Een week of drie geleden was ik bij de DA voor de enting en jaarlijks onderzoek. Zij drong aan op een bloedonderzoek voor de schildklier. Ik heb het niet gedaan, omdat ik niet in zie waarom dit voor Boyke iets uit zou maken. Als hij zich goed voelt en blij is, goed eet en poept en graag mee naar het bos gaat, is het naar mijn idee gewoon goed
Wat zou ik dan moeten doen als uit de test bleek dat het niet goed was? Ook zou ik zijn gebit onder narcose moeten laten reinigen... Dat is een jaar of drie geleden al eens gebeurd, toen had hij een paar slechte kiezen en stonk hij enorm uit zijn bek. Nu is zijn tandvlees wel wat rood, maar hij eet als een tierelier, kluift zijn barfhapjes ook lekker op (ik geef hem geen hele grote dingen meer, zijn tanden zijn niet zo scherp meer). Ik zie er geen heil in hem op zijn leeftijd onder narcose te laten gaan als ik niet aan hem zie dat er iets mis is.
Toch ben ik een beetje gaan twijfelen. Ben ik nu te makkelijk, te nuchter??
Ik zie het zo: Hij heeft een heerlijk leventje en elk jaar dat hij er nog is, is natuurlijk super. Maar om nu van alles te gaan sleutelen aan een oudere hond, die volgens mij prima in zijn vel zit, daar voel ik niet zoveel voor.Wat zouden jullie doen?
P.S. Voor de duidelijkheid: het gaat me hoegenaamd niet om geld. Als ik merk dat Boyke zich niet goed voelt, dan sta ik als eerste bij de DA met getrokken portemonaie
Als hij echt last krijgt, zit er niets anders op hem te laten helpen, maar als het zo lukt, vind ik dat stukken fijner.
