Pagina 1 van 1
Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 11:52
door Miranda
Cayuga is ineens waaks! WTF.......
Hij kefte wel eens wat met Skadi mee - blijkbaar doen we dat hier zo - maar net lag Skadi stil iemand in de tuin van de buurman (grenzend aan onze oprit) in de gaten te houden. Ze blaft dan niet, want het is ons terrein niet.
Maar Cayuga sloeg wel aan!
Later was een andere buurman paardenmest onder onze heg aan het gooien, sloeg hij wéér aan (terwijl Skadi stil bleef en zo
keek).
Nou jaaaaa, lulletje rozewater
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 11:57
door Miranda
Heavy schreef:Leuk
maar heb je hem al 9 jaar nee toch?
Nee, ik heb hem nu een jaar. Maar bij de vorige eigenaren was hij ook totaal niet waaks.
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 12:53
door Miranda
Heh. Ik besloot het topic van Cayuga weer eens op te zoeken omdat ik de datum niet meer precies in mijn hoofd had. 30 mei vorig jaar is hij hier gekomen, om precies te zijn.
Was heel leuk om weer eens terug te lezen:
Cayuga, die nieuwe aanwinst
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 13:13
door jip007
Misschien juist door de leeftijd, hier worden/werden ze ook altijd waakser
naarmate ze ouder werden.
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 13:17
door blacky
Hier ging dat hand in hand met het verminderen van het gehoor en het zicht.
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 13:18
door Miranda
jip007 schreef:Misschien juist door de leeftijd, hier worden/werden ze ook altijd waakser
naarmate ze ouder werden.
Ik denk eerder dat hij waaks is 'gemaakt' door Skadi.
Hij doet haar in alles na, trekt zich echt heel erg aan haar op. En Skadi is
heel erg waaks.
Beetje mal vind ik het wel, ik dacht altijd dat het een eigenschap was die een hond óf wel, óf niet heeft. En dat je waaksheid niet aan kon leren. Maar nu begin ik me af te vragen of ik er niet naast zat met die gedachte.
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 13:19
door Miranda
blacky schreef:Hier ging dat hand in hand met het verminderen van het gehoor en het zicht.
Nee, dat functioneert allemaal nog prima.
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 16:36
door Lady.1
Skadi vind het niet nodig om te blaffen omdat zij de buren herkent,en Cayuga ziet ze nog als vreemde personen.
Als mijn buren of mensen die regelmatig door de poort lopen slaan mijn honden niet aan maar als er vreemde lopen of bij de buren komen
slaan ze wel aan..
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 16:54
door Miranda
Lady.1 schreef:Skadi vind het niet nodig om te blaffen omdat zij de buren herkent,en Cayuga ziet ze nog als vreemde personen.
*grinnikt*
Jij kent Skadi duidelijk niet
Die blaft tegen iederéén die op ons terrein komt. Ook als ze die mensen heel erg goed kent en lief vindt.
En Cayuga heeft nog nooit uit zichzelf geblaft tegen iemand. Vandaag voor het eerst.
Hij keft wel wat mee als Skadi aanslaat, maar is nog nooit uit zichzelf aangeslagen.
Leuke theorie, maar hij klopt niet
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 17:16
door Suske
Leuk toch!
Denk dat hij los komt
Wij zien Belle steeds meer dingen van Suske overnemen.
Zoals met je poot slaan als ze iets van iemand wil
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 18:03
door de purmerpeitjes
Miranda schreef:jip007 schreef:Misschien juist door de leeftijd, hier worden/werden ze ook altijd waakser
naarmate ze ouder werden.
Ik denk eerder dat hij waaks is 'gemaakt' door Skadi.
Hij doet haar in alles na, trekt zich echt heel erg aan haar op. En Skadi is
heel erg waaks.
Beetje mal vind ik het wel, ik dacht altijd dat het een eigenschap was die een hond óf wel, óf niet heeft. En dat je waaksheid niet aan kon leren. Maar nu begin ik me af te vragen of ik er niet naast zat met die gedachte.
Ze nemen zeer zeker eigenschappen van elkaar over als ze met meerderen zijn...heb ik hier ook gemerkt.
Wat trouwens ook weer verdwijnt als degene er niet meer is...
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 12 mei 2014 18:44
door Miranda
de purmerpeitjes schreef:Ze nemen zeer zeker eigenschappen van elkaar over als ze met meerderen zijn...heb ik hier ook gemerkt.
Wat trouwens ook weer verdwijnt als degene er niet meer is...
Dingen overnemen ken ik wel, maar op waaks worden had ik niet gerekend, ik dacht dat dat echt een karaktereigenschap was.
Enfin, als het goed is, blijft hij dus waak tot hij sneeft, want ik ga er vanuit dat hij een jaar of 5 eerder sneeft dan Skadi (dat is een jonge blom van nog net geen 4 jaar oud)
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 13 mei 2014 10:48
door Jacky
je moet ze niet onderschatten Miranda.
Misschien wordt Ivan ook nog eens waaks op zijn bijna 13e. Geloof er niks van
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 13 mei 2014 10:51
door Ήυs
Het zou best aan er gehoor kunnen liggen.
Maar ik weet wel dat Fay een stuk waakser was met Fodor dan dat ze nu is met Kaz. Kaz blaft helemaal niet, nooit, en is verre van waaks. En bij Fay is het een stuk minder dan toen ze nog samen met Fodor was.
Ze is sowieso een stuk relaxen met een hond als Kaz.
Re: Ineens waaks...na 9 jaar
Geplaatst: 13 mei 2014 13:16
door Miranda
Inge O schreef:ik denk dat waken/blaffen nu net een eigenschap is waar ze heel makkelijk meegetrokken worden in het gedrag van een andere hond, een beetje vanuit ganging up.
Oh ja, dat deed Cayuga vanaf het begin.
Lees maar wat ik schreef in
zijn topic
Miranda schreef:Meneer begint echt een beetje los te komen. En mee te doen met de plaatselijke gebruiken.
En vwb dat meedoen met de plaatselijke gebruiken heb ik me gisteren kapot gelachen.
Skadi stormde woest blaffend (grote zware waakblaf) naar buiten. Cayuga stoof er achteraan. Géén idee waarom, hij keek ook wild in het rond wat er aan de hand was, maar wél meedoen. Staart op, vacht overeind en stoer doen. Skadi bleef blaffen. En toen kwam er uit Cayuga ook een kefje
Nog steeds geen idee waarom, maar
blijkbaar doen we dat zo hier
De aanleiding? Er stond ineens een puberjoch achter het huis (mijn neefje).
Skadi stond hem aan te blaffen, en Cayuga keek wild rond. Er IS iets, maar WAT?
of dat waken in hun aard zit blijft overigens zeer moeilijk te beoordelen : mijn eerste wartje sieska waakte niet, nul - in geen enkele situatie. tot ze als 5-jarige verhuisde naar waar ik nu woon - een afgelegen erf op een bosachtig perrceel - en op slag begon ze zeer overtuigd te waken en is er nooit meer mee opgehouden.
Hondjes. Het blijven intrigerende wezens
