Enthousiast keek ze toe, tot ze realiseerde dat ik de sproeier aandeed. Mevrouw heeft er geen enkel probleem mee om in de smerigste sloten te springen, maar water uit de sproeier, dat kan natuurlijk niet! Ze keek rond of ze een schuilplaats kon vinden, na mijn eerste HIERRRRRR. Die was niet vindbaar, dus kon ze niet anders dan bij mijn volgende "SONJA KOM HIERRRRR" met enorme tegenzin naar me toe komen. Met een enorme boog liep ze langs me af en keek me aan met een blik die niet zou misstaan in een IFAW reclame. De sproeier stond heel zachtjes en ik heb die viezigheid eruit gespoeld. Toen de sproeier weer uit was, rende mevrouw als een dolle in het rond met kwispelende staart, want ze had het overleefd! Driewerf hoezee
Zijn er hier nog meer viervoeters die wel de lusten van het vies doen willen, maar niet de lasten?









. 