Pagina 1 van 1

En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 13:53
door Inge
Numa dus... die heeft vanmorgen voor het eerst geknokt met een hond buiten Biène (die hem af en toe even stevig terug op zijn plek zet).
Niet mijn schuld trouwens.

Tijdens de training ging ik de springoefening doen. Clubgenoot kwam als keurmeester staan en legde zijn hond af en blijf een meter of 10 verderop.
Sprong over de haag, geen probleem.
Sprong over de schutting... terwijl Numa springt zie ik ineens zijn hond voorbij schieten en Numa dus aanvliegen toen hij landde....
K*T!
Het ging er even flink op en loslaten kwam niet in Numa op. Hij had het oor van de andere hond stevig vast en ik had al visioenen van een gescheurd, hevig bloedend oor. Na een minuut of 2 bedaarde het zover dat het ronddraaien minder werd en we allebei onze hond vast konden pakken... Numa opgetild en gesommeerd los te laten wat hij vervolgens gelukkig deed.

Daarna checken..... ik zag niets bij Numa behalve een hoop kwijl in zijn nek waar Kobus hem vast had en het oor van Kobus bleek wonderwel gewoon heel. Numa was direct afgekoeld, Kobus was hem waarschijnlijk weer aangevlogen als hij de kans had gehad.
Later bleek Numa toch een scheurwondje ter hoogte van zijn schouder te hebben (oppervlakkig gat), hij heeft er geen last van. Heb het net ingespoten met acederm, komt wel goed.

Voor mij balen dat Numa nu de kans heeft gehad om te knokken (dat heb ik 3 jaar lang kunnen voorkomen), tegelijkertijd een opluchting dat hij blijkbaar wel "eerlijk" vecht.... hij heeft niet aan Kobus' oor staan trekken (want dan was er gegarandeerd schade geweest), maar hield deze alleen stevig vast.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 13:59
door Jeannettebo
dat is wel even schrikken, maar je weet nu wel waar je evt aan toe bent.
Hopelijk geneest het goed bij Numa, wel uitkijken dat het geen abces wordt

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:00
door Safari
Ik lees dit en denk dat Numa helemaal niet heeft staan vechten. Hij heeft zich verdedigt, en op een hele keurige manier ook als ik dat zo lees.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:04
door renee-uk
kut dat het juist op de club misgegaan is.
aan de andere kant wel logisch dat numa zich, zoals safari al zegt, verdedigde.
denk dat zijn 'temperament' daar verder weinig mee te maken heeft eerlijk gezegd, het lijkt me dat de meeste honden op dezelfde manier zullen reageren.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:06
door Inge
renee-uk schreef:kut dat het juist op de club misgegaan is.
aan de andere kant wel logisch dat numa zich, zoals safari al zegt, verdedigde.
denk dat zijn 'temperament' daar verder weinig mee te maken heeft eerlijk gezegd, het lijkt me dat de meeste honden op dezelfde manier zullen reageren.
Oh dat denk ik ook hoor.
Hij heeft het netjes gedaan en zich gewoon verdedigd, maar ik had liever gehad dat hij deze ervaring niet had gehad. :wink:

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:07
door Marjoleine
Als dit een van mijn stabijs was gebeurd was er meer schade geweest, zeker weten.
Denk dat Renee en Safari gelijk hebben.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:07
door Peter27
Ik heb altijd begrepen dat vechten zonder schade bij serieuze honden niet echt vechten is. Maar meer 'gewoon' ruzie maken. Als een van de 2 honden het had gemeend lijkt me dat er wel bloed zou vloeien. Blijft natuurlijk wel schrikken en het verpest je dag. Maar ik zou me er niet al te druk om maken. Zo te lezen heeft je hond zich keurig gedragen.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:08
door renee-uk
Inge schreef:
renee-uk schreef:kut dat het juist op de club misgegaan is.
aan de andere kant wel logisch dat numa zich, zoals safari al zegt, verdedigde.
denk dat zijn 'temperament' daar verder weinig mee te maken heeft eerlijk gezegd, het lijkt me dat de meeste honden op dezelfde manier zullen reageren.
Oh dat denk ik ook hoor.
Hij heeft het netjes gedaan en zich gewoon verdedigd, maar ik had liever gehad dat hij deze ervaring niet had gehad. :wink:
oh maar dat snap ik wel hoor ;)

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 14:48
door Lunatic
Wat balen dat het juist op de club gebeurde!
Gelukkig weinig schade, zo te lezen heeft Numa het keurig gedaan.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 15:04
door Marie-Josée
Je moet als hond met een bek vol tanden juist je stinkende best doen om een oor vast te houden en het níet te beschadigen. Knap gedaan Numa :E:

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 15:20
door alm@
Dat is even zwaar balen. Maar ik snap wat je bedoelt als je schrijft dat je je reu geen ervaring met knokken wil laten opdoen ook al was het zelfverdediging.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 15:27
door ranetje
Lunatic schreef:Wat balen dat het juist op de club gebeurde!
Gelukkig weinig schade, zo te lezen heeft Numa het keurig gedaan.
Juist op de club kon het gemakkelijker worden beëindigd dan wanneer het ergens in een park of bos was geweest (denk ik?).

Numa heeft zich zo te lezen op een heel correcte manier geweerd :ok:
En geen winnaarservaring opgedaan, want de knokpartij werd afgebroken door de bazen.

Toch zou ik ook wel de ziekte in hebben.
Gewoon omdat het gebeurd is en dat wil je niet

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 17:49
door duitse herder
Lekkere hond zeg, om zo meteen aan te vallen. Numa heeft zich prima verdedigd en gok niet dat hij nou ervaring hiervan op doet. Het enige wat je kan hebben is dat hij wat meer om kijkt bij het springen.
Zo is Noah eens tijdens appel aangevallen door een Rottweiler. Hond lag af en ik liep appel. Opeens hoor ik van achter kijk uittttttt en die teef kleunt zo van achter in Noah. Ik hield Noah vast aangezien ze hem anders zou peren en ik nooit op tijd zou zijn om die teef eraf te halen. Uiteindelijk heb ikzelf de teef eraf gepakt en geen sorry helemaal niks van baas zijn kant. En dat was dan voorzitter africhting.
Daarna liep ik appel en bleef Noah schichtig achterom kijken, dat ik mij afvroeg waarom? Tot ik een x rottie zag lopen. Ze vindt sinds die tijd Rottweilers niks en loopt er met een boog omheen

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 18:02
door twinkeltje
Kut , maar ik denk dat het juist wel fijn is op de club daar zijn in elk geval mensen met verstand van honden in een park of bos moet je maar afwachten

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 18:10
door malinois
Safari schreef:Ik lees dit en denk dat Numa helemaal niet heeft staan vechten. Hij heeft zich verdedigt, en op een hele keurige manier ook als ik dat zo lees.
Eens dat denk ik ook... Xantos kon knokken helaas en dat waren echt (scheur)wonden (onze dober had destijds over de 30 hechtingen. :-( )
Xito is ook ooit zo op t veld aangevlogen door een dh (xito lag aan de kant en die dh vloog hem aan)
Heeft ook geen gaatjes gemaakt helemaal niks. Xito is geen knokker van zichzelf.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 18:26
door kipo
Als het dan toch moest, dan gelukkig maar wél op de club. Daar had je tenminste 2 bazen die durven ingrijpen, 2 gelijkwaardige honden (en dus niet een herder tegen een chihuahua) en geen verwijten of gescheld achteraf.
Verder eens met de meerderheid, Numa heeft het netjes gedaan en ik snap dat je het toch liever niet gehad had.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 19:32
door Sita
Wat ontzettend balen! Doe je zo je best om dit te voorkomen. Maar Numa heeft zich super braaf gedragen als ik het zo lees. Hier zullen ze zich ook verdedigd hebben en misschien nog wel meer. Eigenlijk moet je hartstikke trots op hem zijn!

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 20:36
door Bonnie F
malinois schreef:
Safari schreef:Ik lees dit en denk dat Numa helemaal niet heeft staan vechten. Hij heeft zich verdedigt, en op een hele keurige manier ook als ik dat zo lees.
Eens dat denk ik ook... Xantos kon knokken helaas en dat waren echt (scheur)wonden (onze dober had destijds over de 30 hechtingen. :-( )
Xito is ook ooit zo op t veld aangevlogen door een dh (xito lag aan de kant en die dh vloog hem aan)
Heeft ook geen gaatjes gemaakt helemaal niks. Xito is geen knokker van zichzelf.
Precies, ik krijg koude rillingen van de gedachten over de schade die mijn vorige hond in 2 minuten had kunnen aanrichten.....

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 20:55
door Bons
Ontzettend balen maar als ik dat zo lees heeft hij zich inderdaad enorm goed gehouden, moet je eens proberen, met een bek vol tanden in volle opwinding een oor zo vasthouden zonder gaatjes te trekken.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 21:33
door Inge
ik ben ook trots op hem hoor, hij heeft me positief verrast.
Ik weet hoe hard hij kan bijten, de helpers hebben regelmatig fikse blauwe plekken van hem ondanks hun bescherming. Maar het oor van Kobus was intact, dat zegt me dat hij iig eerlijk is in een gevecht. Ik wist wel dat hij dat was naar Biène, maar dat is reu vs teef en hij is natuurlijk met haar opgegroeid. Ik vind het jammer dat het gebeurd is maar ben tegelijkertijd blij dat hij geen "killer" is :wink: in een gevecht

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 22:03
door chaos
Ben benieuwd hoe het trainen straks gaat dat hij niet het gevoel krijgt dat de eerste klap een daalder waard is.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 13 jul 2014 22:14
door Inge
chaos schreef:Ben benieuwd hoe het trainen straks gaat dat hij niet het gevoel krijgt dat de eerste klap een daalder waard is.
Dit gedrag zou ik eerder bij Numa hebben verwacht als bij Kobus, Numa is zelf van het grauwen en snauwen naar honden die te dicht bij komen. Heeft hij de hond vaker gezien dan verdwijnt dat, Kobus en hij konden inmiddels vlak bij elkaar liggen en elkaar passeren zonder dat Numa reageerde. Ik verwacht eigenlijk niet dat dat zal veranderen.
De rest van de training was er aan Numa ook niets te merken, hij heeft daarna gewoon de springoefening opnieuw gedaan en alle andere oefeningen verder afgewerkt zonder zichtbare spanning oid.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 14 jul 2014 08:35
door laeken
Dit is ook bij Eva gebeurd. Tijdens behendigheid kwam er een mechelse herder teef die haar een beuk gaf toen ze haar rondje deed en op haar klapte. Dat was binnen enkele secondes over en daarbij is de andere teef die op het veld vloog en op Eva klapte niet zo genadig weg gekomen. Die had een enorme snee in haar nek en moest direct naar de dierenarts. Tand blijven hangen? Geen idee. Een snee is in elk geval geen normale wond van een korte strubbeling. Eva heeft er kwa sociaal gedrag niks aan over gehouden maar weerde zich net als Numa wel. :ok:

Het was bij Eva en die hond sowieso geen liefde. Dus dat is het ook niet geworden maar ze is er zeker niet minder sociaal van geworden naar andere honden.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 14 jul 2014 08:56
door crutz
Klote zeg Inge. Kobus beetje last van grootheidswaan? Gelukkig goed afgelopen.
Vraag me wel af hoe ze nog door hebben kunnen "vechten" die 2 minuten zonder dat jullie in (konden) grijpen, beide totaal niks om???

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 14 jul 2014 09:11
door Inge
crutz schreef:Klote zeg Inge. Kobus beetje last van grootheidswaan? Gelukkig goed afgelopen.
Vraag me wel af hoe ze nog door hebben kunnen "vechten" die 2 minuten zonder dat jullie in (konden) grijpen, beide totaal niks om???
Numa was los en Kobus ook. Door het snelle gedraai terwijl ze elkaar vast hadden gewoon niet eerder de kans om ze beide vast te pakken.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 14 jul 2014 23:43
door Marco88
Inge schreef:Numa dus... die heeft vanmorgen voor het eerst geknokt met een hond buiten Biène (die hem af en toe even stevig terug op zijn plek zet).
Niet mijn schuld trouwens.

Tijdens de training ging ik de springoefening doen. Clubgenoot kwam als keurmeester staan en legde zijn hond af en blijf een meter of 10 verderop.
Sprong over de haag, geen probleem.
Sprong over de schutting... terwijl Numa springt zie ik ineens zijn hond voorbij schieten en Numa dus aanvliegen toen hij landde....
K*T!
Het ging er even flink op en loslaten kwam niet in Numa op. Hij had het oor van de andere hond stevig vast en ik had al visioenen van een gescheurd, hevig bloedend oor. Na een minuut of 2 bedaarde het zover dat het ronddraaien minder werd en we allebei onze hond vast konden pakken... Numa opgetild en gesommeerd los te laten wat hij vervolgens gelukkig deed.

Daarna checken..... ik zag niets bij Numa behalve een hoop kwijl in zijn nek waar Kobus hem vast had en het oor van Kobus bleek wonderwel gewoon heel. Numa was direct afgekoeld, Kobus was hem waarschijnlijk weer aangevlogen als hij de kans had gehad.
Later bleek Numa toch een scheurwondje ter hoogte van zijn schouder te hebben (oppervlakkig gat), hij heeft er geen last van. Heb het net ingespoten met acederm, komt wel goed.

Voor mij balen dat Numa nu de kans heeft gehad om te knokken (dat heb ik 3 jaar lang kunnen voorkomen), tegelijkertijd een opluchting dat hij blijkbaar wel "eerlijk" vecht.... hij heeft niet aan Kobus' oor staan trekken (want dan was er gegarandeerd schade geweest), maar hield deze alleen stevig vast.
Tja het kan allemaal zo snel gaan, en de reden waarom het gebeurde .. dominante houding, uitdagend aanstaren, blaffen.. zoveel mogelijkheden.
gelukkig zonder teveel schade ervan af gekomen.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 14 jul 2014 23:56
door Inge
Marco88 schreef:
Tja het kan allemaal zo snel gaan, en de reden waarom het gebeurde .. dominante houding, uitdagend aanstaren, blaffen.. zoveel mogelijkheden.
gelukkig zonder teveel schade ervan af gekomen.
Geen idee, Numa was helemaal niet met Kobus bezig maar met zijn oefening. :19: Hij zag hem volgens mij niet eens aankomen want hij was net over de schutting heen aan het gaan toen Kobus ineens voorbij rende. Numa blaft wel bij de springoefening, of dat Kobus triggerde? Wel dom, Numa is een cm of 10 groter en heel wat zwaarder dan Kobus. :engel:
Vanmorgen zijn wondje bekeken, ziet er rustig uit, om het gaatje is het mooi roze dus doe er verder weinig aan behalve in de gaten houden en 1x per dag even in sprayen met acederm. Numa geeft geen last aan.

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 15 jul 2014 00:08
door Inge
Cleva schreef:
laeken schreef:Dit is ook bij Eva gebeurd. Tijdens behendigheid kwam er een mechelse herder teef die haar een beuk gaf toen ze haar rondje deed en op haar klapte. Dat was binnen enkele secondes over en daarbij is de andere teef die op het veld vloog en op Eva klapte niet zo genadig weg gekomen. Die had een enorme snee in haar nek en moest direct naar de dierenarts. Tand blijven hangen? Geen idee. Een snee is in elk geval geen normale wond van een korte strubbeling. Eva heeft er kwa sociaal gedrag niks aan over gehouden maar weerde zich net als Numa wel. :ok:
Die hond (heette ook Eva, toevallig.) kwam over het veld aanvliegen en stortte zich als een debiel op onze Eva die van zich afbeet terwijl ze door die veel grotere hond bedolven werd. Dat had ze niet kunnen doseren. Dat was ook niet eens echt vechten maar een rare bokito-actie van die andere teef (dat krijg je met een debiele schreeuwkut als baas). Die snee kwam door het enorme geweld waarmee die andere teef op haar sprong.

Het was inderdaad geen liefde. In allereerste instantie trouwens wel maar omdat die braboboeren zo druk waren met hun honden slaan en keihard tegen ze schreeuwen hing er op KC Uden nogal een sfeertje op het veld, en ja, daar reageren honden op.
Vergelijkbaar alleen is Kobus dus kleiner en die bleek uiteindelijk zonder schade te zijn, terwijl Numa een gaatje heeft.
En Kobus heeft geen schreeuwkut als baas. En ik ben wel een brabo maar ben niet continu bezig met slaan en keihard schreeuwen. :jank:

Re: En toen was het knokken

Geplaatst: 15 jul 2014 12:15
door Inge
Nou... het wondje is nu toch wat onrustig, ondanks dat Numa nog steeds geen last aangeeft. Wondje is wat etterig, dus net voorzichtig schoongewassen (vond ie niet leuk, lip kwam omhoog met een vervaarlijke grom, niet dat ik daarvan onder de indruk was) en wat loshangende plukken haar weggehaald.