Het HondenForum

We lopen al een tijdje te tobben met Ginger. Op 14 december werd ze loops, deze loopsheid hield 5 weken aan (normaal 21 dagen). Hij stopte een dag nadat ze een hoge dosis prednison had gekregen omdat ze verdacht werd voor hersenvliesontsteking. Vier weken na het stoppen van de loopsheid werd ze schijndrachtig wat zich met name uitte door lactatie. Dit heeft uiteindelijk 7,5 week aangehouden.

Nu merk ik dat ze weer gaat markeren, dus dacht de volgende loopsheid zich wellicht aan zou dienen. Ik ben haar net over haar buik aan het aaien en voel dat mijn hand nat is... Even checken en ja hoor, weer lacteren.

Ze krijgt nog steeds prednison in een heel lage dosering. Eind deze week zouden we daar mee mogen stoppen.

Wat moet ik daar nu mee? Is dit een reden voor een dierenartsbezoek of kan dit 'gewoon' eens gebeuren?


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

quinty heeft het ook, ze is eind januari loops geworden, duurde niet overdreven lang, maar daarna schijnzwanger met lactatie, 2 kuren gehad om het te stoppen, maar nu geeft ze weer melk sinds een paar weken.
zij heeft de ziekte van cushing, waardoor haar lever teveel cortisonen aanmaakt, hetzelfde als prednison. het lijkt me dat de prednison er bij jouw hond voor zorgt dat het terug blijft komen, want dat is de enige overeenkomst met onze quinty.
honden die vaak schijnzwanger worden, hebben een grotere kans op een baarmoederontsteking, dus misschien is castratie een overweging?

Dankjewel voor je antwoord! Het zou inderdaad kunnen komen van de prednison want dat is het enige dat veranderd is. Castratie hebben we overwogen omdat ze er nu zoveel problemen mee heeft en we bang waren dat een loopsheid een trigger zou kunnen zijn voor de (vermoedelijke) hersenvliesontsteking. Echter de dierenarts raad ons aan toch 1 loopsheid zonder prednison af te wachten. Haar loopsheden verliepen altijd prima zonder noemenswaardige klachten.

Volgens de dierenarts is het niet gezegd dat een loopsheid een belasting zal zijn, een sterilisatie/castratie zal sowieso wel een belasting zijn.

Vind het toch allemaal erg moeilijk moet ik zeggen.




Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

wat zijn de symptomen waardoor ze hersenvliesontsteking vermoeden, en zijn er geen manieren om dat zeker te weten?

Het is een enorm lang verhaal, ik zal proberen het kort te houden.

Op 14 december zijn we gestart met Trocoxil (pijnstiller die 1 maand werkt) ivm artrose.

Vanaf 17 december is ze lichte klachten gaan ontwikkelen waarvan ik eerst dacht dat het bijwerkingen van de Trocoxil waren.

*Slecht eten
*Kuchen tijdens eten / moeilijk slikken
*Dik/taai kwijl om bek bij inspanning
*Niet meer blaffen
*Veel slapen
*Opgezette lymfklieren
*Niet meer willen wandelen
*Veel klappertanden
*Niet meer vragen om knuffels
*Niet meer op bank kunnen/willen springen
*Afkeer van de waterbak

Niet alle klachten kwamen in 1x en waren ook niet meteen heel heftig.

We zijn in deze periode 2x bij de dierenarts geweest, ze werd eerst verdacht van een buikvirusje en daarna van een bovenste luchtweginfectie waarvoor ze antibiotica heeft gekregen.

Na het uitwerken van de Trocoxil (exact een maand later!) kreeg ze een 'pijnaanval' waarbij ze jankte van de pijn bij lopen en aanraking. Ze is toen helemaal onderzocht, echo buik, foto borst, scopie van luchtwegen en slokdarm, punctie lymfklieren en bloedafname. Uit al deze onderzoeken kwam niets wat de klachten kon verklaren. De pijnaanval nam na zo'n 1,5 uur in intensiteit af en het ging allemaal wel weer. Toch weer op de pijnstillers maar nu Rimadyl en natuurlijk de antibioticakuur afmaken.

Een week later troffen we haar 's morgens om 06.00u als verlamd aan in de woonkamer, ze bewoog alleen haar ogen nog en kwispelde. Ze kon/wilde absoluut niet opstaan, ik heb haar voorzichtig opgetild en op de bank gelegd. Mijn hart brak... We hebben gezorgd dat we om 08.00u bij de dierenarts waren, gelukkig liep ze toen weer, jankend dat wel, maar ze liep. We hadden echt een dood- en doodzieke hond en dachten niet dat we haar nog mee terug naar huis zouden nemen. We hebben gesproken over een doorverwijzing maar konden pas na het weekend terecht, zo nog een heel weekend door vonden we geen optie en toen zijn we dus op hoop van zegen begonnen met een heel hoge dosis prednison, wetende dat we hierdoor waarschijnlijk nooit te weten zouden komen wat er aan hand was.

In de tijd daarna hebben we veel contact gehad met de dierenarts om het verloop te bespreken. En door het verloop en de klachten te combineren is het waarschijnlijk dat ze het canine pain syndroom of aseptische meningitis had.

Eind deze week mogen we stoppen met de Prednison, als het dan weer terugkomt (wat we natuurlijk niet hopen) dan zouden we dit alsnog kunnen laten onderzoeken.

Goeie genade.
Ik hoop heel erg dat ze nu goed is en dat het niet terug komt

Hoe onderzoek je of een hond aseptische meningitis heeft?
Bloedonderzoek?

hebben ze ook gekeken naar een rug of nekhernia?
dat is namelijk het eerste wat mij te binnen schiet. een hernia doet ontzettend pijn als de zenuw klem zit, en het zou de tijdelijke verlamming ook verklaren.

Het was inderdaad een heel heftige periode en we hebben behoorlijk wat tranen gelaten omdat we bang waren dat het niet zou gaan redden. Bij de controle eind april zei de dierenarts dat ook hij er een hard hoofd in had gehad.

Een aseptische meningitis is te constateren door hersenvocht te onderzoeken en daarnaast een bloedonderzoek.

Een rughernia is het waarschijnlijk niet geweest op 13 december zijn haar rug, het laatste gedeelte, en haar heupen nog op de foto gezet. Overigens was ze niet echt verlamd, zeker gezien het feit dat ze nog wel kwispelde toen ze als verlamd op de grond lag.

Momenteel is ze wel onder behandeling van de fysiotherapeut vanwege rugklachten. Alle spieren zitten vast doordat ze ook al een tijdje op 3 poten loopt omdat ze met haar misvormde pootje niet meer op de brace wil lopen. De fysio heeft alle reflexen gecontroleerd en er is geen zenuwuitval. Met haar rug gaat het gelukkig beter, maar ze heeft vocht in 1 van de kussentjes van haar misvormde pootje waardoor ze er waarschijnlijk niet op wil lopen.


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Misschien zit er iets in dat er vocht in het voetkussentje zit?
Fijn dat de fysiotherapeut kan helpen

Ik vind de meeste klachten niet specifiek klinken voor AM. Hopelijk gaat het stoppen goed en hoef je geen hersenvocht af te nemen, maar mocht het weer terugkomen zou ik dat wel doen.

Ze valt ook niet in de categorie honden waarbij je AM zou kunnen verwachten. Ze is te oud (9 jaar) en niet van een 'gevoelig' ras. De dierenarts wist ook niet waar hij het moest zoeken met deze vreemde klachten, een duidelijk zieke hond, uitslagen van onderzoeken die geen uitsluitsel gaven en behandelingen die niet werkten.

Omdat de dierenarts bij de echo wat vrij vocht in de borstholte vond (heel minimaal, maar het hoort er niet) was hij toch bang voor kanker maar ook daar zijn verder geen aanwijzingen voor gevonden.

Op een gegeven moment was het zelfs zo dat haar oog af en toe uit leek te puilen en ze letterlijk scheel keek. Wat moet je dan weer met zulke klachten?

Gek genoeg is ze, achteraf gezien, heel langzaam afgezakt. Wij dachten dat het aan de leeftijd lag dat ze rustiger werd, dat training eindelijk resultaat begon te krijgen en ze daarom niet meer blafte naar paarden en honden etc. Daarnaast had ze veel slechte dagen maar ook weleens een betere of zelfs goede dag. Op een gegeven moment viel het zelfs de familie op, zij zijn geen hondenmensen maar zij vonden dat het echt niet goed ging met Ginny en zeiden ons dat ook.

We hadden het eerder, bij de 'kleinere' pijnaanval al over een doorverwijzing gehad maar wisten niet goed waar te beginnen, internist, neuroloog, orthopeed? Scan laten maken? Maar voordat we daar over uitgesproken en uitgedacht waren kreeg ze dus die grote aanval en zijn we gestart met prednison.

Zoals ik al zei is het verhaal veel langer en ingewikkelder dan ik hier even kan omschrijven. Het is frustrerend dat we niet weten wat er hand was/is maar aan de andere kant zijn we natuurlijk super blij dat het nu zo goed gaat. Maar dan zit je toch weer met die loopsheidperikelen en vraag ik me af in hoeverre dit alles toch verband met elkaar zou kunnen hebben?

Mocht dit ooit weer voorvallen dan laten we ons absoluut doorverwijzen, ik wil dan gewoon de onderste steen boven hebben.

Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Het was niet bedoeld als commentaar hoor, ik snap dat jullie zo gehandeld hebben in deze situatie.
En hoop voor jullie dat het niet (meer) terugkomt!

@lila660 : het voelde ook niet als commentaar hoor. Maar het komt weer even boven en dan met name alle twijfel en wellicht verkeerde beslissingen die we hebben genomen.


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Femmel schreef:@lila660 : het voelde ook niet als commentaar hoor. Maar het komt weer even boven en dan met name alle twijfel en wellicht verkeerde beslissingen die we hebben genomen.


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

zolang je die beslissingen hebt gemaakt met de beste bedoelingen voor ginger kun je jezelf niets verwijten. fouten maken is onvermijdelijk, maar daar leer je weer van.

Hoi allemaal,

Ik heb nog niet eerder gehoord dat prednison melkafscheiding/lacteren kan geven. Natuurlijk is dit wel een hormonaal probleem, je zou nog kunnen denken aan een eierstokcyste of iets dergelijks. Een sterilisatie is zeker wel te overwegen aangezien ik het ermee eens ben dat ze meer kans heeft op een baarmoederontsteking. Via een kijkoperatie in combinatie met gasnarcose is het risico zeer klein (ik zou eventueel wel van tevoren een goed pre-anesthetisch (bloed)onderzoek doen).

Over de ziektesymptomen. Het klinkt inderdaad niet typisch als meningitis. Dit zijn meestal jonge honden en ik heb er nog even de boeken op nagekeken. Dit kon ik er over vinden:

SRMA occurs world-wide and most often affects medium to large breed dogs. It has been described in the Bernese mountain dog, German shorthaired pointer, boxer, Nova Scotia duck tolling retriever, Irish wolfhound, Pembroke Welsh corgi, and other breeds. Age of onset is usually <2 years; however, some affected dogs are as old as 7 years.

Fijn natuurlijk dat het nu goed gaat, dat is natuurlijk het belangrijkst. Ben toch wel benieuwd of er nog vocht in de borstholte zit. Is dit vocht aangeprikt en onderzocht? Misschien toch een goede kliniek of specialist in de buurt een raadplegen?

Groetjes,

Ischa
Dierenarts bij Caressa Dierenziekenhuizen

Ze heeft inderdaad een kleine eierstokcyste, maar daar hebben we verder geen aandacht aan geschonken omdat het de toen bestaande klachten nooit zou kunnen veroorzaken. Net als de lichte bloedarmoede, lichte ontstekingsverschijnselen, beschadiging aan het strotteklepje (al genezen).

Omdat ze nog steeds op de prednison staat is steriliseren voor nu nog even geen optie. Als ze volgens schema loops wordt dan zal ze midden juni weer loops moeten worden. Na dit weekend gaan we stoppen met de prednison en ik wil sowieso 100% zeker weten dat ze het weer op eigen kracht kan voordat we überhaupt weer aan iets belastends beginnen als een narcose (het zou de 4e zijn in 6 maanden tijd). Bij het afbouwen merken we namelijk dat ze toch gedurende 1-2 weken weer wat afzakt en minder lekker is. Ik vind het doodeng, maar haar op pred laten terwijl ze het niet nodig heeft vind ik ook geen optie.

We zitten overigens bij een goede kliniek, het zijn echter geen specialisten. [WINKING FACE]

Ik weet niet of het vocht er nog zit, om dat te onderzoeken zouden we weer een echo moeten laten maken en daarvoor moet ze weer een roesje/narcose hebben. Ik houd het wel in gedachten, mochten we haar toch laten steriliseren dan kunnen ze dat meteen meenemen. [THUMBS UP SIGN]

Allemaal bedankt weer voor de reacties!



Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Zit net alles nog eens door te lezen en er is wel vocht afgenomen uit de borstholte. [FLUSHED FACE] hier zaten wat ontstekingscellen in, maar ook weer te weinig om hier conclusies aan te verbinden.


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

ik ben er inmiddels achter, ondanks wat onze forum-dierenarts beweert, dat het wel degelijk met de prednison te maken heeft.
quinty had vetoryl voor haar cushing, wat de aanmaak van cortisonen(prednison) afremt, en gaf geen melk meer. omdat ik verder helaas totaal geen verschil merkte aan haar, ben ik afgelopen week gestopt met vetoryl en ja hoor, onze quinty geeft meteen weer melk.

Wij zijn nu een week gestopt met de Pred en inmiddels geeft ook Ginny geen melk meer. Balen trouwens dat Quinty geen baat heeft bij de Vetoryl. [PENSIVE FACE]


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Femmel schreef:Wij zijn nu een week gestopt met de Pred en inmiddels geeft ook Ginny geen melk meer. Balen trouwens dat Quinty geen baat heeft bij de Vetoryl. [PENSIVE FACE]


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

dat moet dan toch wel aan die prednison liggen, anders is het wel heeeeeel toevallig.
vetoryl was onze enige hoop, maar helaas niet het wondermiddel wat we gewild hadden.