Ruim een jaar geleden zag ik pieps oproepje (voor een nieuwe baas) hier op het forum voorbijkomen en ik wist dírect dat dit DE hond was waar ik naar zocht. Er stond niet heel veel in de tekst, maar voor mij meer dan genoeg en van de drie bijgevoegde foto's was er één waardoor ik zeker wist dat zij ons hondje moest worden.
Dit is de foto waarmee ze mijn hart stal:
Het duurde een paar dagen voordat ik reactie kreeg op mijn mail en ik kan je vertellen, als je ervan overtuigd bent dat dit DE hond voor je is, dan is dat zenuwslopend lang. Gelukkig was ik al lid van dit heerlijke forum en kon ik hier terecht tijdens het zenuwslopende wachten. Er werd volop meegeleefd, soms zelfs van minuut tot minuut
.Na een paar ongelofelijk zenuwslopende dagen kwam dan eindelijk het verlossende woord: onze mail sprak hen aan en we mochten komen kijken
. Zaterdag 8 juni was het dan zover en gingen we haar ontmoeten (en vrijwel zeker meenemen). Wát was die ontmoeting bijzonder! Wij gingen samen met baas nummer 2 naar het huis van baas nummer 3. Bij het zien van baas nummer 2 werd ze helemaal wild, ze was door het dolle heen. Ik kon heel duidelijk zien dat die twee een bijzondere band hadden en dat zij echt hélemaal gek op die man was. Ik was definitief verkocht
.Wij hebben ons in eerste instantie verder wat afzijdig van haar gehouden om haar gewoon op haar eigen tijd kennis met ons te laten maken. We gingen buiten aan tafel wat drinken en praten met de eigenaar en voormalig eigenaar en ondertussen kwam ze af en toe even buurten. Eerst heel kort, want ze had nauwelijks tijd: ze was zó druk en hyper! Tot ze op een gegeven moment bij me kwam staan en voor het eerst echt aandacht en interesse had voor wie ik was. Even aan me snuffelen
. Oh, wat een ongelofelijk lief dier! Het contact kwam steeds meer en nadat we alles doorgesproken hadden ging ze met ons mee naar huis. Ondanks dat het een pijnlijk moment was voor het gezin en baas nummer 2, was het voor mij een onbeschrijflijk heerlijk gevoel om haar mee te mogen nemen naar de auto. Of nou ja, meenemen, achter haar aan te sleëen naar de auto
. Zó hard had een hond me nog nooit voortgetrokken; wat een kracht en wat was ze onstuurbaar 
.En zo, al sleëend begon ons avontuur
.Inmiddels zijn we precies een jaar later en zijn we nog élke dag zielsgelukkig met dit geweldige meisje
. Verliefdheid zou over moeten gaan en toch ben ik iedere dag weer verliefd op haar, enkel getemperd door de zorgen die ik voel wanneer ze eens ziek is.Kan ze dan niets 'fout' doen, of gaat het dan nooit eens wat minder? Ja, natuurlijk wel, maar voor mij de uitdaging om daarin te sturen en als dat lukt geeft me dat een kick. We hebben alledrie een flinke ontwikkeling doorgemaakt, heerlijk om daarop terug te kunnen kijken. Ik heb ontzettend veel geleerd het afgelopen jaar en daar geniet ik van.
Ze is een ontzettend lief, knuffelig, gezellig, slim en knap hondje
. Ik hoop dat we deze dag nog heel vaak samen mogen vieren!Laissah, never a dull moment
!
lijkt veel korter. Nog heel veel mooie jaren samen. 
. 
. Ze moest mijn hond worden en straks ging een ander er met dit wereldhondje vandoor nav mijn topic 
(haha, ik zie dat safari dat inmiddels ook noemt). Want zeg nou eerlijk, dit wereldhondje kan niemand toch weerstaan 
.
.
!
. Ik geloof dat ook wel duidelijk is hoe blij ik bent dat dat gelukt is 
