Ik ben van 'als het niet hoeft, hoeft het niet', maar nu hij de laatste dagen op een deel van onze vaste wandelroutes weer steeds in het spoor zit van een loopse teef, is het zo'n botergeile bonk spieren dat het - als ik ze met z'n drieën tegelijk meeneem - niet leuk meer is. Jet gaat mee in zijn hitsige haast, dus die twee lopen aan het einde van de flex zo te trekken en te sjorren dat mijn arm onderhand een halve meter langer is. Saartje hobbelt er aan een normale lijn achteraan, maar als ik Ot en Jet de kost geef, wordt zij tijdens een wandelingetje gewoon aan d'r halsbandje meegesleept. Ik houd Ot en Jet beiden rechts, met mijn duim kan ik beide knoppen tegelijk bedienen [dus ik heb ze best onder de duim
Maar goed, Saartje mag ik niet helemaal meerekenen wegens tijdelijk hier, maar dan nog. het is niet de bedoeling dat zij met een nekhernia terugaat
'Loop dan een andere route'- sja, daar kan ook weer een loopse teef lopen. Bovendien zouden we bij alternatieve routes ook een deel van deze route moeten gaan.
'Neem ze dan apart mee'- doe ik af en toe wel, overdag meestal, maar daar heb ik ook niet altijd zin in of tijd voor.
Maar dan nog, het ligt bij Otto. Ik denk dat werken aan zijn gedrag niet heel veel zal helpen als het om een loopse teef gaat, dus overweeg ik toch maar castratie. Wanneer er geen loopse geurtjes zijn, lopen we in het algemeen vrij relaxed.











