Weer een nieuwe fase...

[Ri@nne]

De fases van het ouder worden..
Bonnie heeft fase doof ( ze is van de ene op de andere dag bijna helemaal doof geworden ) moeiteloos doorlopen. Beetje raar vond ze het wel, baasje praat niet meer tegen me... maar ach, een glimlach, een kriebeltje, een tikje als ik zo nodig aandacht van haar moet.. Daar was ze snel aan gewend.

Ze is ook een beetje in de war soms. Niet de hele tijd, maar soms, tijdens een wandeling, gaat ze rennen, en meestal de verkeerde kant op. Soms is ze me kwijt, Soms weet ze niet precies wat ik van haar wil, maar ook hier maakt ze geen probleem van, als ze het weer snapt, dan is ze blij.

Sinds een paar dagen merk ik dat ze slechter ziet. Dit maakt haar meer in de war. Ze vindt het helemaal niks als ze niet weet waar ik ben, als ik opsta gaat ze mee, als ik de deur uit ga, gaat ze naar de deur staren, Zijn we niet thuis, weet ze niet wat ze moet en gaat ze maar midden in de kamer staan. Als ik haar dan naar haar plekje meeneem, is er niks meer aan de hand, maar ze moet me wel voelen.

Gisteren heeft Bonnie een drukke dag gehad, in de zin van lenteschoonmaak in huis. Ritme weg, spulletjes buiten, ik was niet thuis..
Gisteravond had ze het moeilijk. Tot we uiteindelijk samen thuis waren en lekker op de bank zijn gaan liggen samen. Toen kalmeerde ze, en was het goed.

Vandaag merk ik dat het wat beter gaat, ze is nog steeds erg op mij gefocust, maar daagde me vanmiddag uit om lekker te stoeien, de fases van in de war zijn zijn minder lang, en minder vaak vandaag.
Wandelen in het bos vond ze weer leuk, (illegaal) graven in de tuin ook.
Mijn bijna 15 jaar oude omaatje krabbelt weer uit haar dal, maandag komt de DA even voor een hele checkup, naar de praktijk doen we als het even kan niet meer, door de paniek kruipt ze wel heel erg in haar isolement.. als het niet hoeft, dan niet.

Het komt wel weer goed, ik weet het, maar toch is zo'n nieuwe fase elke keer weer even slikken.

[Evertje]

Is toch altijd lastig als ze weer een stapje achteruit doen.

De hond van m'n ouders is 18 jaar geworden en was inderdaad al een tijd doof en dat ging nog heel redelijk. Op een gegeven moment werd hij ook wat dement leek het. Was ons soms ook kwijt of leek de weg een beetje kwijt te zijn. De DA raadde ons Cholodin aan, welllicht is dat nog iets voor Bonnie? Het heeft bij Bob wel wat geholpen in ieder geval.

[mmartinn]

Lijkt mij ook lastig, als je hondje er al zo lang is, wordt het op gegeven moment zo gewoon he.
15 jaar, ze heeft een goed baasje gevonden volgens mij.

[Ri@nne]

Cholodin heeft ze gehad, maar daar werd ze zo suf van, dat ze werkelijk alleen maar achter me aan slofte en verder niks meer wilde of deed.. daar ben ik na een jaar maar mee gestopt...

Ik hoop dat ze er zelf ook zo over denkt, dat ze een goed baasje gevonden heeft, maar ik denk het wel

[annemick]

Moeiljk dat Bonnie steeds meer zintuigen verliest.
Gelukkig heeft ze nog haar lekker gekke stoeimomenten en ach op haar leeftijd mag ze toch zeker wel je hele tuin omploegen als ze daar plezier in heeft
Hopelijk valt de check up mee en kunnen jullie ondanks alles nog een tijd van elkaar genieten