Het HondenForum

Ik heb vanmiddag weer eens gelachen om Jessie. We kwamen in de binnenstad een ENORME st bernard tegen. Ik kom die man wel vaker tegen, en nu voor het eerst met Jessie. Het zal je niet verbazen dat die hond uitgeteld door de warmte voor pampus lag, de baas zat op een bankje.

Jessie, normaal altijd in voor een vluchtige ontmoeting, ging eerst stokstijf stilstaan. Toen sloop ze met haar lijf op spanning richting die enorme hond. Even een snuffel deed haar echt bevestigen dat het een hond was. Maar waarom is ie zo groot en waarom beweegt ie niet?

Ik wisselde even een woord met die man, hij vond Jessie dr reactie ook grappig. Een paar woordjes over een zonnig weer en dat soort gelul. Jessie staat nog even na te denken en denkt het hare ervan. Als het een hond is, dan moet ze ook een reactie kunnen krijgen, vindt ze. Want Jessie wordt niet zo graag genegeerd.

Met een heel voorzichtig uitgestoken pootje, tikt ze de kont van die hond aan en duikt gelijk achter mijn benen. Door mensen om ons heen werd gelachen dus dat geeft de hond moed, vind Jessie. Een kleine waf dan? Ook niets.

Op eens komt de hond log overeind, draait zich naar Jessie om, toornt een meter boven haar uit. En snuffelt even aan haar.
Ik zag bij Jessie ineens een kwartje vallen Ja, nu weet ze het zeker. Gaan we weer baas?


Reageren jullie honden ook speciaal op een bepaald type hond?

Max vind amstaffs erg leuk.
Reden: mijn zus heeft een amstaff teef, die kent hij van pups af aan, kunnen het bijzonder goed met elkaar vinden.
nadeel: Max denkt dat alle amstaffs net zo leuk zijn, iets wat ik dus minder grappig vind, want niet alle amstaffs zijn hond sociaal..

Mijn border reu is dol op Yorkshires.
Nog nooit een Yorkshire gezien tot die keer op het strand en nu is hij verliefd op elke Yorkshire die hij ziet

Verder zijn ze niet bepaald gefascineerd door bepaalde honden, wel gaat interactie een stuk gemakkelijker met jachthonden (uitgezonderd de retrievers) heb ik gemerkt.
Die zijn over het algemeen speels zonder opdringerig te zijn, daar houden mijn honden wel van.

Beau vindt alle honden Stom. Hij is op zich wel vriendelijk, maar hij moet niks van ze hebben. Het klinkt wat arrogant maar het enige wat hij wil is eten, en mij Spelen vindt hij ook alleen leuk als het mét mij is.

Hier vandaag bijzondere niet-interactie. Normaal is spelen met andere honden de bom, vandaag heeft ie ze allemaal genegeerd. Te warm om te spelen.

Verstuurd vanaf mijn GT-I9195 met Tapatalk

Boomer wordt helemaal gek als hij een zwarte labrador ziet en er niet bij kan.. reu of teef, gecastreerd of niet; hij heeft het bij alle zwarte labradors.
Piepen, jammeren, proberen erbij te komen, uitdagen voor spel, hij haalt alles uit de kast en alleen bij zwarte labradors

M@rleen schreef:Boomer wordt helemaal gek als hij een zwarte labrador ziet en er niet bij kan.. reu of teef, gecastreerd of niet; hij heeft het bij alle zwarte labradors.
Piepen, jammeren, proberen erbij te komen, uitdagen voor spel, hij haalt alles uit de kast en alleen bij zwarte labradors

Hier net zo. Ze denkt vast dat het Jack van Samantha is, of de buurhond.

Sanchis schreef:Ik heb vanmiddag weer eens gelachen om Jessie. We kwamen in de binnenstad een ENORME st bernard tegen. Ik kom die man wel vaker tegen, en nu voor het eerst met Jessie. Het zal je niet verbazen dat die hond uitgeteld door de warmte voor pampus lag, de baas zat op een bankje.

Jessie, normaal altijd in voor een vluchtige ontmoeting, ging eerst stokstijf stilstaan. Toen sloop ze met haar lijf op spanning richting die enorme hond. Even een snuffel deed haar echt bevestigen dat het een hond was. Maar waarom is ie zo groot en waarom beweegt ie niet?

Ik wisselde even een woord met die man, hij vond Jessie dr reactie ook grappig. Een paar woordjes over een zonnig weer en dat soort gelul. Jessie staat nog even na te denken en denkt het hare ervan. Als het een hond is, dan moet ze ook een reactie kunnen krijgen, vindt ze. Want Jessie wordt niet zo graag genegeerd.

Met een heel voorzichtig uitgestoken pootje, tikt ze de kont van die hond aan en duikt gelijk achter mijn benen. Door mensen om ons heen werd gelachen dus dat geeft de hond moed, vind Jessie. Een kleine waf dan? Ook niets.

Op eens komt de hond log overeind, draait zich naar Jessie om, toornt een meter boven haar uit. En snuffelt even aan haar.
Ik zag bij Jessie ineens een kwartje vallen Ja, nu weet ze het zeker. Gaan we weer baas?


Reageren jullie honden ook speciaal op een bepaald type hond?

Oh wat een heerlijk verhaal.

Toen Jack voor de eerste keer de Leonberger van de overburen tegen kwam was hij ook helemaal van slag. Al zijn haren overeind, en een verbijsterde bek. Toen eenmaal duidelijk was dat het inderdaad een hond was zijn het dikke vrienden geworden. Later zag hij voor het eerste een Ierse Wolfshond, en dat was ook nog eens een forse reu, en toen zag je hem ook twijfelen of dit nou echt wel een hond kon zijn.

Lilo kijkt veel minder naar formaat en veel meer naar kleur (zwart is nog steeds niet goed). Toen zij eenmaal niet meer bang was voor alle honden drentelde ze ook moeiteloos mee met twee van die enorme Spaanse berghonden en haar eerste Leonberger was Jack z'n vriend, dus meteen okee.

Lilo had het wel met hele kleine kinderen dat ze even heel verbaasd stond te kijken. Ik denk nog steeds dat ze in Spanje nooit een peuter heeft gezien, en terwijl ze destijds nog heel bang was voor vreemde mensen was haar eerste waggelende mini-mens met grijphandjes een soort openbaring, mensen waren er blijkbaar ook in de niet-enge, kleine versie. Ze is nog steeds dol op hele kleine kinderen, en elke keer als we zo'n kleintje tegenkomen en de ouders geloven me als ik zeg dat het stel stiklief is, dan is dat een feestje voor Lilo. Alsmaar speelbuigingen maken en als een gek kwispelen als zo'n peuter aaipogingen doet. Überschattig.

Als pup /jonge hond reageerde Mila wel zo op kortsnuiten, met name de knorrende types. Alsof ze echt niet snapte wat dat voor dieren waren, of wat dat geknor betekende. Ze kende al andere honden, katten, de dieren van de kinderboerderij om de hoek, maar die honden met korte snuiten vond ze veel gekker dan het hangbuikzwijn van de kinderboerderij.

En ze is helemaal verliefd op Stabijtjes. Reu, teef, maakt niet uit. Stabijtjes, daar wil ze altijd naartoe en die probeert ze meestal ook aan het spelen te krijgen.

Sanchis schreef:Met een heel voorzichtig uitgestoken pootje, tikt ze de kont van die hond aan en duikt gelijk achter mijn benen.

Hier vindt Pippa ook de (knorrende) kortsnuiten vreemd. Hóórt niet, dat geluid