Het HondenForum

Niet Vita, maar twee kinderen.

Ik moest afwasmiddel hebben en ik kwam toevallig langs de blokker.
Het stond daar voorin de winkel. 5 passen naar de kassa. 1 euro. Prima, kan wel even.
Honden zijn toegestaan.
Bij de ingang stond een jongetje. Hij ziet Vita en rent ervandoor.
Nou ja wel vaker meegemaakt bij islamitische kinderen, maar ik vind het vervelend. Want ze doet echt niets.
Geen aandacht aanbesteed. Toen in de rij bij de kassa. Daar was de moeder met een jonger kind.
Dat kind begint hysterisch te gillen
Vita vond t maar eng. De moeder probeert de boel te kalmeren, maar dat lukt niet.
Dan rent het kind de winkel uit. Moeder rekent af en ze gaan weg.
Het personeel van Blokker stond er zo naar te kijken. Vita is uitgebreid geknuffeld door het personeel. Ze snapten er ook maar weinig van.

Ik vind het vervelend. Want ik zou die kinderen zo graag laten meemaken dat honden heel leuk kunnen zijn.
Maar ze zijn er vaak doodsbang van...
Overigens ook wel leuke dingen meegemaakt met islamitische kinderen hoor.
Een keertje in de bus een kind nog in de buggy, die zat leuke geluidjes te maken naar Vita en moest steeds giechelen en lachen.
Maar Vita moest niet te dichtbij komen. Dat dan weer niet.

Maken jullie dat ook wel eens mee? Wat doen jullie dan?

Nee maak het nooit mee. Kinderen willen Sterre (Duitse staande korthaar) eigenlijk altijd aaien. En Sterre vindt dat best, dus ik laat het altijd toe. Maar nog nooit bange kinderen meegemaakt dus.

De kinderen van mijn zus hebben een doodse schrik voor de honden. Vooral de oudste, ze kan daar niets aan doen, beetje dezelfde reactie als ik heb op spinnen

Het is zonde en jammer, maar goed, doe je weinig aan. Ze komt wel aan de leeftijd dat ze een beetje begint te snappen dat ze gerust voorbij mag komen en zelfs al eens van heel ver een aaitje durft te geven, maar de angst zit diepgeworteld (heeft ze met alle dieren trouwens, wordt een echt stadsmeisje dat )

soms zit het er nu eenmaal in. Vreemde kinderen zou ik totaal niet willen overhalen mijn honden leuk te vinden trouwens

Mijn hondjes (wel een schofthoogte van 35cm ) konden hele menigte middelbare scholieren doen splijten. Soort van Mozes en de zee heb nooit de behoefte gevoeld om te zeggen dat ze heel lief waren. dat dan weer niet.

Ik net ook bij de Etos. Had Ace bij me. Alleen hier geen kind, maar volwassenen. Lieten boodschappen vallen en sprongen meters achteruit

Een van Koda's vriendjes is het Turkse kleinkind van de buren van mijn ouders.
Helaas woont er in mijn straat een Turks kind wat Koda altijd staat uit te dagen. Als hij dan buiten is rent ze gillend naar binnen. Inmiddels wordt Koda ook aardig link wanneer hij dat kind ziet.

Flame is super lief voor kinderen, en kinderen vinden haar meestal ook lief. Krijg zeker eens per week de vraag van wildvreemde kinderen of ze Flame even mogen aaien (en dat mag dan altijd, kindjes die niet vragen krijgen de opmerking dat Flame bijt )

Maar ondanks dat alles zijn er absoluut ook kinderen die helemaal niets van haar moeten hebben. We zijn net verhuisd en de overbuurman kwam met zijn dochtertje kennis maken. Nou vergeet het maar, grote ogen van angst, en bij elke beweging die Flame maakte deinste ze een meter achteruit zo bang.. Mijn ervaring is wel dat dit overwegend kinderen zijn die zelf opgroeien zonder huisdieren.

De meeste kinderen die ik zie zeggen 'ohhhh kijk lief hondje mama', maar er zijn er inderdaad ook een paar die doodsbang zijn. Volwassenen net zo goed trouwens...

Ik krijg ook heel vaak leuke reacties van kinderen.
Ze vragen dan heel netjes of ze Vita mogen aaien. Vaak leg ik ze ook even uit hoe ze de hond het beste moeten aaien en waarom.
Soms mogen ze een snoepje geven. Vita vindt kinderen heel leuk.

Het zijn hier meestal de islamitische kinderen die haar doodeng vinden.
Ik wil ze ook zeker niet overhalen om haar leuk te vinden. Maar het zou veel fijner zijn als ze niet doodsbang zijn voor elke hond.
Wat die kinderen ook niet doorhebben, denk ik, is dat hun gedrag bij sommige honden ongewenst gedrag veroorzaakt.
Was bij Vita niet zo hoor. Die stond gedwee naast me.
Wat me opvalt is dat de ouders meestal rustig zijn. Die zijn niet hysterisch.

Ik kom ook wel eens volwassenen tegen, ook bijna altijd islamitisch. Die zich een ongeluk schrikken als ze Vita zien.
Ik weet dat volgens de Islam de hond onrein is. Maar zolang de hond afstand bewaart, zou er in mijn ogen niets aan de hand hoeven zijn.

Waren ze maar bang.. De meeste rennen al gillend op mijn honden af want dat is een sjiwawa! En die van mij vinden dat dus niet leuk.
Een keer een bang klein meisje wat gillend in de bosjes ging staan toen ik een aantal meter van haar vandaan langsliep, tja..

Hahaha de JR van mijn ma ging een keer een turkse vrouw heel hard voor op de loop. Hond mag niet! Slecht! Hond mag niet!

Ik bracht ooit eens mijn dochter naar het zwembad,was een stukje lopen van de parkeerplaats tot de ingang,ik had mijn oud duitse herder pup bij van 8 weken,dus een schattig harige bolletje met nog hangoren.Komen er twee kinderen aangelopen(gewoon doorsnee belgische kinderen)met hun moeder en die beginnen te Krijsen dus echt krijsen...Aaaahhh eeen hond ,een hond!!Dus ik krijs spontaan terug aaahh kinderen,kinderen!!!

Nu mag ik mijn dochter niet meer naar het zwembad brengen en moet ik in de auto blijven zitten.
Maar goed ,ik kan snappen dat nu iemand bang voor hem is mijn zijn zwarte kop ,70cm groot en 45 kilo(hij doet nog niemand kwaad hoor.Maar dat achtelijke gegil bij een pup van 4,5 kilo dat gaat er bij mij niet in.

Ik ben me een keer doodgeschrokken toen er een keer zo'n jochie woest brullend bijna bovenop aangelijnde Gollum sprong. Ik denk om stoer te doen voor de andere jongens? Uit reflex heb ik dat jochie uit de lucht geschept met mijn arm en hem aan de andere kant weer neergezet, ik kon nog net uitbrengen dat het niet slim is om zoiets te doen
Ik moet er niet aan denken dat Gol uit schrik zou happen, dat joch kwam zo dichtbij met zijn gezicht, het zal je maar gebeuren.
Natuurlijk werd ik daarna voor rotte vis uitgescholden, zal nog eens een kind redden

Nanna schreef:Ik ben altijd bereid rekening te houden met de bange medemensch.
Maar met achterlijk en overdreven hysterisch gekrijs kan ik niks. Dan heb ik de neiging er op los te slaan onder het motto " dan weet je waarom je krijst"
Moet zeggen dat ik het ondanks de kennel waar ik mee rondwandel maar heel weinig meemaak. In mijn buurt wonen ook niet veel islamieten.
Ik heb veel meer last van figuren die willen aaien.

Dat gekrijs inderdaad vind ik verschrikkelijk, wat sommige anderen ook al aangaven, dat kinderen soms doen.
Ik weet alleen spontaan niet meer wat ik moet doen, i.p.v. dat ik er op wil slaan.
Ik vind het ook lastig om me in te leven in de kinderen die zó bang zijn.
Ik vond als kind alle dieren leuk. Eén keer té . Ik was een jaar of 6 en ging alleen brood halen op de hoek. Daar zat een rottweiler vast, alleen.
Ik wou de rottweiler aaien, want alle hondjes waren leuk, maar hij hapte richting mijn gezicht (mis, gelukkig!). Mijn ouders waren blij dat er niks was, en ik had mijn lesje geleerd. Honden niet zomaar aaien. Maar ook daarna ben ik nooit bang geweest voor honden of andere dieren.

Wat ik zo heerlijk vind aan kinderen is dat ze of bang zijn, of niet, het ras maakt hun in deze helemaal niet uit. Dus waar hun ouders soms hysterisch gaan gillen dat ze die pitbull niet mogen aaien, kinderen zeggen alleen maar; hondje!

Mijn vriend kwam eens een klein ventje tegen dat nog maar net een paar woordjes kon zeggen. Die schrok zich wild van Luna, waarop zijn vader zei; niet bang zijn, het is net een groot konijn. Het ventje stapte vervolgens op Luna af, viel haar om haar nek en zei 'Nijn!'

Bange kinderen kom ik ook zat tegen hoor, ik houd dan maar gewoon afstand, want Luna is gek op kinderen en als ze gaan krijsen zijn ze helemaal haar aandacht waard vind ze

Ik ben zelf van arabische komaf, en snap die kinderen volkomen. In arabische landen zijn veel honden gewoon niet leuk. Om Damascus heen zitten veel verwilderde honden in het buitengebied. Als ze gebrek aan voedsel hebben, komen ze de stad in en die wil je echt niet tegenkomen. De enige honden met eigenaar die ik er ben tegen gekomen, worden ingezet als bewaking en zijn daar zegmaar héél goed in Ook geen lieverdjes dus.
Vaak zit de angst voor honden diepgeworteld in de ouders en kinderen nemen dat over. Ze kennen de lichaamstaal van honden niet en kunnen dus totaal niet inschatten wat het beest van plan is.

Ik kom ook wel eens dit soort kinderen tegen en besteed er weinig aandacht aan. Als ze ouder worden, trekken ze wel bij. Of niet, hun keus.
Niet iedereen hoeft een hondenvriend te zijn.

Paisley schreef:Ik ben zelf van arabische komaf, en snap die kinderen volkomen. In arabische landen zijn veel honden gewoon niet leuk. Om Damascus heen zitten veel verwilderde honden in het buitengebied. Als ze gebrek aan voedsel hebben, komen ze de stad in en die wil je echt niet tegenkomen. De enige honden met eigenaar die ik er ben tegen gekomen, worden ingezet als bewaking en zijn daar zegmaar héél goed in Ook geen lieverdjes dus.
Vaak zit de angst voor honden diepgeworteld in de ouders en kinderen nemen dat over. Ze kennen de lichaamstaal van honden niet en kunnen dus totaal niet inschatten wat het beest van plan is.

Ik kom ook wel eens dit soort kinderen tegen en besteed er weinig aandacht aan. Als ze ouder worden, trekken ze wel bij. Of niet, hun keus.
Niet iedereen hoeft een hondenvriend te zijn.

Nee natuurlijk hoeft niet iedereen een hondenvriend te zijn, maar je hoeft er toch ook niet bang voor te zijn?
edit: nuancering, bang op afstand.
De meeste ouders zijn gewoon in Nederland geboren en de kinderen al helemaal.
Ik wil helemaal niemand aanvallen. Vind jij ook niet dat die angst niet nodig is?

Ik ben zelf ook in Damascus geweest. Ik heb er geen wilde honden gezien, maar goed, dat kan.
Ik ben even later ook in Palmira geweest. Daar liepen heel veel zwerfkatten. Vreselijk tam.
Ik heb er toen 1 opgetild en heb er een half uur mee op schoot gezeten. Beest vond het heerlijk.
Vrienden van mijn vader verklaarden me daar voor gek Maar dat maakte me niet uit.

Mijn zoon met McDD is nu nog maar een jaar of 4 van zijn hondenangst af. Je kunt er niet over oordelen hoe het voelt om zoooo bang te zijn. Hoe vaak ik wel niet uitgelegd heb dat 'deze' hond echt niets deed........

We hebben toen deskundige hulp gezocht en uiteindelijk over gegaan, toen de angst enigszins verdwenen was, tot de aanschaf van een eigen hond. Ironisch is nu dat juist zijn grootste angst nu zijn grootste vriend is en hem weer helpt bij andere angsten. Mooi om te zien.

Indy gaat met mij mee naar mijn werk (school voor praktijkonderwijs). Ook daar begeleid ik nu zelf leerlingen met angsten (maakt niet uit welke). Het is bij ons om het even, autochtoon of allochtoon, met angst voor honden.
Het gaat inderdaad vaak, wat hierboven ook al gezegd is, om de taal van de hond die ze niet begrijpen. Maar ik ben ook een groot voorstander ervan dat leerlingen geleerd worden hoe ze een hond moeten benaderen en dat een beetje angst heel gezond is. Iedere nieuwe leerling krijgt deze les, zodat ze ook weten hoe, of en wanneer ze Indy mogen benaderen.

Ik snap dus ook heel erg goed dat kinderen bang zijn voor Indy. Maarrrrr.......dat vind ik eigenlijk net zo 'erg' dan kinderen die zomaar ongevraagd op een hond afstappen.

Een paar weken geleden had ik dat toevallig. Liep terug met de honden richting huis en er komen twee meisje aan op hun fietsjes. Bij de bocht zag een van de meisjes mij en liet spontaan haar fiets op de grond vallen en rende terug naar huis. Daar was haar moeder net aan het uitlopen van het hardlopen en die had het zien gebeuren. Samen hebben ze haar fietsje gepakt en zijn ze langs me gelopen. Ze hadden ook terug kunnen lopen, maar haar moeder vond dat ze toch moest leren dat honden niet eng zijn Ik had ondertussen Biry en Joris naast me laten zitten, zodat er al weer iets minder 'dreiging' was. Het waren overigens geen islamitische kinderen.

De vrouw van mijn ex en hun 2 kinderen ( ook islamitisch) vragen iedere keer naar Rasta en of ik een keer kom.
Mag ik de riem vasthouden?
Ze vinden het wel een beetje eng omdat ie groot en zwart is en hun moeder heeft hun aangeraden alleen het gedeelte tussen kop (het "gevaarlijke" bijtende gedeelte) en de kont (het vieze poepende gedeelte) aan te raken.
Ze wilde zelf ook nog een klein wollig hondje voor de oudste dochter kopen omdat de buurvrouw zo'n schattig hondje had maar ja 350 euro vond ze véél te duur voor een hond.
Ik heb het hun maar afgeraden want 4 keer per dag wándelen en hóé langgggg
Ook een financieel plaatje voor de rest hadden ze niet ingecalculeerd.
Dus nu doen ze het maar af met af en toe Rasta te aaien.

Tja, islamitische mensen hebben over het algemeen helemaal niks met honden. Zo heeft mijn vorige dwergschnauzer eens een volwassen vent op een schutting gejaagd. Dat deed hij overigens heel lenig. En nee, dat mocht mijn hond niet, ze deed wel nooit niemand kwaad, maar een gillend wegrennende man vond ze toch nodig om blaffend te achtervolgen.

Devel schreef:Hahaha de JR van mijn ma ging een keer een turkse vrouw heel hard voor op de loop. Hond mag niet! Slecht! Hond mag niet!

Echt een vreemde dan wand in hun eigen land hebben ze ze ook alleen ze leven daar buiten de honden, ze vinden het niet fris in huis dieren

Kwam voornamelijk kinderen tegen die graag wilden aaien, maar door hun moeder werden weggetrokken:
Hond vies of hond bijt

Begrijpelijk dat je kinderen zo bang krijgt.

Heb een hele tijd wekelijks met mijn hond in dezelfde bus gezeten als twee gehoofddoekte vrouwen.
Nou was een hele kunst om de bus in te komen, zij zaten er eerder dan mij. Gillen, zeggen dat ik er niet in mocht.

Ik moest er altijd wel om lachen

Hier een islamitisch gezien tegen over ons. Ouders en de oudere kinderen moeten helemaal niks van ons 4tal weten, jongste telg daarin tegen is niet bij ze weg te slaan. Hij vraagt ook altijd keurig of hij ze mag aaien.
Toen we nog in de flat woonden ging het er wel heel anders aan toe. Krijsende mensen en hysterische kinderen, elke dag weer.
Wel 1 keer meegemaakt dat er een heel gezin stond en dat pa z'n kinders streng toesprak en hen vertelde dat de honden niks deden en dat als ze het eng vonden er maar gewoon langs moesten lopen zonder lawaai.

Mijn kinderen zaten op zoals ze nu noemen een zwarte school en daar ben ik op een ochtend op afspraak met de juf toen met mijn 2 hondjes binnen gegaan en alle vragen beantwoord.
Dat ze echt als onrein werden gezien dat ze niet mochten aaien waren echt maar 2 Somalische kindjes.
En de meeste vinden het gewoon vies levende dieren in huis te houden, ze weten niet beter dan dat die buiten en in de stallen leven.
Net als dat we het in Nederland niet fris vinden een koe of zo in huis te houden of kakkerlakken.
Er zijn landen daar zijn ze zo aan kakkerlakken gewend die horen daar binnen net als hier mieren en veel van hier zullen daar van de kriebels krijgen ze leren ze zelfs kunstjes.
Maar angsten die kunnen overal voor zijn en ja die buiten honden in de landen waar ze weg komen zijn meestal voor de waak en die bijten wat meer en die verhalen gaan ook rond

Tara schreef: Het lijkt me heel naar om zo angstig te zijn voor iets waar je in het dagelijks leven zoveel mee geconfronteerd wordt.

Dit dus.
Of ze nou kinderen of volwassenen zijn, islamitisch of niet.
Ik vind het ook goed van de ouders die hun kinderen vertellen dat ze er maar gewoon langs moeten lopen.
Het wordt erg lastig als je alle honden in Nederland wilt ontwijken, lijkt mij...

twinkeltje schreef:Mijn kinderen zaten op zoals ze nu noemen een zwarte school en daar ben ik op een ochtend op afspraak met de juf toen met mijn 2 hondjes binnen gegaan en alle vragen beantwoord.
Dat ze echt als onrein werden gezien dat ze niet mochten aaien waren echt maar 2 Somalische kindjes.
En de meeste vinden het gewoon vies levende dieren in huis te houden, ze weten niet beter dan dat die buiten en in de stallen leven.
Net als dat we het in Nederland niet fris vinden een koe of zo in huis te houden of kakkerlakken.
Er zijn landen daar zijn ze zo aan kakkerlakken gewend die horen daar binnen net als hier mieren en veel van hier zullen daar van de kriebels krijgen ze leren ze zelfs kunstjes.
Maar angsten die kunnen overal voor zijn en ja die buiten honden in de landen waar ze weg komen zijn meestal voor de waak en die bijten wat meer en die verhalen gaan ook rond

Ah duidelijk.
Wilde de kinderen iets met jouw honden te maken hebben nadat je de vragen had beantwoord? Snoepje geven, aaien?
Dit soort dingen lijken mij dus heel nuttig en ook leuk voor (sommige) kinderen.
Die waakhonden zijn in veel buitengebieden buiten het "westen". En het zijn alleen de verhalen die ze kennen. Ik denk dat meeste kinderen zelf geen slechte ervaringen hebben met honden. Helpt het daarom goed om ze een andere kant te laten zien?

twinkeltje schreef:Mijn kinderen zaten op zoals ze nu noemen een zwarte school en daar ben ik op een ochtend op afspraak met de juf toen met mijn 2 hondjes binnen gegaan en alle vragen beantwoord.
Dat ze echt als onrein werden gezien dat ze niet mochten aaien waren echt maar 2 Somalische kindjes.
En de meeste vinden het gewoon vies levende dieren in huis te houden, ze weten niet beter dan dat die buiten en in de stallen leven.
Net als dat we het in Nederland niet fris vinden een koe of zo in huis te houden of kakkerlakken.
Er zijn landen daar zijn ze zo aan kakkerlakken gewend die horen daar binnen net als hier mieren en veel van hier zullen daar van de kriebels krijgen ze leren ze zelfs kunstjes.
Maar angsten die kunnen overal voor zijn en ja die buiten honden in de landen waar ze weg komen zijn meestal voor de waak en die bijten wat meer en die verhalen gaan ook rond

Twink, ik kan me best voorstellen dat er in andere landen anders tegen huisdieren aan gekeken wordt.
Maar als je in Nederland komt wonen heb je maar te accepteren dat huisdieren hier anders behandeld worden dan in het land van oorsprong. Negeren mag, agressie niet.

Kirra schreef:

Tara schreef: Het lijkt me heel naar om zo angstig te zijn voor iets waar je in het dagelijks leven zoveel mee geconfronteerd wordt.

Dit dus.
Of ze nou kinderen of volwassenen zijn, islamitisch of niet.
Ik vind het ook goed van de ouders die hun kinderen vertellen dat ze er maar gewoon langs moeten lopen.
Het wordt erg lastig als je alle honden in Nederland wilt ontwijken, lijkt mij...

Als het te diep zit, kun je er gewoon niets aan doen.
Mijn nichtje is gewoon bang, pure schrik.

Als je zelf nergens bang voor bent, heb je gemakkelijk spreken en kun je je beide handjes kussen. Maar een beetje respect voor iemand anders angsten kun je wel opbrengen lijkt me.

Altijd dat stoer gepraat over hoe leuk je eigen honden zijn en dat een ander die dan ook maar fantastisch moet vinden en anders kan die ander wel even een paar motten krijgen en een paar vooroordelen over hoe slecht opgevoed die wel niet moet zijn.

Voor een ander kunnen zijn vogelspinnen ook wel de meest pluizige harige beesten ter wereld zijn, no way dat ik daar eens ff ga naast zitten op de bank omdat ik dat gezegd word en me niet moet aanstellen.
Kom daar mee af en ik loop hysterisch gillend weg (ooit een deur ingetrapt ervoor zelfs, dan pas drong het tot de ander door dat het echt niet om te lachen is, levensgevaarlijk kan lachen met een ander zijn angsten zijn)

Kirra schreef:

twinkeltje schreef:Mijn kinderen zaten op zoals ze nu noemen een zwarte school en daar ben ik op een ochtend op afspraak met de juf toen met mijn 2 hondjes binnen gegaan en alle vragen beantwoord.
Dat ze echt als onrein werden gezien dat ze niet mochten aaien waren echt maar 2 Somalische kindjes.
En de meeste vinden het gewoon vies levende dieren in huis te houden, ze weten niet beter dan dat die buiten en in de stallen leven.
Net als dat we het in Nederland niet fris vinden een koe of zo in huis te houden of kakkerlakken.
Er zijn landen daar zijn ze zo aan kakkerlakken gewend die horen daar binnen net als hier mieren en veel van hier zullen daar van de kriebels krijgen ze leren ze zelfs kunstjes.
Maar angsten die kunnen overal voor zijn en ja die buiten honden in de landen waar ze weg komen zijn meestal voor de waak en die bijten wat meer en die verhalen gaan ook rond

Ah duidelijk.
Wilde de kinderen iets met jouw honden te maken hebben nadat je de vragen had beantwoord? Snoepje geven, aaien?
Dit soort dingen lijken mij dus heel nuttig en ook leuk voor (sommige) kinderen.
Die waakhonden zijn in veel buitengebieden buiten het "westen". En het zijn alleen de verhalen die ze kennen. Ik denk dat meeste kinderen zelf geen slechte ervaringen hebben met honden. Helpt het daarom goed om ze een andere kant te laten zien?

Ruby was toen een klein wollig pupje en Happy een witte maltezer dat vonden ze toch al knufelbaarder en ja 2 rustige hondje die gek op kinderen waren ze wilde aaien en die 2 die hadden geleerd dat het onrein was lied ik niet aaien maar zei dat die dat eerst maar aan hun ouders moesten vragen wand als dat nu eenmaal hun geloof is wil ik dat niet zonder toestemming doen.
In heel de klas waren niet echt bange kinderen hier wonen best veel allochtonen met honden ondertussen de nieuwe generatie zeg maar ook wel enkele ouderen.
Ik denk dat het anders had geweest als ik gelijk met een grote hond aan was gekomen