Het HondenForum

Yuki is net een week geleden loops geweest (fijne timing, tijdens de verhuizing) het vloeien is een week voorbij en ze is nu schijnzwanger, haar tepels beginnen dikker te worden en ze is opeens chagrijnig. niet naar onze eigen honden, maar buiten wel en ook naar geluiden van buiten is ze wat brommerig.

gisteren had ze voor het eerst een bot begraven in de tuin, dus ze wilt denk ik een reserve hebben voor haar denkbeeldige pups
vandaag verzamelde ze een paar botten en ging erbij liggen alsof ze ermee getrouwd was

haar buik rommelt al een paar dagen en ze is wat zeurderig, alsof ze haar draai niet weet te vinden.

Ik twijfel of ik wat moet halen tegen de schijnzwangerschap? wat denken jullie, gewoon laten gaan of medicatie geven?
Bij Rox gaven we de tabletten tegen schijnzwangerschap als het heftig werd, maar zij was dan ook al wat ouder en voor Yuki is dit haar eerste loopsheid ( ze is nu 16 maanden)

misschien ben ik te moederlijk, omdat ik het sneu vind en zelf een pilletje kan nemen als ik last van mijn buik heb

Jullie zijn ook net verhuisd.
Dat zal ongetwijfeld ook meespelen bij haar brommerigheid.
Nieuwe omgeving, nieuwe geluiden dus veel waakzamer.

De combinatie met schijnzwanger is niet handig nee, maar ja....daar doe je niets aan.

Als ze geen koorts heeft, goed beweegt en goed eet (en goed plast en poept) hoef je je denk ik niet zo veel zorgen te maken.
Even wat meer afleiden als je daar kans toe ziet?

Wat Ranetje zegt klinkt logisch, dat de verhuizing ook kan meespelen.

Bij schijndracht doe ik het voer fors verminderen (bij Skadi halveerde ik het) en de beweging verdubbelen. Zo zijn ze er het snelst doorheen.

Ach, het kleine meisje is groot geworden Ik ken niet de schijnzwangerschap, maar misschien herken ik dat gewoon niet? Wel is Sidney altijd nog een paar weekjes na de loopsheid echt anders dan anders. Ze is dan stilletjes en een beetje afstandelijk en soms ook chagrijnig naar andere honden. Het suddert vanzelf weer uit. Hopelijk is dat bij Yuki ook zo

Nou, bij sommige hondjes merk je er niks van, en bij anderen is het gewoon drama. En alles daar tussenin.

ranetje schreef:Jullie zijn ook net verhuisd.
Dat zal ongetwijfeld ook meespelen bij haar brommerigheid.
Nieuwe omgeving, nieuwe geluiden dus veel waakzamer.

De combinatie met schijnzwanger is niet handig nee, maar ja....daar doe je niets aan.

Als ze geen koorts heeft, goed beweegt en goed eet (en goed plast en poept) hoef je je denk ik niet zo veel zorgen te maken.
Even wat meer afleiden als je daar kans toe ziet?

Klopt, haar timing is echt waardeloos.. al maanden roep ik volgens mij moet ze loops worden en twee weken na de sleutel overdracht wordt madam loops
De eerste twee dagen in het nieuwe huis vond ik de laatste druppels. Ze heeft de eerste week wel veel afleiding door de nieuwe prikkels gehad en een buurmeisje dat baak wil komen spelen met ze . We wonen vlakbij het bos dus ook dat is nog allemaal nieuw, waar ze weer nieuwe indrukken opdoen.

Ze is wel wat sneller moe, als ons buurmeisje met de honden komt spelen is ze heel blij, maar ik denk te druk/vermoeiend dus blijft ze al snel op afstand zitten kijken hoe het kind Chiko laat apporteren. Terwijl ze daar normaal als eerste bij wilt zijn.

Ik dacht dat ze tijdens de schijndracht juist meer honger hebben en iets meer eten nodig hebben. Ik heb niets met de hoeveelheid gedaan, maar kan het wel minderen. Al vind ik dat ze voor zo grote hond al weinig krijgt, omdat ze snel pondjes aankomt

Browny schreef:Ik dacht dat ze tijdens de schijndracht juist meer honger hebben en iets meer eten nodig hebben. Ik heb niets met de hoeveelheid gedaan, maar kan het wel minderen. Al vind ik dat ze voor zo grote hond al weinig krijgt, omdat ze snel pondjes aankomt

Ja, ze wíllen meer eten, omdat ze ook voor de 'pups' eet. Maar als je dat negeert en het lijf extra hard laat werken op minder voer, is er geen extra energie meer voor de 'pups'.

Inge O schreef:

Browny schreef: omdat ik het sneu vind en zelf een pilletje kan nemen als ik last van mijn buik heb

maar zij heeft helemaal geen last van haar buik, ze heeft last van haar hormonen .

Die hormonen geven toch buikpijn? denkbeeldige pups die schoppen.. *rommelt in haar buik*
oké zonder dollen, haar buik gaat echt flink tekeer, alsof ze buikgriep (diarree) heeft, maar heeft keurige harde keutels. vandaar dat ik denk dat ze een beetje buikpijn heeft.

vanmiddag heeft ze 1,5 uur naast mij gesjokt in het bos normaal is het rennen en spelen, af en toe keek ze naar Browny alsof ze wel in actie wou komen, maar keek mij aan met een trieste blik en bleef strak aan de voet verder sjokken.. nou dan is er echt iets mis
Ik heb haar 1x geprobeerd op te jutten om te rennen, maar als blikken konden doden, dan zat ik hier nu niet

Kan ook heel goed met de verhuizing erbij te maken hebben. Hier hadden ze allebei tijd nodig om hun plekje te vinden. Bij Bo hoeft er dan in het begin zelfs geen teef contact te zoeken, die kan ook de wind van voren krijgen.

En als dan ook nog eens de hormonen door je lijf gieren...

Welnee, ze heeft geen buikpijn. Die vrouwen worden daar gewoon chagrijnig van, dat hoort erbij
Gaat vanzelf weer over.
Niks geven hoor, waarom zou je? Ze heeft gewoon last van de hormonen. Zo gaat dat

Jeannettebo schreef:Kan ook heel goed met de verhuizing erbij te maken hebben. Hier hadden ze allebei tijd nodig om hun plekje te vinden. Bij Bo hoeft er dan in het begin zelfs geen teef contact te zoeken, die kan ook de wind van voren krijgen.

En als dan ook nog eens de hormonen door je lijf gieren...

Misschien is ze dan toch gevoeliger, dan ik dacht, ze is echt uit haar doen en ook nog dubbelop
vanmiddag kwam er een flinke bordeaux dog om de hoek en die verraste haar, ze vloog helemaal in de stress, wist van gekkigheid volgens mij niet wat ze op dat moment moest doen, uiteindelijk kwam ze (zwaar depressief) naast mij zitten.

ook heeft ze nog nooit in huis of in de tuin geblaft, echt gewoon nog nooit! ook niet al er iemand voor de deur stond.
en sinds we verhuisd zijn heeft ze de volume knop gevonden, maar kijkt mij dat zeer schuldig aan alsof ze heeeeel stout is geweest

Ik skeeler regelmatig met haar, daar is ze gewoon aan gewend en van de week kwamen er twee jongens op skeelers voorbij en schoot ze ook helemaal in de stress

Marjoleine schreef:Welnee, ze heeft geen buikpijn. Die vrouwen worden daar gewoon chagrijnig van, dat hoort erbij
Gaat vanzelf weer over.
Niks geven hoor, waarom zou je? Ze heeft gewoon last van de hormonen. Zo gaat dat

Dan hoop ik dat het snel over gaat en moet ik mij gewoon niet zo aanstellen door overbezorgd te reageren

De verhuizing samen met haar eerste loopsheid gaan dus gewoon niet zo goed samen

Het is wel een halve Laekense met de autistische trekjes van orde regelmaat en bemoeizucht in een gestruktueerd leventje .
Valt dat weg dan staat even hun wereld op de kop.

dat blaffen en waken is grip op de zaak te krijgen. Komt vanzelf wel weer goed.
Honden die echt zwanger zijn hebben toch ook geen kutleven van kommer en kwel .
Dus waarom bij schijnzwangerschap in ene wel.?
Gaat vanzelf wel weer over.

Het is wel een halve Laekense met de autistische trekjes van orde regelmaat en bemoeizucht in een gestruktueerd leventje .
Valt dat weg dan staat even hun wereld op de kop.

dat blaffen en waken is grip op de zaak te krijgen. Komt vanzelf wel weer goed.
Honden die echt zwanger zijn hebben toch ook geen kutleven van kommer en kwel .
Dus waarom bij schijnzwangerschap in ene wel.?
Gaat vanzelf wel weer over.

Browny schreef:

Jeannettebo schreef:Kan ook heel goed met de verhuizing erbij te maken hebben. Hier hadden ze allebei tijd nodig om hun plekje te vinden. Bij Bo hoeft er dan in het begin zelfs geen teef contact te zoeken, die kan ook de wind van voren krijgen.

En als dan ook nog eens de hormonen door je lijf gieren...

Misschien is ze dan toch gevoeliger, dan ik dacht, ze is echt uit haar doen en ook nog dubbelop
vanmiddag kwam er een flinke bordeaux dog om de hoek en die verraste haar, ze vloog helemaal in de stress, wist van gekkigheid volgens mij niet wat ze op dat moment moest doen, uiteindelijk kwam ze (zwaar depressief) naast mij zitten.

ook heeft ze nog nooit in huis of in de tuin geblaft, echt gewoon nog nooit! ook niet al er iemand voor de deur stond.
en sinds we verhuisd zijn heeft ze de volume knop gevonden, maar kijkt mij dat zeer schuldig aan alsof ze heeeeel stout is geweest

Ik skeeler regelmatig met haar, daar is ze gewoon aan gewend en van de week kwamen er twee jongens op skeelers voorbij en schoot ze ook helemaal in de stress

Marjoleine schreef:Welnee, ze heeft geen buikpijn. Die vrouwen worden daar gewoon chagrijnig van, dat hoort erbij
Gaat vanzelf weer over.
Niks geven hoor, waarom zou je? Ze heeft gewoon last van de hormonen. Zo gaat dat

Dan hoop ik dat het snel over gaat en moet ik mij gewoon niet zo aanstellen door overbezorgd te reageren

De verhuizing samen met haar eerste loopsheid gaan dus gewoon niet zo goed samen

Dat in de eerste plaats

Maar bij twijfel ................. even een check up