Het HondenForum

Op een ander forum loopt een topic van iemand die een probleem heeft met de fokker van haar hond. De details zijn niet zo relevant, maar bij aankoop van de pup is een contract ondertekend waarin staat dat de koper recht heeft op schadevergoeding als de hond vóór x maanden ernstige erfelijke gebreken blijkt te hebben. Die schadevergoeding bestaat uit óf een nieuwe hond, óf het aankoopbedrag terug (waarbij de fokker van mening is dat het aankoopbedrag in ruil voor de hond is, en de eigenaar van de hond vindt dat ze recht heeft op zowel het houden van de hond als het aankoopbedrag aan schadevergoeding aangezien dát in het contract staat).

Ligt het nou aan mij of is zo'n contract ontzettend raar? Daarmee kweek je als fokker het beeld dat je alles kan controleren en dat het jouw schuld is als een hond toch gebreken ontwikkelt, dat lijkt me helemaal geen goede zaak. En hoe kan je ooit controleren of de eigenaren van de hond zelf niet onvoorzichtig zijn geweest met hun pup? Zijn er veel fokkers die dergelijke voorwaarden opnemen in hun contracten? Is het verplicht vanuit een rasvereniging? Zou je het als pupkoper prettig vinden als zoiets in een contract staat?

Dat is Burgerlijk Wetboek.
Wij hebben dat ook en het is normaal.
Voor 6 maanden 100% van het aankoopbedrag en van 6 tot 12 maanden 50% ervan.
Bij bewezen erfelijke gebreken.

Kun je leuk vinden of niet, het is gewoon de wet.

edit: fokker is verantwoordelijk voor zijn "product". Leuk of niet, zo is het gewoon. Fokken is niet verplicht he, dus leuk is niet aan de orde.

Het maakt niet uit of je het opneemt in een contract, als fokker verkoop je een zaak en tot zekere hoogte sta jij in voor een zaak zonder gebreken, dus ook bij dieren.

Jeetje, ik zeg toch ook niet dat het allemaal leuk moet zijn? Ik wist niet dat dat normaal was, daarom vraag ik het dus.

Kan zijn, maar koper heeft ook onderzoekplicht en dient het gekochte op de juiste manier te behandelen. En als het dan een zaak is, dan moet bij vergoeding van het aankoopbedrag de zaak worden terug gegeven aan de leverancier.

Overigens maakt de wet onderscheid tussen een professioneel fokker en een hobbyfokker. Het eerste ben je al als je een kennelnaam en een website hebt, zo heeft een vriendin van mij ondervonden. Kopers van een pup van haar wilden het al helemaal bont maken. Wilden de hond houden en een operatie van 6.500 euro laten uitvoeren op kosten van de fokker.

En pup houden, en een schadevergoeding willen vind ik raar. Heel raar.
Ga gewoon werken voor je geld.

DaniBanani schreef:Jeetje, ik zeg toch ook niet dat het allemaal leuk moet zijn? Ik wist niet dat dat normaal was, daarom vraag ik het dus.

Dat vroeg je

DaniBanani schreef:Ligt het nou aan mij of is zo'n contract ontzettend raar? Daarmee kweek je als fokker het beeld dat je alles kan controleren en dat het jouw schuld is als een hond toch gebreken ontwikkelt, dat lijkt me helemaal geen goede zaak. En hoe kan je ooit controleren of de eigenaren van de hond zelf niet onvoorzichtig zijn geweest met hun pup? Zijn er veel fokkers die dergelijke voorwaarden opnemen in hun contracten? Is het verplicht vanuit een rasvereniging? Zou je het als pupkoper prettig vinden als zoiets in een contract staat?

Maar het gaat dus niet om prettig, het is gewoon de wet.

Marion. schreef:En pup houden, en een schadevergoeding willen vind ik raar. Heel raar.
Ga gewoon werken voor je geld.

Ik vind dat niet zo raar. Ik zou dat zien als een bijdrage in de kosten.
Mensen vragen niet om een pup met problemen tenslotte.

Ik zou er wel problemen mee hebben als mensen dat gaan lopen eisen. Of wanneer ze gaan lopen opereren en dan een jaar na dato nog eens om geld komen vragen.
Maar als er bij een pup problemen zijn en er is normaal contact, dan zou ik dat gewoon aanbieden.

Marion. schreef:En pup houden, en een schadevergoeding willen vind ik raar. Heel raar.
Ga gewoon werken voor je geld.

Waarom?

Toen ik Ita kocht was de afspraak dat wat er het eerste jaar aan ziekte door erfelijke factoren zou komen zou worden vergoed tot maximaal het totale aankoopbedrag van de hond.
Daar zou ik de pup niet voor hoeven inleveren.

Of dat wettelijk juist is weet ik niet, geen flauw idee.
Maar zo hadden we het in het contract staan.

De eerste kopers die Ita terug brachten naar de fokker hebben hun aankoopbedrag teruggekregen.
Dat terugbrengen was dan niet vanwege erfelijke gebreken, maar omdat ze bij nader inzien toch de pup niet wilden.
Vond ik heel reëel van de fokker.

Marjoleine schreef:Ik zou er wel problemen mee hebben als mensen dat gaan lopen eisen. Of wanneer ze gaan lopen opereren en dan een jaar na dato nog eens om geld komen vragen.
Maar als er bij een pup problemen zijn en er is normaal contact, dan zou ik dat gewoon aanbieden.

Volgens mij gaat dit over eisen. En ook pup willen houden. En ja, dat vind ik raar.

Marion. schreef:

Marjoleine schreef:Ik zou er wel problemen mee hebben als mensen dat gaan lopen eisen. Of wanneer ze gaan lopen opereren en dan een jaar na dato nog eens om geld komen vragen.
Maar als er bij een pup problemen zijn en er is normaal contact, dan zou ik dat gewoon aanbieden.

Volgens mij gaat dit over eisen. En ook pup willen houden. En ja, dat vind ik raar.

Ik lees nergens eisen.
Maar de wet zegt gewoon dat je recht hebt als koper.
Gratis reparatie tot het aankoopbedrag, net als je wasmachine. Binnen de termijn dan, uiteraard.

Een hond kopen is net zo iets als een wasmachine kopen .
Gaat die binnen een bepaalde periode 'kapot' dan is de verkoper verplicht het gekochte te (laten) repareren. Als 'reparatie' niet kan, of duurder is dan de aanschafprijs, dan neemt de verkoper het gekochte terug en levert een nieuw 'product'.
Indien dat laatste niet (meer) kan, dan is de verkoper gebonden het aanschafbedrag terug te geven (overigens met inname van het 'defecte product').

Liesbeth schreef:Een hond kopen is net zo iets als een wasmachine kopen .
Gaat die binnen een bepaalde periode 'kapot' dan is de verkoper verplicht het gekochte te (laten) repareren. Als 'reparatie' niet kan, of duurder is dan de aanschafprijs, dan neemt de verkoper het gekochte terug en levert een nieuw 'product'.
Indien dat laatste niet (meer) kan, dan is de verkoper gebonden het aanschafbedrag terug te geven (overigens met inname van het 'defecte product').

Precies, maar dat wil degene van dat topic niet en dan krijg je niet het gehele aankoopbedrag terug, maar een gedeelte. En daar gaat het blijkbaar om, dat snapt diegene niet helemaal.

Ik heb waarschijnlijk precies hetzelfde contract en heb het uitgebreid besproken en gelezen, maar als er iets in stond waar ik me niet in kon vinden had ik het of aan laten passen of de hond niet gekocht. Ik ben waarschijnlijk te veel verpest door mijn opleiding, maar ik ga bij contracten van het ergste scenario uit en kijk of ik me dan alsnog in het contract kan vinden.

TessaThomas schreef:

Liesbeth schreef:Een hond kopen is net zo iets als een wasmachine kopen .
Gaat die binnen een bepaalde periode 'kapot' dan is de verkoper verplicht het gekochte te (laten) repareren. Als 'reparatie' niet kan, of duurder is dan de aanschafprijs, dan neemt de verkoper het gekochte terug en levert een nieuw 'product'.
Indien dat laatste niet (meer) kan, dan is de verkoper gebonden het aanschafbedrag terug te geven (overigens met inname van het 'defecte product').

Precies, maar dat wil degene van dat topic niet en dan krijg je niet het gehele aankoopbedrag terug, maar een gedeelte. En daar gaat het blijkbaar om, dat snapt diegene niet helemaal.

Ik heb waarschijnlijk precies hetzelfde contract en heb het uitgebreid besproken en gelezen, maar als er iets in stond waar ik me niet in kon vinden had ik het of aan laten passen of de hond niet gekocht. Ik ben waarschijnlijk te veel verpest door mijn opleiding, maar ik ga bij contracten van het ergste scenario uit en kijk of ik me dan alsnog in het contract kan vinden.

Wat in een contract staat, stelt niet zoveel voor. Wat ik geschreven heb zijn gewoon wettelijke richtlijnen, dat geldt voor iedereen die iets koopt/verkoopt met of zonder contract.

Diegene die daar niet aan wil kan de verkoper voor de rechter slepen, maar dan is die nog meer geld kwijt, want gelijk krijgt hij/zij niet .

TessaThomas schreef:

Liesbeth schreef:Een hond kopen is net zo iets als een wasmachine kopen .
Gaat die binnen een bepaalde periode 'kapot' dan is de verkoper verplicht het gekochte te (laten) repareren. Als 'reparatie' niet kan, of duurder is dan de aanschafprijs, dan neemt de verkoper het gekochte terug en levert een nieuw 'product'.
Indien dat laatste niet (meer) kan, dan is de verkoper gebonden het aanschafbedrag terug te geven (overigens met inname van het 'defecte product').

Precies, maar dat wil degene van dat topic niet en dan krijg je niet het gehele aankoopbedrag terug, maar een gedeelte. En daar gaat het blijkbaar om, dat snapt diegene niet helemaal.

Ik heb waarschijnlijk precies hetzelfde contract en heb het uitgebreid besproken en gelezen, maar als er iets in stond waar ik me niet in kon vinden had ik het of aan laten passen of de hond niet gekocht. Ik ben waarschijnlijk te veel verpest door mijn opleiding, maar ik ga bij contracten van het ergste scenario uit en kijk of ik me dan alsnog in het contract kan vinden.

Die persoon kan er voor kiezen om de hond, in overleg met de verkoper, te laten behandelen op rekening van de verkoper. Maar dan hooguit tot het bedrag dat ze kwijt zijn geweest voor de aanschaf van de pup. Zijn de kosten van de behandeling hoger dan de aanschafprijs, dan zijn die meerkosten voor rekening van hun.

Ze kunnen ook overleggen om een nieuwe pup uit te kiezen of om het aankoopbedrag terug te krijgen. Maar in beide laatste gevallen zal de pup terug 'moeten' naar de verkoper.
Als ze de pup willen houden is alleen optie 1 mogelijk.

Liesbeth schreef:

TessaThomas schreef:

Liesbeth schreef:Een hond kopen is net zo iets als een wasmachine kopen .
Gaat die binnen een bepaalde periode 'kapot' dan is de verkoper verplicht het gekochte te (laten) repareren. Als 'reparatie' niet kan, of duurder is dan de aanschafprijs, dan neemt de verkoper het gekochte terug en levert een nieuw 'product'.
Indien dat laatste niet (meer) kan, dan is de verkoper gebonden het aanschafbedrag terug te geven (overigens met inname van het 'defecte product').

Precies, maar dat wil degene van dat topic niet en dan krijg je niet het gehele aankoopbedrag terug, maar een gedeelte. En daar gaat het blijkbaar om, dat snapt diegene niet helemaal.

Ik heb waarschijnlijk precies hetzelfde contract en heb het uitgebreid besproken en gelezen, maar als er iets in stond waar ik me niet in kon vinden had ik het of aan laten passen of de hond niet gekocht. Ik ben waarschijnlijk te veel verpest door mijn opleiding, maar ik ga bij contracten van het ergste scenario uit en kijk of ik me dan alsnog in het contract kan vinden.

Wat in een contract staat, stelt niet zoveel voor. Wat ik geschreven heb zijn gewoon wettelijke richtlijnen, dat geldt voor iedereen die iets koopt/verkoopt met of zonder contract.

Diegene die daar niet aan wil kan de verkoper voor de rechter slepen, maar dan is die nog meer geld kwijt, want gelijk krijgt hij/zij niet .

Dat weet ik, het is mijn vakgebied. Maar zolang het contract niet in strijd is met de wet is het gewoon geldig, ook in een rechtszaak.

EDIT: Contracten onder andere dan, dierenrecht niet.

Gezien de rechtzaken die je wel eens hoord van duizende euro's betalen aan de koper omdat deze de hond kan laten opereren ,of al geopereerd is ga ik ervan uit dat niet altijd het recht is wat recht lijkt.
Mij lijkt dat er nogal snel in het voordeel van de koper word recht gesproken.

Ik heb het topic ook gelezen en vind het een heel naar topic.
Het gaat om een hond met ED.

Ik vind het raar dat je de pup terug zou (willen) geven.
Je bent toch aan zo'n beestje gehecht?
Niet bedoelt aan de persoon waarover TS het heeft, maar dat dat verwacht wordt als je een tegemoetkoming in de kosten wilt van de fokker.
Als dat de voorwaarde is, dan zou die vergoeding van mij echt niet meer hoeven...

bouvierpoedel schreef:Gezien de rechtzaken die je wel eens hoord van duizende euro's betalen aan de koper omdat deze de hond kan laten opereren ,of al geopereerd is ga ik ervan uit dat niet altijd het recht is wat recht lijkt.
Mij lijkt dat er nogal snel in het voordeel van de koper word recht gesproken.

Dat klopt.
Daar had mijn vriendin dus mee te maken. Lui wilden voor 6.500 laten opereren aan de hond op kosten van mijn vriendin. Hoop heen en weer geschrijf met DAS, die zij in de hand hadden genomen. Omdat vriendin een kennelnaam en een website had, viel ze onder de categorie professioneel fokker en dan wordt er anders berecht dan wanneer je zomaar een nestje hebt. Was haar eerste nest. Slepende kwestie die haar heel wat slapeloze nachten heeft bezorgd. Uiteindelijk heeft ze geschikt. Overigens zijn de gerechtskosten per definitie voor degene die de zaak verliest. Zouden deze mensen een rechter hebben getroffen die in het voordeel van de koper zou beslissen, dan zouden die kosten daar nog eens bovenop komen. Haar eigen rechstbijstandverzekering wilde er zich de handen niet aan branden en liet haar vallen.

Ander verhaal is dat van mijn zus die voor 6000.00 euro een paard kocht dat binnen twee weken ziek werd. Behandeling bij veearts liep ook op tot een dikke 6000 euro. eind van het verhaal was dat het paard overleed en mijn zus met lege handen zat. Ook daar weigerde de rechtsbijstandverzekering iedere juridische hulp.

Het is maar net hoe het balletje rolt..

Toen wij met Jarah naar de dierenarts gingen om haar mammatumoren weg te laten halen werd er een echo gemaakt om te kijken of haar vernauwde aorta niet slechter was geworden en toen hadden wij het er over dat we haar zelf hadden gehouden omdat degene die haar eerst wilde kopen haar niet hoefden, hun eerste hond hadden ze al een hoop kopzorgen om gehad en ze wilden nu liever een hond die gezond was zei de dierenarts: Maar goed ook want een pupkoper kan een heleboel verhalen op de fokker.

En met wat ik nu zo omheen hoor en zie gebeuren ga ik nooit meer een nestje fokken. Niet dat dat nog kan, ondertussen zijn mijn honden te oud. En met Nikkie en Jarah mocht al nooit gefokt worden.

Verder is Jarah gelukkig wel heel gezond buiten haar vernauwde aorta.

Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

bouvierpoedel schreef:Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

Dat werkt misschien zo in het strafrecht, maar niet in het civiel recht.

Apple schreef:

bouvierpoedel schreef:Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

Dat werkt misschien zo in het strafrecht, maar niet in het civiel recht.

Hoe bedoel je dat?
In civiel recht moet je toch ook met bewijzen komen?

bouvierpoedel schreef:Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

Daarom kun je beter een contract hebben waar dat gewoon in staat: binnen 6 maanden 100%, binnen 1 jaar 50%.
Klaar.
Dat is de wet en als je je als fokker daaraan houdt zullen rechters daar niet snel ingewikkeld over doen.
Maar je moet natuurlijk wel gewoon als fokker zelf bereidwilligheid tonen.

Marjoleine schreef:

bouvierpoedel schreef:Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

Daarom kun je beter een contract hebben waar dat gewoon in staat: binnen 6 maanden 100%, binnen 1 jaar 50%.
Klaar.
Dat is de wet en als je je als fokker daaraan houdt zullen rechters daar niet snel ingewikkeld over doen.
Maar je moet natuurlijk wel gewoon als fokker zelf bereidwilligheid tonen.

Om dat contract duidelijk te maken moet er toch ook in staan of de pup dan terug moet?
Zelf zou ik de koper daar nooit toe willen dwingen, als hij of zij deze vergoeding wilt.
Als de pup koper de hond niet meer wilt, is het natuurlijk een ander verhaal.

ranetje schreef:

Apple schreef:

bouvierpoedel schreef:Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

Dat werkt misschien zo in het strafrecht, maar niet in het civiel recht.

Hoe bedoel je dat?
In civiel recht moet je toch ook met bewijzen komen?

Nou ja dat is natuurlijk van een hele andere orde dan in het strafrecht.
In het strafrecht moet het OM bewijzen dat je iets strafbaars hebt gedaan, lukt dat niet, dan 'geen zaak'. Zoals BP het omschrijft.
Maar in een civiele zaak vordert iemand iets, met daarbij een beroep op een wettelijke basis, om dat hard te maken moet je wel je vordering onderbouwen, maar als jij dat op een waardeloze manier doet, betekend dat niet dat er geen zaak is.

In NL is het zo dat de 'gewone' onwetende consument, behoorlijk goed beschermd wordt. Dus ook bij het kopen van een dier.

Toen na een jaar Balou ernstige hartafwijkingen bleek te hebben, heb ik met de zelfde vraag gezeten. Ik ben naar de fokker terug geweest maar heb niet het aankoopbedrag terug gevraagd. De fokker waste zijn handen in onschuld, dit terwijl hij mij in ieder geval belogen had. Balou zou een pup uit een eenmalig nestje zijn, terwijl achteraf bleek dat dit niet waar was. Het ging hier gewoon om een fokker en Balou was een pup uit het derde nest. Natuurlijk heeft hij zelf ook niet aangeboden om het aankoopbedrag terug te geven omdat je met een zieke hond nu eenmaal meer onkosten hebt.
Stel dat je een hond van rond de 1500/2000 euro hebt gekocht, en je komt in de zelfde situatie terecht. Omdat het om aangeboren en erfelijke afwijkingen gaat, kan ik mij voorstellen dat je het aankoopbedrag terug wilt hebben. Maar na een jaar doe je natuurlijk geen afstand meer van de hond zeker niet nu deze ernstig ziek blijkt en extra verzorging nodig heeft. Wettelijk gezien kan de fokker de pup/hond terug eisen in ruil voor het aankoopbedrag, maar hij zal dan wel een onmens zijn. Maar als je een fokker treft die dit wel wil, sta je denk ik met je rug tegen de muur.

Bij sommige erfelijke dingen weet je dat omgevingsfactoren ook mee spelen, maar je zal er nooit achter komen wat de oorzaak is of dat het erfelijke deel is of iets anders.
Het is heel normaal dat mensen bij een 'gebrek' een gedeelte van de aankoopprijs terug krijgen, maar ook de hond houden.
Zoals het idd in vele contracten staat

ranetje schreef:
De eerste kopers die Ita terug brachten naar de fokker hebben hun aankoopbedrag teruggekregen.
Dat terugbrengen was dan niet vanwege erfelijke gebreken, maar omdat ze bij nader inzien toch de pup niet wilden.
Vond ik heel reëel van de fokker.

Vind ik echt helemaal niet reëel, wel super tof van de fokker, maar wel heel makkelijk van de koper

jome schreef:Bij sommige erfelijke dingen weet je dat omgevingsfactoren ook mee spelen, maar je zal er nooit achter komen wat de oorzaak is of dat het erfelijke deel is of iets anders.
Het is heel normaal dat mensen bij een 'gebrek' een gedeelte van de aankoopprijs terug krijgen, maar ook de hond houden.
Zoals het idd in vele contracten staat

ranetje schreef:
De eerste kopers die Ita terug brachten naar de fokker hebben hun aankoopbedrag teruggekregen.
Dat terugbrengen was dan niet vanwege erfelijke gebreken, maar omdat ze bij nader inzien toch de pup niet wilden.
Vond ik heel reëel van de fokker.

Vind ik echt helemaal niet reëel, wel super tof van de fokker, maar wel heel makkelijk van de koper

De eerste keer dat ik een pup terug kreeg heb ik ook geld terug gegeven, maar nadat ze het geld in handen hadden zeiden ze dat ze blij waren dat ik Nikkie terug nam anders hadden ze haar naar het asiel gebracht dat had ze dan geld gekost.

Dus toen ik een andere pup van een ander nest terug kreeg heb ik geen geld terug gegeven en dat wisten de mensen ook van tevoren. Ik kreeg ze niet terug omdat er iets aan hen mankeerde.

Kirra schreef:

Marjoleine schreef:

bouvierpoedel schreef:Hier loopt toch ook een fokker rond die een claim aan de broek heeft van een koper maar niet met bewijzen komt dat het ook werkelijk zo is en de rechter blijft dat ook maar pamperen en nathouden.

Vond het zo'n gekke zaak en zou je als rechter toch snel klaar mee moeten zijn, geen bewijs is einde zaak.

Daarom kun je beter een contract hebben waar dat gewoon in staat: binnen 6 maanden 100%, binnen 1 jaar 50%.
Klaar.
Dat is de wet en als je je als fokker daaraan houdt zullen rechters daar niet snel ingewikkeld over doen.
Maar je moet natuurlijk wel gewoon als fokker zelf bereidwilligheid tonen.

Om dat contract duidelijk te maken moet er toch ook in staan of de pup dan terug moet?
Zelf zou ik de koper daar nooit toe willen dwingen, als hij of zij deze vergoeding wilt.
Als de pup koper de hond niet meer wilt, is het natuurlijk een ander verhaal.

Dat staat er niet zo bij ons.
Bij ons is het zo:
100% dan wel 50% (afhankelijk van leeftijd pup) bij euthanasie ivm erfelijke gebreken.
100% dan wel 50% bijdrage kosten bij operatief ingrijpen ivm erfelijke gebreken.
100% dan wel 50% wanneer pup bij onvoldoende zorg wordt teruggenomen, met vermindering van kosten.

En er is bij problemen altijd een dierenartsverklaring vereist.