Van platteland naar de stad... verveling tijdens uitlaten

[Daantje_]

Hallo!

Ik woon al een tijdje in de stad, maar sinds enkele weken heb ik een appartement en eindelijk kan mijn hond ook mee! Sinds vorige week is ze hier, maar ik merk dat ze het ongelooflijk saai vindt... Ze is de polder gewend, dus veel groen. Hoewel ik haar ook vaak uitlaat in het dorp waar mijn ouders nog wonen, dat vindt ze ook prima.

Maar hier in de stad... Volgens haar valt hier niets te beleven. Ook niet op de groene stukken waar volgens mij een hoop muisjes wonen (geloof ik, ik zie overal holletjes en tunneltjes), dan sjokt ze gewoon achter mij aan. Halverwege wilt ze weer terug... (en dat terwijl ze in de polder júist dol is op die muisjes en holletjes, dan kan ze speurhondje spelen).
Het is natuurlijk heel erg wennen, het is ineens druk, hoop fietsers, auto's en je moet opletten waar je loopt (als in: nee Juul je kan hier niet zo maar oversteken!! We moeten wachten op het stoplicht!). Maar hoe ze zich nu gedraagt tijdens het wandelen herken ik hélemaal niet. Af en toe een beetje snuffelen en dat is het een beetje... Verder toont ze weinig initiatief. Iets wat ze normaal wel altijd doet, ik hoef haar juist tijdens het uitlaten geen aandacht te geven want ze kan zichzelf zo goed vermaken.
Afgelopen weekend was ik dus nog bij mijn ouders, maar dan loopt ze prima mee. Dus het is niet dat er iets 'mis' is met haar.

Hebben jullie een idee? Wat kan ik b.v. tijdens het wandelen doen? Ik dacht, misschien kan ik gaan clickeren? Dat wilde ik altijd wel gaan doen, maar het is nooit echt nodig geweest. Maar misschien door samenwerking en nieuwe dingen aan te leren/trainen ofzo, dat ze er dan wel met meer plezier gaat wandelen?

Groetjes!

[Habibi]

Ze is er dus pas een week? Ze zal even tijd nodig hebben om te wennen na een verhuizing. Dat dat van dorp naar stad is, doet er volgens mij nog niet eens zoveel toe. Wennen aan een nieuwe omgeving kost gewoon even tijd.

[Daantje_]

Het rare is, ik neem haar wel vaker naar andere plekken toe en daar is haar gedrag hetzelfde als bij mijn ouders thuis. Daarom vind ik het zo raar dat ze het hier niet zo leuk vindt.

@Jion: ik kan naar een bos gaan met de bus en er zijn twee plekken waar het volgens mij prima te doen is om te wandelen, het probleem is alleen dat ze nog bezig is met revalideren (ze is in dec. geopereerd aan haar knie) dus ik moet het wandelen nog opbouwen. Ze kan nu 30 minuten echt wandelen, daarna is ze te moe. Daar moet ik ook rekening mee houden.

[Leonie.]

Misschien is ze juist erg onder de indruk door alle nieuwigheden, alle nieuwe geurtjes, etc? Kan ik me wel voorstellen. Dan zou ik ook halverwege weer terug naar huis willen.

[Miranda]

Het rare is, ik neem haar wel vaker naar andere plekken toe en daar is haar gedrag hetzelfde als bij mijn ouders thuis. Daarom vind ik het zo raar dat ze het hier niet zo leuk vindt.

Ja, maar daar woont ze niet

[Lunatic]

Ik denk dat ze in het algemeen nog erg moet wennen, nieuw huis, nieuwe omgeving, drukte.

[renee-uk]

geef haar gewoon de tijd om aan al het nieuwe te wennen

[ranetje]

Misschien is ze juist erg onder de indruk door alle nieuwigheden, alle nieuwe geurtjes, etc? Kan ik me wel voorstellen. Dan zou ik ook halverwege weer terug naar huis willen.

Dat denk ik ook
Ze moet nog wennen

[korthaar]

Ze is er dus pas een week? Ze zal even tijd nodig hebben om te wennen na een verhuizing. Dat dat van dorp naar stad is, doet er volgens mij nog niet eens zoveel toe. Wennen aan een nieuwe omgeving kost gewoon even tijd.

Ik weet het niet.
Misschien hebben meer mensen de ervaring, dat b.v. tijdens een vakantie de hond in de nieuwe omgeving gelijk vrolijk aan de wapper gaat?

[Jeannettebo]

Toch is dat anders, dat weet de hond ook dondersgoed hoor. Ik zie hier ook duidelijk verschil bij de honden bij vakantie of verhuizing.

Gun het hondje wat tijd, ben je ook direct af en toe niet huis ivm werken of studie? En was ze bij je ouders ,eer of minder alleen?

[Daantje_]

Ik was er alleen in het weekend of doordeweeks een paar keer, en zat meer alleen bij mijn vader. Ik studeer, ben nu vaak thuis, dus de afgelopen weken is ze ook niet langer dan 2 uur alleen geweest bijvoorbeeld (maar dat was meer geluk voor haar, colleges vielen uit of NS had weer storing).

Vanmiddag had ik een uur gelopen, per ongeluk, ik dacht een extra blok om te lopen maar ik kwam helemaal ergens anders uit. Daarna heeft ze drie uur liggen slapen. Denk dat het toch allemaal wat vermoeiender is voor haar. Twee weken terug had ik ook iets te lang gelopen (bij mijn ouders dus), maar na een uur was ze alweer aan het stuiteren.

Bedankt voor de reacties, dan weet ik nu zeker dat het gewoon wennen is aan de nieuwe omgeving, ik maakte me toch een beetje zorgen. Ik vind het zelf ook spannend dat ze hier is, maar tot nu toe gaat het hartstikke goed.

[MirandaH]

Misschien nog een zijdelingse gedacht, je noemde dat ze aan het revalideren is. Kan het een medische oorzaak hebben dat ze zich even niet zo fit voelt? Misschien een ontsteking of iets dergelijks?

[Daantje_]

Nee, geen ontsteking. Twee weken terug ben ik nog bij de dierenarts geweest en zijn er foto's gemaakt, haar knie was perfect. Ze loopt ook prima. Het wandelen gaat sowieso wat stroef omdat ze haar spieren nog verder moet ontwikkelen, ook rondom haar knie. Ze kan nu prima 3 kwartier lopen (dus gewoon aan de lijn en rustig wandelen).

Het is gewoon, vorige week was ze 6 dagen bij mij, daarna drie dagen (weekend) bij mijn vader en daar was ze gewoon zoals ze altijd is. Nu weer hier in de stad (sinds zondag) en dan is ze weer rustig met wandelen.
Hoewel... Vanaf het station had ze flink doorgestapt en leek ze dat wel weer leuk te vinden, dat stuk. Ze wilt trouwens wel steeds nieuwe stukken 'ontdekken', dus echt nieuwe straten in lopen.

[cornelia]

Ach dat zal wel goed komen. Wennen aan de stad, nieuw huis, misschien dat ze ook je ouders ergens wat mist. Oude omgeving is natuurlijk ook voor een hond een plek waar alles vertrouwd is en nu is ze uit haar "comfort-zone". Maar als ze nu toch op onderzoek uit wil gaan dan is dat een goed teken

[laeken]

Een hond heeft een territorium en daar zijn ze heel erg aan gehecht. Dus de hond is daar nu zomaar uit gehaald en zal dus onwennig zijn. De polder is ook veel leuker natuurlijk want dan kan de hond wolf zijn. In de stad is dat erg lastig. Ikzelf heb het andersom gedaan. Mijn Amsterdamse stadshonden meegenomen naar de polder. Die dieren hebben genoten met een hoofdletter. Die hoefden niet te wennen. Elke dag was een feest

Misschien is ze wel geen hond voor de stad?

Bas moest ook wennen bij ons. De eerste tijd deed ze vaak haar staart laag en was ze wat angstig voor joggers en honden die van achter kwamen. Ook liep ze vaak vlak bij ons en wat timide. Nu is ze zelfverzekerd, staart staat recht omhoog en ze is eigenlijk nooit meer angstig met wandelen. Alleen paarden, dat is haar teveel en die worden briesend en stampend bekeken. Uiteraard met een stoere voorkant maar de achterkant is klaar om weg te rennen met de staart tussen de pootjes

Wennen, daar gooi ik het op.

[Nero12]

Gewoon lekker laten wennen! Een verhuizing is een hele verandering voor een hond en dat zal echt een tijdje nodig hebben.

[Daantje_]

Wat kan een topic goed helpen, soms heb ik dat even nodig om weer verder na te denken. Toen we haar net hadden (6 jaar geleden) was ze volgens mij de eerste weken ook zo rustig. Zeker de 'lange wandelroute' die ik toen had uitgestippeld, liep ze gewoon naast mij. Als ik haar daar nu los laat wordt ze helemaal gek. Dus idd niet zo gek dat ze rustig is met uitlaten.

Een hond heeft een territorium en daar zijn ze heel erg aan gehecht. Dus de hond is daar nu zomaar uit gehaald en zal dus onwennig zijn. De polder is ook veel leuker natuurlijk want dan kan de hond wolf zijn. In de stad is dat erg lastig. Ikzelf heb het andersom gedaan. Mijn Amsterdamse stadshonden meegenomen naar de polder. Die dieren hebben genoten met een hoofdletter. Die hoefden niet te wennen. Elke dag was een feest

Misschien is ze wel geen hond voor de stad?

Bas moest ook wennen bij ons. De eerste tijd deed ze vaak haar staart laag en was ze wat angstig voor joggers en honden die van achter kwamen. Ook liep ze vaak vlak bij ons en wat timide. Nu is ze zelfverzekerd, staart staat recht omhoog en ze is eigenlijk nooit meer angstig met wandelen. Alleen paarden, dat is haar teveel en die worden briesend en stampend bekeken. Uiteraard met een stoere voorkant maar de achterkant is klaar om weg te rennen met de staart tussen de pootjes

Wennen, daar gooi ik het op.

Denk dat mijn hond zich wel kan vermaken in de stad, het is ook niet zo dat ik ook écht in de stad woon (niet zoals Amsterdam of Rotterdam). Ik woon in Breda. Net buiten het centrum, dus in een gewone woonwijk. In het dorp kan ze zich ook goed vermaken, ze hoeft niet altijd per se de polder in. Nou, zeker het afgelopen jaar is ze 2 x geopereerd, dus ik kon ook niet anders dan gewoon rondjes in het dorp lopen om het wandelen steeds meer op te bouwen. Los mocht ze niet, zodra ze de polder ziet móet ze rennen.
Leuk om te zien hé hoe honden zich steeds meer thuis voelen dat was ook met mijn hond toen ik haar net had. In het begin heel voorzichtig en alles was een beetje eng, na een paar maanden was daar niets meer van te zien.