Weer een nieuwe fase...
Geplaatst: 14 mar 2014 18:55
De fases van het ouder worden..
Bonnie heeft fase doof ( ze is van de ene op de andere dag bijna helemaal doof geworden ) moeiteloos doorlopen. Beetje raar vond ze het wel, baasje praat niet meer tegen me... maar ach, een glimlach, een kriebeltje, een tikje als ik zo nodig aandacht van haar moet.. Daar was ze snel aan gewend.
Ze is ook een beetje in de war soms. Niet de hele tijd, maar soms, tijdens een wandeling, gaat ze rennen, en meestal de verkeerde kant op. Soms is ze me kwijt, Soms weet ze niet precies wat ik van haar wil, maar ook hier maakt ze geen probleem van, als ze het weer snapt, dan is ze blij.
Sinds een paar dagen merk ik dat ze slechter ziet. Dit maakt haar meer in de war. Ze vindt het helemaal niks als ze niet weet waar ik ben, als ik opsta gaat ze mee, als ik de deur uit ga, gaat ze naar de deur staren, Zijn we niet thuis, weet ze niet wat ze moet en gaat ze maar midden in de kamer staan. Als ik haar dan naar haar plekje meeneem, is er niks meer aan de hand, maar ze moet me wel voelen.
Gisteren heeft Bonnie een drukke dag gehad, in de zin van lenteschoonmaak in huis. Ritme weg, spulletjes buiten, ik was niet thuis..
Gisteravond had ze het moeilijk. Tot we uiteindelijk samen thuis waren en lekker op de bank zijn gaan liggen samen. Toen kalmeerde ze, en was het goed.
Vandaag merk ik dat het wat beter gaat, ze is nog steeds erg op mij gefocust, maar daagde me vanmiddag uit om lekker te stoeien, de fases van in de war zijn zijn minder lang, en minder vaak vandaag.
Wandelen in het bos vond ze weer leuk, (illegaal) graven in de tuin ook.
Mijn bijna 15 jaar oude omaatje krabbelt weer uit haar dal, maandag komt de DA even voor een hele checkup, naar de praktijk doen we als het even kan niet meer, door de paniek kruipt ze wel heel erg in haar isolement.. als het niet hoeft, dan niet.
Het komt wel weer goed, ik weet het, maar toch is zo'n nieuwe fase elke keer weer even slikken.
Bonnie heeft fase doof ( ze is van de ene op de andere dag bijna helemaal doof geworden ) moeiteloos doorlopen. Beetje raar vond ze het wel, baasje praat niet meer tegen me... maar ach, een glimlach, een kriebeltje, een tikje als ik zo nodig aandacht van haar moet.. Daar was ze snel aan gewend.
Ze is ook een beetje in de war soms. Niet de hele tijd, maar soms, tijdens een wandeling, gaat ze rennen, en meestal de verkeerde kant op. Soms is ze me kwijt, Soms weet ze niet precies wat ik van haar wil, maar ook hier maakt ze geen probleem van, als ze het weer snapt, dan is ze blij.
Sinds een paar dagen merk ik dat ze slechter ziet. Dit maakt haar meer in de war. Ze vindt het helemaal niks als ze niet weet waar ik ben, als ik opsta gaat ze mee, als ik de deur uit ga, gaat ze naar de deur staren, Zijn we niet thuis, weet ze niet wat ze moet en gaat ze maar midden in de kamer staan. Als ik haar dan naar haar plekje meeneem, is er niks meer aan de hand, maar ze moet me wel voelen.
Gisteren heeft Bonnie een drukke dag gehad, in de zin van lenteschoonmaak in huis. Ritme weg, spulletjes buiten, ik was niet thuis..
Gisteravond had ze het moeilijk. Tot we uiteindelijk samen thuis waren en lekker op de bank zijn gaan liggen samen. Toen kalmeerde ze, en was het goed.
Vandaag merk ik dat het wat beter gaat, ze is nog steeds erg op mij gefocust, maar daagde me vanmiddag uit om lekker te stoeien, de fases van in de war zijn zijn minder lang, en minder vaak vandaag.
Wandelen in het bos vond ze weer leuk, (illegaal) graven in de tuin ook.
Mijn bijna 15 jaar oude omaatje krabbelt weer uit haar dal, maandag komt de DA even voor een hele checkup, naar de praktijk doen we als het even kan niet meer, door de paniek kruipt ze wel heel erg in haar isolement.. als het niet hoeft, dan niet.
Het komt wel weer goed, ik weet het, maar toch is zo'n nieuwe fase elke keer weer even slikken.
