Het HondenForum

Ok, hier zullen vast al veel topics over gestart zijn maar ik kan ze even niet zo snel vinden.

Hoe hoort het er na de castratie uit te zien?

Knecht is gister gecastreerd, Heel blij en enthousiast om ons te zien. Maar eenmaal thuis veel geslapen en weinig gedronken/gegeten. Vandaag wel gegeten en iets gedronken, maar bij lange na niet zoveel als eerder. Bij het uitlaten wil hij om de paar stappen zitten en aan de wond likken. Hij krijgt 1x per dag pijnstilling. Hij piept verder niet, maar is wel erg lusteloos en ligt eigenlijk alleen in de WC (lievelingsplekje).

Ik vind zelf zijn balzak erg groot, is ook logisch natuurlijk na zo'n ingreep, maar hij is ook donker aan de onderkant. Dit kan pigment zijn, want dat zie ik nooit, maar nu hij geschoren is valt dit op en vroeg me af of het geen bloed kan zijn. Balzak voelt niet warmer als Knecht zelf. Als ik er aan kom wil Knecht wel meteen likken dus het is wel pijnlijk.
De wond zelf ziet er mooi en niet vreselijk opgezwollen uit, maar maak me dus zorgen of zijn balzak volloopt met bloed.

Omdat ik geen overbezorgde troela wil zijn die naar de DA vliegt omdat ik onwetend ben, probeer ik eerst hier even te peilen hoe jullie er tegen aan kijken.

Ik heb het met 2 reuen meegemaakt dat ze nauwelijks wilden lopen en wat jij schrijft om de paar meter gingen zitten.
Dat heeft wel een paar dagen geduurd dus ik zou me nog geen zorgen maken.

Pemba schreef:Ik heb het met 2 reuen meegemaakt dat ze nauwelijks wilden lopen en wat jij schrijft om de paar meter gingen zitten.
Dat heeft wel een paar dagen geduurd dus ik zou me nog geen zorgen maken.

Dank je super voor je snelle reactie!
Mocht de balzak morgen groter zijn geworden dan ga ik wel naar de DA.

Ga maar vast sparen voor de trimmer

Was bij onze Hajo ook zo hoor, en ook grote balzak, ik dacht nog dat ze iets vergeten waren er uit te halen .
En een paar dagen toch wel heel zielig, en veel willen likken er aan. We hadden zo'n pakje meegekregen van de da, maar daar kreeg hij het zo warm van, lag maar te hijgen. Dus dat hebben we maar gauw uitgedaan en gewoon goed opgelet dat hij het niet kapot likte. Maar ik vind dat je niet overbezorgd ben hoor, tenslotte zijn wij verantwoordelijk voor hun welzijn.

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Zamunda schreef:

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Yep, blijkbaar nog steeds nodig. Anders had Knecht zijn ballen nu nog gehad.

Rosita Compagner schreef:

Zamunda schreef:

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Yep, blijkbaar nog steeds nodig. Anders had Knecht zijn ballen nu nog gehad.

Jaja, vachtstuctuur blabla, uitharen blabla, zonde blabla.

Maar wandelen met een groep honden zonder dat je jouw hond moet corrigeren om patsergedrag of omdat de andere op drie poten lopen zou ook heel fijn zijn.

Vrouwtje Knecht schreef:

Rosita Compagner schreef:

Zamunda schreef:

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Yep, blijkbaar nog steeds nodig. Anders had Knecht zijn ballen nu nog gehad.

Jaja, vachtstuctuur blabla, uitharen blabla, zonde blabla.

Maar wandelen met een groep honden zonder dat je jouw hond moet corrigeren om patsergedrag of omdat de andere op drie poten lopen zou ook heel fijn zijn.

toen ik tommy een paar weken geleden liet castreren kreeg ik het halve forum over me heen, maar gelukkig is het MIJN hond en MIJN beslissing.
tommy was helemaal zichzelf toen hij thuis kwam, niet rustig of lusteloos, en hij bleef van de wond af gelukkig.
met dat andere kan ik je niet helpen, want bij tommy zaten zijn ballen inwendig. ik hoorde laatst wel van iemand in het bos dat zijn reu een nabloeding had gehad en ineens grote ballen had, die moest dus wel terug naar de da.
en ff off topic: tommy is heel erg ten goede veranderd vanaf dag 1. hij speelt weer, laat quinty met rust, rijdt niet meer, en hangt niet meer bovenop haar. een hele bevrijding voor beide hondjes.
en zijn vacht is totaal niet veranderd.

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

als het nodig is kun je het ook zelf doen (:

Inge O schreef:

Rosita Compagner schreef:

Zamunda schreef:

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Yep, blijkbaar nog steeds nodig. Anders had Knecht zijn ballen nu nog gehad.

nee, blijkbaar onnodig want gelukkig trekken mensen zich niks van jouw gezeur aan en doen ze mooi wat ze zelf willen.

Zo 'mooi' vind ik dat niet... Mag ik dat zo zeggen? Ja toch?

Rosita Compagner schreef:

Zamunda schreef:

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Yep, blijkbaar nog steeds nodig. Anders had Knecht zijn ballen nu nog gehad.

Ow wat hilarisch. Je kunt het je als trimmer misschien niet helemaal voorstellen, maar veel mensen waaronder ik kan het niet zoveel schelen hoe die vacht eruit ziet. Een beetje triest dat je dit blijkbaar als het meest waardevolle argument ziet Terwijl het het minst waardevolle argument zou moeten zijn naar mijn mening.


Ook al heeft Knecht bloedingen - een paar daagjes aan kijken kan geen kwaad als je het niet ziet verslechteren. Ik denk dat het gewoon wat zwelling is en misschien wat bloed of opgehoopt wondvocht wat het lijf binnen een paar dagen opruimt. Beterschap voor Knecht!

Badu schreef: Zo 'mooi' vind ik dat niet... Mag ik dat zo zeggen? Ja toch?

Natuurlijk. Tot aan het einde der tijden mag jij door blijven mekkeren. Dag in, dag uit, tien keer, nee zelfs honderd keer per dag. Of per uur. Of nog vaker. Waar jij maar blij van wordt.

OT: Het kan zijn dat de balzak wat geirriteerd is van het scheren (is érg gevoelig namelijk) en dan zet ie wat op. Dat trekt na een dag of wat gewoon vanzelf weg, alleen goed opletten dat hij er niet aanzit. Als het echt teveel opzwelt (dus echt flink groter dan vóór de castratie) dan zou ik er even naar laten kijken, vind je DA echt niet erg

Sanchis schreef: Ow wat hilarisch. Je kunt het je als trimmer misschien niet helemaal voorstellen, maar veel mensen waaronder ik kan het niet zoveel schelen hoe die vacht eruit ziet. Een beetje triest dat je dit blijkbaar als het meest waardevolle argument ziet Terwijl het het minst waardevolle argument zou moeten zijn naar mijn mening.

Ook niet dat door een vreselijke castratenvacht een hond zich erg onprettig kan gaan voelen als t iets warmer is...?
Ik moest dusty kaal scheren zomers wat voorheen dus niet hoefde...

Rosita Compagner schreef:

Zamunda schreef:

Rosita Compagner schreef:Ga maar vast sparen voor de trimmer

Nodig, om nu en op deze manier dit punt te maken?

Yep, blijkbaar nog steeds nodig. Anders had Knecht zijn ballen nu nog gehad.

Nee, niet nodig want je bent te laat

Ik denk ook niet dat Knecht uit vachtoverwegingen is gecastreerd Mij zou het ook een zorg zijn, die vacht, als ik met een castratie ernstige gedragsproblemen kon oplossen.

Beterschap voor Knecht

Het is de vraag of gedragsproblemen nu opgelost zijn. Immers, een reu die niet mag patsen maar het wel doet hoeft daar helemaal niet mee te stoppen na castratie. Ik ben ook bang dat deze prachtige hond in een oververhitte haarbal veranderd want zijn vacht is wel extreem gevoelig voor castratie en ik denk dat dat scheren wordt. Of een hond die geen stap meer verzet in de zomer. Omdat hij dan oververhit zal raken omdat zijn vacht 2-3 keer dikker zal worden.

Wie weet helpt het, stopt hij met patsen en scheer je hem gewoon elk jaar. Wie weet helpt het niet en patst hij straks tegen teven en vallen die hem aan zoals mijn teef deed. Dan kun je helemaal niet meer wandelen in een groep. Ik duim dat het zo uitpakt als bedoeld omdat je dat op voorhand niet kan weten bij een reu.

Patsen is bij reuen vaak overschreeuwen onzekerheid en als dat bij deze hond ook zo is heb je waarschijnlijk alleen maar een groter probleem.. Met zowel gedrag als vacht.

Hilde schreef:Patsen is bij reuen vaak overschreeuwen onzekerheid en als dat bij deze hond ook zo is heb je waarschijnlijk alleen maar een groter probleem.. Met zowel gedrag als vacht.

Eens, maar de meeste mensen denken dat patsen door testosteron komt. Ik denk eerder dat testosteron maakt dat een reu minder patst omdat hij dan gewoon wat meer zelfzeker is. Laat ik het zo zeggen, de engste honden die ik tegen kom zijn gecastreerd om patsen en die zijn nu zo onbetrouwbaar als de neten. Bijten ook naar teven en vallen zelfs enorm uit naar Bas. Reuen zijn leuk. Reuen zijn eerlijk en reuen knokken lang zo erg niet als castraten als ze eenmaal gaan knokken. Reuen drinken bij wijze van daarna een bier en dan is alles weer goed. Met een teef zullen ze vrijwel nooit knokken. Een castraat wordt niet serieus genomen door andere reuen en als ze onzeker zijn gaan ze flink van zich af bijten. Ook vallen castraten wel eens teven aan. Cleo is er een keer door gepakt en hier grauwen en grollen ze aan de riem naar Bas, een onderdanig uiterst vriendelijk teefje van 5 kilo Ik moet niks weten van castraten bij mijn hond.

Ik denk dat castratie zeker positief kan uitpakken maar dan vooral bij rassen als terriers en dan heel erg jong. Die zijn zo zelfzeker dat ze altijd wel cool blijven. En ongecastreerd kunnen dat wel echte vechtersbazen worden. Gecastreerd haal je de scherpe kantjes eraf. Dus dan zie ik wel voordelen. Een pitbull zou ik evt nog wel castreren met 6 maanden. Puur om het dier beter te handhaven.

Wat ik ff ni snap is dat de ballen zijn geschoren? Waar zit de wond dan? In de balzak? Of erboven richting zijn piemel?
Want als de snee in de balzak zit snap ik dat het dikker is en er waarschijnlijk bloeding in zit. De balzak is namelijk erg gevoelig. 'normaal' worden de ballen naar boven gedrukt en dus boven de balzak verwijderd.
Opletten dat het niet warmer wordt dan hijzelf, roder en niet hard aanvoelt. Als hij vandaag nog zo futloos is zal ik toch even bellen met de dierenarts. Narcose moet de dag erna eigenlijk zo goed als verdwenen zijn.
Beterschap

Mij zou het ook een zorg zijn, die vacht, als ik met een castratie ernstige gedragsproblemen kon oplossen.

Tja... als dit dan onder ernstige gedragsproblemen valt:

Vrouwtje Knecht schreef:
Maar wandelen met een groep honden zonder dat je jouw hond moet corrigeren om patsergedrag of omdat de andere op drie poten lopen zou ook heel fijn zijn.

Hilde schreef:Patsen is bij reuen vaak overschreeuwen onzekerheid en als dat bij deze hond ook zo is heb je waarschijnlijk alleen maar een groter probleem.. Met zowel gedrag als vacht.

Het kan vaak 2 kanten op gaan. Wat jij zegt, het is onzekerheid en het word erger. Maar het kan juist ook andersom. Doordat andere ze als vol aanzien, worden ze soms gedwongen in een positie die ze helemaal niet aan kunnen. Door de hormonen hebben ze wel de drang om zich te bewijzen maar niet de moed, dat zit immers niet in de ballen. Dan heb ik het over honden in een roedel, niet 1 op 1 die je tegen komt. Ik zie namelijk vaak honden wel degelijk opknappen doordat ze niet meer de drang voelen zich steeds te willen bewijzen. Gelukkig heb je nu zo een chip, ideaal!

malinois schreef:

Sanchis schreef: Ow wat hilarisch. Je kunt het je als trimmer misschien niet helemaal voorstellen, maar veel mensen waaronder ik kan het niet zoveel schelen hoe die vacht eruit ziet. Een beetje triest dat je dit blijkbaar als het meest waardevolle argument ziet Terwijl het het minst waardevolle argument zou moeten zijn naar mijn mening.

Ook niet dat door een vreselijke castratenvacht een hond zich erg onprettig kan gaan voelen als t iets warmer is...?
Ik moest dusty kaal scheren zomers wat voorheen dus niet hoefde...

Dat is wel heel vervelend, maar ik vind de gezondheidsrisico's bij gecastreerde reuen vervelender dan een slechte vacht.

Inge O schreef:

Hilde schreef:Patsen is bij reuen vaak overschreeuwen onzekerheid en als dat bij deze hond ook zo is heb je waarschijnlijk alleen maar een groter probleem.. Met zowel gedrag als vacht.

raar hè dat iedereen die zich alleen maar op theorietjes baseert dat blijft zeggen en dat de praktijk in het grootste deel van de gevallen toch het tegendeel aantoont?

Ja, mag ik even...

Ik ben geen persoon die zomaar eventjes ballen eraf hakt en ook niet iemand die geen donder verstand van honden en opvoeden heeft.
En toch liep ik met een reu die, zodra hij één poot over de voordeurdrempel deed, in alle staten was en alleen maar (en echt alleen maar!) bezig was met andere reuen.
Of het oorspronkelijk uit onzekerheid ontstaan is? Ja, ik denk het wel, maar het ontaarde in ieder geval in een hond die compleet hysterisch werd bij het alleen al een plasje ruiken van een andere reu: janken, krijsen, gillen, blaffen. In dusdanige vorm dat soms zijn achterpoten in de kramp schoten en hij niet eens meer kon lopen.
En dan heb ik het dus niet eens over het zien van een andere reu. Als hij in de verte een reu zag, dan kwamen de mensen naar buiten omdat ze dachten dat ik mijn hond mishandelde, zo hysterisch ging hij tekeer.

Trainen? vergeet het maar. Er was niet doorheen te komen op die momenten, echt NIET doorheen te komen.

Zo hebben we 4.5 jaar geprobeerd om hem enigszins normaal te laten lopen buiten en uiteindelijk hebben we een chip laten zetten.
Binnen een paar weken hadden we een redelijk relaxte hond die ineens wél trainbaar was en die eindelijk ging rennen buiten en ging
rollen in het gras Een hond die zelf ook weer aan iets anders kon denken behalve constant paraat staan voor een gevecht met
een andere reu, een hond die vrolijker werd en jawel zélfs energieker!
En ik zag er niet meer als een berg tegenop om met hem te gaan wandelen.

We hebben het uitgebuit die chip, getraind getraind en nog eens getraind, want als de chip dan eemaal uitgewerkt was, zou het vast
veel beter gaan met die training.
Nou, vergeet het maar!! De chip raakte uitgewerkt en hij werd weer direct de hysterische hond die niet te bereiken was.

In huis een scheet van een hond, een relaxte fijne, lieve, gehoorzame hond. Buitenshuis een hysterische ramp op 4 poten.

En toen hebben we hem laten castreren, hij was bijna 5 jaar. Ik vond het verschrikkelijk, die mooie ballen eraf, dat was hetgeen waarom
ik stug bleef volhouden dat ik hem wel in het 'gareel' kreeg.
Vrijwel meteen werd hij weer relaxter en vrolijker en inmiddels is hij ruim 7 jaar, jawel keurig op gewicht, een vrolijke hond die voor 90% handelbaarder is geworden buiten.
Nee, hij vindt reuen nog steeds niet leuk, maar wordt niet meer hysterisch. Meestal is hij goed af te leiden, soms is er nog even blaffen, maar hij vergeet het na 5 seconde weer en gaat relaxt verder. Voorheen bleef hij hysterisch: een uur nadat hij een reu had gezien was hij nog in alle staten.

Er zijn geen problemen ontstaan met teven en ook Kaya (eigen teef) behandelt hem niet ineens anders. Sterker nog: doordat hij relaxter is, zijn ze allemaal maar hechter met elkaar geworden.
Hij wordt niet besprongen door andere reuen, als in 'nooit' besprongen door andere reuen.

Ik ben absoluut geen voorstander van zomaar even castreren, maar hoe absurd er hier soms gereageerd wordt alsof je een reu zijn leven zo ongeveer afpakt als je hem castreert, dat is ook volslagen onzin. Mijn hond is geen vet lusteloos geslachtloos gedrocht geworden, maar
is nog steeds een reu, hij is nog steeds een 'patsertje', maar wel ééntje die in de hand te houden is en die zelf veel vrolijker is geworden en geniet van een wandeling ipv volkomen hysterisch wordt. Hij heeft nog steeds respect voor teven, pist nog steeds met zijn poot omhoog, heeft een prima vacht, is goed op gewicht en rent lekker rond.

Hajo is er alleen maar op vooruit gegaan, hij hoeft niet meer zo nodig achter de teven aan en weken slecht of niet eten omdat er loopse teven in de buurt zijn is ook van de baan. Evenals de eeuwige ontstoken piemel, waardoor er overal groene snot lag.
En bovendien is hij nog steeds een zelfverzekerde reu gebleven maar wel vriendelijk tegen de meeste honden.
Gisteren nog, liepen we lekker te wandelen, en kwam ineens een man met een Jack Russel om de hoek, de jack zat aan de flex en Hajo liep los. (Mag daar). De Jack schoot grommend en blaffend op Hajo af en vloog hem naar de keel, ik schrok me rot, zag al een klein hondje in gedachten door de lucht vliegen. Maar Hajo deed helemaal niets, bleef een soort verwonderd staan, met een blik van wat moet ik hier nou mee. Doorlopen riep ik en zo gebeurde, verder helemaal niks aan de hand. Nou weet ik natuurlijk niet zeker of dit met de castratie te maken heeft maar hij is een stuk minder fel zonder nou meteen een doetje te zijn. De man zei nog ja sorry het is nu eenmaal een fel baasje, die komt nog weleens een verkeerde tegen denk ik.

Ja de vacht is inderdaad veranderd en dat is jammer maar voor ons wegen de voordelen toch echt op tegen dit ene nadeel!

Wij hebben Loki ook laten castreren omdat hij gewoon veel te gestresst en echt last van zijn hormonen had, met chip geprobeerd en dat ging prima. Hij was rustig en meer op zijn gemak en hoefde niet perse met iedereen te vechten. Daarna dus de sprong gemaakt naar castratie en ik moet zeggen ik heb geen spijt ervan, hij is echt een fijne hond geworden. Ik kan hem op zijn gemak nu tussen grotere reuen gooien zonder meneer problemen gaat geven, bij de meeste kleinere reuen overigens niet (kleiner als hij in dit geval) die maakt hij wel af.. en dat is wel minder maar daar werken wij nu ook aan.

Omdat het toch nog niet helemaal duidelijk is

Vachten die een structuur hebben als van een Golden Retriever, Berner Sennen en dergelijk, díe gaan dramatisch veranderen. Ruwharen, langharen en kortharen mag je van mij, vachttechnisch gezien, naar hartelust castreren. Over de gedragskant kunnen anderen weer uitgebreid hun plasje doen, ik blijf me hiervoor inspannen. Al was het maar om niet alsmaar met foto's als van Bo geconfronteerd te worden

Rosita Compagner schreef:Omdat het toch nog niet helemaal duidelijk is

Vachten die een structuur hebben als van een Golden Retriever, Berner Sennen en dergelijk, díe gaan dramatisch veranderen. Ruwharen, langharen en kortharen mag je van mij, vachttechnisch gezien, naar hartelust castreren. Over de gedragskant kunnen anderen weer uitgebreid hun plasje doen, ik blijf me hiervoor inspannen. Al was het maar om niet alsmaar met foto's als van Bo geconfronteerd te worden

Dat stukje had je weg moeten laten. De enige die hierin enige zeggenschap heeft is de eigenaar van de hond. Niemand en dan ook helemaal niemand anders heeft er iets mee te maken waarom iemand zijn/haar hond laat castreren.

Zelf geen reuen gehad, maar de gecastreerde reuen die ik ken, zijn allemaal gezellig honden geworden die er normaal uitzien. Ik heb toch het gevoel dat het castreren vaker goed uitpakt dan niet.

Rosita Compagner schreef:Omdat het toch nog niet helemaal duidelijk is

Vachten die een structuur hebben als van een Golden Retriever, Berner Sennen en dergelijk, díe gaan dramatisch veranderen. Ruwharen, langharen en kortharen mag je van mij, vachttechnisch gezien, naar hartelust castreren. Over de gedragskant kunnen anderen weer uitgebreid hun plasje doen, ik blijf me hiervoor inspannen. Al was het maar om niet alsmaar met foto's als van Bo geconfronteerd te worden

goldens en berners zijn toch ook langharig? of zit daar verschil in?
tommy is langharig, maar zijn vacht is hetzelfde gebleven.

T ligt eraan wat je onder normaal uitzien verstaat. De gecastrerde honden die ik hier op de groenstrook zie lopen zijn van verre herkenbaar. Oa door t ontbreken van fatsoenlijke bespiering.

Rosita Compagner schreef:Omdat het toch nog niet helemaal duidelijk is

Vachten die een structuur hebben als van een Golden Retriever, Berner Sennen en dergelijk, díe gaan dramatisch veranderen. Ruwharen, langharen en kortharen mag je van mij, vachttechnisch gezien, naar hartelust castreren. Over de gedragskant kunnen anderen weer uitgebreid hun plasje doen, ik blijf me hiervoor inspannen. Al was het maar om niet alsmaar met foto's als van Bo geconfronteerd te worden

Bo is op medische gronden (tumor) gecastreerd dus vind ik nu niet direct een juist voorbeeld van onnodig castreren. Ja z'n vacht is wel een voorbeeld van wat het met een hond doet.

De planning was ook om Bo intact te houden. Layla was al haast ingepland voor een castratie