Het HondenForum

Vanavond met mijn kleine meissie van 12 naar de da geweest. Er zit een bultje op haar buikje dat onlangs aan het groeien ging en vandaag nog een hele kleine 2e ontdekt. Ze oogt verder niet ziek. Ik vertrouwde het niet helemaal en wilde zekerheid en het blijken melkklier tumortjes te zijn. Volgende week worden ze operatief verwijderd. Ze is verder helemaal nagekeken en gelukkig verder nog goed gezond. Ze is verder nooit ziek en doet t nog heel goed voor haar 12 jaar. De da verwacht dat met de operatie alles verholpen is. Wie heeft ervaring met dergelijke operaties?

ik heb bij mijn hond vorig jaar ook melkkliertumoren laten verwijderen. Ze was toen ruim 9 jaar oud, ook in goede gezondheid. Ze is heel snel hersteld en het bleken goedaardige tumoren te zijn. Tot op vandaag zijn er geen meer bijgekomen. Het was het waard, want ze had er wel last van (likte veel aan die tepels).

Fijn dat alles voor jouw hond zo goed verlopen is en dat er geen nieuwe bij zijn gekomen. Ook fijn te weten dat het herstel snel verloopt.

Mijn Joy heeft ze ook gehad.
Geopereerd, tegelijk ook gecastreerd, en niet weer teruggekomen.
Ik heb ze niet laten onderzoeken, kostte alleen maar veel en zou er niet veel mee opschieten om het wel te weten.
Ze was toen ongeveer 7, en dat is inmiddels al 2 jaar geleden (ik weet haar leeftijd niet precies, ze komt uit het asiel met geschatte leeftijd).

Nanna schreef:Ik heb ooit een lijstresectie laten doen bij een teckel van 12. Vergis je niet; het is een pijnlijke operatie voor de hond.
Nog geen twee jaar later had ze nieuwe knobbels. Lekker laten zitten. Uiteindelijk is ze op haar 16e van ouderdom gestorven.
Mijn huidige Teckeltje (13) heeft ook knobbels en ik laat ze zitten waar ze zitten. Ze heeft ze al heel lang en ik schat zomaar dat ook zij die bulten gaat overleven
Ik ben dus anti-operatie.

Umi heeft ook wat knobbeltjes, recent mee bij de DA geweest, lekker laten zitten, DA zei wel zelf in de garen houden, maar doorgaans zijn dit zeer langzaam groeiende en goedaardige knobbeltjes en is de OK zwaar en pijnlijk en voegt weinig toe.

Hier dus ook anti operatie.

Bij Ds heb ik er al 2 laten weghalen. Eerste had ze last van bij het liggen, knobbel en tepel zijn weggehaald.
2de moest ze toch geopereerd worden aan kruisband en die is toen gelijk meegenomen.

Eigenlijk niets van last van gehad, heel kleine wondjes ook. Er zijn er geen bijgekomen sindsdien, ik hou het wel in de gaten.

Bij Mowgli is vorig jaar een deel van de melklijst verwijderd. Ze heeft na de operatie een paar dagen veel pijn gehad, maar na een week was het ergste leed geleden. Ze heeft veel last van de tumoren gehad, pijn en er steeds aan likken. Uiteindelijk is er een open wond ontstaan, waardoor de operatie noodzakelijk was.

De ervaringen bij jullie zijn dus wisselend betreft pijn voor de hond en of t wel of niet terugkomt. Bij mijn Sasha groeide 1 van de 2 wel recent, sinds haar laatste loopsheid kort geleden. 6 maart wordt ze geholpen. Ik vind t erg rot dat ze het moet ondergaan, maar ik denk dat dit voor haar het beste is

Even op het forum gezocht naar mensen wiens hond een operatie heeft gehad voor het verwijderen van een melkkliertumor. Zag het er bij jullie honden onderhuids ook zo rood en doorbloed uit? Ga morgen sowieso de dierenarts even bellen, maar was ook benieuwd naar of dit bij jullie honden ook was.

Jarah is een week geleden geopereerd, bij haar zijn alle melklijsten in een keer verwijderd, maar de wond ziet er gewoon rustig uit, op sommige stukjes wel een beetje rozig, maar verder gewoon huidkleur.

Tycha is een week of 3 geleden geopereerd aan beide kanten, de binnenkant van haar dijen en en plek rond de operatie wonden was heel erg rood, de eerste twee dagen, daarna trok dat weg. Als of het bont en blauw was. Ze heeft er verder geen last van gehad, en het is ook niet gezwollen of zo geweest.

Eigenlijk vind ik zo operatie best wel zwaar voor een hond, het is heel erg pijnlijk.
Heb echt medelijden met haar want ze snapt er niks van waarom ze steeds in de bench moet liggen.
En met de kap kan ze ook niet zo goed om gaan.
Verder is ze wel heel erg lief, haar zus viel me zowat aan net na de operatie van de pijn.

tycha schreef:Tycha is een week of 3 geleden geopereerd aan beide kanten, de binnenkant van haar dijen en en plek rond de operatie wonden was heel erg rood, de eerste twee dagen, daarna trok dat weg. Als of het bont en blauw was. Ze heeft er verder geen last van gehad, en het is ook niet gezwollen of zo geweest.

Oké, dat klinkt dus bekend. Het ziet er hier voor de rest ook niet gezwollen uit, ze heeft er geen last van en de wond is niet open. Ga desondanks morgen met de dierenarts bellen, maar zo te lezen klinkt het dus wel als iets dat voor kan komen na zo'n operatie.

gonnie schreef:Eigenlijk vind ik zo operatie best wel zwaar voor een hond, het is heel erg pijnlijk.
Heb echt medelijden met haar want ze snapt er niks van waarom ze steeds in de bench moet liggen.
En met de kap kan ze ook niet zo goed om gaan.
Verder is ze wel heel erg lief, haar zus viel me zowat aan net na de operatie van de pijn.

Jeetje, jouw hond dus ook onder het mes geweest. Ik heb een Amerikaanse bulldog en die zijn helaas keihard voor zichzelf. Merk dus niet dat ze pijn heeft, moet haar vooral remmen in willen rennen, springen en vliegen. Heeft je dierenarts geen rompertje voor je hond dan in plaats van zo'n kap?

Tycha heeft weinig merkbare last gehad ervan. Maar zij was dan ook wel onderhuids gehecht en heeft geen kap om gehad. Ik heb er wel drie dagen naast gezeten, maar ze heeft er ook niet heel erg veel aangezeten. Ook het medi pet shirt vond ze niet erg om aan te hebben. Alleen hielp dat dan weer niet want daar kon ze gewoon langs om aan de wond te likken.

gonnie schreef:Eigenlijk vind ik zo operatie best wel zwaar voor een hond, het is heel erg pijnlijk.
Heb echt medelijden met haar want ze snapt er niks van waarom ze steeds in de bench moet liggen.
En met de kap kan ze ook niet zo goed om gaan.
Verder is ze wel heel erg lief, haar zus viel me zowat aan net na de operatie van de pijn.

Juist omdat het zo'n zware operatie is verwijderen veel DAsen niet beide melklijsten tegelijk.

Fijn om te horen dat ze er merkbaar weinig last van heeft gehad. Ik werk thuis, dus laat het rompertje 9 van de 10x af. Alleen als ik even van huis ben, doe ik het om. Maar ze kan er inderdaad ook nog wel een beetje bij als ze 'm aan heeft.

crutz schreef:

gonnie schreef:Eigenlijk vind ik zo operatie best wel zwaar voor een hond, het is heel erg pijnlijk.
Heb echt medelijden met haar want ze snapt er niks van waarom ze steeds in de bench moet liggen.
En met de kap kan ze ook niet zo goed om gaan.
Verder is ze wel heel erg lief, haar zus viel me zowat aan net na de operatie van de pijn.

Juist omdat het zo'n zware operatie is verwijderen veel DAsen niet beide melklijsten tegelijk.

Hm ja, heb dat ook nog niet vaak gehoord eigenlijk. Vind dat ook best heftig, lijkt me heel pijnlijk.

Elf schreef:

gonnie schreef:Eigenlijk vind ik zo operatie best wel zwaar voor een hond, het is heel erg pijnlijk.
Heb echt medelijden met haar want ze snapt er niks van waarom ze steeds in de bench moet liggen.
En met de kap kan ze ook niet zo goed om gaan.
Verder is ze wel heel erg lief, haar zus viel me zowat aan net na de operatie van de pijn.

Jeetje, jouw hond dus ook onder het mes geweest. Ik heb een Amerikaanse bulldog en die zijn helaas keihard voor zichzelf. Merk dus niet dat ze pijn heeft, moet haar vooral remmen in willen rennen, springen en vliegen. Heeft je dierenarts geen rompertje voor je hond dan in plaats van zo'n kap?

Ze heeft ook een rompertje aan, maar met die lange snuiten van mijn honden kunnen ze via de pijpjes nog bij de wond komen. Dus ze heeft het dubbel op, zelfs met de kap op probeert ze er nog bij te komen.

Mijn hond heeft er geen last van gehad.
1ste keer gezwel en tepel verwijderd, 2de keer enkel gezwel.

Vita had geen kap en ook geen rompertje.
Ze is onderhuids gehecht en de dierenarts zei dat we maar terug moesten komen als ze er vaker dan heel af en toe aan likte.
Dat was niet het geval.