Het HondenForum

Ga ik met een kerngezonde Lilo naar de DA (voor de enting), eerst praatje van hoe het met haar gaat, nou ja, geweldig, Lilo rent en speelt en vreet. DA zegt nog van "Ja, die wordt wel 16."

Vervolgens gaat ze alles bevoelen en longen en hart luisteren, nog eens luisteren, en Lilo heeft een hartruis. Aan een kant, als dat mensen iets zegt.

Nog niks om ons zorgen over te maken, zei de DA, want tandvlees en alles was mooi roze en ze hijgt immers niet bij normale beweging. Maar wel iets 'om in de gaten te houden'.

En een beetje vertraagde reactie van mij, maar veel later bedacht ik me dus van 'Wat heeft dat in de gaten houden dan voor zin?'

Ik bedoel, ik ga haar niet beperken, behalve dat ik tijdens een lange wandeling misschien wat vaker effe wat rust pak op een bankje. Lopen naast de fiets deden we toch al niet en dat soort dingen lijkt me uit den boze, sowieso alles waarbij ze gedwongen wordt tot meer inspannen dan ze uit zichzelf zou doen. Maar dat is ook helemaal niet aan de orde.

Ik heb hier nul ervaring mee, maar stel dat het slechter wordt, wat is er dan nog aan te doen? Is er medicatie? (Opereren doe ik absoluut niet, Lilo is ruim 10, daar ga ik niet meer een revalidatietraject in.)

Kan iemand me vertellen wat de vooruitzichten zijn bij een hartruis? Krijg je dan uiteindelijk een benauwde hond (zover wil ik het niet laten komen), of een hond die gewoon lekker doorgaat en over een x-aantal jaren omvalt door hartfalen? (Dat is op zich een mooie dood, denk ik, in vergelijking.)

Stom dat ik die vragen niet bij de DA heb gesteld, maar wellicht dat jullie er iets over kunnen zeggen?

Wat voor ruis, aan welke kant, hoe erg?
Heel wat vragen die je eerst zult moeten stellen om een behoorlijk antwoord te krijgen.
Er zijn heel veel soorten problemen die een ruis geven en sommige zijn ernstig, andere niet.

Dus

Marjoleine schreef:Wat voor ruis, aan welke kant, hoe erg?
Heel wat vragen die je eerst zult moeten stellen om een behoorlijk antwoord te krijgen.
Er zijn heel veel soorten problemen die een ruis geven en sommige zijn ernstig, andere niet.

Dus

Aan de linkerkant. DA hoorde dat bloed terugliep in de hartkamer, als ik dat goed begrepen heb? Dus -correct me if I'm wrong- zuurstofrijk bloed dat door haar lijffie gepompt moet worden, wordt niet 100% door haar lijf gepompt.

Haar pols (in de liezen gevoeld) was prima.

Dat klinkt dan als een lekkage door slijtage.
Opletten dat ze niet kortademig wordt zou ik dan zeggen. Meer kun je niet doen volgens mij.

Als je je ongerust maakt dan zou ik een echo doppler van het hart laten maken bij een cardioloog of een goede radioloog.
Dan weet je wat er aan de hand is en hoe ernstig.

Lilo is een kleine hond, toch?
Bij kleine honden op leeftijd is een hartruis links bijna altijd degeneratie van de mitraalkleppen. Dat is progressief en niet terug te draaien. Wel kunnen de symptomen behandeld worden, maar als er geen symptomen zijn, is behandeling niet nodig, het voegt dan echt niks toe.
Waar je op moet letten is een verhoogde ademfrequentie in rust en verminderd uithoudingsvermogen en eventueel hoesten. Bij blauwe slijmvliezen ben je rijkelijk laat....dus die staan helemaal onderaan het lijstje 'dingen om op te letten'.

Heel veel honden kunnen hier een prima leeftijd mee halen, het komt regelmatig voor dat een hond jarenlang een ruis(je) heeft, maar geen symptomen ontwikkeld. NA het ontstaan van symptomen is de gemiddelde levensduur 6 maanden tot een jaar. En helaas, zomaar omvallen is er meestal niet bij, iig niet voordat ze ernstig benauwd zijn.

een bron
en nog een

Marjoleine schreef:Dat klinkt dan als een lekkage door slijtage.
Opletten dat ze niet kortademig wordt zou ik dan zeggen. Meer kun je niet doen volgens mij.

Dat is inderdaad het plan.

kipo schreef:Lilo is een kleine hond, toch?
Bij kleine honden op leeftijd is een hartruis links bijna altijd degeneratie van de mitraalkleppen. Dat is progressief en niet terug te draaien. Wel kunnen de symptomen behandeld worden, maar als er geen symptomen zijn, is behandeling niet nodig, het voegt dan echt niks toe.
Waar je op moet letten is een verhoogde ademfrequentie in rust en verminderd uithoudingsvermogen en eventueel hoesten. Bij blauwe slijmvliezen ben je rijkelijk laat....dus die staan helemaal onderaan het lijstje 'dingen om op te letten'.

Heel veel honden kunnen hier een prima leeftijd mee halen, het komt regelmatig voor dat een hond jarenlang een ruis(je) heeft, maar geen symptomen ontwikkeld. NA het ontstaan van symptomen is de gemiddelde levensduur 6 maanden tot een jaar. En helaas, zomaar omvallen is er meestal niet bij, iig niet voordat ze ernstig benauwd zijn.

een bron
en nog een

Zes maanden tot een jaar. Okee. Dus volgende week hond nr. 1, en misschien binnen een jaar hond nr. 2.

Serieus, ik denk dat ik hierna geen honden meer neem. Ik ben zo moe van al dat janken.

Hanneke2 schreef:

kipo schreef:Lilo is een kleine hond, toch?
Bij kleine honden op leeftijd is een hartruis links bijna altijd degeneratie van de mitraalkleppen. Dat is progressief en niet terug te draaien. Wel kunnen de symptomen behandeld worden, maar als er geen symptomen zijn, is behandeling niet nodig, het voegt dan echt niks toe.
Waar je op moet letten is een verhoogde ademfrequentie in rust en verminderd uithoudingsvermogen en eventueel hoesten. Bij blauwe slijmvliezen ben je rijkelijk laat....dus die staan helemaal onderaan het lijstje 'dingen om op te letten'.

Heel veel honden kunnen hier een prima leeftijd mee halen, het komt regelmatig voor dat een hond jarenlang een ruis(je) heeft, maar geen symptomen ontwikkeld. NA het ontstaan van symptomen is de gemiddelde levensduur 6 maanden tot een jaar. En helaas, zomaar omvallen is er meestal niet bij, iig niet voordat ze ernstig benauwd zijn.

een bron
en nog een

Zes maanden tot een jaar. Okee. Dus volgende week hond nr. 1, en misschien binnen een jaar hond nr. 2.

Serieus, ik denk dat ik hierna geen honden meer neem. Ik ben zo moe van al dat janken.

Neehee!!! 6 maanden tot een jaar NADAT ze symptomen krijgt, ze kan nog jarenlang symptoomloos blijven

Bij Rana is vorig jaar ook een hartruis geconstateerd, de da vroeg me regelmatig haar ademhaling in rust te tellen, zolang dat nog gelijk bleef (zo rond de 16 per minuut) was het ok. Ook krijgt ze nu 20 mg prilactone per dag, de bijwerking van deze plaspillen onderdrukt een hormoon, dat hormoon zou ervoor zorgen dat er afzetting komt op de hartklep. Ik weet niet of het daardoor komt maar het gaat nog steeds goed met Rana, momenteel is ze met ons mee naar Spanje en vermaakt ze zich zoals ze dat daar al jaren doet

Onze terriër kruising heeft ook een hartruisje. Hij is nu ruim 12 1/2 jaar en het ruisje is ontdekt toen hij 9 was
De dierenarts zegt dat wij met warm weer heel rustig aan moeten doen (hij mag niet te hard gaan hijgen) en als hij gaat hoesten gaat hij aan de hart medicijnen.
We doen dus rustig aan met hem maar hij kan nog makkelijk een kilometer of 5-6 lopen. Hij is wat langzamer maar ik denk niet dat dat door zijn ruisje komt maar door zijn leeftijd.

Bij Tyson is ook een hartruis geconstateerd toen hij +/- 3 jaar was.
Advies was om goed naar hem te kijken, en rustig aan te doen met warm weer en geen topsport te beoefenen
Zodra hij gaat kuchen of kortademig wordt meteen aan de bel trekken
Er is een echo gemaakt om te kijken wat er precies scheelt volgens mij een lekkende hartklep (?)
Dit was 6 jaar geleden. Hij komt 1x per jaar bij de DA voor jaarlijkse controle en verder niets
Ik geloof dat er wel medicatie gegeven kan worden als er klachten zijn.

Schijnbaar wordt de ernst ook nog aangeduid in schalen/ categorien T

Bij Tyson is ook een hartruis geconstateerd toen hij +/- 3 jaar was.
Advies was om goed naar hem te kijken, en rustig aan te doen met warm weer en geen topsport te beoefenen
Zodra hij gaat kuchen of kortademig wordt meteen aan de bel trekken
Er is een echo gemaakt om te kijken wat er precies scheelt volgens mij een lekkende hartklep (?)
Dit was 6 jaar geleden. Hij komt 1x per jaar bij de DA voor jaarlijkse controle en verder niets
Ik geloof dat er wel medicatie gegeven kan worden als er klachten zijn.

Sommige dierenartsen lijken ook wel 'goed' in het vinden van hartruisjes en dus in het zaaien van paniek. 't Spijt me om dat te zeggen. Als je aan je hond niks merkt, gewoon niks van aantrekken. Volgend jaar luistert een andere DA en die kijkt je verbaasd aan als je over het vermeende ruisje begint. Blijkbaar is het nogal persoonsgebonden.

Rosita Compagner schreef:Sommige dierenartsen lijken ook wel 'goed' in het vinden van hartruisjes en dus in het zaaien van paniek. 't Spijt me om dat te zeggen. Als je aan je hond niks merkt, gewoon niks van aantrekken. Volgend jaar luistert een andere DA en die kijkt je verbaasd aan als je over het vermeende ruisje begint. Blijkbaar is het nogal persoonsgebonden.

Niet zozeer persoonsgebonden, er zijn meer oorzaken voor een ruisje dan hartafwijkingen. Een verandering in de viscositeit van het bloed kan ook een ruis veroorzaken, die ruis verdwijnt weer als de samenstelling van het bloed weer verandert.

Mitraalklepinsufficiëntie levert uiteindelijk wel de klachten op zoals in de artikelen hierboven beschreven, maar dat kan best nog even duren. Het hart kan vrij lang compenseren voor de afwijking en pas als die compensatie faalt, krijg je symptomen. Die symptomen kan je behandelen en als dat goed gebeurt, kan het best een tijdje erg goed gaan.

Lilo lekker Lilo laten zijn, misschien iets beter opletten en een keertje extra naar de DA maar verder zou ik me er nu geen zorgen om maken. Al kan ik me wel voorstellen dat de gedachte dat... op z'n zachtst gezegd niet leuk is

Balou heeft ook hartproblemen o.a. lekkende hartkleppen. Ik zorg dat hij zich niet al te erg opwind b.v.b. met andere honden, maar laat hem verder zo veel mogelijk zijn eigen gang gaan. Met warm weer wandel ik s' morgens vroeg en s' avonds als het afgekoeld is. Balou komt nu 1 x per jaar bij de cardioloog voor een ecg en echo, tussen door houd de da hem in de gaten. Hij kan in de toekomst medicijnen nodig hebben.
Ik kan niet voorspellen hoe die toekomst er uit gaat zien, maar ik weet wel dat ik me vanaf het moment dat ik weet dat hij ziek is heb voorgenomen, dat ik hem niet ga laten lijden.

Mijn Afghaan wordt eind deze maand vier en bij haar is vorig jaar augustus een ruis geconstateerd, inderdaad ook op links. Aangezien ze courst en op de renbaan loopt heeft mijn dierenarts mij doorverwezen naar een radioloog om een Doppler echo te laten maken, om te kijken in hoeverre het ruisje een probleem zou kunnen zijn. Allevier de kleppen lekken, maar het hart was verder nog in uitstekende conditie en niet vergroot. Voorlopig laat ik haar gewoon nog alles doen, ze is jong en coursing, waarbij de afstand soms wel eens 1000m kan zijn, doet ze met twee vingers in haar neus. Wel is het zo dat ik straks in augustus weer een Doppler ga laten maken om te zien of het gevorderd is. Zodra ik ga merken dat ze minder goed herstelt na een omloop oid ga ik eens denken aan medicijnen.

Ik zou me niet gelijk heel druk maken. Het hoort niet, maar het is niet direct een levensbedreigende zaak wat mij betreft, om zeker te weten hoe of wat zou ik een echo laten maken.

Bij onze jack russel werd hartruis ontdekt toen hij ongeveer 11 was. Hij had wel al symptomen alleen waren we daar niet van op de hoogte, dus bij de jaarlijkse check hoorde de DA het en vroeg of Hij vaak kuchte, tijdens de wandelingen wel ja. En dat was dus een duidelijk symptoom. Hij heeft toen direct benakor gekregen en is uiteindelijk ruim 14 geworden. Ook niet overleden aan de hartruis, helaas in moeten laten slapen omdat hij heel vaak in de war was en niet meer wist hoe/wat/waar. Dus ze kunnen nog lekker lang mee hoor met een hartruis. En kennelijk is die van Lilo ook nog niet zo ernstig anders had je wel medicijnen gekregen. Als je twijfelt over wat je nu precies in de gaten moet houden en wel/niet mag dan zou ik de DA gewoon even bellen. Hij heeft het gehoord en weet precies hoe ernstig het is toch? Onze hond mocht nog alles, hij heeft zelfs nog op zijn 13e hydrotherapie gehad vanwege een zwakke achterhand, op advies van de DA. Eigenlijk merkte ik niks meer van die hartruis met de benakor. Hij was ook een stuk vrolijker en fitter toen hij die medicijnen eenmaal kreeg.

Lotje had het ook, ontdekt toen ze 7-8 jaar was denk ik. Ik heb toen zelf afspraak gemaakt met een cardioloog voor verder onderzoek (echo) en daar kwam uit dat ze lekkende kleppen had. Medicatie was toen nog niet echt nodig, maar ze kreeg het wel ter voorkoming van (Vetmedin). Lotje heeft ook altijd van jongs af aan een trage hartslag gehad tegenover andere hondjes van haar grootte en haar hart was groter ook. Ze is uiteindelijk 16,5 jaar geworden, altijd actief geweest, nooit problemen. Op 16 jaar was ze nog precies een jonge hond en toen kreeg ze ineens nierfalen half jaar later en heb ik haar moeten laten inslapen.

Linsey schreef:Lotje had het ook, ontdekt toen ze 7-8 jaar was denk ik. Ik heb toen zelf afspraak gemaakt met een cardioloog voor verder onderzoek (echo) en daar kwam uit dat ze lekkende kleppen had. Medicatie was toen nog niet echt nodig, maar ze kreeg het wel ter voorkoming van (Vetmedin). Lotje heeft ook altijd van jongs af aan een trage hartslag gehad tegenover andere hondjes van haar grootte en haar hart was groter ook. Ze is uiteindelijk 16,5 jaar geworden, altijd actief geweest, nooit problemen. Op 16 jaar was ze nog precies een jonge hond en toen kreeg ze ineens nierfalen half jaar later en heb ik haar moeten laten inslapen.

Vetmedin (en andere medicatie in het geval van een lekkende klep) doet helemaal niks ter voorkoming van. Alleen bij cardiomyopathie is Vetmedin nuttig vóórdat er symptomen ontstaan.
Ik bedoel het niet rot, je hebt er niks verkeerds mee gedaan, maar het heeft je waarschijnlijk wel onnodig een hoop geld gekost.

Zonder dopplerecho valt er weinig zinnigs over te zeggen. Het kan lekkage zijn, maar ook een werveling achter de kleppen. Als je het echt wilt weten dan naar de Kompaan voor een echo. Anders blijft het onzeker. Eentje van ons had ook een ruis en de DA dacht aan een PDA, maar uit de echo bleek het niets bijzonders te zijn.

Zonder dopplerecho valt er weinig zinnigs over te zeggen. Het kan lekkage zijn, maar ook een werveling achter de kleppen. Als je het echt wilt weten dan naar de Kompaan (of zo) voor een echo. Anders blijft het onzeker. Eentje van ons had ook een ruis en de DA dacht aan een PDA, maar uit de echo bleek het niets bijzonders te zijn.

Dankjulliewel voor alle berichten, ik ben redelijk gerust gesteld.

Eilfy schreef:Mitraalklepinsufficiëntie levert uiteindelijk wel de klachten op zoals in de artikelen hierboven beschreven, maar dat kan best nog even duren. Het hart kan vrij lang compenseren voor de afwijking en pas als die compensatie faalt, krijg je symptomen. Die symptomen kan je behandelen en als dat goed gebeurt, kan het best een tijdje erg goed gaan.

Lilo lekker Lilo laten zijn, misschien iets beter opletten en een keertje extra naar de DA maar verder zou ik me er nu geen zorgen om maken. Al kan ik me wel voorstellen dat de gedachte dat... op z'n zachtst gezegd niet leuk is

Ik laat haar inderdaad gewoon lekker zelf bepalen wat ze aan inspanning doet. Als zij wil rennen mag ze lekker rennen, en wil ze alleen maar meehobbelen en aan de plantjes ruiken en af en toe effe lekker een enorm gat graven ofzo, ook prima. Ze is gelukkig ook al aardig op leeftijd en geen hypere stuiterbal, zo'n diagnose lijkt me veel en veel akeliger als het om een heel jonge hond gaat.

Maar het is niet leuk, nee. Lilo was altijd echt blakend van gezondheid, en ik had zoiets nooit verwacht.