Het HondenForum

Dat dacht ik. Dat dachten wij.
Wij hebben nooit een hond gehad omdat mijn vader ze vervelend en te druk vindt. Ze stinken, ze maken lawaai, lopen in de weg en het is toch zoveel moeite zo'n "beest" uit te laten. En dan heb je ook nog van die hondenbaasjes die het hun beste vriend noemen

Kom ik gisteren thuis:


Die valt even door de mand!
Manu mag nu vaker komen logeren hè papa?

hahaha. heerlijk die vaders. mijn vader werd gek toen hij hoorde dat wij zo'n levensgevaarlijke vechthond zouden krijgen...

sam was nog niet binnen of de band tussen die 2 was al sterker dan ik ooit tussen mens en hond gezien had

Hier ook zo'n vader.. Wij hadden Bink gezien dus ik toen ik vertelde dat we een hond wilde was het "hm, leuk" en toen ik zei een Amerikaanse Stafford herplaatser was het meteen "wat moet je met zo'n lelijkerd, die hebben zo'n rare rotkop" en weet ik wat nog meer voor negativiteit. We hadden Bink nog geen week en hij vertelde trots aan iedereen dat hij een kleinkind had gekregen

Hij is er nog steeds niet dol op hoor, maar hij vindt het stiekem wel kicken dat de buren hem zeggen dat hij toch wel zo'n prachtige hond heeft.
Het duurde wel een paar maanden, maar als Manu nu langs komt en hij zegt mijn vader geen gedag is hij diep beledigd Terwijl hij voorheen nog niet eens aangekeken wilde worden door hem. Maar.. we gaan vooruit. Er hangt nu een bordje op de deur alsof ze een hond hebben

Heel bekend pa wilde na Drazic absoluut geen hond meer.
Hij had nu de vrijheid en kon gaan staan waar hij wilde.
Totdat ma Bruno kwam halen, de meest verwende hond ooit daar in huis.

Hier nog een paar waaronder mijn moeder, wat mot iej toch met die vieze stinkbeesten.
'sMorgens na mijn werk ga ik koffie drinken bij moeders en Rasta weet donders goed in welke la de hondenkoekjes liggen, er is een speciaal emmertje waar hij water uit krijgt te drinken en als ik hem geen water geef dan krijg ik op mijn kop .
Natuurlijk moet er ook geknuffeld worden hé
Mijn zusje en mijn zwager..................ieuwwwwwwwwwwwwwww een PÓEDELLLLL gatver da's toch geen hond.......
Ik hoef maar te kikken of ze passen met liefde op hem en de jongste dochter grijpt meteen de riem om hem uit te laten.
Mijn vriendin was doodsbenauwd toen Samir hem voor de eerste keer kwam showen met dat grote zwarte monster en nu is ze stapel op hem terwijl ze niet echt dol op honden is.
I rest my case

Mijn vader houdt ook niet van honden (of huisdieren in het algemeen). Hij heeft Izzy nog steeds niet geaaid maar schept wel op tegen mijn oom en tante (die een korthaar collie hebben) dat ze zo goed luistert
Een poosje geleden ging hij aan de andere kant van de salontafel staan als waar Izzy lag en ging een beetje gek tegen haar praten, Izzy wist niet wat haar overkwam en schrok zich echt dood, ze wist zich ook echt geen houding te geven

Rebble schreef:Mijn vader houdt ook niet van honden (of huisdieren in het algemeen). Hij heeft Izzy nog steeds niet geaaid maar schept wel op tegen mijn oom en tante (die een korthaar collie hebben) dat ze zo goed luistert
Een poosje geleden ging hij aan de andere kant van de salontafel staan als waar Izzy lag en ging een beetje gek tegen haar praten, Izzy wist niet wat haar overkwam en schrok zich echt dood, ze wist zich ook echt geen houding te geven

Hahahaha wat herkenbaar!
Manu ontwijkt hem altijd, dat voelt hij dan blijkbaar toch. En laatst na de voetbal, vaders wat biertjes gedronken dus een tikje gezelliger, begon hij ineens met een pluche knuffel Manu uit te dagen. Hij keek eerst mij aan, terug naar mijn vader, mij weer vragend aankijken Ik moest hem zeggen "toe maar", en toen pas durfde hij te komen spelen

Haha , waar kennen we dat van

Mijn pa moest geen hond en al helemaal geen Duitse herder

Toen mijn oom en zijn toenmalige vrouw een reu hadden die ze wilden herplaatsen was het mijn vader die meteen zei; breng maar hier

Dat is inmiddels 16 jaar geleden, en inmiddels hebben ze Duitse herder nr 2
Hij was gek op Roan , en is gek op hun huidige hond Gringo

Kom niet aan zn hond, want dan kom je aan hem


Hij verteld ook maar al te graag over onze honden, en toen de pups waren geboren had hij mn foto bewerking uitgeprint en al zn collega's moesten t zien dat hij overgrootopa was geworden ( hij had nog net geen beschuit met muisjes mee , dat kon mn ma net tegenhouden )

Mijn paps is nooit een hondenman geweest, maar mijn honden vond hij geweldig en dankzij mijn vader vonden ze slagroom heerlijk haha hij zat altijd stiekum lekkers te voeren, Fangio was gek op hem. Met Napoleon idem, die lag direct bij vaders en toen mijn vader voor de laatste keer bij ons op bezoek kwam lag Nap direct op schoot. Vorige week nam ik Nap mee naar het verzorgingshuis waar hij nu verblijft. Mijn vader vond het prachtig. Op de vraag of mijn zus nog was geweest kon hij geen antwoord geven maar zij kreeg de volgende dag wel te horen dat Napoleon en zijn baasjes waren geweest hihi geweldig. Dus Nap wordt vast onderdeel van het bezoek nu.

cloris schreef:Mijn paps is nooit een hondenman geweest, maar mijn honden vond hij geweldig en dankzij mijn vader vonden ze slagroom heerlijk haha hij zat altijd stiekum lekkers te voeren, Fangio was gek op hem. Met Napoleon idem, die lag direct bij vaders en toen mijn vader voor de laatste keer bij ons op bezoek kwam lag Nap direct op schoot. Vorige week nam ik Nap mee naar het verzorgingshuis waar hij nu verblijft. Mijn vader vond het prachtig. Op de vraag of mijn zus nog was geweest kon hij geen antwoord geven maar zij kreeg de volgende dag wel te horen dat Napoleon en zijn baasjes waren geweest hihi geweldig. Dus Nap wordt vast onderdeel van het bezoek nu.

Da's wel heel mooi, Cloris

Herkenbaar

Mijn moeder heeft geen hekel aan honden, maar ze is er bang voor. (Heeft ze overigens alle reden toe: ze is een keer op straat uit het niets aangevallen).
Maar die 3 mormels van ons zitten bij haar op schoot (2 van ruim 20 kilo, 1 van 35 kilo).
Ook hebben ze bij mijn ouders een eigen kussen, voerbak en koektrommel.

Mijn moeder wou ook geen hond en toen ik als kind na jaren zeuren eindelijk een hond mocht, was de afspraak dat die buiten moest blijven. Maar toen bleek dat die hond mijn moeder van het begin af verafgoodde en haar prefereerde boven ons allemaal was mams er ook niet meer tegen opgewassen en werden alle regels opgeschort.

Hier het omgekeerde.
Mijn ouders hebben zo'n heel klein harig hondje (naam ras vergeten) en die verwent hij tot op het bot. Maar onze hond vindt hij niet lief.
Die vindt hij te druk en dat is zielig voor Sheba.
(Terwijl Sheba normaal als er bezoek komt die druk is altijd lekker boven op bed gaat liggen en als wij er waren (nu nemen we haar maar niet meer mee) ze wel beneden bleef maar dan vervolgens wel gaat lopen grommen tegen Marley.)
Maar nu hij eenmaal besloten heeft dat Marley niet leuk is doet hij ook niet lief tegen haar als ze hier zijn.
Laatst op de verjaardag van mijn dochter ook. De rest van de familie vindt Marley allemaal erg lief. Onstuimig en lomp, dat wel, maar vooral lief.
Maar zodra één van hen maar iets zegt in de richting van 'Haha, lompe hond' of 'doe toch een beetje rustig, gekkie' dan is hij er als de kippen bij om dat te bevestigen.

Ach, leuk vind ik het niet maar ik probeer me er maar niets van aan te trekken, ouwe brombeer.

Mooi is dat
Mijn vader vindt honden wel okee. Hij doet zich altijd wat stoer voor maar als we de babies dan mee hebben ligt hij op de grond met ze om te spelen en met gekke stemmetjes tegen ze te praten

Haha, mijn vader is dol op honden, maar verklaarde me wel voor gek toen ik ineens met Luna voor de deur stond. Wat moest ik nou toch in vredesnaam met zo'n vechthond, wist ik wel waar ik aan begon? Het duurde niet lang hoor, maar nu na 5 jaar is hij nog steeds niet uitgepraat over haar lieve karakter.

Schoonpa riep op zijn hardst dat hij geen hond wilde. Als mijn schoonmoeder toch een hond zou nemen kon ze kiezen; hij er uit of de hond er uit. Inmiddels loopt die man nu al dik een jaar met veel plezier rond met hun toypoedel. En geloof mij, het is geen gezicht, schoonpa is 2m11 en toypoedel uh, nou ja, zo groot als zijn schoen ongeveer

oh heerlijk hé Mijn ouders hebben vroeger wel honden gehad, en toen ik jonger was hebben ze na mijn ongeluk een yorkshire terrier gekocht. In het kader van baat het niet dan schaad het niet.

Maar toen Sjaak en ik gingen samen wonen, en een hond wilden hebben. En het dan ook nog eens een dalmatiër zou zijn "Jullie zijn hartstikke gek, dat zijn hartstikke drukke honden en vals En nu, als er iets is waar Elmo niet bij kan zijn of wat dan ook. Mag hij daar logeren Hij is helemaal gek van pap (ook van mam), maar van pap heel veel meer. En pap geniet daar weer van. Meestal ga ik op dinsdag naar mijn ouders toe, hond en kind mee. En ik krijg dan altijd te horen 'die hond komt toch niet mee hé' En dan 's ochtends na de koffie, pakt hij zijn wandelschoenen en zijn wandeljas. Propt er wat koekjes in, en neemt Elmo mee.