Het HondenForum

Sam blijft wat kwakkelen en de da zei vanmorgen dat het wellicht zinvol kan zijn om een schildklieronderzoek te laten doen.
Dan is mijn vraag aan jullie waar ik dan precies om moet vragen aan haar zodat de test wel zinvol zal zijn.

Bedankt alvast

Heb er geen ervaring mee, maar sterkte hoop dat Sam snel opknapt.

of de test zinvol is, hangt af van wat de uitslagen zijn.
Ik weet niet waar Sam last van heeft, maar als de DA in die richting denkt dan zal er een aanwijzing ergens zijn

Er wordt wat bloed afgenomen en dat wordt getest de hoeveelheid schildklierhormonen. Meer is het niet.
Als de hond te weinig schildklierhormonen aanmaakt dan krijgt hij die schildklierhormoon in tabletvorm. Dan nog een aantal keer laten testen, zodat de juiste hoeveelheid uitgezocht kan worden en dan voor de rest van zijn leven 2x daags een dosis.

Mijn vorige hond had het en Luuk ook. Bij mijn vorige hond kwamen we uit op 2x de normale dosis en Luuk krijgt de helft daarvan.

Succes en sterkte.

Oke, dus alleen T4 is afdoende? Ik meen ooit gelezen te hebben dat er meer bij moest, maar misschien heb ik het verkeerd onthouden? Ik heb zitten speuren op het net, maar kom er niet uit, snap er ook weinig van eerlijk gezegd

tja de vrije T4 is het hormoon dat vrij door het bloed beweegt en soms kunnen ze ook de TSH prikken om te kijken hoe de schildklier gestimuleerd wordt, en of dat overeen komt

In sommige gevallen is alleen T4 niet voldoende en wordt er ren scan van de schildklier gemaakt.
Dat doen ze in Gent en Utrecht in ieder geval.

Maar ze zullen inderdaad eerst de bloedwaardes controleren.

Dank jullie wel Gonnie en Liesbeth.

Dat weten wij (da en ik) juist ook niet Sandra, hij is niet zichzelf maar waar het aan ligt mag joost weten. Nu krijgt hij eerst pijnstilling voor nekklachten omdat hij daar erg gevoelig leek, maar ik moet nog maar zien dat dat het is. In de afgelopen maanden zijn er al meer klachten geweest, maar hij lijkt er 'zieker' van dat dat de klacht rechtvaardigt zeg maar. Beetje lastig uitleggen zo. Zij zei vanmorgen dat dat ook nog een optie zou zijn, veel vage klachten blijken van een schildklierprobleem af te komen.

Ik zou vragen om de T4 en de TSH na te laten kijken.

Ga ik doen Liesbeth, verders iedereen bedankt voor de antwoorden

Liesbeth schreef:Ik zou vragen om de T4 en de TSH na te laten kijken.

Inderdaad, de T4 alleen zegt niet zoveel, te hoog is die bij een hond vrijwel nooit, een te laag T4 hoeft niet door verminderde schildklierfunctie komen en bij een verminderde schildklierfunctie kan de T4 ook nog eens (net) wél binnen de normaalwaarden vallen. Een verhoogd TSH (in combinatie met een laag of laag-normaal T4) zegt veel meer.

Ik heb haar net gesproken, maar weten jullie toevallig of beiden geprikt worden bij een geriatrisch bloedonderzoek, ben het vergeten te vragen Het leek mij wel handig om ook zijn gewone waarden even na te laten kijken en volgens de da is dit pakketje goedkoper. Anders gaat het gewoon apart, ook geen probleem.

Schildklierwaarde kan fluctueren dus bloedonderzoek herhalen na een paar weken is zeker zinvol.

rose schreef:Dank jullie wel Gonnie en Liesbeth.

Dat weten wij (da en ik) juist ook niet Sandra, hij is niet zichzelf maar waar het aan ligt mag joost weten. Nu krijgt hij eerst pijnstilling voor nekklachten omdat hij daar erg gevoelig leek, maar ik moet nog maar zien dat dat het is. In de afgelopen maanden zijn er al meer klachten geweest, maar hij lijkt er 'zieker' van dat dat de klacht rechtvaardigt zeg maar. Beetje lastig uitleggen zo. Zij zei vanmorgen dat dat ook nog een optie zou zijn, veel vage klachten blijken van een schildklierprobleem af te komen.

Kan kloppen. Wij hebben dat met 1 van onze vorige honden gehad. Jari was al 1 van rustig aan dan breekt het lijntje niet, maar dat werd steeds erger. Een goede eter die steeds op dieet moest omdat hij dikker werd en wel genoeg beweging had (paar uur per dag werd er met hem gewandeld). Verder werd hij ineens kreupel aan een voorpot. Onverklaarbare reden, op foto's niets te zien en pijnstilling hielp niet. Dus naar specialist die hem verder binnenstebuiten heeft gekeerd. Laatste wat ze bedacht was schildklier en dat bleek na bloedonderzoek te kloppen.
Hij heeft toen medicijnen gekregen en na paar keer aanpassen van de dosering was hij weer het vrolijke hondje dat lekker zijn gang kon gaan.

Branka schreef:

rose schreef:Dank jullie wel Gonnie en Liesbeth.

Dat weten wij (da en ik) juist ook niet Sandra, hij is niet zichzelf maar waar het aan ligt mag joost weten. Nu krijgt hij eerst pijnstilling voor nekklachten omdat hij daar erg gevoelig leek, maar ik moet nog maar zien dat dat het is. In de afgelopen maanden zijn er al meer klachten geweest, maar hij lijkt er 'zieker' van dat dat de klacht rechtvaardigt zeg maar. Beetje lastig uitleggen zo. Zij zei vanmorgen dat dat ook nog een optie zou zijn, veel vage klachten blijken van een schildklierprobleem af te komen.

Kan kloppen. Wij hebben dat met 1 van onze vorige honden gehad. Jari was al 1 van rustig aan dan breekt het lijntje niet, maar dat werd steeds erger. Een goede eter die steeds op dieet moest omdat hij dikker werd en wel genoeg beweging had (paar uur per dag werd er met hem gewandeld). Verder werd hij ineens kreupel aan een voorpot. Onverklaarbare reden, op foto's niets te zien en pijnstilling hielp niet. Dus naar specialist die hem verder binnenstebuiten heeft gekeerd. Laatste wat ze bedacht was schildklier en dat bleek na bloedonderzoek te kloppen.
Hij heeft toen medicijnen gekregen en na paar keer aanpassen van de dosering was hij weer het vrolijke hondje dat lekker zijn gang kon gaan.

Dank je wel Branka, dat is het eigenlijk precies, hij lijkt in een dip te hangen. Lopen is normaal z'n lust en z'n leven, maar hoe hij tegenwoordig regelmatig achter mij aan sjokt is heel triest. Dat kan natuurlijk ook goed zijn nek zijn, maar ik wil dit toch eerst uitsluiten. Was het bij Jari ook wisselvallig of was het constant dat hij zo anders was?

Ik neem het mee flatcoat, dank je wel

Weet je al meer?

Nee nog niet, de rust en de pred hebben goed werk gedaan want hij is zijn vrolijke zelf weer. Ik heb samen met de da besloten om nu eerst even aan te kijken hoe hij het gaat doen voor we verder stappen gaan ondernemen. Dank je wel voor het vragen

Fijn dat het goed gaat met 'm, dan zou ik idd ook even geen verder onderzoek doen.

Fijn dat het goed gaat met je mannetje

Ja dat is zeker fijn

Afgelopen zondag heeft Sam gespeeld met een golden vriendinnetje en daarna was het weer helemaal mis. Afspraak gemaakt bij Kranendonk en daar konden wij vanmiddag terecht. Hieronder de update die ik op mijn FB heb geschreven:


We zijn weer thuis, de rug van Sam is prima in orde dus dat is mooi. Daar is een foto van gemaakt en dat is zeker, maar Daan verdacht Sam van pijn in een van zijn voorpoten.

Hij blijkt rechts dus ook lpc te hebben (ook een foto gemaakt), inmiddels met een stevige artrosevorming. Daan schat de kansen bij een operatie 50/50 in, wel zei hij dat Sam precies op de grens zit van wat hij nog operabel acht of niet.

Dus voor 50% zou het goed kunnen aflopen voor Sam, voor 30% zat het risico erin dat hij echt niet beter of zelfs minder goed zal kunnen lopen en over de resterende procenten zullen we het maar niet hebben. Ik ken voorbeelden genoeg waar het mis is gegaan

Dit vind ik dus een lastig vraagstuk, mijn eerste gedachte was dat doe ik niet en daar denk ik nu een paar uur later nog hetzelfde over. Maar goed, ik hoop dat we het met pijnstiller alleen gaan redden. Aan alle kanten zie ik beren op de weg als ik over nog een lpc operatie nadenk.

Dewi heeft dezelfde problemen als Sam en zij doet het uitstekend dus ik hoop dat het Sam ook zo zal vergaan. Zij bewaakt haar grenzen goed, dit ligt bij Sam even anders dus dat zal ik voor hem moeten gaan doen. Dat is dan niet anders, we gaan nu verder met 6 weken lijnrust en pijnstiller en dan maar eens zien hoe het met het ventje gaat.

oh verdorie dat klinkt niet fijn.
hopen maar dat ie het met pijnstillers redt.

Hoop ik ook renee, maar als ik hem net zag draven met de p&p krijg ik toch wat meer hoop. In tegenstelling tot de laatste paar dagen heeft hij haast niet achter mij aan gesjokt, het draven was een rotgezicht want hij loopt erg mank rechtsvoor en achter, maar dat hij zelf het gevoel heeft dat het kan is dan weer super

Pijnstilling geef je al.
Misschien glucosamine er bij geven?

Ik hoop dat je hem daarmee nog een mooie tijd kunt geven.

Hoop ik ook ranetje, ik zal er eens over denken of ik daar weer mee bezig wil. Zal wel alvast een nieuwe pot vislolie halen.