsi de grootste bitch. ALS er ooit een vechtpartij met andere honden zou ontstaan zou het door haar zijn en niet door mijn reuen.

Vervang Topsi voor DeeDee en je hebt mijn situatieschets

Volgens mij kun je het niet altijd zo zwart-wit stellen dat een reu-teef combinatie het beste zal werken en ligt het ook sterk aan de voorkeuren en karakters van de honden in kwestie.

In het geval van Mila kan ik alleen praten over een 'tijdelijke roedel' met opvangers en logés, maar daaruit is wel duidelijk geworden dat het vooral wat betreft karakter moet matchen met Mila en dat het geslacht er dan minder toe doet.
Ik moet niet nog een kattige teef bij Mila zetten. Maar een reu met veel praatjes was ook geen succes, want die kwam ook in opstand tegen Mila's correcties (die bij haar vooral haar persoonlijke ruimte betreffen, dus zij wil niet dat er tegen haar aan gebotst, gebeukt of letterlijk over haar heen gelopen wordt bijvoorbeeld).
Uiteindelijk is dat allemaal wel goed gekomen hoor, maar het meeste lol had Mila met de opvangers die qua karakter, energie en speelstijl het best pasten, en dat waren zowel teven, reuen als castraten.

Als ik er een tweede hond bij zou nemen, zou ik het het leukst vinden als de honden elkaar niet alleen maar accepteerden, maar ook echt wat aan elkaar zouden hebben. In mijn geval zou ik dan dus kijken naar een type hond dat qua karakter matcht met Mila, omdat dat hier het soepelst gaat en ze dan ook echt lol hebben samen.

Zo op papier zou ik ook zeggen een reu.

Maar goed, dat hadden de meeste ook tegen mij gezegd.
Stafford teef, daar moet je vooral geen teef bij zetten..... toch heb ik er een teef bij gezet.
Ze is natuurlijk meer als alleen maar een stafford teef, en door de ervaring die wij met haar hadden durfde ik het aan om er nog een teef bij te zetten. Een betere match had ik denk ik niet kunnen hebben.


Daarnaast kan een reu/teef combi ook heel fout gaan.
Dat zie ik bij mijn zus. Zij had een reu (die opgegroeid was met een teef), toen die teef is overleden heeft ze er weer een teef bij gezet. Nou ..... Ze vechten elkaar de tent uit zodra er ook maar iets van spanning is. Gaat de deurbel moet ze de honden scheiden, speelgoed kan niet meer in huis.
Het blijft niet bij een keer een snauw, maar het is echt vasthouden en schudden maar.
Dat zou ook niemand gedacht hebben, maar het is dus niet vanzelfsprekend dat reu/teef gewoon goed gaat.

Mijn ervaring is ook dat reuen over het algemeen makkelijker zijn dan teven.
Ik heb ook liever een reu dan een teef (zit met een huis vol teven maar ok).

Waar het vandaan komt dat elke reu vecht of lastig is als deze volwassen zou zijn
Wel afhankelijk van de karakters en rassen denk ik