Het HondenForum

Hoi allemaal,

Omdat we er zelf niet aan uit komen wat het beste is zou ik graag jullie mening en advies willen vragen. Ik ben nu klaar met typen en het is een heel verhaal geworden, respect als je het helemaal leest.

Afgelopen vrijdag heeft Skye voor de eerste keer een nachtje in een pension geslapen. We hebben hier voor gekozen omdat ons is geadviseerd dit in ieder geval in het eerste half jaar een nachtje te doen zodat hij er in ieder geval een keer kennis mee heeft gemaakt.

In onze omgeving hebben wij een aantal mensen die voor Skye zouden willen zorgen als we op vakantie zijn, maar de rede om hem toch aan een pension te laten wennen is dat de regelmaat en structuur ons erg aanspreekt. Ik ben erg bang dat hem verkeerde gewoontes aangeleerd gaan worden als hij ergens anders is en dacht dit met een pension te kunnen voorkomen. Ik dacht dat ze daar als het ware blanco uit zouden komen.

Het nachtje pension is wel goed gegaan, maar ze gaven ons het advies dat het geen kwaad zou kunnen om hem voor een langere periode te brengen. Hij heeft blijkbaar heel veel om aandacht zitten piepen en blaffen. Dit is gedrag wat we van hem kennen als er iets gebeurd waar hij het niet mee eens is. Bv honden op het andere veld van de hondenschool mogen los en hij nog niet, dan gaat hij dit gedrag ook vertonen. Of als ik met mijn man een rondje loop en ik ga even de supermarkt in, daar is hij het niet mee eens en dan vertoont hij het gedrag ook. Blijf ik bij hem en gaat mijn man de supermarkt in is er geen probleem. Zo zijn er nog wat situaties waarbij dit gebeurd.

Volgens de pensionhoudster is dit een typische border collie eigenschap, hij wilt afdwingen dat het op zijn manier gaat. Voor dit gedrag hebben we besloten naar een andere hondenschool te gaan om dit aan te pakken. Bij onze huidige hondenschool komen we hier niet verder mee en we willen dit natuurlijk wel oplossen voordat het echt een probleem wordt.

Nu gaan we over anderhalve week 10 dagen op vakantie en zou Skye eigenlijk naar mijn ouders gaan, maar hij zou natuurlijk ook naar het pension kunnen. (Het liefste nemen we hem mee, maar toen we deze vakantie boekte dachten we dat het niet handig zou zijn met een jonge hond deze reis te maken. We zijn er wel achter dat het wel kan, maar nu kan hij niet meer mee ivm de hotels die we hebben geboekt.)

Het enige wat we willen is het beste voor Skye.

Mijn ouders zijn niet heel erg gestructureerd en zijn erg geneigd om mee te gaan in het dwingende gedrag omdat het zo zielig is als hij piept. Maar daar wordt hij wel veel geknuffeld en krijgt hij veel persoonlijke aandacht en zit gewoon in een thuissituatie. Hij is daar al een aantal keer alleen geweest en vind het erg leuk om daar te zijn. Als hij weer bij ons is merken we niets aan hem. Als kers op de taart hebben mijn ouders een (niet goed opgevoedde) jack russel achtige kruising rondlopen die zijn aller beste vriend van de wereld is. Ze zijn erg aan elkaar gewaagd en spelen heel veel, alleen vinden mijn ouders het weer moeilijk om dat te begrenzen. Samengevat heeft hij het daar erg goed alleen zijn ze niet zo strikt als wij zelf zijn. Wij vinden rust en structuur heel erg belangrijk en dat krijgt hij daar niet in de mate die wij hem bieden.

Toen we Skye ophaalde bij het pension merkte je heel duidelijk aan hem dat hij daar weg wilde. Hij trok erg aan de riem richting de deur en zat de hele tijd onrustig te piepen toen we nog even aan het overleggen waren met de pensionhoudster. Wij geven Skye 2 á 3x per dag verplichte bench rust. Dit hebben we altijd al gedaan en gaat perfect. Hij geeft er aan toe en gaat rustig (stil) liggen. Gisteren heeft hij de hele tijd tijdens het in de bench zitten gemopperd door te blaffen en heel zielig te piepen. Onze eigenlijke methode is negeren en tot nu toe heeft dit voor goed resultaat gezorgd. Gisteren merkte we dat het steeds erger werd. Ik heb op een gegeven moment toch gezegd: 'Skye, stil!!' en toen hij stil was heb ik hem beloond met een 'Goed zo!!'. Toen ging het wat beter, verder hebben we er geen aandacht aan besteed en hebben we hem niet getroost en pas uit zijn bench gelaten toen hij een tijdje rustig was.
Ook merk ik sinds we hem hebben opgehaald dat Skye al meerdere keren zijn hoofd heeft weggetrokken als ik met mijn hand snel richting zijn hoofd ga om hem te aaien. Nu weet ik dat de manier van benaderen niet bij iedere hond kan en dat zou ik ook nooit zo doen met een vreemde hond, maar bij Skye doe ik dit eigenlijk altijd al en het is nooit een probleem geweest.
Op dit moment zit hij ook in zijn bench en zit ik 2 meter van hem vandaan achter de computer. Op deze manier doen we dit heel vaak en dit gaat tot nu toe altijd prima. Soms denk ik na een uur ineens, oja, Skye zit in de bench, ik laat hem er maar uit. Nu komt er heel regelmatig een zielige piep of blaf uit de bench.

We willen doen wat het beste is voor Skye. De pensionhoudster geeft aan dat het goed is voor Skye om te leren dat niet alles gaat zoals hij wilt. Het zou dus eigenlijk goed kunnen zijn in het proces om het dwingende gedrag aan te gaan pakken. Maar als dit zijn reactie is na één nacht, hoe is hij dan wel niet na 10 dagen. Maar als het nodig is, is het nodig.

Nu ik dit typ bedenk ik me ineens het volgende. Ik wil hem aan een pension laten wennen omdat ik hem rust en regelmaat wil bieden. Bij mijn ouder krijgt hij niet de rust die ik graag zou zien omdat zij niet zo gestructureerd zijn en omdat hij blijft spelen met de hond van mijn ouders. Maar ik neem aan dat dat spelen geen 10 dagen door blijft gaat en dat het nu natuurlijk altijd zo gaat omdat ze elkaar iedere keer maar een paar uur zien.
Maar hoeveel rust bied ik Skye in een pension waar hij in een kennel zit en waar hij de hele tijd gestrest gaat zitten blaffen en dat er soms een schreeuw gegeven wordt dat hij stil moet zijn. En er zijn natuurlijk ook heel veel andere honden die veel blaffen.

Op dit moment is hij een heerlijk hond om in huis te hebben. Hij blaft zo goed als niet (soms één blaf als er ineens iets in de brievenbus gestopt wordt, maar na die ene blaf is hij uit zich zelf weer stil). Accepteert zijn benchrust en kan heel goed alleen blijven en is dan ook stil (we hebben een ip cam om hem in de gate te houden). Hij luistert erg goed, alleen hij heeft op dit moment moeite met afleiding en gaat dan het dwingende gedrag vertonen ('Ik moet met die hond spelen', 'Ik moet naar dat kindje toe', 'Als die hond los mag wil ik ook los' enz). Dit dwingende gedrag gaan we mee aan de slag en als het het beste is om hem 10 dagen naar het pension te brengen doen we dat. Maar ik wil niet dat de rust in huis, waar we zo hard aan gewerkt hebben, verdwijnt.

Nogmaals, respect als je het hele verhaal hebt gelezen en al jullie meningen zijn meer dan welkom!

Lekker naar je ouders brengen. Hij heeft het daar naar zijn zin en dat zou voor mij het belangrijkste zijn. Onze honden worden door mijn ouders ook verwend en ze mogen daar veel meer. Na de vakantie trekken we dan even de teugels aan en binnen een dag of twee is alles weer als vanouds. Ze kunnen dat verschil wel maken.

Ik ben geen (honden) psycholoog, maar ik lees eigenlijk een soort rode draad in het hele verhaal. Te véél aandacht. Een hond is zeer wel in staat om ook eens zonder aandacht te kunnen. Als je op alles van een hond reageert, weet de hond op een gegeven moment niet beter (gewenning)
Hoe je dat moet aanpakken? Ik denk, de hond trainen op wat meer alleen zijn (zonder aandacht) en die periodes steeds langer maken.

P.S. Ik geef geen garantie.

als je hond het daar niet leuk vindt dan zou ik hem daar in principe niet heen brengen, zeker als je alternatieven hebt waar hij zich op zijn gemak voelt kan hij toch ook lekker een weekje vakantie vieren
onze honden weten feilloos het verschil tussen thuis en "oma" bijvoorbeeld, daar doen ze dingen die ze thuis niet proberen

Hoe oud is Skye nu? Tay was (en is soms nog steeds) erg van het piepen. Ik vind het geen dwingen, maar uiten van spanning (positief en negatief). Hij vond het spannend als ik wegliep, hij vond het spannend in de bench, noem maar op. Ik heb er gewoon niet veel aandacht aan besteed en het is vanzelf gaan slijten.

En dat hij gaat piepen in een pension vind ik helemaal niet raar, helemaal niet voor zo'n jonge hond. In een vreemde omgeving, vreemde mensen die schreeuwen dat het stil moet zijn en vreemde honden om zich heen. En dat hij daarna thuis even van slag is ook niet, hij moet alles even verwerken. Ik snap alleen niet waarom jullie denken dat het dwingen is en niet iets anders (ook de pensionhoudster)? Zou je dat eens uit kunnen leggen?

Ik zou hem er niet heen brengen voor 10 dagen, maar dat ben ik. Je moet het zelf beslissen. Je moet een afweging maken tussen de regelmaat die hij bij jouw ouders niet krijgt en in het pension wel en tussen de spanning die hij blijkbaar krijgt van het pension en niet bij jouw ouders.

Ik zou me trouwens als ouders behoorlijk gepikeerd voelen wanneer ik een adresje voor de hond aanbied, maar dochterlief doet hem liever naar "een soort asiel"

Die pension houder kon van mij de bietenbouw op, lekker naar je ouders brengen t beste volgens de een inzicht is nog niet t beste voor je hond.
dit soort dingen verstandelijk vervolgen is in mijn ogen heilloos hij gaat er niet dood hoor, maar toch.
Bij je ouders is t ook goed, waarom dan dat niet doen

Sanchis schreef:Ik zou me trouwens als ouders behoorlijk gepikeerd voelen wanneer ik een adresje voor de hond aanbied, maar dochterlief doet hem liever naar "een soort asiel"

Ik heb liever dat mijn honden ergens zitten waar ze zich op hun gemak voelen, dan dat ik mijn schoonouders blij maak. (bij mijn ouders kunnen geen honden in huis) Dat zorgt er dus wel voor dat de ene hond naar schoonouders gaat en de andere naar een clubgenoot. Maar dan wel omdat het voor de hond beter is, niet omdat het daar niet gaat zoals ik het zou doen. Na twee dagen zijn ze toch weer net zo braaf als daarvoor.

Als hij in het pension zit te piepen/blaffen en het is zijn tijd om los te mogen rennen, dan wordt hij wel beloond voor het gepiep/geblaf

Ik breng onze Hippo het liefst naar vrienden of familie, hij weet dondersgoed het verschil tussen hen en ons en zijn eventuele streken leveren geen gevaar op. Onze mechel breng ik het liefst naar een collega hondensporter of een kleinschalig pension hier in de buurt. Die kan als hij overenthousiast wordt en als hij zijn zin krijgt, namelijk wel gevaar opleveren(happen, je ondersteboven trekken, andere honden terroriseren). Dit kan niet bij dat pension of hondensporter en zou hij wel bij mijn familie of vrienden doen. Dit gedrag doet hij bij ons niet, maar deed hij wel bij onze uitlaatster(doettie anders nooit!!) Zelfs de gedragsdeskundige van het pension(de eigenaar) had zijn terroriseren onderschat bij andere honden en hij is nog maar 9 maanden.

Ik zou dus voor jezelf bedenken of het gepamper van je ouders kwaad kan in de vorm van het ontwikkelen van zelfbelonend gedrag(jagen, ontsnappen e.d.)? Zo niet, dan lekker naar je ouders, zo wel, dan zou ik hem naar pension brengen.

Lekker naar je ouders brengen en mocht er daar " verkeerd" gedrag in komen dan heb je dat straks in no time weer op de rit hoor.

Ik zou mijn hond nooit ergens 10 dagen heenbrengen waar hij het niet naar zijn zin heeft, dus voor mij zou
de keuze eenvoudig zijn.

Ik zou ze dus ook nooit ergens brengen waar ze het niet naar hun zin hebben, maar ik wil ook dat ik met een 100% vertrouwd gevoel weg kan.
Bij dit pension heb je dat duidelijk niet en vind je hond het niet prettig, dat zou voor mij dus echt afvallen. Tuurlijk, hij gaat er heus niet dood van, maar het is voor niemand dan heel fijn.

Als je het bij je ouders ook niet 100% zit zitten zou ik op zoek gaan naar iets anders, maar je zult geen plek vinden waar alles exact zo gaat zoals thuis.

Mijn honden gaan wel naar een pension, maar alleen een waar ik een goed gevoel bij heb dat ze mij en mijn honden serieus nemen. Zo te horen heb je dat hier niet en ik zou dan ook voor de optie gaan om de hond bij je ouders te brengen.
Mijn ouders zijn veel te laks met Evert en voor lange tijd zit hij daar niet omdat het dan gewoon een keer verkeerd gaat (hij krijgt daar bijvoorbeeld de kans om een kat echt te pakken en dat wil ik absoluut niet) Daarnaast weten ze in het pension prima met welke honden hij wel en niet kan en katten hebben ze er niet .
Maar toen zij dicht zaten wegens hun vakantie heb ik hem naar een ander pension hier gebracht en ondanks datz e goed wisten dat hij niet met katten kan en uitsluitend eigen voer mag i.v.m allergieën, werd hij losgelaten met het ophalen en de deur naar het kattenverblijf stond open zodat ik hem van de tralies daar af kon trekken en wilde ze hem nog een frolicje geven. Dit was 1 dag adagopvang en noooooit meer. Dus het is misschien ook de klik die jij en je hond met de pensionhoudster hebben.

Ik breng mijn hond nergens heen waar zij het niet fijn vindt. Als Lizzie gaat logeren zijn er ook andere regels. Zij weet ook hoe het thuis gaat en ik heb nooit gemerkt dat bepaalde zaken problemen opleveren.

Mijn moeder past ook met regelmaat op Sammie, ik heb er nooit over nagedacht om haar eens een nachtje in een pension te laten slapen.
Als we lang weggaan en Sam kan niet mee dan blijft ze bij mijn ouders, daar slaapt ze ook heel soms.

Sam is altijd zoooo blij als we naar mijn ouders gaan, ik kom er een paar keer per week, omdat ze dan altijd 'alles mag' en al haar trucjes mag laten zien voor 92384038 koekjes.

Ach weetje, ik ben het er niet altijd mee eens maar Sam heeft het naar haar zin en ik geef mijn pa en ma wel eens tips over hoe ze ergens mee om moet gaan. Die hebben er niet heel veel verstand van, maar ik zie dat Sam het leuk vindt daar, en zij vinden het gezellig als Sam er is. En dat ze dan zomaar op schoot springt en door het huis mag rennen en als ze naar de kast kijk al een koekje krijgt... tja het zal wel net zoiets zijn als oma's en kleinkinderen. Ik vind het niet erg want Sam weet het verschil tussen hier thuis en bij mijn ouders...

Ik heb liever dat mijn hond het naar de zin heeft en het leuk heeft dan dat ze zich keurig moet gedragen in een pension waar ze verder niemand kent en allemaal honden rondbanjeren, en ik weet dat niet iedere hond een goede combinatie is met Sam.

Ik vraag me trouwens af waarom je persé wilt dat Skye de structuur en regelmaat krijgt die hij bij jullie thuis heeft. Je zegt dat als je hem naar je ouders brengt en hij weer thuis komt niks aan de hond merkt.. Ik kan hier geen probleem in zien, de hond heeft het leuk, je ouders hebben het leuk, jullie kunnen weg???

Terwijl hij het in het pesion duidelijk niet naar zijn zin heeft en waarschijnlijk alleen maar nog meer stress ervaart. Het is al een stap dat de hond jullie (voor korte of lange tijd) moet missen, waarom dan niet in een veilige en vertrouwde omgeving waar de hond het naar zijn zin heeft. Dat je ouders je hond niet zo opvoeden als jij, tja dat moet je dan maar voor lief nemen, het is maar een logeerpartijtje....

Ik zou hem lekker naar je ouders brengen. Ik zie liever dat mijn hondjes op hun logeeradres een beetje teveel verwend worden, dan dat ik ze ergens naartoe moet brengen waar ze het niet naar hun zin hebben. Als ik je verhaal zo lees dan was het nachtje pension voor Skye niet zo'n positivieve ervaring. Door die paar dagen minder structuur zal hij niet direct verpest zijn, 10 dagen lang ergens onderbrengen waar hij zich niet prettig voelt lijkt mij schadelijker. Plus dat ik dan zelf ook niet zo'n fijne vakantie zou hebben.

Ik merk inderdaad ook dat een hond vrij snel door heeft wat hij op het ene adres wel mag en op het andere niet. De hond van mijn oma is nu met enige regelmaat bij ons omdat het met mijn oma helaas niet zo goed gaat. Beest mag thuis echt alles wat hij zelf wil. Hier draait hij in mijn regime mee en mag dus veel minder dan wat hij thuis doet (oeverloos blaffen tegen alles bijvoorbeeld). Maar hij is altijd erg blij als hij bij ons is en past zich moeiteloos aan. Eenmaal thuis gaat hij gewoon weer verder waar hij gebleven was haha. Maar dit is ook een wat gevoelig hondje en toch is het vrij duidelijk wat de regels bij mij zijn en thuis.

Tara schreef:

Sanchis schreef:Ik zou me trouwens als ouders behoorlijk gepikeerd voelen wanneer ik een adresje voor de hond aanbied, maar dochterlief doet hem liever naar "een soort asiel"

Nou, waarom? Geheel afhankelijk van motivatie toch?

Omdat kinderen vaak uit het oog verliezen wat de ervaring van hun ouders is, en denken dat ze alles beter kunnen.

ik zou hem ook lekker naar je ouders laten gaan!!
mensen die met honden werken(niet allemaal natuurlijke he!!)
denken vaak dat ze alle wijsheid in pacht hebben....lekker naar je hond kijken...en oen waar jij en je hond zich goed bij voelt..

het is net als met mijn kinderen die mogen bij oma ook alles hebben het er super tof maar weten goed dat er thuis ander regels gelden...di zou ik ook niet naar de opavng brengen als oma wilt oppassen

Sanchis schreef:

Tara schreef:

Sanchis schreef:Ik zou me trouwens als ouders behoorlijk gepikeerd voelen wanneer ik een adresje voor de hond aanbied, maar dochterlief doet hem liever naar "een soort asiel"

Nou, waarom? Geheel afhankelijk van motivatie toch?

Omdat kinderen vaak uit het oog verliezen wat de ervaring van hun ouders is, en denken dat ze alles beter kunnen.

dat is weer echt zoiets van ik neem t persoonlijk, misschien willen ze hun ouders wel niet met hun problemen opzadelen je weet naar nooit

Ik zou hem ook naar je ouders brengen. Je kunt ze altijd een briefje meegeven van de dingen die je echt belangrijk vind, en de rest gewoon de boel laten. Zoals al eerder gezegd, kinderen worden ook vaak verwend door oma, daar worden het nog geen slechte en vervelende kinderen van. Ze moeten alleen vaak weer een dag of 2 wennen aan de structuur van thuis.

Hij heeft het pension duidelijk als vervelend ervaren, en ik zou nooit met een gerust hart weggaan als ik niet wist hoe het thuis zou verlopen. Als je hem echt wilt laten wennen aan een pension, zou ik als je terug bent een pension zoeken met een eigenaar die van het probleem afweet, en bereid is er wat meer werk in te steken. Het is inderdaad niet handig als hij constant beloond wordt voor zijn gedrag, omdat het zo druk is en hij nu echt naar de speelweide moet.... E als je zelf gewoon thuis bent, kun je hem altijd weer ophalen als blijkt dat het echt niet werkt.
En ik vraag me af of het gedrag voort komt uit dwingen, of uit onzekerheid, wat gaat er met me gebeuren, waar gaat mijn baas heen. Een goede begeleiding bij zeker een jonge hond lijkt me dan heel belangrijk, anders kun je hem straks nooit meer ergens achter laten zonder een heleboel stress voor de hond.

Maar goed, dat is mijn mening.

S@ndr@ schreef:

Sanchis schreef:

Tara schreef:

Sanchis schreef:Ik zou me trouwens als ouders behoorlijk gepikeerd voelen wanneer ik een adresje voor de hond aanbied, maar dochterlief doet hem liever naar "een soort asiel"

Nou, waarom? Geheel afhankelijk van motivatie toch?

Omdat kinderen vaak uit het oog verliezen wat de ervaring van hun ouders is, en denken dat ze alles beter kunnen.

dat is weer echt zoiets van ik neem t persoonlijk, misschien willen ze hun ouders wel niet met hun problemen opzadelen je weet naar nooit

Ik lees vanalles in de openingspost, maar dat staat er niet bij
Als ik het gevoel zou hebben om mijn ouders 'ermee op te zadelen' zou ik het ook niet willen. Dan liever op zoek naar een oppasadresje die het zelf ook leuk vindt om even een pup in huis te hebben. Het is behoorlijk wat werk.

Lysette schreef:Lekker naar je ouders brengen. Hij heeft het daar naar zijn zin en dat zou voor mij het belangrijkste zijn. Onze honden worden door mijn ouders ook verwend en ze mogen daar veel meer. Na de vakantie trekken we dan even de teugels aan en binnen een dag of twee is alles weer als vanouds. Ze kunnen dat verschil wel maken.

Dat dus. Voor mij zou de keuze ook makkelijk zijn. Als je ouders nog steeds bereid zijn op Skye te passen, lekker daarnaartoe brengen tijdens de vakantie en indien nodig inderdaad na terugkomst de teugels weer even wat strakker aantrekken. Mijn border(s) trokken/trekt het ook niet om in een kennel te zitten, daar schieten ze compleet van in de stress zelfs al was het maar voor een dagje en bij bekende mensen waar ze verder hartstikke dol op zijn. Dan ga ik dus echt niet uitproberen of tien dagen wel goed gaan.

Ik zou hem naar je ouders brengen. Wij passen regelmatig op de hond van vrienden. Hier gaat alles wat anders dan hij gewend is. Wat andere tijden met eten geven en wandelen. Gaat moeiteloos. En als hij weer thuis is pakt hij daar gelijk de draad weer op. Geen enkel probleem.
Ik zou liever een beetje verwende hond terug krijgen die volgens mij zo weer aan de regels van thuis gewend is dan na 10 dagen pension een geheel gestresste moegeblafte hond terug te krijgen.

Als het goed gaat bij de ouders zou ik hem daar lekker naartoe brengen en je daar verder niet teveel mee bemoeien. Dat is toch veel leuker?
Het opvoeden zal je immers tóch zelf moeten doen. Het zou mij verbazen als een verblijf in een pension een oplossing zou zijn voor het gepiep. Want dat is nogal contextgebonden als ik het zo lees.
Felix schooit bij mijn moeder, maar niet bij ons. Terwijl hij 99% van de tijd bij ons is. Snap je wat ik bedoel?
Ook eens met Nanna trouwens. Je psychologiseert er nogal op los. Een beetje nuchterheid zo ook wel goed zijn denk ik

Jaap* schreef:Als het goed gaat bij de ouders zou ik hem daar lekker naartoe brengen en je daar verder niet teveel mee bemoeien. Dat is toch veel leuker?
Het opvoeden zal je immers tóch zelf moeten doen. Het zou mij verbazen als een verblijf in een pension een oplossing zou zijn voor het gepiep. Want dat is nogal contextgebonden als ik het zo lees.
Felix schooit bij mijn moeder, maar niet bij ons. Terwijl hij 99% van de tijd bij ons is. Snap je wat ik bedoel?
Ook eens met Nanna trouwens. Je psychologiseert er nogal op los. Een beetje nuchterheid zo ook wel goed zijn denk ik

Van dit...

En verder
Laat die 'psychologie van de koude grond' alstjeblieft een beetje los...
Ik zou er als hond doodzenuwachtig van worden als mijn baasjes alles wat ik deed zo zou analyseren
op een gegeven ogenblik wordt bepaald gedrag self fulfilling prophecy...echt waar

Ik zou mijn honden nooit ergens naar toe brengen waar ze het niet leuk vinden.
Ik zou Skye naar je ouders brengen, dan heeft hij ook vakantie

*Skye* schreef: *knip*
Mijn ouders zijn niet heel erg gestructureerd en zijn erg geneigd om mee te gaan in het dwingende gedrag omdat het zo zielig is als hij piept. Maar daar wordt hij wel veel geknuffeld en krijgt hij veel persoonlijke aandacht en zit gewoon in een thuissituatie. Hij is daar al een aantal keer alleen geweest en vind het erg leuk om daar te zijn. Als hij weer bij ons is merken we niets aan hem. Als kers op de taart hebben mijn ouders een (niet goed opgevoedde) jack russel achtige kruising rondlopen die zijn aller beste vriend van de wereld is. Ze zijn erg aan elkaar gewaagd en spelen heel veel, alleen vinden mijn ouders het weer moeilijk om dat te begrenzen. Samengevat heeft hij het daar erg goed alleen zijn ze niet zo strikt als wij zelf zijn. Wij vinden rust en structuur heel erg belangrijk en dat krijgt hij daar niet in de mate die wij hem bieden.
*knip*

Maar wat wil je nog meer voor je hond? Dit klinkt toch heerlijk: een gezellige verblijfplaats, een andere hond waar hij heel goed mee overweg kan en lekker spelen en daar bovenop nog eens zeer vertrouwde mensen.

Waarom moet alles begrenst worden, waarom moet overal structuur inzitten? Laat het beestje lekker dollen met de hond van je ouders
in plaats van stressen en janken in een pension

Caro. schreef:

*Skye* schreef: *knip*
Mijn ouders zijn niet heel erg gestructureerd en zijn erg geneigd om mee te gaan in het dwingende gedrag omdat het zo zielig is als hij piept. Maar daar wordt hij wel veel geknuffeld en krijgt hij veel persoonlijke aandacht en zit gewoon in een thuissituatie. Hij is daar al een aantal keer alleen geweest en vind het erg leuk om daar te zijn. Als hij weer bij ons is merken we niets aan hem. Als kers op de taart hebben mijn ouders een (niet goed opgevoedde) jack russel achtige kruising rondlopen die zijn aller beste vriend van de wereld is. Ze zijn erg aan elkaar gewaagd en spelen heel veel, alleen vinden mijn ouders het weer moeilijk om dat te begrenzen. Samengevat heeft hij het daar erg goed alleen zijn ze niet zo strikt als wij zelf zijn. Wij vinden rust en structuur heel erg belangrijk en dat krijgt hij daar niet in de mate die wij hem bieden.
*knip*

Maar wat wil je nog meer voor je hond? Dit klinkt toch heerlijk: een gezellige verblijfplaats, een andere hond waar hij heel goed mee overweg kan en lekker spelen en daar bovenop nog eens zeer vertrouwde mensen.

Waarom moet alles begrenst worden, waarom moet overal structuur inzitten? Laat het beestje lekker dollen met de hond van je ouders
in plaats van stressen en janken in een pension

Dat dus .

Overigens begrijp ik niet zo goed waarom je zo strikt met de benchrust en structuur om wil gaan. Naar mijn idee levert dat juist meer stress op. Tuurlijk moet je grenzen stellen aan je hond, zodat die weet wat je van hem/haar wil. Maar verplichte benchrust, daar zou ik (als ik hond was) niet tegen kunnen.