Epilepsie bij oudere hond
Geplaatst: 24 jul 2014 06:58
Ik moet nog bellen maar natuurlijk zijn de Da's nog dicht nu.
Bucka van 11 heeft vannacht 2 aanvallen gehad en ik vermoed epeleptie.
Ik hang om half negen aan de telefoon voor een afspraak.
Dit plaatste ik om half 3 vannacht op fb:
Gvd Bucka heeft net een epileptische aanval gehad... Pfft wat is dat schrikken..
zit helemaal te shaken. Straks de dierenarts bellen maar vrees er voor.
Gistermiddag liep hij ineens op drie poten en te kwijlen maar na een paar minuten
liep ie weer alsof er niks aan de hand was. We dachten aan een slapende poot
(kan dat uberhaubt bij Honden?)
En net springt hij ineens op vanuit het niets en tolt in paniek rond door de kamer.
Opnieuw veel kwijlen en volgens mij herkende hij me niet meer. Helemaal verkrampt
en zelfs in de woonkamer gepoept arme opa. Wat een geluk dat ik nog wakker was,
Moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren.
Ben me kapot geschrokken natuurlijk maar goed op het moment zelf niet in paniek geraakt
gelukkig. Stond op het punt om naar bed te gaan (nachtmens) toen hij dus die aanval kreeg.
Instinctief gehandeld, misschien niet heel handig maar goed ik ken mijn hond en voor mezelf
was ik niet bang. Hij liep als een zatlap, zwalkend totaal in paniek. Geen grip op t laminaat
dus m'n grootste angst was dat hij zich zou bezeren. Heb hem vastgegrepen en tussen
m'n benen geklemd. Trillen! pfft werd er naar van. Zijn voorpoten leken wel ijzeren staven
zo stijf voor zich uit terwijl zijn achterhand nog steeds wankelde.
Rustig op hem ingepraat maar het duurde even voor hij weer reageerde.
Als hij had gebeten had ik hem niks kwalijk genomen wat is die paniek sneu om te zien.
Eens ik weer reactie van bucka kreeg verkrampte zijn hele lijf opnieuw en ontlastte hij zich
in huis.
Owh die blik van hem... Hij moet zich echt vreselijk hebben gevoeld
En nu net om 6 uur dus weer zo'n aanval alleen iets korter. Dit keer bleef hij op de bank liggen
omdat ik er meteen bij was. Maar opnieuw was er even geen herkenning.
Bucka heeft zijn hele leven weinig dierenartsen gezien omdat hem nooit wat mankeerde
ondanks dat ie als pup erg ziek is geweest en opnieuw na de cocktail enting waar hij enorm
allergisch voor bleek te zijn. Destijds besloten niet meer te enten en dus komen we met hem
eigenlijk nooit bij de da tenzij er wat is natuurlijk. Toen hij een paar jaar geleden steeds
meer bulten kreeg er een aantal laten aanprikken om te kijken of ze kwaad konden. Toen
was alles goed, waren het vetbulten niks aan de hand volgens de da. Inmiddels zijn de bulten niet
meer te tellen. Mijn vermoedden is dat een van die bulten op een hele nare plek zit en die aanvallen
daaruit voorkomen. Kan dat?
Dat ie ziek is is duidelijk... Epilepsie? Dat moet dan secundair zijn dus wat veroorzaakt het?
Nieren, alvleesklier, Tumor?
Er valt nu wel meer te verklaren, van die kleine dingetjes die anders dan anders waren.
We schreven het toe aan ouderdom. Meer kwijlen en aan de poten likken terwijl er niks van
irritatie te zien is. Hij kan zo afwezig zitten staren, hij was een tijdje vaak misselijk maar door
te spelen met de voertijden was dat opgelost. Al staat ie regelmatig na een bak eten binnen een
uur met een knorrige maag vragend of er nog wat komt. Alles schreven we toe aan ouderdom
hij zal wel beetje dement worden.
Blijkbaar is het meer dan dat.
Hij ligt nu rustig te slapen en ik ga zo even een uurtje op de bank liggen zodat ik hem in de
gaten kan houden.
Nog tips welke onderzoeken ik niet moet vergeten.
Zat te denken om iig de nieren alvleesklier en schildklier na te laten kijken maar ik vergeet
vast een aantal andere mogelijke oorzaken die ze uit bloedonderzoek kunnen halen.
Bucka van 11 heeft vannacht 2 aanvallen gehad en ik vermoed epeleptie.
Ik hang om half negen aan de telefoon voor een afspraak.
Dit plaatste ik om half 3 vannacht op fb:
Gvd Bucka heeft net een epileptische aanval gehad... Pfft wat is dat schrikken..
zit helemaal te shaken. Straks de dierenarts bellen maar vrees er voor.
Gistermiddag liep hij ineens op drie poten en te kwijlen maar na een paar minuten
liep ie weer alsof er niks aan de hand was. We dachten aan een slapende poot
(kan dat uberhaubt bij Honden?)
En net springt hij ineens op vanuit het niets en tolt in paniek rond door de kamer.
Opnieuw veel kwijlen en volgens mij herkende hij me niet meer. Helemaal verkrampt
en zelfs in de woonkamer gepoept arme opa. Wat een geluk dat ik nog wakker was,
Moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren.
Ben me kapot geschrokken natuurlijk maar goed op het moment zelf niet in paniek geraakt
gelukkig. Stond op het punt om naar bed te gaan (nachtmens) toen hij dus die aanval kreeg.
Instinctief gehandeld, misschien niet heel handig maar goed ik ken mijn hond en voor mezelf
was ik niet bang. Hij liep als een zatlap, zwalkend totaal in paniek. Geen grip op t laminaat
dus m'n grootste angst was dat hij zich zou bezeren. Heb hem vastgegrepen en tussen
m'n benen geklemd. Trillen! pfft werd er naar van. Zijn voorpoten leken wel ijzeren staven
zo stijf voor zich uit terwijl zijn achterhand nog steeds wankelde.
Rustig op hem ingepraat maar het duurde even voor hij weer reageerde.
Als hij had gebeten had ik hem niks kwalijk genomen wat is die paniek sneu om te zien.
Eens ik weer reactie van bucka kreeg verkrampte zijn hele lijf opnieuw en ontlastte hij zich
in huis.
Owh die blik van hem... Hij moet zich echt vreselijk hebben gevoeld
En nu net om 6 uur dus weer zo'n aanval alleen iets korter. Dit keer bleef hij op de bank liggen
omdat ik er meteen bij was. Maar opnieuw was er even geen herkenning.
Bucka heeft zijn hele leven weinig dierenartsen gezien omdat hem nooit wat mankeerde
ondanks dat ie als pup erg ziek is geweest en opnieuw na de cocktail enting waar hij enorm
allergisch voor bleek te zijn. Destijds besloten niet meer te enten en dus komen we met hem
eigenlijk nooit bij de da tenzij er wat is natuurlijk. Toen hij een paar jaar geleden steeds
meer bulten kreeg er een aantal laten aanprikken om te kijken of ze kwaad konden. Toen
was alles goed, waren het vetbulten niks aan de hand volgens de da. Inmiddels zijn de bulten niet
meer te tellen. Mijn vermoedden is dat een van die bulten op een hele nare plek zit en die aanvallen
daaruit voorkomen. Kan dat?
Dat ie ziek is is duidelijk... Epilepsie? Dat moet dan secundair zijn dus wat veroorzaakt het?
Nieren, alvleesklier, Tumor?
Er valt nu wel meer te verklaren, van die kleine dingetjes die anders dan anders waren.
We schreven het toe aan ouderdom. Meer kwijlen en aan de poten likken terwijl er niks van
irritatie te zien is. Hij kan zo afwezig zitten staren, hij was een tijdje vaak misselijk maar door
te spelen met de voertijden was dat opgelost. Al staat ie regelmatig na een bak eten binnen een
uur met een knorrige maag vragend of er nog wat komt. Alles schreven we toe aan ouderdom
hij zal wel beetje dement worden.
Blijkbaar is het meer dan dat.
Hij ligt nu rustig te slapen en ik ga zo even een uurtje op de bank liggen zodat ik hem in de
gaten kan houden.
Nog tips welke onderzoeken ik niet moet vergeten.
Zat te denken om iig de nieren alvleesklier en schildklier na te laten kijken maar ik vergeet
vast een aantal andere mogelijke oorzaken die ze uit bloedonderzoek kunnen halen.
