Het HondenForum

Ik dacht dat ik me er overheen had gezet, maar ik kan er niet van slapen dus moet het even kwijt.

Vandaag liep ik een normale ronde met Sonja en bij de rivier gaat ze altijd even het water in. Zo nu ook, alleen zag ik dat het water hoog stond en riep ik haar terug. Ze draaide zich om, wilde naar me toe lopen maar keek me ineens aan met een vreemde blik. Ik wilde haar bij haar halsband pakken, maar net op dat moment glijdt ze uit of ze zakte door haar poot heen, maar in ieder geval kwam ze kopje onder water. Ik bleef haar naam roepen en was al bezig om mijn schoenen uit te doen om haar te gaan halen, maar ik zag toen pas hoe sterk de stroming was en ik ben een slechte zwemmer dus dan was ik zeker kopje onder gegaan. Ondertussen dreef Sonja verder af en zag ik af en toe haar kop boven water komen, tot ze op een gegeven moment zichzelf herpakte en op mijn aanwijzing terug naar de kant kon zwemmen. Het was vreselijk om te zien.. Ik wilde haar helpen maar mijn angst voor diep water en gebrek aan zwemkwaliteiten en de omstandigheden zorgden ervoor dat ik het niet kon. Ik dacht even dat ik haar kwijt zou zijn alleen omdat ik er niet snel genoeg bij was.

Toen ze uit het water kwam rolde ze in het gras en liep verder ook normaal al bleef ze wel dichter bij me. Ik ben meteen naar huis gegaan en durf voorlopig niet in de buurt van water te komen.

Ik weet dat ik me had moeten realiseren dat het water nu diep zou zijn maar ze rent er automatisch in en ze was nog geen minuut in het water. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Ik had het mezelf nooit vergeven als het fout was gegaan. Nu iedere keer als ik mijn ogen dicht doe zie ik het weer gebeuren en blijf ik denken 'wat als?'.

Ik moest het even van me af schrijven. Ik ga nu maar weer proberen om te slapen.

Wat een schrik! Voorlopig alleen maar naar pierebadjes
Ik zou er ook niet achteraan zijn gesprongen. Gelukkig liep het goed af....

Niet schuldig voelen hoor. Als je zelf in moeilijkheden komt door het water in te gaan daar heeft niemand iets aan. Het heeft denk ik wel wat tijd nodig om over deze schrik heen te komen. Rustig aan. En gelukkig is Sonja helemaal in orde.

Wat eng
Gelukkig is het goed afgelopen Ik zou ook niet te water gaan als ik niet goed zou kunnen zwemmen.

Wat vreselijk, zo ben je wel 20 jaar ouder. Hopelijk ben je snel weer over de schrik heen.

Pff, dan schrik je wel. Misschien de volgende keer met een lange lijn? Kun je haar altijd binnen halen.

Dat was schrikken Gaat het weer...?
Goed dat je er niet zelf achteraan bent gesprongen, mensen verdrinken vaak tijdens ondoordachte reddingsacties en de honden overleven het dan eigenlijk altijd.
Rivieren zijn geen geschikt zwemwater, vanwege stromingen en dingen die onder water kunnen zitten, te hoge walkanten en verraderlijke stromingen. Niet meer doen inderdaad.

Poeh zeg, dan zou ik ook onwijs schrikken. Juist naderhand.

Stromingen kunnen zo gevaarlijk zijn.

Het zal wel even duren, voor je dat kwijt bent op je netvlies. Gelukkig is er verder niets gebeurd. (nou ja, angst en schrik is al heftig genoeg natuurlijk)

Pfoe Gelukkig komen jullie er met de schrik af!
Een lange lijn kan trouwens best een optie zijn, maar dan zou ik dat alleen aan een tuig doen waar ze niet uit kan komen én je moet zeker weten dat je een Rottweiler kunt houden als ze in een stroming komt. Als ik jou was zou ik haar liever helemaal niet meer in sterk stromend water laten zwemmen

Nanna schreef:Was dat in de Dommel? Die kan idd verraderlijk zijn als het water hoog staat.
Nou ja, Sonja heeft het overleefd en jij hebt groot gelijk dat je er niet achteraan duikt.

Ja, het was tegenover dat veldje, als je van de action naar het dorp gaat.

De kant is daar laag dus ze kan er zo in en uit lopen en normaal gesproken staat het water er zo laag dat je de bodem kunt zien. Ze hoeft dus nergens in een uit te springen en ze gaat normaal ook nooit ver van de kant af want ze durft niet verder dan haar buik in het water. Ik ben al iets meer van de schrik bekomen. Gelukkig is ze er nog en voorlopig moet ze het met plassen water doen waar er niets kan gebeuren.

Ik kan best aardig zwemmen, máár ik onderschat de kracht van water niet. Heb er wel degelijk respect voor. Je redt het gewoon niet als er een sterke stroom staat, kun je vergeten.
Gelukkig goed afgelopen! Maar jij bent 10 jaar ouder.

Ingding schreef:Ik dacht dat ik me er overheen had gezet, maar ik kan er niet van slapen dus moet het even kwijt.

Vandaag liep ik een normale ronde met Sonja en bij de rivier gaat ze altijd even het water in. Zo nu ook, alleen zag ik dat het water hoog stond en riep ik haar terug. Ze draaide zich om, wilde naar me toe lopen maar keek me ineens aan met een vreemde blik. Ik wilde haar bij haar halsband pakken, maar net op dat moment glijdt ze uit of ze zakte door haar poot heen, maar in ieder geval kwam ze kopje onder water. Ik bleef haar naam roepen en was al bezig om mijn schoenen uit te doen om haar te gaan halen, maar ik zag toen pas hoe sterk de stroming was en ik ben een slechte zwemmer dus dan was ik zeker kopje onder gegaan. Ondertussen dreef Sonja verder af en zag ik af en toe haar kop boven water komen, tot ze op een gegeven moment zichzelf herpakte en op mijn aanwijzing terug naar de kant kon zwemmen. Het was vreselijk om te zien.. Ik wilde haar helpen maar mijn angst voor diep water en gebrek aan zwemkwaliteiten en de omstandigheden zorgden ervoor dat ik het niet kon. Ik dacht even dat ik haar kwijt zou zijn alleen omdat ik er niet snel genoeg bij was.

Toen ze uit het water kwam rolde ze in het gras en liep verder ook normaal al bleef ze wel dichter bij me. Ik ben meteen naar huis gegaan en durf voorlopig niet in de buurt van water te komen.

Ik weet dat ik me had moeten realiseren dat het water nu diep zou zijn maar ze rent er automatisch in en ze was nog geen minuut in het water. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Ik had het mezelf nooit vergeven als het fout was gegaan. Nu iedere keer als ik mijn ogen dicht doe zie ik het weer gebeuren en blijf ik denken 'wat als?'.

Ik moest het even van me af schrijven. Ik ga nu maar weer proberen om te slapen.

Ieks, wat zul jij inderdaad geschrokken zijn. Gelukkig wist Sonja de kant te bereiken. Hopelijk ben je inmiddels weer wat van de schrik bekomen. Voortaan maar ergens anders naar geschikter zwemwater gaan.


IngeO: toen Bayko ongeveer een jaar oud was zijn we een keer met hem en een hondenvriendje van dezelfde leeftijd naar de Maas gegaan ter hoogte van Maaseik. Leek ons wel leuk voor ze om daar lekker te kunnen zwemmen . Vrijwel direct bleek dat Bayko, die toen al een uitstekend zwemmer was, toch wel moeite had zich overeind te houden in de door ons onderschatte stroming. Het was een warme zomerdag en het had al een hele tijd niet meer geregend dus het water stond relatief laag, maar toch zat er verraderlijk veel kracht achter. Gelukkig kon Bayko via de keien op de bodem de kant bereiken en we hebben het zwempartijtje snel afgekapt. Daarna heb ik nooit meer een hond in een 'open' gedeelte van een rivier laten zwemmen. Wel zijn we bijv. nog vaak naar de Maasplassen bij de Clauscentrale in Maasbracht geweest, maar ondanks dat dat ook in verbinding staat met de Maas is daar nauwelijks iets van stroming omdat het gelegen is in een soort brede inham. Dit staat ook bekend als recreatiegebied.

Jemig, wat een schrik.
Gelukkig is het goed afgelopen.

Inge O schreef:water is niet eng en ik durf er overal in....behalve in rivieren . daar zitten krachten in die je vanaf de kant niet ziet maar wel erg gevaarlijk kunnen zijn.
ik lees hier op het forum bv. vaak dat mensen met hun honden gaan zwemmen naar de maas, da's toch eng ? of is dat dan ergens een rustig meandertje of zo?

Zwembad durf ik zonder problemen in. Zee vind ik ook niet zo tof maar als ik dicht bij de kant sta dan durf ik dat nog wel. Maar een stemmetje in mijn hoofd zei dat ik dit niet moest gaan proberen en achteraf ben ik daar blij om. Het schijnt dat er ooit een vrouw hier achter haar hondje aan is gedoken en zij kwam in een soort van draaikolk terecht vlakbij de sluizen. Zij heeft het niet overleefd, het hondje wel. Alleen de gedachte daaraan maakt me al bang.

Tara schreef:Om die reden mag mijn oudste hond dus niet meer loslopen bij diep water, hij kan niet meer zo goed zwemmen als vroeger, dus hij moet óf een zwemvest aan, óf aan een lange lijn aan zijn tuigje.
Zou ik in dit geval ook maar doen.

Ik kom niet meer in het buurt van diep water. Ik heb mijn lesje wel geleerd.

Jeetje dat is schrikken. Gelukkig is het goed afgelopen.
Je hoort in der daad wel vaker van zulke verhalen.
Daarom mag Tux ook alleen maar zwemmen als hij zijn zwemvest aan heeft.
Al heeft hij die vooral i.v.m zeilen.

Tara schreef:

Ingding schreef:

Tara schreef:Om die reden mag mijn oudste hond dus niet meer loslopen bij diep water, hij kan niet meer zo goed zwemmen als vroeger, dus hij moet óf een zwemvest aan, óf aan een lange lijn aan zijn tuigje.
Zou ik in dit geval ook maar doen.

Ik kom niet meer in het buurt van diep water. Ik heb mijn lesje wel geleerd.

Ach nee joh, dat is toch zonde? Wij gaan rustig naar het water hoor, Oop is dol op zwemmen en het is alleen maar goed voor zijn ouwe botjes.
Maar eerlijk is eerlijk: dan moet het wel veilig zijn, en dús zorgen we voor die veiligheid.

Je hebt gelijk. Het ligt denk ik ook meer aan mij dan aan haar. Ze liep gewoon weer een plas in direct nadat ze eruit kwam, maar de rivier bleef ze even uit de buurt.

Ik ben al aan het kijken naar zwemvesten. Bij zooplus zie ik alleen nog maar een XL met 63 cm ruglengte. Zou dat te groot zijn? Ze is best flink voor een teefje, maar denk niet dat haar borstomvang 75cm is .
Zijn er verder nog goede sites die zwemvesten verkopen?

Het zwemvest van Tux komt bij natteneuzen.
Is wel een duur maar heel goed.
Dit zwemvest heeft onder het handvat een ring zitten waar je een lijn aan vast kan maken.
Merk is Ruffwear misschien dat ze hem ook wel ergens anders verkopen maar dat weet ik niet.

Zelf zou ik niet gaan voor een tuig met een lijn er aan. Want je loopt het risico dat je hem dan juist onder water trekt als je de hond er uit wil halen. Het zwem vest waar ik het over heb is zo gemaakt dat de kop van de hond altijd boven blijf. En mocht de hond op zijn rug o.i.d in het water terecht komen dan zorgt het vest dat hij weer in een normale stand in het water komt te liggen.

Tara schreef:Kan ze niet goed zwemmen? Of is dat water te gevaarlijk?
Want in het eerste geval zou ik een zwemvest kopen, in het tweede geval een tuig en zekeren met een lange lijn.

Ze durft niet te zwemmen. Ze gaat nooit verder dan waar ze kan staan. Ze kan op zich wel zwemmen want gister was ze sterk genoeg om tegen de stroom in terug te komen. Maar ze wordt ook al een dagje ouder dus weet niet hoe lang ze die kracht nog heeft.

@Tux ik zal eens gaan kijken. Bedankt!

Dit heeft niks te maken met niet goed kunnen zwemmen, de Dommel is een verraderlijk klein riviertje met een sterke stroming. Ook in ondiep water kan deze stroming zeer gevaarlijk zijn. Ik zou m'n hond als ik die daar al in het water liet, altijd aan een lange lijn houden, dan kun je in geval van nood binnen halen. Je zult niet de eerste zijn die in de Dommel verdrinkt.

Neeltje schreef:Dit heeft niks te maken met niet goed kunnen zwemmen, de Dommel is een verraderlijk klein riviertje met een sterke stroming. Ook in ondiep water kan deze stroming zeer gevaarlijk zijn. Ik zou m'n hond als ik die daar al in het water liet, altijd aan een lange lijn houden, dan kun je in geval van nood binnen halen. Je zult niet de eerste zijn die in de Dommel verdrinkt.

Vandaar dat ik er ook niet achteraan sprong. Ik heb alleen inderdaad de stroming onderschat, maar gelukkig is het dit keer goed afgelopen. Nu nog even beslissen of ik een tuig en lange lijn neem of een zwemvest, want dit laat ik niet nog eens gebeuren.

Ingding schreef:

Neeltje schreef:Dit heeft niks te maken met niet goed kunnen zwemmen, de Dommel is een verraderlijk klein riviertje met een sterke stroming. Ook in ondiep water kan deze stroming zeer gevaarlijk zijn. Ik zou m'n hond als ik die daar al in het water liet, altijd aan een lange lijn houden, dan kun je in geval van nood binnen halen. Je zult niet de eerste zijn die in de Dommel verdrinkt.

Vandaar dat ik er ook niet achteraan sprong. Ik heb alleen inderdaad de stroming onderschat, maar gelukkig is het dit keer goed afgelopen. Nu nog even beslissen of ik een tuig en lange lijn neem of een zwemvest, want dit laat ik niet nog eens gebeuren.

Ik zou echt lange lijn doen. Als je hond met de stroming meegaat met het zwemvest aan, schiet je er ook niets mee op.

Wat een schrik, gelukkig is het goed afgelopen!

Wat een schrik. Gelukkig is het goed afgelopen met Sonja!

Afschuwelijke ervaring en wat zul je je machteloos gevoeld hebben. Gelukkig zijn jullie allebei met de schrik vrij gekomen.

Ingding schreef:Ik ben al aan het kijken naar zwemvesten. Bij zooplus zie ik alleen nog maar een XL met 63 cm ruglengte. Zou dat te groot zijn? Ze is best flink voor een teefje, maar denk niet dat haar borstomvang 75cm is .
Zijn er verder nog goede sites die zwemvesten verkopen?

Hondenoutlet verkoopt de Ruffwear zwemvesten erg voordelig. Perfecte pasvorm en hier ook goed betaalbaar.

Marie-Josée schreef:Dat was schrikken Gaat het weer...?
Goed dat je er niet zelf achteraan bent gesprongen, mensen verdrinken vaak tijdens ondoordachte reddingsacties en de honden overleven het dan eigenlijk altijd.
Rivieren zijn geen geschikt zwemwater, vanwege stromingen en dingen die onder water kunnen zitten, te hoge walkanten en verraderlijke stromingen. Niet meer doen inderdaad.

Dat dus. Stromingen kunnen erg verradelijk zijn, zelfs voor mensen die goed kunnen zwemmen! Laat staan als je niet goed kunt zwemmen. Ik weet het zelf uit ervaring .

Ik kan mij goed voorstellen dat je erg geschrokken bent, gelukkig is het goed afgelopen.