Het HondenForum

Mijn eigen honden hebben dat dus helemaal niet. Is er hier een andere hond die even bij me komt, of die ik even aanhaal: prima.

Maar het hondje Devil (boerenfox teefje) van mensen in de buurt. Mensen met wie ik wel vaker contact heb, ik haal er mijn eieren, kletspraatjes, groenteplantjes uitwisselen, samen de krant lezen, dat gedoe. Met Jet liep het al eens uit de hand hier voor de deur. Zij haalde Jet aan en haar hond Devil bliefde dat niet, dus dat viel uit naar elkaar.

Dat ben ik dus helemaal niet gewend.

Doorgaans als ik er even langs ga, doe ik dat zonder honden. Devil vindt me leuk, nee, geen koekie, helaas, maar dan mag ze bij me op schoot zitten. Ze is best een schatje, die Devil.

Lopen we daar (ze woont in de wijk aan een van onze vaste routes) dan vliegt Devil altijd als een duveltje uit een doosje langs het hek. Met Otto staat ze kwispelend neus aan neus door de latjes van het hekje. Ot blijft ook altijd even wachten tot ze komt. Jet begint na die keer hier te grommen, dus die hou ik er liever bij vandaan.

Vandaag liep ik er met Otto alleen. Ik zag haar in de tuin bezig. 'Even tijd voor een peukie?' riep ik. O jawel.
Wij het hekje binnen, zij maakt Otto's flex los en dat ding schiet van 5 meter afstand tegen mijn bovenbeen - en bedankt

We roken een peukie en ze haalt Otto aan en Devil valt uit naar Otto. Ik wil Otto eruit halen maar ze zegt: Nee, laat maar gaan, dus de honden schermutselen even en dan gaat Ot verder met het terrein verkennen. Daarna gaat hij bij mij liggen en Devil mengt zich er tussen. Wil aandacht van mij, maar ik zie dat ze Otto eigenlijk uitdaagt. En nu valt Otto uit.

Ik denk: Jee, ik ken het niet, mijn honden kennen het ook niet, een 'bezit' om het vrouwtje. Dat hebben ze kennelijk nooit geleerd ofzo? Ook niet toen Mies en Saar hier waren, heel apart.

Kita had dat ook heel sterk, echt uitvallen deed ze niet bij bekenden, maar wel zich ertussen dringen en vuil kijken. Vreemde honden moest ze sowieso niet veel van hebben, dan kon ze weleens uitvallen, maar daar maakte ik geen contact mee als ik haar bij me had, dan zorgde ik dat haar focus op mij gericht bleef.

Jol had dat ook heel erg met Bluf, maar ook met andere honden. Anderen aandacht, dan zij ook aandacht en zeker in het begin was dat met Bluf en Jol een gespannen situatie.
Maar als eigenaar/baasje moet je er wat aan willen veranderen of niet. Zo ik het nu lees heeft die mevrouw er niet veel problemen mee?
Misschien bagatelliseer ik, maar ik merk wel dat het vaak honden zijn die bezitterig zijn naar baasjes toe, die vaak alle aandacht krijgen en wat teveel op een voetstuk zijn gezet.

blondie schreef: Maar als eigenaar/baasje moet je er wat aan willen veranderen of niet. Zo ik het nu lees heeft die mevrouw er niet veel problemen mee?

Nee, en daar kan ik ook wel inkomen, dat de verhoudingen even duidelijk moeten worden. Ot schikte zich er ook wel in, maar ik vond het toch niet heel erg prettig. Dit hondje was eerst altijd met z'n tweeën, maar ergens vorig jaar is het andere hondje overleden en nu is ze alleen. En altijd enorm op haar vrouwtje gericht.

maar het is dus echt dat ik er van op kijk omdat ik zo'n bezitterig gedoe niet ken van mijn eigen honden. Hoewel mies echt claimerig naar me kon zijn ten opzichte van Otto en Jet, maar daar maakten ze geen probleem van. Saar ook niet, die wurmde zich er gewoon tussen.

Sommige honden krijgen ook wel heel erg de kans om in dit gedrag te groeien. Dan begint het met er alleen tussenin gaan staan en eindigd met uitvallen naar iedereen die in de buurt van baasje komt. Maar baasje zegt er niks van omdat ie zich stiekem wel gevleit voelt. Of ziet het domweg niet. Dat het vrouwtje het goed vindt dat Devil Otto op zijn kop geeft vind ik een veeg teken.

Een veeg teken van?

[Sandra] schreef:Een veeg teken van?

Dat het claimen nooit de kop in is gedrukt. Er niks van zeggen is ook toestaan.

lets have fun schreef:

[Sandra] schreef:Een veeg teken van?

Dat het claimen nooit de kop in is gedrukt. Er niks van zeggen is ook toestaan.

Dat doet ze ook niet echt. De honden moeten het dus zelf maar uitzoeken.

[Sandra] schreef:

lets have fun schreef:

[Sandra] schreef:Een veeg teken van?

Dat het claimen nooit de kop in is gedrukt. Er niks van zeggen is ook toestaan.

Dat doet ze ook niet echt. De honden moeten het dus zelf maar uitzoeken.

Tja Dan krijg je dus een strontvervelende hond die beslist wie wat en wanneer jij mag aaien. Moet iedereen zelf weten maar mijn idee van leuk is het niet.

nee, het mijne ook niet. Ik wil gewoon mijn eigen hond kunnen aanhalen als ik bij iemand anders ben.

Vind het ook niet kloppen van die vrouw dat ze de situatie steeds weer zo opzet dat haar hond uitvalt. Dan ga je of je hond begrensen, of als het je wel gescheten zit geef je er aan toe maar dan ook niet meer vreemde honden aaien.

Ik vind het altijd een beetje eng als tijdens de wandeling iemand met een hond míjn hond begint te aaien. Heb dat een aantal keren (bijna) fout zien gaan. Daarom roep ik mijn hond altijd bij me als ik zoiets zie aankomen.

[Sandra] schreef:

lets have fun schreef:

[Sandra] schreef:Een veeg teken van?

Dat het claimen nooit de kop in is gedrukt. Er niks van zeggen is ook toestaan.

Dat doet ze ook niet echt. De honden moeten het dus zelf maar uitzoeken.

Waardoor een hond als Devil keer op keer succes krijgt met haar gedrag. Ik durf te wedden dat als ze een hond tegen komt die haar terug pakt, het gedrag wel opeens aangepakt kan worden. Net als vele ongewenst gedrag is het zolang hun eigen hond geen schade oploopt, het geaccepteerd word. Tot ze eens het onderspit delven, dan vinden ze het toch wel heel erg

Yazoo heeft er ook wel een handje van, niet naar mensen maar wel naar vreemde honden waarvan ze nog niet weet wat ze eraan heeft. Dan zet ze een hele vuile blik op en als je dan niks doet dan wil ze nog wel eens gaan happen. Maar als je er op tijd wat van zegt stopt ze wel. Ze doet het niet alleen bij mij maar ook bij dingen waarvan ze vindt dat ze van haar zijn (tot de vogels of de cavia's aan toe). Maar ook daarmee stopt ze goed als je er wat van zegt, zie je dat kopje meestal gaan van "oh ja mag niet..."

Penny doet dat ook als ze de kans krijgt. Ik ben van haar en van niemand anders... Helaas voor haar denkt het vouwtje daar heeeeeel anders over en ik accepteer dit geclaim dus niet. Stuur haar weg en haal aan wie ik aanhalen wil. In het begin had ze ook grote moeite met mijn nieuwe vriend. Op het moment dat we elkaar knuffelden vond mevrouw het nodig om ertussen te komen, haar snuit in zijn gezicht te duwen en een blaf te geven in zijn gezicht. Echt woedend werd ze daarvan. Gelukkig is vriendjelief honden gewend en hebben we dit samen in goede banen kunnen leiden, want dat gedrag is natuurlijk onacceptabel. Nu zijn de rollen omgedraaid, hij is compleet ingelijfd en ik heb het nakijken als hij er is

Gekke bij dit soort eigenaren is als de rollen omgedraaid worden en Otto die hond eens even flink te pakken zou nemen het snel afgelopen zou zijn.

Csiva is er ook zo eentje die enorm kan claimen. Helemaal in situaties waar in ze zich niet zo veilig voelt. Dan wil ze mij voor haarzelf hebben. Met bekende honden gaat het wel goed, maar vreemde honden mogen niet bij mij komen. Het is lastig, maar ik heb al wel geleerd dat als ik boos word of haar dan wegstuur ze heel onzeker word en het ten koste gaat van onze band. Ik voorkom het gedrag dus door geen vreemde honden aan te halen of bij me te laten als ze zich onzeker voelt. Dan heeft ze ook het gevoel niet dat zij het moet oplossen. Als ze zich fijner voelt in de situatie kan alles wel

Ik herken het nu bij Indy wel een beetje nu ze grotendeels binnen woont.
Pas ging ik naast Leon zitten, propt ze opeens zichzelf ertussen. Heb haar vriendelijk verzocht om toch maar elders te gaan liggen op de bank, haha.

Ook als de katten (is nog wat gewapende vrede) bij mij komen. Dodge (kater) stoort zich niet aan Indy als die gewoon ligt. Het is van Indy dan wel weerstand tegen de katten. Maar ook vind ze het totaal niets als hij dan bij me zit. Pech voor haar, ze zal ermee moeten leven.

Met de andere 2 honden heeft ze dat totaal niet.

Runar heeft dat ook fel. Ik vind het wel schattig, maar ik vind bijna alles van Runar schattig

Hij heeft het vooral tov Kjerro, Kjerro mag bij niemand in de buurt komen. Als we aan tafel zitten, zit Runar onder tafel en overal waar Kjerro opdaagt, zie je dan Runar zijn kop vanonder tafel bij die persoon verschijnen

Dinthe doet dat heel erg, hier dan.
Maakt niet uit wie er een knuffel krijgt, ze zit er direct tussen met haar dikke neus.
Ik stuur haar altijd weg omdat ze allemaal recht op qualitytime hebben zeg maar, maar irritant vind ik het wel.
Zelfs als ik er een aan het kammen ben zit ze ertussen, terwijl ze zelf een hekel aan dat gefriemel heeft.

Kan me niet voorstellen dat het zou uitmonden in snauwen hoor, het is een zacht zieltje en dat is volgens mij ook de oorzaak dat ze het doet.
Maar het irriteert, ook naar andere honden.
Dus ik kan me Otto's reactie wel voorstellen.

Bovendien hebben honden ook een persoonlijke zone.
Dinthe heeft die dus niet, wat meespeelt. En volgens mij is dat vaak deels de reden van irritatie, dat de een meer persoonlijke zone heeft dan de ander.

Nee niet bezitterig, wel beschermend, Doran dan
Er mag niet te wild gespeeld worden bij mij in de buurt, zowel buiten als binnen niet, ik sta niet zo stabiel op m'n benen dus hij regelt wel dat mij niks overkomt, geen onvertogen woord maar gewoon eens een wenkbrauw optrekken is genoeg om ze allemaal af te laten druipen

Machie schreef:Csiva is er ook zo eentje die enorm kan claimen. Helemaal in situaties waar in ze zich niet zo veilig voelt. Dan wil ze mij voor haarzelf hebben. Met bekende honden gaat het wel goed, maar vreemde honden mogen niet bij mij komen. Het is lastig, maar ik heb al wel geleerd dat als ik boos word of haar dan wegstuur ze heel onzeker word en het ten koste gaat van onze band. Ik voorkom het gedrag dus door geen vreemde honden aan te halen of bij me te laten als ze zich onzeker voelt. Dan heeft ze ook het gevoel niet dat zij het moet oplossen. Als ze zich fijner voelt in de situatie kan alles wel

Dat klinkt als Jade.
Alleen is het bij haar niet alleen het aanhalen van een andere hond, maar ook als er een andere hond te dicht in te buurt komt zonder dat ik daar aandacht aan schenk.

riet wil niemand
niet in haar buurt, niet in onze buurt en niet in de buurt van het huis.
is allemaal van rietje en niemand zal haar dat nog afpakken

met elke andere hond zou ik er aan werken, met riet laat ik het gaan en moet ik er zelfs een beetje om lachen al heb ik haar wel geleerd dat er ook aan haar persoonlijke zone grenzen zitten en dat mensen en honden -zolang ze die grenzen respecteren- daar (net) buiten wel geaccepteerd moeten worden.

Puchu doet het ook, buitenshuis dan en met vreemde honden.
Met bekende honden wil hij nog wel even een duwtje geven, maar verder niks, maar als ik een onbekende hond aanhaal dan is
hij dus echt niet blij.

Toen hij nog vrij jong was, een paar maanden, nam ik hem mee naar mijn moeder toe die een klein hondje had (ook reu) en dat
ging allemaal perfect, totdat haar hond op mijn schoot sprong en Puchu's ogen schoten vuur van de ene op de andere seconde en
wilde hem echt aanvliegen. Ik zag het aankomen en kon op tijd ingrijpen, maar dat vervelende trekje is eigenlijk altijd gebleven
ook al kreeg hij er voor op z'n lazer. Hij wordt echt 'vuurspuwend' en een straf ervoor heeft nooit geholpen, maakte hem eigenlijk alleen
maar in de war, want op één of andere manier begreep hij dat niet.

Dus tja, ik ben er uiteindelijk wel min of meer in meegegaan, in zoverre dat ik ook geen vreemde honden snel zal aaien. Ik heb gewoon
geen zin in dat gelazer.
Bij teefjes of pupjes gaat het wel, al kan hij dan ook wel een duwtje geven of even een kwade blik, maar verder niks. Nou ja en verder
met reuen is hij al niet zo'n succes, dus zoveel 'mis' ik er dan ook weer niet aan.

Binnenshuis pik ik het niet. Heel soms wil Puchu nu Kaya wel aan de kant schuiven als zij bv bij mij ligt of als ik haar roep, dan gaat hij
snel bij mij liggen, want hij weet dat hij veel sneller is. Dan kijkt Kaya heel sneu... ahhh. Maar goed, dan mag Puchu dus echt even
moven en gebeurt er wat ik wil en als dat op dat moment Kaya is, dan kan hij gaan.
Doet hij ook hoor, mokkend natuurlijk, want hij blijft natuurlijk wel heilig overtuigd van zijn gelijk

Balou heeft ook raar gedrag tegen vreemde honden maar ook tegen vreemde mensen die een praatje met mij aanknopen. Hij blijft eerst rustig staan, maar begint als een gek te blaffen en uit te vallen als we weer doorlopen. Ik vind dit heel vervelend gedrag, en weet eigenlijk niet of het claimen, angst of wat dan ook is. Hij doet het niet bij zijn vriendinnetjes, die kan ik rustig aaien en een tijd met haar eigenaar praten zonder dat hij er anders van word.

Lunatic schreef:Nee niet bezitterig, wel beschermend, Doran dan

Beschermend, dat woord gebruikte die vrouw ook.
Ik vond het dus bezitterig.

Nou ja, hoe het ook zij, mede aan de hand van de reacties hier merk ik dat ik het geen prettig gedrag vind van Devil. Van mijn eigen honden ook niet, als er wordt gegromd of uitgevallen. Dan haal ik ze uit die situatie, ik loop door. Ik ben niet zo'n voorstander van 'ze moeten het zelf maar oplossen'. Niet in elke situatie of met elke andere hond.

En inderdaad (Kees), als het andersom zou zijn. Als Otto uitvalt, is dat tijdens een ontmoeting/krachtmeting met een andere hond. Dan scheldt de een de ander uit voor 'mietje' of zoiets. Ik zie bij Otto wel degelijk verschil tussen effe willen matten of even de verhoudingen duidelijk maken. Maar normaliter kan ik gewoon een andere hond een aai over zijn bol geven.

Sam heeft het ook, en beschermend is het zeker niet het is gewoon bezitterigheid.
Ze heeft het niet heel erg, en vooral bij vreemde honden.. Zo mogen de honden van mijn nichtje gewoon een aai komen halen.
Maar laatst op cursus moest ik even de sheltie van een mede-cursist vasthouden omdat die nog even naar de auto moest. Toen zette die hond dus twee pootjes op mijn knie. Nou Sam kwam hem wel even aan de kant duwen en heel stoer staan patsen boven die sheltie..
Ik heb Sam laten zitten en de sheltie ook en ze allebei een aai gegeven, toen was het wel oké maar die sheltie hoefde maar een beweging te maken en Sam stond alweer voor zijn neus, zichzelf zo groot makend als maar kan. Sindsdien heeft ze het niet meer zo op die hond..

Ach verder heb ik er geen last van, maar dat viel me wel even op, vond ze echt niet leuk ineens zo'n vreemde hond zo dicht bij mij.

Wel als ik met mensen een praatje wil maken, als die persoon een hond bij zich heeft wordt het helemaal lastig.
Als we iemand van tevoren aan zien komen lopen en dan even stoppen voor een praatje is het niet zo erg, maar als iemand langsfietst en stopt om de weg te vragen nou dan gaat ze ontzettend te keer. Hetzelfde als iemand stopt met de auto, het raampje opendoet om wat te vragen of uitstapt. Waarom ze dat heeft weet ik niet want bij mensen die gewoon aan komen lopen is het geen probleem.

[Sandra] schreef:

Lunatic schreef:Nee niet bezitterig, wel beschermend, Doran dan

Beschermend, dat woord gebruikte die vrouw ook.
Ik vond het dus bezitterig.

Nou ja, hoe het ook zij, mede aan de hand van de reacties hier merk ik dat ik het geen prettig gedrag vind van Devil. Van mijn eigen honden ook niet, als er wordt gegromd of uitgevallen. Dan haal ik ze uit die situatie, ik loop door. Ik ben niet zo'n voorstander van 'ze moeten het zelf maar oplossen'. Niet in elke situatie of met elke andere hond.

En inderdaad (Kees), als het andersom zou zijn. Als Otto uitvalt, is dat tijdens een ontmoeting/krachtmeting met een andere hond. Dan scheldt de een de ander uit voor 'mietje' of zoiets. Ik zie bij Otto wel degelijk verschil tussen effe willen matten of even de verhoudingen duidelijk maken. Maar normaliter kan ik gewoon een andere hond een aai over zijn bol geven.

Met het grote verschil dat Doran gewoon zijn eigen ding doet, maar word het te druk komt hij puur met zijn aanwezigheid iedereen weg sturen. Hij staat niet als een packman bij me om alles weg te houden, dat zou ik ook nooit pikken