Het HondenForum

Mijn moeders hond heeft artrose in haar heupen.
Ik ben er zelf niet bij geweest dus ik weet op 't moment niet 100% alles.
Ze krijgt nu 2x 2weken een kuur ontstekingremmend + pijnbestrijding. Dan krijgt ze elke maand 2 pilletjes. (Iemand die nu denkt, hey. Dit klinkt bekend?)
Echter MOCHT dit niet werken. Is de hond opgegeven door de dierenarts.
Het is een engelse cocker spaniël van 9 jaar die zelfs nu nog door de tuin rent achter de vogels aan

Het opgegeven gedeelte staat me niet aan. Hoe kan zo'n redelijk jonge hond zo makkelijk worden 'opgegeven'.
Stiefvader is er erg makkelijk in, gaat dit niet helpen word ze ingeslapen omdat hij niet wilt dat de hond pijn leidt.
Wat ze nu overduidelijk doet want ze mankt ontzettend erg en het lijkt maar niet beter te worden.
Wij wonen in Brabant en ondanks dat mijn moeder en ik het hele land door zouden rijden moest het nodig zijn, is stiefvader hier weer een botte lul in doet dit niet.

Is er iemand die mij een oplossing kan geven? Klinieken in brabant die goed zijn? Orthopeden? Iets?
Ik wil eigenlijk mijn moeders hondje niet over een maand of 5 laten inslapen

Wat ontzettend vervelend! Ik vind het ook erg dat de hond dan zo snel opgegeven wordt door een Dierenarts.

Als de behandeling niet aanslaat dan zou ik zeker eens voor een second opinion naar een andere Dierenarts gaan! Misschien verwijzen ze wel door naar een gespecialiseerde kliniek, ik zou nooit zo snel opgeven persoonlijk, elke Dierenarts is anders maar een Dierenarts die zo snel een hond wil opgeven heb ik persoonlijk nog nooit meegemaakt.

Ik hoop dat de behandeling aanslaat en zo niet, zou ik echt voor een second opinion gaan, sterkte voor het hondje en je moeder.

Ja, vind het ook heel raar. Ben dit totaal niet gewend van onze dierenarts die altijd alles wil proberen en altijd het zekere voor het onzekere neemt. Daarom zou het ook fijn zijn als er iemand is die eventueel ook zoiets heeft gehad ofzo.. En waarvan de hond er nog loopt of nog heel lang heeft gelopen.

Mijn hond heeft ook artrose (nek en schouders). Die krijgt nu al 2 jaar Metacam. Ik heb zelfs de dosis kunnen verlagen na een aantal maanden. Twee jaar geleden gilde ze 's avonds bij het opstaan en stond met gebogen nek en durfde zich niet te verroeren van de pijn. Maar de medicatie is heel goed aangeslagen en het gaat nog steeds prima met haar. Dus ik vind het oordeel van de dierenarts wel erg snel en kort door de bocht.

Tabletten die je maar 1 keer in de maand hoeft te geven heet trocoxil.
Als je start geef je 1 dosering die je 2 weken later nog eens geeft.
Dan maar 1 keer in de maand. En de 7e maand hoef je niet te geven.
Dit moet je wel met voer ingeven voor een optimale werking.

Succes!

Waar in brabant woon je?

Bij Breda in de buurt.

Belgie is dan prima te doen voor je denk ik?
Zou hem een second opinion laten geven. Is eerlijk tegen je iig.

Ik weet natuurlijk niet wat ze exact mankeert, maar bij een hond van 9 zou ik niet meer ingewikkeld gaan dokteren. Ik zou er gewoon dagelijks een forse dosis pijnstilling in douwen en zorgen dat ze pijnvrij loopt. Liever dik onder de pijnstilling blijven bewegen dan te weinig pijnstilling geven, want bewegen betekent spieren onderhouden en die zijn essentieel voor dat kunnen blijven bewegen.

(Dat doe ik met mijn eigen hond dus ook al jaren, en 'opgegeven' is lang niet zo dramatisch als het klinkt. Bij Jack staat 'terminaal' achter zijn pijnstillingsrecept in de computer van de DA, en dat wil niks meer of minder zeggen dat het dus nooit afgebouwd gaat worden en dat ik vrijwel onbeperkt mag ophogen. En dat doe ik al jaren en Jack hobbelt nog steeds vrolijk mee.)

Ik zou dus in jouw geval pijnstilling ophogen tot ze niet meer mankt.

Hanneke2 schreef:Ik weet natuurlijk niet wat ze exact mankeert, maar bij een hond van 9 zou ik niet meer ingewikkeld gaan dokteren. Ik zou er gewoon dagelijks een forse dosis pijnstilling in douwen en zorgen dat ze pijnvrij loopt. Liever dik onder de pijnstilling blijven bewegen dan te weinig pijnstilling geven, want bewegen betekent spieren onderhouden en die zijn essentieel voor dat kunnen blijven bewegen.

(Dat doe ik met mijn eigen hond dus ook al jaren, en 'opgegeven' is lang niet zo dramatisch als het klinkt. Bij Jack staat 'terminaal' achter zijn pijnstillingsrecept in de computer van de DA, en dat wil niks meer of minder zeggen dat het dus nooit afgebouwd gaat worden en dat ik vrijwel onbeperkt mag ophogen. En dat doe ik al jaren en Jack hobbelt nog steeds vrolijk mee.)

Ik zou dus in jouw geval pijnstilling ophogen tot ze niet meer mankt.

Dat is precies wat ik bedoelde te zeggen. Hanneke2 zegt het alleen veel duidelijker.

Hanneke2 schreef:Ik weet natuurlijk niet wat ze exact mankeert, maar bij een hond van 9 zou ik niet meer ingewikkeld gaan dokteren. Ik zou er gewoon dagelijks een forse dosis pijnstilling in douwen en zorgen dat ze pijnvrij loopt. Liever dik onder de pijnstilling blijven bewegen dan te weinig pijnstilling geven, want bewegen betekent spieren onderhouden en die zijn essentieel voor dat kunnen blijven bewegen.

(Dat doe ik met mijn eigen hond dus ook al jaren, en 'opgegeven' is lang niet zo dramatisch als het klinkt. Bij Jack staat 'terminaal' achter zijn pijnstillingsrecept in de computer van de DA, en dat wil niks meer of minder zeggen dat het dus nooit afgebouwd gaat worden en dat ik vrijwel onbeperkt mag ophogen. En dat doe ik al jaren en Jack hobbelt nog steeds vrolijk mee.)

Ik zou dus in jouw geval pijnstilling ophogen tot ze niet meer mankt.

In dit geval is opgeven wel extreem. De dierenarts heeft namelijk zelfs al 'de hond laten inslapen' in zijn mond genomen.
Ik ben het eens met jou. Ik zou bij mijn eigen hond van mij part prednison erin douwen en hem dan nog een paar jaar mee laten hobbelen. Met een rolstoel voor de wandelingen als dat nodig moest zijn.
Maar ik ken mijn stiefvader en ik weet hoe hij is. Hij heeft zoiets van als de hond pijn heeft is het geen leven. Hij wilde haar met 6 maanden al laten inslapen toen ze verstopt zat, de dierenarts was het hier niet mee eens en vroeg of hij haar eerst mocht 'opensnijden' voor ze werd ingeslapen. Toen vonden ze een dopje in haar darmen die de verstopping veroorzaakte. Hond geopereerd en ze loopt er nu nog.
Daarom vind ik het zo raar dat hij het nu 'opgeeft'. Dat past totaal niet bij mijn beeld van hem maar dit past wél in het beeld van stiefvader. (Hij en ik liggen elkaar vaak niet en zitten zeker niet op 1 lijn wat betreft dingen.)

Daarom ben ik ook zo bang dat ze er over een paar maanden niet meer is. En ja, belgië is zeker te doen. Heb je eventueel een goede kliniek malinois?

Ja joh gooi het in een rolstoel en je probleem is over en je gevoel gesust.
Je zou ook kunnen denken dat je stiefvader een graadmeter kan zijn voor jouw overemotioneel gevoel en dat het beide goed naast elkaar kan als in balans.Artrose is een ouderdomsverschijnsel en geeft aan dat er beperkingen zijn en het verval ingetreden is. Niets mis mee want dat hoord er allemaal bij.
Gewoon accepteren dat er een eind komt en daarop de beste keuzes maken. .

In laten slapen en met artrose nog achter de vogels aan rennen gaat voor mij niet samen. Voor de rest ben ik het met Hanneke 2 eens "Ik weet natuurlijk niet wat ze exact mankeert, maar bij een hond van 9 zou ik niet meer ingewikkeld gaan dokteren. Ik zou er gewoon dagelijks een forse dosis pijnstilling in douwen en zorgen dat ze pijnvrij loopt. Liever dik onder de pijnstilling blijven bewegen dan te weinig pijnstilling geven, want bewegen betekent spieren onderhouden en die zijn essentieel voor dat kunnen blijven bewegen.".

Mijn hond (9 jaar) heeft artrose en hd in haar heupen, zij krijgt dagelijks de pijnstiller loxicom waardoor ze nog prima uit de voeten kan.

Sanne!! schreef:Tabletten die je maar 1 keer in de maand hoeft te geven heet trocoxil.
Als je start geef je 1 dosering die je 2 weken later nog eens geeft.
Dan maar 1 keer in de maand. En de 7e maand hoef je niet te geven.
Dit moet je wel met voer ingeven voor een optimale werking.

Succes!

1 van mijn honden had ook zware artrose en zij kreeg ook trocoxil : het heeft bij haar ontzettend geholpen : ze is bijna 14 jaar geworden en haar laatste jaren heeft ze nog dagelijks genoten van de wandelingen ( wat ze daarvoor niet meer deed ) .
Succes .

Nou ja, bijna iedere oudere hond heeft artrose, dat is niet zo heel vreemd hoor
Het hangt er dan vanaf of de hond er veel last/pijn van heeft of niet en hoe de hond reageert op ontstekingremmende pijnstilling. Daar heb je
diverse merken van.
Mijn hond had al op 1.5 jarige leeftijd artrose vanwege ED. Ze is nu 12.5 jaar oud, krijgt wel dagelijks pijnstilling (Previcox) en natuurlijk wordt
ze slechter vanwege haar leeftijd, maar ze heeft dus al 11 jaar geleefd met artrose en de laatste jaren pijnstilling.

Zolang de hond vrolijk is en nog redelijk goed kan lopen, zou ik pijnstilling geven (je haalt prednison aan, maar dat is volgens mij volledig zinloos
bij artrose) en daar zijn dus diverse varianten in. De ene hond doet het goed op metacam, de volgende op previcox en zo heb je er nog tig.

Kijk naar de hond en blijf bewegen met de hond voor een goede bespiering.

Een rolstoel vind ik zo vreselijk hondonwaardig, dan nog liever inslapen.

Ik snap je stiefvader wel. Artrose komt door slijtage en wordt daarom nooit meer beter. Dan kun je er pijnstilling in doen totdat dat niet meer werkt en dan hield het voor mij ook op.

Zijn er foto's gemaakt?

Caro. schreef:Nou ja, bijna iedere oudere hond heeft artrose, dat is niet zo heel vreemd hoor
Het hangt er dan vanaf of de hond er veel last/pijn van heeft of niet en hoe de hond reageert op ontstekingremmende pijnstilling. Daar heb je
diverse merken van.
Mijn hond had al op 1.5 jarige leeftijd artrose vanwege ED. Ze is nu 12.5 jaar oud, krijgt wel dagelijks pijnstilling (Previcox) en natuurlijk wordt
ze slechter vanwege haar leeftijd, maar ze heeft dus al 11 jaar geleefd met artrose en de laatste jaren pijnstilling.

Zolang de hond vrolijk is en nog redelijk goed kan lopen, zou ik pijnstilling geven (je haalt prednison aan, maar dat is volgens mij volledig zinloos
bij artrose) en daar zijn dus diverse varianten in. De ene hond doet het goed op metacam, de volgende op previcox en zo heb je er nog tig.

Kijk naar de hond en blijf bewegen met de hond voor een goede bespiering.

Helemaal eens hoor. Bij Reina is het ook geconstateerd (knieën, ellebogen en schouders) en met een dagelijkse dosis metacam en eens in de 14 dagen acupunctuur gaat het weer prima. Gisteren ging ze nog even als een malloot een haas achterna en had er niks van. Zelfs, zij het beperkt, een balletje gooien gaat weer. Toch een teken dat ze geen pijn meer heeft

ranetje schreef:Zijn er foto's gemaakt?

Ja, 2 keer.

En bouvierpoedel. Fijn dat jij er zo overdenkt maar zolang zij nog in de tuin achter de vogels aanrent is het voor mij geen gesloten boek. Ze wil nog gewoon en daardoor zou ik haar nooit zomaar opgeven. En ik ben ook helemaal niet van het te lang dokteren als een dier aangeeft niet meer te willen maar dit is dus helemaal niet het geval.

lets have fun schreef:Een rolstoel vind ik zo vreselijk hondonwaardig, dan nog liever inslapen.

Ik snap je stiefvader wel. Artrose komt door slijtage en wordt daarom nooit meer beter. Dan kun je er pijnstilling in doen totdat dat niet meer werkt en dan hield het voor mij ook op.

Een rolstoel vind ik ook bezopen, maar er is toch niks mis met dagelijkse pijnstilling? Mijn Jack krijgt al vijf jaar of langer, ik ben de tel kwijt, dagelijks een forse dosis pijnstilling en ik heb nog steeds een blije hond.

Als je stiefvader zelf iets terminaals krijgt, wil hij dan ook direct na de diagnose een spuit of gaat hij voor nog een paar extra pijnvrije jaren met medicatie?

bouvierpoedel schreef:Ja joh gooi het in een rolstoel en je probleem is over en je gevoel gesust.
Je zou ook kunnen denken dat je stiefvader een graadmeter kan zijn voor jouw overemotioneel gevoel en dat het beide goed naast elkaar kan als in balans.Artrose is een ouderdomsverschijnsel en geeft aan dat er beperkingen zijn en het verval ingetreden is. Niets mis mee want dat hoord er allemaal bij.
Gewoon accepteren dat er een eind komt en daarop de beste keuzes maken. .

Ik vind negen nog wel jong. Maar als het in een rolstoel moet vind ik het wel hondonwaardig. Geloof wel dat de hond zijn weg weer vind, maar nee. Dat is niet mijn ding. Mooi dat er in sommige gevallen een oplossing lijkt te zijn, maar ik zou zover niet gaan.

Dee schreef:

bouvierpoedel schreef:Ja joh gooi het in een rolstoel en je probleem is over en je gevoel gesust.
Je zou ook kunnen denken dat je stiefvader een graadmeter kan zijn voor jouw overemotioneel gevoel en dat het beide goed naast elkaar kan als in balans.Artrose is een ouderdomsverschijnsel en geeft aan dat er beperkingen zijn en het verval ingetreden is. Niets mis mee want dat hoord er allemaal bij.
Gewoon accepteren dat er een eind komt en daarop de beste keuzes maken. .

Ik vind negen nog wel jong. Maar als het in een rolstoel moet vind ik het wel hondonwaardig. Geloof wel dat de hond zijn weg weer vind, maar nee. Dat is niet mijn ding. Mooi dat er in sommige gevallen een oplossing lijkt te zijn, maar ik zou zover niet gaan.

Kan wel zijn maar 9 is toch een leeftijd dat het allemaal minder word. Wil niet zeggen dat je het beest gelijk moet inslapen maar je kan wel rekening houden met en accepteren dat de kwaaltjes en gebreken er komen.
TS wil gelijk een rolstoel tevoorschijn trekken en opa wil die hond afspuiten , wat te denken van elkaar in evenwicht houden in doorslaan en op de gulden middenweg te gaan zitten.
.

Bij arthrose zijn er 3 dingen belangrijk:
1. Pijnstilling.
2. Gewicht
3. Beweging

tav 1: Arthrose is een progressief proces, het wordt in de loop van de tijd erger. Hoe snel dat gaat kun je beïnvloeden en pijnstillers helpen daarbij. Van metacam bijv is (bij paarden) bewezen dat het een kraakbeenbeschermend effect heeft. Daarnaast zorgt chronische pijn door de voortdurende prikkeling van het zenuwstelsel voor Centrale sensibilisatie waardoor de klachten wezenlijk verergeren. Ook hiervoor/tegen is pijnstilling van wezenlijk belang.

tav 2: Arthrose ontstaat door overbelasting van gewrichten en overgewicht geeft per definitie overbelasting. De extra kilo's moeten door de gewrichten gedragen worden, maar dragen itt spieren helemaal niets bij. Mocht jouw hond dus wat volslank zijn, is het goed om haar op dieet te zetten.

tav 3: Voor honden met arthrose is regelmatige beweging belangrijk. Daar bedoel ik 2 dingen mee, de hond moet regelmatig blijven bewegen en de beweging moet zoveel mogelijk elke dag hetzelfde zijn. Niet op zondag een lange wandeling en de rest van de week een blokje om. Daarnaast is rechtlijnige beweging beter dan onverwachtse sprongen en draaien maken.
Is ze kreupel, dan is de aanbeveling om te rusten, beweging te beperken tot 5-10 x per dag 5 minuten en dit heel voorzichtig weer op te voeren als de kreupelheid voorbij is.

Tot slot; er bestaan talloze voedingssupplementen voor de gewrichten, het lijkt erop dat vooral de supplementen die rijk aan omega-vetzuren zijn effectief zijn en je zou eens kunnen vragen naar Flexadin advanced, dat is een nieuwe, met een heel nieuwe insteek, klinkt heel interessant.

Wat je da betreft; kan het zijn dat je stiefpa erbij was en de da weinig andere opties heeft gelaten?`

edit ik had een link ocer centrale sensibilisatie, maar die wil niet. Google het maar eens, bij mij was de 3e van boven dan een kop: "Experts ondersteunen het belang van continue pijnbestrijding bij.."

Kipo ik heb geen idee. Ik ga het eens opzoeken. Maar tot nu toe word elk idee afgedaan met het zinnetje: 'Als ze pijn heeft is het over.'
Zwaar vermoeiend.
D'r blijkt zelfs een stamceltherapie te zijn voor honden. Die honden met artrose jaren nog door kan laten lopen zonder pijn en medicijnen. Maar zelfs dat vind die onzin.

Feather__ schreef:Kipo ik heb geen idee. Ik ga het eens opzoeken. Maar tot nu toe word elk idee afgedaan met het zinnetje: 'Als ze pijn heeft is het over.'
Zwaar vermoeiend.
D'r blijkt zelfs een stamceltherapie te zijn voor honden. Die honden met artrose jaren nog door kan laten lopen zonder pijn en medicijnen. Maar zelfs dat vind die onzin.

Stamceltherapie staat ook nog behoorlijk in de kinderschoenen en de specialisten het ook nog niet eens over hoe goed dat werkt. Maar goed, afgezien daarvan zou ik eerst de pijnstilling een kans geven, samen met gedoseerde beweging, als ze nog zo goed is als je schrijft, kom je daar waarschijnlijk al een heel eind mee.

Ze krijgt volgende week de 2e dosis van de tweede week. Dus het is inderdaad nog gewoon even afwachten. Als zien we nu na 1,5 week nog geen verbetering

Krijgt ze nu trocoxil?
Is echt heel belangrijk om dat met voer in te geven!
Niet vergeten.

En als ze nog mankt, niet teveel bewegen!!! Dus ook niet achter de vogels aan. Rust en gedoseerde beweging totdat ze niet meer mankt. Als jij met een verstuikte enkel genoeg paracetamol slikt en dan alsnog gaat hardlopen, duurt het ook heel lang voordat je enkel weer genezen is.

Ik geef mijn hond flexlife platinum. Helpt haar ontzettend goed

als deze behandeling niet helpt kun je best nog een gewone pijnstiller zo als preficox ( dagelijks) geven en dan kun je ook beter doseren, artrose is geen doodvonnis, anders kun je mij ook wel afschieten maar pijnstillers kunnen t leven een stuk aangenamer maken en ja bijna iedere hond, en ook mens krijgt er vroeg of laat in meer of mindere mate mee te maken