Dus elke keer als Stellar aan het zwemmen was liep Io het water in. Tot het buikje, écht niet verder hoor!
Tegen het einde van het rondje zag Stellar eenden in het water, ze neemt een aanloop en plonst er achteraan. Wij liepen gewoon verder tot ik iets hoorde of zag vanuit mijn ooghoek, geen idee waarom ik omkeek.
Zie ik daar, in die grote plas, een héél klein Chihuahuameisje. Io had blijkbaar besloten dat de eendjes toch wel erg tof waren en was het water in gesprongen. Klein, verbeten hoofdje in dat grote water, zo snel mogelijk achter grote zus aan zwemmend
Ik schrok dus ik riep haar en toen draaide ze zich keurig weer om en zwom naar de kant. Alsof er níks gebeurd was.
Gekke Io. Ze trippelde helemaal trots naar de auto







.