Het HondenForum

Van de week verhuisd naar een appartement met heel veel duingebied! Alleen valt me de hoeveelheid grasaren op. Moet ik me heel erg zorgen maken over Noah? Of is de kans groter dat langharige honden een grasaar oplopen?
Uiteraard zorg ik ervoor dat ze niet erdoor heen loopt, maar helemaal ontkomen kan je dat natuurlijk nooit.

Ik moest er even voor googlen. Maar ik loop wekelijks in de duinen maar heb er met mijn langharige bende nog nooit last van gehad. Soms zit er bij Scott wat in zn vacht, dan trek ik het eruit. Er is nog nooit wat in zn oren of ogen terecht gekomen.

Wat leuk dat je nu bij de duinen woont! Veel wandelplezier!

Na de wandeling direct controleren.
Even een (grove)kam door de vacht en even de oren/ogen/neusgaten nakijken en onder de voetzolen en op de voetjes/enkels.
Ik heb ook jaren bij het duingebied gewoond en heb mijn honden altijd gecontroleerd voor ze de auto weer in gingen.
Scheelt een stuk, ook al heb ik er wel eens eentje gemist.

Langharige honden hebben er inderdaad meer kans op.
Ze kunnen in de huid dringen, en je moet goed op de tenen en de oren letten.

Vorig jaar had Ruby er 1 in haar voet dus ik naar de DA die zegt ook meestal zweren ze er vanzelf uit ik dacht nouja , maar hij had gelijk.
Moest elke dag een paar keer met het pootje in de biotex of soda met water
Tegen houden doe je het niet gewoon in de gaten houden en op welke plek ze zitten

Nou, eruit zweren...

Ik heb eens gehad dat er een in een oor terecht was gekomen.
Was in Frankrijk en er was ter plekke een festival dus een dierenarts was niet snel gevonden.
Begon met schudden met de kop en later gilde ze als je haar kop aanraakte
Uiteindelijk via een vriend een da gevonden, erheen gegaan, en de grasaar die ze in haar oor bleek te hebben was het trommelvlies al aan het doorboren
Was een bloederige toestand maar is wel goedgekomen.
Omdat die dingen weerhaakjes hebben gaan ze door schudden juist steeds dieper.
Toch maar wel opletten dus.

Rana heeft een keer weken mank gelopen.
Er was niets te zien en het was een raadsel waarom ze mank liep.
Tot ik een rood plekje zag aan de zijkant van een voetzooltje.
Volgens de DA was de oorzaak kennelijk een grasaar en die was er "dus" al uit ........?

Wedje gemaakt en hij heeft een klein sneetje gemaakt op het rode plekje.
En .............................. haalde met een pincet het aartje er uit.
Die rotdingen kunnen door de hele omgeving van de "intrede" gaan zwerven.
Opletten en zo nodig er uit (laten) halen vind ik dan echt een stuk beter.

Ja ligt er natuurlijk wel aan waar die zit ik moest het ook in de gaten houden

Bedankt voor de tips! Dat word elke wandeling een controle. Op mijn werk was er een hond die het had, was flink gaan ontsteken

duitse herder schreef:Bedankt voor de tips! Dat word elke wandeling een controle. Op mijn werk was er een hond die het had, was flink gaan ontsteken

Flink blijven niezen kan een aartje in een neusgat zijn en veel met de oren klapperen een aartje in het oor.
Laat die alsjeblieft direct door een DA verwijderen.
Zelf gaan prutsen is dan doorgaans geen optie, tenzij je er nog goed bij kunt.

Ik vond het overigens geen reden om mijn honden niet lekker te laten genieten van de duinwandelingen hoor
En genoten hebben ze daar

Hippie had vorig jaar zo'n stukje grasaar in haar oor. Wat een gedoe.
Schudden en maar schudden met dat koppie, hoofd schijn houden met lopen.
Is onder narcose geweest om het eruit proberen te halen, druppelen en gezeur.
Ik probeer haar nu wel minder door het hoge gras te laten lopen.

Toevallig gisteravond van buurman met labradoodle gehoord dat zijn hond geopereerd was aan zijn poot vanwege een grasaar en er was er ook eentje bezig in de buik dringen. die is onderschept. Hond had hoge koorts en is erg ziek geweest. Krullend haar lijkt me nog lastiger.

Hier in de buurt groeien de krengen voornamelijk op plaatsen waar veel honden plassen, dus ook op de toegangspaden naar de losloopgebieden. Vorig jaar gemeente daarover gemaild en toen hebben ze ze bij de losloopgebieden zo goed als vernietigd.
Ik kijk de honden altijd na, maar toch al diverse malen één over het hoofd gezien. Met langharige honden is het oppassen, maar zeker ook met ruwharen.

Ik vind het echt absolute pokkedingen maar helaas moeilijk te ontwijken! Hond goed blijven controleren. Phoebe heeft er jaren geleden een in haar gehoorgang gehad. Ze begon heel erg met haar hoofd te schudden en toen had ik direct wel het idee dat het om een grasaar ging. Moest er helaas onder narcose uitgehaald worden, zat al tegen het trommelvlies aan....

Bij Vedette is het nu ook raak.. In haar oor. Ik was met de meiden aan het wandelen en ineens schudde Vedette haar hoofd, krabde eraan, piepte en bleef vervolgens schudden met haar hoofd. Meteen haar oren nagekeken en verder overal gecheckt midden op straat. Ik zag niks, vertrouwde het ook niks! Ben meteen doorgelopen naar de da en zij zag inderdaad heel diep een grasaar. Met de poging deze eruit te krijgen jankte mijn meisje behoorlijk 2 stomme stekels die mijn liefje lastig vallen! Morgen krijgt ze een roesje om ze eruit te halen. Zou het echt zin hebben de gemeente te bellen om ze te verwijderen? Ze staan echt overal!

Ik zie ze in de trimsalon ook dagelijks momenteel, soms alleen in het haar maar ook vaak echt al ver in de huid met etterende onstekingen en de hele rataplan

Gister had Chupa er ook eentje tussen zijn tenen trouwens, ik zag hem ineens manken maar hij was nog aan het spelen met een leuk teefje dus ik keek pas na een minuut of wat, toen zat ie al voor de helft in zijn vel! Tot zover dat ze dus alleen in (lang-)harige honden blijven hangen!

Jion schreef:Het stikt inderdaad momenteel van de grasaren. Ik mijd die plekken maar gewoon helemaal, want ik vind het doodeng.

Hoe doe je dat dan? Als ik dat wil kan ik niet eens meer met ze de voordeur uit voor een P&P rondje

ranetje schreef:Na de wandeling direct controleren.
Even een (grove)kam door de vacht en even de oren/ogen/neusgaten nakijken en onder de voetzolen en op de voetjes/enkels.
Ik heb ook jaren bij het duingebied gewoond en heb mijn honden altijd gecontroleerd voor ze de auto weer in gingen.
Scheelt een stuk, ook al heb ik er wel eens eentje gemist.

En even voelen met je vingers in de oksels van een hond.

Sam heeft er al 1x 1 gehad tussen de tenen, die moest operatief verwijderd worden.

Vorig jaar weer 1, die niet zichtbaar was. Na 3 dagen badderen met biotex zag ik een klein puntje naar buiten komen en kon ik met de pincet de grasaar eruit halen.

Het zijn rotdingen, ik ben er zo huiverig voor.

Ontlopen kan ik ze helaas niet, je struikelt er hier over Gelukkig hebben ze gister gemaaid achter ons huis, dat zal ook een hoop grasaren schelen

Bij Kaya moesten vorige week 2 kiezen getrokken worden en toen bleek dat ze 2 grasaren in haar tandvlees had
ook ingegroeid dus.

Het zijn krengen, de honden hebben er nooit last van gehad eerder, maar ongemerkt sluipt zoiets er dus wel in.

Caro. schreef:Bij Kaya moesten vorige week 2 kiezen getrokken worden en toen bleek dat ze 2 grasaren in haar tandvlees had
ook ingegroeid dus.

Het zijn krengen, de honden hebben er nooit last van gehad eerder, maar ongemerkt sluipt zoiets er dus wel in.

Ik las het inderdaad Zal vast door een balletje komen, dat ze er dan per ongeluk inhappen of iets.

t zijn rotdingen, ik strijk gil nog wel eens tegen de haren in, en dan komen er ook zo maar een aantal van die rotdingen tevoorschijn, zitten er tussen zonder dat je ze ziet, tot dat.......

Ik heb ze nog nooit gezien bij mijn honden, maar ik lees hier echt huiverige verhalen. Zoals in het tandvlees, oren of voetzolen, brrrr!

Hier zijn grasaren zeker niet te vermijden, het natuurgebied(duingebied) staat er vol mee. Hier wordt maar af en toe gemaaid wegens de bloemen tussen het gras.

Hier wordt Ljennah na elke ronde geïnspecteerd, van kop tot teen. Twee jaar terug moest er tot 2x toe een grasaar onder narcose uit de gehoorgang verwijderd worden ..... Het arme beest, ze gilde van de pijn door dat kreng in haar oor.