Het HondenForum

Heel af en toe komen we een andere hond tegen (een Briard) aan wie Bowie al vanaf pup een grote hekel heeft. Bow en die andere hond zijn even oud (bijna twee), scheelt maar een paar dagen, en de Briard was als puppy heel onzeker en bang. Er is absoluut geen klik tussen deze twee honden en als ik ook maar denk dat ik ze zie aankomen dan lijn ik Bowie aan. Maar wat ik me nu afvraag dan loop je met twee aangelijnde honden langs elkaar. Bowie z'n riem staat strak en hij moet ook nog grommen of blaffen op het moment van passeren. Maar zodra het 'passeer' moment voorbij is kan de riem weer af en loopt hij weer vrolijk verder?

Ik verbaas me daarover, natuurlijk vind ik het fijn en gemakkelijk dat we weer gewoon verder kunnen. Maar ik zou verwachten dat hij dan nog wel achter de Briard aan zou gaan of zou blijven kijken of nog meer grommen en blaffen. Maar niets van dat alles. We lopen gewoon verder. Onze vorige hond had dat gedrag ook. Nu vraag ik me af: doen alle honden dit zo of heb je ook honden die je niet onmiddellijk los kan laten lopen omdat ze dan de andere hond op zouden zoeken of iets dergelijks.
En hoe zou dat nu werken in een hondenbrein?
Bowie kan met de meest honden wel door één deur hoor. Het is alleen met deze Briard nooit goed gekomen.
Groet,
Marja

Mischien juist omdat ie aangelijnd is voelt ie zich zekerder want hij weet dat vrouwtje toch niet loslaat en dan durft ie een grote bek op te zetten (is maar een idee van me hoor).
Het doet me een beetje denken aan een verhaal wat een keer geschreven is door een duitser, weet niet precies meer wie (Konrad Lorenz misschien?).
Zijn hond en een buurhond hadden een gruwelijke hekel aan elkaar, als ze elkaar langs het gaas zagen begonnen beide honden verschrikkelijk tegen elkaar te keer te gaan, rennen langs het hek, grauwen en een hoop kabaal.
Iedereen dacht, als die twee elkaar een keer los treffen dan vermoorden ze elkaar.
Op een keer was de omheining stuk gegaan met een groot gat er in.
De honden weer tegen elkaar grauwen, snauwen en heen en weer rennen.
Toen kwamen ze bij het grote gat en de schrijver bekeek het vol afgrijzen.
De beide honden keken naar elkaar, stokstijf stilstaand, stil.
Toen renden ze als één hond weer terug naar de omheining en gingen weer te keer.
Heel apart hoe honden kunnen doen tegen elkaar.
Maar ja goed, ik zou dan toch met die briard in de buurt Bowie blijven aanlijnen, misschien valt er met een hoop training wel hem aan te leren dat Bowie die briard op den duur negeert.
Zelf heb je dat misschien ook wel, de ene mens ligt je tenslotte beter dan de andere en dat zal met honden ook wel zo zijn.

Le Grand schreef:
Ik verbaas me daarover, natuurlijk vind ik het fijn en gemakkelijk dat we weer gewoon verder kunnen. Maar ik zou verwachten dat hij dan nog wel achter de Briard aan zou gaan of zou blijven kijken of nog meer grommen en blaffen.

Ik denk dat hij gromt omdat de afstand hem te klein wordt. Hij wil meer afstand. Daarom herstelt hij ook wanneer de afstand vergroot wordt.
Ik zou me zo kunnen voorstellen dat jou hond de Briard ook helemaal niet opzoekt als de twee honden los lopen.

Le Grand schreef:Heel af en toe komen we een andere hond tegen (een Briard) aan wie Bowie al vanaf pup een grote hekel heeft. Bow en die andere hond zijn even oud (bijna twee), scheelt maar een paar dagen, en de Briard was als puppy heel onzeker en bang. Er is absoluut geen klik tussen deze twee honden en als ik ook maar denk dat ik ze zie aankomen dan lijn ik Bowie aan. Maar wat ik me nu afvraag dan loop je met twee aangelijnde honden langs elkaar. Bowie z'n riem staat strak en hij moet ook nog grommen of blaffen op het moment van passeren. Maar zodra het 'passeer' moment voorbij is kan de riem weer af en loopt hij weer vrolijk verder?

Ik verbaas me daarover, natuurlijk vind ik het fijn en gemakkelijk dat we weer gewoon verder kunnen. Maar ik zou verwachten dat hij dan nog wel achter de Briard aan zou gaan of zou blijven kijken of nog meer grommen en blaffen. Maar niets van dat alles. We lopen gewoon verder. Onze vorige hond had dat gedrag ook. Nu vraag ik me af: doen alle honden dit zo of heb je ook honden die je niet onmiddellijk los kan laten lopen omdat ze dan de andere hond op zouden zoeken of iets dergelijks.
En hoe zou dat nu werken in een hondenbrein?
Bowie kan met de meest honden wel door één deur hoor. Het is alleen met deze Briard nooit goed gekomen.
Groet,
Marja

Zou goed kunnen wat Sanchis schrijft

Ik zou overigens zeker niet op korte afstand er langs lopen als mijn hond dan met een strakke riem loopt en gromt tegen de andere hond.
Ik ga er dan met meer ruimte omheen en ik houd de aandacht van mijn hond bij mij.
Is veel ontspannener lopen

Een andere situatie, maar toch vergelijkbaar. In het park is een omheinde speeltuin. Op onze route lopen we langs de speeltuin en aan het eind van de speeltuin is een zijweggetje waar de ingang van de speeltuin is. Als het hekje open is, moet ik Isa even aanlijnen of laten volgen, anders wil ze naar binnen glippen. Maar zodra we het zijweggetje gepasseerd zijn, al is het maar een stap, kan ik haar weer vrij geven, ze zal niet terug gaan. Het lijkt soms wel of een hond (letterlijk) niet achterom kijkt.

Belle schreef:Maar zodra we het zijweggetje gepasseerd zijn, al is het maar een stap, kan ik haar weer vrij geven, ze zal niet terug gaan. Het lijkt soms wel of een hond (letterlijk) niet achterom kijkt.

Mila kijkt ook niet achterom, maar Rhodin wel hoor! Die rent prima tot honderd meter terug als hij ergens dacht brood te hebben geroken. En hij denkt ook vooruit, als je op de terugweg niet snel genoeg bent om hem aan te lijnen, rent hij alvast vooruit om te checken of het eten er nog ligt wat hij heeft geroken op de heenweg. Ook als je bijvoorbeeld een halve dag ergens op visite bent geweest, dan weet hij het nog. Met honden is dit niet het geval, dan loopt hij door. Maar vreten van straat...

Misschien straalt de briard nog onzekerheid uit en wil Bowie bewijzen dat hij het mannetje is? Ik kan me de reactie van Sanchis ook goed voorstellen dat hij de afstand te klein vindt worden en gewoon niet wil dat hij dicht bij de briard komt als hij hem niet mag.

Mijn Vedette blijft juist maar omkijken en trekken om naar een andere hond te gaan die ze interessant vindt, negatief dan wel positief... Beide aan de lijn gaat het zo, beide los is er niets aan de hand en is ze makkelijk mee te roepen. En dit is met verschillende honden. Alhoewel ik betwijfel of ik haar in confrontatie met sommige honden in de wijk in een losloopgebied vertrouw... Daarvoor heeft ze denk ik te veel slechte ervaringen...

Dus probeer die afstand wat groter te maken en kijk wat hij doet? Ik ben ook benieuwd wat de briard in de situatie doet.

Ik probeer de Briard natuurlijk zoveel mogelijk te ontwijken. Maar dit was op een fietspaadje dus er was verder geen ruimte.
Ik ben ook benieuwd wat er zou gebeuren als ik hem niet aan zou lijnen maar dat is niet iets wat je zomaar uitprobeert.
Het baasje van de Briard lijkt een hele vriendelijke zachtmoedige man, wil hem niet teveel belasten met vervelend gedrag van Bowie en van zijn eigen hond wat in mijn ogen echt wel door Bowie begonnen is.
Maar wat me gewoon het meest verbaasd is dat onmiddellijke doorlopen alsof ze de hele hond niet gezien hebben en niet gegromd hebben.

Ik probeer de Briard natuurlijk zoveel mogelijk te ontwijken. Maar dit was op een fietspaadje dus er was verder geen ruimte.
Ik ben ook benieuwd wat er zou gebeuren als ik hem niet aan zou lijnen maar dat is niet iets wat je zomaar uitprobeert.
Het baasje van de Briard lijkt een hele vriendelijke zachtmoedige man, wil hem niet teveel belasten met vervelend gedrag van Bowie en van zijn eigen hond wat in mijn ogen echt wel door Bowie begonnen is.
Maar wat me gewoon het meest verbaasd is dat onmiddellijke doorlopen alsof ze de hele hond niet gezien hebben en niet gegromd hebben.

Je zou het met de baas van de Briard kunnen overleggen?? Of je een keer kan proberen je hond los te laten om te zien of hij dan minder agressief reageert. Ik kan me zo voorstellen dat de Briard voor jou hond niet leuker is geworden doordat het betekent dat hij steeds aangelijnd wordt......
Ik heb een hondje gehad dat aan de lijn nogal eens uitviel naar andere reuen, maar los nooit de confrontatie opzocht maar met een boogje er om heen liep.