Het HondenForum

Mijn schoondochter is gisteren in haar arm gebeten toen de stafford van een vriendin haar pup uit haar arm probeerde te trekken. Ze is naar de dokter geweest het viel gelukkig mee, de beet was wel door de huid heen ze heeft hierom een tetanusinjectie gehad.

De pup van mijn schoondochter en de stafford pup van haar vriendin spelen vaak met elkaar. Nu heeft de vriendin er sinds twee weken een volwassen stafford bij, eigenlijk zijn de honden van haar vriend die ook goed met deze honden kan omgaan.
Laatst kwam ik met hem in gesprek en ik vroeg hem waarom de hond een muilkorf omhad? Hij vertelde dat hij dit deed om de volwassen hond veilig aan de pup te laten wennen, de hond komt bij een stichting vandaan waar hij een (her)opvoedingprogramma met succes zou hebben doorlopen. De hond heeft dus in huis bij de pup altijd een muilkorf om, alleen niet als hij achter het huis is en als hij in zijn bench zit.

De vriendin vroeg mijn schoondochter gisteren of zij met haar pup bij haar langs wilde komen. Mijn schoondochter vertrouwt de volwassen hond niet, toen haar vriendin zei dat ze de volwassen hond in zijn bench zou doen, is mijn schoondochter naar haar toegegaan. Helaas wist de hond tijdens het in de bench doen zich los te wringen en te ontsnappen door de nog openstaande voordeur waar mijn schoondochter net met haar pup aan kwam lopen. De hond opende gelijk de aanval op de pup die mijn schoondochter hoog optilde hierbij beet hij in haar arm. Uiteindelijk rende ze bij haar vriendin naar binnen gevolgd door de hond die ze klem tussen de deur wist te drukken.
Twee buurmannen waren getuige, maar ze stonden er bij en keken er naar, waarschijnlijk bang voor de tanden van de hond.

Toen de volwassen hond weer in zijn bench zat, bleek de staffort pup ook helemaal van het padje, hij vloog de pup waar hij altijd lief mee speelt ook aan. Het gaat hier om pups van vijf en drie maanden, die elkaar nu in de haren vlogen terwijl ze altijd lief spelen.

Al met al had dit veel slechter kunnen aflopen. Iets wat de eigenaar van de hond ook heel goed beseft, hij was kwaad op zijn vriendin omdat zij de hond deze kans had gegeven. Ik begrijp dat hij de hond niet zelf wil houden maar hem opvangt voor de stichting.
Er word voor de rest weinig mee gedaan. Ik had aangeraden om aangifte te gaan doen, maar ze zijn vrienden dus dit doen ze liever niet. Het enige dat er gaat gebeuren is dat ze de pup bij de volwassen hond weg houd, en de eigenaren houden de hond nog beter in het oog, maar je ziet ook dan kan het mis gaan.

Wat ik mij uiteindelijk afvraag is, hebben heropvoedingprogramma’s wel nut bij hondagressieve honden? Is na meerdere incidenten niet duidelijk, eenmaal hondagressief voor altijd hondagressief? Er zijn talloze honden heropvoedingscursussen, gedragstherapieën, hondenfluisteraars enz, die van alles beloven. Maar is er werkelijk ooit een echte hondagressieve hond die door gaat tot de dood er op volgt, blijvend van zijn gedragsstoornis afgeholpen? Moeten we dit soort honden wel willen redden?

Wat een naar verhaal. Voor je schoondochter, maar ook voor de pup.
Ik denk niet dat je dit moet zien als een gedragsstoornis, maar meer als een karaktereigenschap en ik betwijfel of je dat er ooit uit krijgt. Ik denk dat je hooguit kunt zorgen dat je de hond heel goed onder appel hebt, maar ik geloof niet dat het ooit een hond kan worden die gezellig met andere honden samen kan.

Wat Belle zegt.

Antonetta schreef: Wat ik mij uiteindelijk afvraag is, hebben heropvoedingprogramma’s wel nut bij hondagressieve honden? Is na meerdere incidenten niet duidelijk, eenmaal hondagressief voor altijd hondagressief? Er zijn talloze honden heropvoedingscursussen, gedragstherapieën, hondenfluisteraars enz, die van alles beloven. Maar is er werkelijk ooit een echte hondagressieve hond die door gaat tot de dood er op volgt, blijvend van zijn gedragsstoornis afgeholpen? Moeten we dit soort honden wel willen redden?

Een stafford met een lage bijtdrempel naar mensen zou ik onmiddellijk af laten maken.
Hond agressie is er door mensen in gefokt, is een raseigenschap en karakter verander je niet.
Met opvoeding kun je wel zorgen dat een hond agressieve hond zich gedraagt en geen risico vormt voor anderen.
Maar dan moet je er wel van op aan kunnen dat je met trainen (of als het nodig is, uit elkaar halen) nooit zelf gebeten wordt.

Hoe veel nut heropvoeden van zulke honden door een ander heeft weet ik niet, alles valt en staat met de baas-hond combinatie.

Kan eigenlijk niet meer dan eens zijn met Dagmar.

ik heb hier een heel slecht gevoel bij. sterke rassen met mensagressie zijn voor mij een enorme no-go. en dat is deze hond dus ook.

Hond op hond, tsja daar valt wat over te zeggen.
Maar dat de hond ook(bij gebrek aan beter) een mens bijt!!!!!!
Sorry, geen toekomst.
Aangifte doen, vrienden of geen vrienden. Iemand moet de knoop doorhakken, voordat er nog meer slachtoffers vallen. Arm hoogte is het gezicht van een kind of erger.....

De hond was helemaal gefixeerd op de pup en beet om bij zijn doel, de pup, te komen zich vast in de arm van mijn schoondochter. Hij heeft geen echte mensagressie, maar bijt wel om zijn doel te bereiken.

Inge O schreef:

Antonetta schreef: Ik begrijp dat hij de hond niet zelf wil houden maar hem opvangt voor de stichting.

leuk, ook nog een opvangertje zelfs, hebben ze al een beetje zicht op toekomstige bazen die hier verantwoord en veilig mee om kunnen gaan? niet natuurlijk want zo'n hond blijft gewoon gevaarlijk, ondanks/dankzij onverantwoorde pamperstichtingen.

Geloof ook niet dat er mee om valt te gaan.
Zie nu goed het verschil met Tibbe en Charlie in huis. Zij is absoluut betrouwbaar naar mensen en heb je als het nodig is binnen een paar seconden weer onder controle.
Heb haar met een knokpartijtje een keer per ongeluk vol in haar bek gepakt. Ze stopte meteen en heeft niet eens echt doorgebeten, maar mijn hand voelde alsof er een auto overheen was gereden. Blauw, gaatjes en viel bijna flauw van het nare gevoel van die kracht.

Tibbe heeft een lage bijtdrempel; bijt mensen die hij als bedreigend ervaart en laat ook redirectie zien wanneer er sprake is van dreiging/hij uitvalt naar honden. Dat heeft tot nu toe twee krasjes en een mini gaatje opgeleverd. Met een hondje met die grootte/kracht vervelend, maar meer dan dat ook niet en er valt goed aan te werken.
Op zich gaat het ook goed; hij voelt zich lekker en geniet op zijn manier van het leven. Maar zeker wel met beperkingen en een ander zou weer van voor af aan moeten beginnen.
We hadden afgesproken dat hij zou blijven tot ik het bij anderen vertrouwde en dat moment is nooit gekomen.

Moet er niet aan denken dat Charlie dat in zich zou hebben. Wat moet je dan nog?

Inge O schreef:

Antonetta schreef: Ik begrijp dat hij de hond niet zelf wil houden maar hem opvangt voor de stichting.

leuk, ook nog een opvangertje zelfs, hebben ze al een beetje zicht op toekomstige bazen die hier verantwoord en veilig mee om kunnen gaan? niet natuurlijk want zo'n hond blijft gewoon gevaarlijk, ondanks/dankzij onverantwoorde pamperstichtingen.

Het was eerst de bedoeling dat hij de hond zelf zou houden, maar hij schijnt op dit besluit terug te zijn gekomen. Hij vertelde mij toen hij de hond net in huis had dat hij al een breekstok had besteld, dit kwam niet zo vertrouwenwekkend op mij over.
Ik vrees dat er voor zo'n hond heel moeilijk een juist blijvend baasje is te vinden. En ik ga er van uit dat het overplaatsen door de stichting van adres naar adres ook niet goed is voor de hond.
Het mag duidelijk zijn dat ik geen voorstander ben van dit soort stichtingen, er zijn dan wel andere honden waar ze zich beter voor in kunnen zetten.

Inge O schreef: het enge aan honden die zich zo gedragen vind ik niet hun normale agressie (zoals je van tibbe beschrijft) maar juist bijna hun gebrek eraan, zij bijten omdat het hun dan en daar het beste uitkomt of omdat het een belemmering bij het bereiken van hun doel uit de weg kan ruimen.

dat wordt nooit betrouwbaar gedrag juist omdat het zich op elk moment en in elke situatie voor kan doen terwijl de hond een seconde daarvoor bij wijze van spreken nog lief stond te glimlachen. gewoon letterlijk onbetrouwbaar dus.

Ja, precies

Of zo´n heropvoeding nut heeft, ligt ook aan de reden waarom zo´n hond agressief is. Ik ben er van overtuigd dat er genoeg honden ermee kunnen worden geholpen.

Onzekerheid in sociaal contact uitten verschillende rassen op verschillende manieren. Sommige honden duiken in elkaar, kleine keffertjes toeteren alles weg en een vechtrassen zijn dan geneigd om te bijten.
Als een hond zekerder wordt in zijn sociale skills, denk ik dat bij sommige honden een heropvoeding goed zou kunnen aanslaan, mits de eigenaar/opvang goed wordt begeleid en leert wat de hond zou kunnen triggeren om in zijn oude gedrag te vervallen.

Antonetta schreef:De hond was helemaal gefixeerd op de pup en beet om bij zijn doel, de pup, te komen zich vast in de arm van mijn schoondochter. Hij heeft geen echte mensagressie, maar bijt wel om zijn doel te bereiken.

Waarbij hij er niet mee zit om een arm te grijpen.

Antonetta schreef: Ik begrijp dat hij de hond niet zelf wil houden maar hem opvangt voor de stichting.

Lijkt me niet verstandig met een pup in huis.
Ook nog van het zelfde ras (?) en die pup verandert onder invloed van het gedrag van die herplaatser ook nog eens

Lijkt me een slechte combinatie.

Wat voor soort "heropvoeding" heeft die hond gehad?

Inge O schreef:
het enge aan honden die zich zo gedragen vind ik niet hun normale agressie maar juist bijna hun gebrek eraan, zij bijten omdat het hun dan en daar het beste uitkomt of omdat het een belemmering bij het bereiken van hun doel uit de weg kan ruimen.

Inderdaad. Het zou voor mij (als stichting) een reden zijn een dergelijke hond niet te herplaatsen.

ranetje schreef:

Antonetta schreef:De hond was helemaal gefixeerd op de pup en beet om bij zijn doel, de pup, te komen zich vast in de arm van mijn schoondochter. Hij heeft geen echte mensagressie, maar bijt wel om zijn doel te bereiken.

Waarbij hij er niet mee zit om een arm te grijpen.

Antonetta schreef: Ik begrijp dat hij de hond niet zelf wil houden maar hem opvangt voor de stichting.

Lijkt me niet verstandig met een pup in huis.
Ook nog van het zelfde ras (?) en die pup verandert onder invloed van het gedrag van die herplaatser ook nog eens

Lijkt me een slechte combinatie.

Wat voor soort "heropvoeding" heeft die hond gehad?

Ik weet het niet precies. Ik heb niet te veel door gevraagd omdat ik hem niet het gevoel wilde geven dat ik de hond bij voorbaat al afschreef.

ik denk dat 'afschrijven' het beste is dat die hond kan overkomen als het alternatief een leven in de bench met een eeuwige muilkorf om is

alm@ schreef:

Inge O schreef:
het enge aan honden die zich zo gedragen vind ik niet hun normale agressie maar juist bijna hun gebrek eraan, zij bijten omdat het hun dan en daar het beste uitkomt of omdat het een belemmering bij het bereiken van hun doel uit de weg kan ruimen.

Inderdaad. Het zou voor mij (als stichting) een reden zijn een dergelijke hond niet te herplaatsen.

Ik begrijp dit soort herplaatsingen ook niet, ik begrijp al helemaal niet waarom een stichting zich wil inzetten voor dit soort honden.

Antonetta schreef:

alm@ schreef:

Inge O schreef:
het enge aan honden die zich zo gedragen vind ik niet hun normale agressie maar juist bijna hun gebrek eraan, zij bijten omdat het hun dan en daar het beste uitkomt of omdat het een belemmering bij het bereiken van hun doel uit de weg kan ruimen.

Inderdaad. Het zou voor mij (als stichting) een reden zijn een dergelijke hond niet te herplaatsen.

Ik begrijp dit soort herplaatsingen ook niet, ik begrijp al helemaal niet waarom een stichting zich wil inzetten voor dit soort honden.

Je weet denk ik niks over de achtergrond van deze hond. Ik kan mij voorstellen dat je zo'n hond bij een ervaren opvanger laat bekijken en dan gaat evalueren of de hond nog te herplaatsen is.

renee-uk schreef:ik denk dat 'afschrijven' het beste is dat die hond kan overkomen als het alternatief een leven in de bench met een eeuwige muilkorf om is

Dit ben ik met je eens, ik verwacht geen beter leven voor hem. Hierbij vraag ik mij af of je in een buurt waar ook kinderen met hun honden lopen het risico op ontsnappen van deze hond mag nemen.
Ik vrees dat de hond nog een kans krijgt en gewoon blijft waar hij is, ik hoop dat hij nooit meer de kans krijgt om er zonder muilkorf vandoor te gaan.

renee-uk schreef:ik denk dat 'afschrijven' het beste is dat die hond kan overkomen als het alternatief een leven in de bench met een eeuwige muilkorf om is

Ja, dat ben ik met je eens.
En dit type hond dat rustig in een arm gaat hangen om zijn doel te bereiken? Doe maar niet. Dat zou een dikke vette no-go betekenen voor mij. Ik vind dat inderdaad, zoals Inge het mooi noemt, onbetrouwbare agressie. Volledig onvoorspelbaar. Je kunt meer met een herder die in je arm gaat hangen omdat je 'm scheef aankijkt.
Ik heb in het verleden wel 'valse' herders uit het asiel gehaald en heropgevoed. Maar een hond die geleerd heeft dat hij met zijn tanden kan bereiken wat hij wil, zal daar nooit 100% betrouwbaar in worden. Naar de eigen baas heus wel, vooral met herders is dat geen hogere wiskunde, maar naar vreemden zijn die honden altijd (licht tot matig) onbetrouwbaar gebleven.

In de tijd dat ik nog met rotties werkte, kregen we eens een hond terug (bij de fokker dus, wiens honden ik trainde). Die had gebeten. De dochter des huizes (die was denk ik een jaar of 17). We hebben hem weer op de rit gekregen, en hebben toen met het gezin samengewerkt. Alle do's en dont's uitgelegd. Ja, ze snapten het. Zou helemaal goedkomen. We hadden hem zelf liever herplaatst, maar dat wilden ze perse niet.
Het is drie maanden goed gegaan. En toen greep hij de dochter des huizes in het gezicht. Zij verminkt, hond de roze spuit. Goden, wat ben ik daar ziek van geweest

alm@ schreef:

Antonetta schreef:

alm@ schreef:

Inge O schreef:
het enge aan honden die zich zo gedragen vind ik niet hun normale agressie maar juist bijna hun gebrek eraan, zij bijten omdat het hun dan en daar het beste uitkomt of omdat het een belemmering bij het bereiken van hun doel uit de weg kan ruimen.

Inderdaad. Het zou voor mij (als stichting) een reden zijn een dergelijke hond niet te herplaatsen.

Ik begrijp dit soort herplaatsingen ook niet, ik begrijp al helemaal niet waarom een stichting zich wil inzetten voor dit soort honden.

Je weet denk ik niks over de achtergrond van deze hond. Ik kan mij voorstellen dat je zo'n hond bij een ervaren opvanger laat bekijken en dan gaat evalueren of de hond nog te herplaatsen is.

Wat ik begrepen heb is dit ook gebeurd hierna is hij overgeplaatst. Hij zou eigenlijk hier blijven maar word nu opgevangen tot er een andere blijvende plek voor hem gevonden is, hier zal zonder meer een reden voor zijn. Wat is de toekomst voor deze hond, over plaatsing na overplaatsing? Kun je ooit iemand garanderen dat dit niet meer gebeurd, ik denk het niet.

Nanna schreef:

Antonetta schreef:Helaas wist de hond tijdens het in de bench doen zich los te wringen en te ontsnappen door de nog openstaande voordeur waar mijn schoondochter net met haar pup aan kwam lopen. De hond opende gelijk de aanval op de pup die mijn schoondochter hoog optilde hierbij beet hij in haar arm.

Ik denk dat je schoondochter zich gelukkig mag prijzen dat ze haar pup optilde, heb het idee dat ze anders nu met een dooie pup had gezeten.
Hopelijk is de les geleerd: ga nooit met je honden op bezoek bij mensen met klapkaken.

Ze beseffen zelf heel goed dat de pup geluk heeft gehad.

Mijn schoondochter kwam er zo lang als de hond er is al niet meer over de vloer. Maar ze dacht dat als de hond veilig in zijn bech zou zitten het geen probleem zou zijn. Maar dit kun je heel moeilijk voorkomen, de hond had iedereen die daar op dat moment met zijn hond langs was gelopen gegrepen.

Ze zal er nu zeker niet meer komen met de pup en ze heeft het zelf ook helemaal gehad met die hond.

ik dacht dat het algemeen bekend was dat staffords de drive hebben om andere hondjes dood te maken, want daar zijn ze voor gefokt.
Wel vind ik het eng dat deze stafford mensen bijt om bij zijn doel te komen / zin te krijgen.

renee-uk schreef:ik denk dat 'afschrijven' het beste is dat die hond kan overkomen als het alternatief een leven in de bench met een eeuwige muilkorf om is

Dat denk ik ook

Nanna schreef:

Antonetta schreef: ik hoop dat hij nooit meer de kans krijgt om er zonder muilkorf vandoor te gaan.

Ach wat. Hoe vaak lezen we hier niet over 'losschietende riemen' of 'knappende halsbanden'
100% garantie kun je nooit geven, dat zie je maar weer.
Er zijn wel leukere honden die een kans verdienen, dit beest is gedoemd tot een leven in een kooi en aan een kort touwtje. Dat is dood veel beter af. En de buurt ook.

Dit ben ik met je eens. Als het om een van mijn honden had gegaan had ik zeker aangifte gedaan.

Nanna schreef:

Tara schreef:Waarom laten mensen het er zo op aankomen? Met een brave golden of newfoundlander kun je misschien nog wel eens zo achteloos zijn, maar toch niet met honden van zo'n bedenkelijke reputatie?
Ik snap dat echt niet.

Zelfoverschatting. ZIJ kunnen dat wel
Of gewoon dommigheid.

Niet noodzakelijk ,sommige mensen willen echt de hele wereld redden en denken daar oprecht goed aan te doen.

Ik denk dat het bij zulke gevallen geen nut heeft. Er zou ook een heel traject aan vast moeten zitten waarbij de toekomstige eigenaar betrokken wordt en dan nog is het afwachten.

Nanna schreef:

Tara schreef:Waarom laten mensen het er zo op aankomen? Met een brave golden of newfoundlander kun je misschien nog wel eens zo achteloos zijn, maar toch niet met honden van zo'n bedenkelijke reputatie?
Ik snap dat echt niet.

Zelfoverschatting. ZIJ kunnen dat wel
Of gewoon dommigheid.

Ik denk bij een grote groep dat laatste. In mijn omgeving mensen met een stafford pup, die nog nooit van hondagressie gehoord hebben. Of die niet geloven dat teven serieus kunnen vechten, noem alles maar op.
Hoewel het 1e ook wel vaak voorkomt. Socialisatie zorgt ervoor dat het niet gebeurd hoor ik ook vaak.

Nanna schreef:

Tara schreef:Waarom laten mensen het er zo op aankomen? Met een brave golden of newfoundlander kun je misschien nog wel eens zo achteloos zijn, maar toch niet met honden van zo'n bedenkelijke reputatie?
Ik snap dat echt niet.

Zelfoverschatting. ZIJ kunnen dat wel
Of gewoon dommigheid.

Deze man heeft meerdere staffords gehad van af pup, hier was niets mee aan de hand die had hij prima onder appel. Hij heeft waarschijnlijk inderdaad gedacht dat hij met zijn kennis van dit ras dit varkentje wel even zou wassen.

Antonetta schreef:

Nanna schreef:

Tara schreef:Waarom laten mensen het er zo op aankomen? Met een brave golden of newfoundlander kun je misschien nog wel eens zo achteloos zijn, maar toch niet met honden van zo'n bedenkelijke reputatie?
Ik snap dat echt niet.

Zelfoverschatting. ZIJ kunnen dat wel
Of gewoon dommigheid.

Deze man heeft meerdere staffords gehad van af pup, hier was niets mee aan de hand die had hij prima onder appel. Hij heeft waarschijnlijk inderdaad gedacht dat hij met zijn kennis van dit ras dit varkentje wel even zou wassen.

Misschien kan hij dat ook wel en is alleen vriendin er niet zo goed in en was het bezoek niet zo goed geregeld?
Hij was er niet toch?

De hond heeft vandaag waarschijnlijk zijn laatste slachtoffer gemaakt, hij gaat zo snel mogelijk terug naar de stichting omdat die de eigenaren van de hond zijn. Vanmorgen heeft hij de huisbaas zo in zijn kuit gebeten dat deze voor behandeling naar het ziekenhuis moest worden gebracht. Nu blijkt ook dat de hond bij de stichting terecht is gekomen nadat hij o.a. een kind had gebeten. Hij is dus niet alleen hondagressief maar valt ook mensen aan. Nu dit wetende vraag ik mij helemaal af waarom een stichting zo'n hond wil redden. Ik weet niet wat er verder met de hond gaat gebeuren, ik hoop dat de stichting zijn verantwoordelijkheid neemt en de hond laat inslapen. Ik vind het zeer onverantwoord van de buurman, dat hij de hond op de hoogte zijne van zijn achtergrond in een kinderrijke buurt in huis heeft genomen. Hoe goed je het ook voor hebt met de hond, het risico blijft altijd aanwezig dat hij een keer weet te ontsnappen en een kind te pakken neemt.