Gisteravond kwam ik thuis van mijn werk en merkte ik op dat ze haar poot raar neerzette. Ik vroeg haar daarna een stukje te lopen, en het was net alsof ze dronken liep.
Ik ging haar voelen, kijken waar het pijn doet, en het hele achterlijf was gespannen en er kwam een scheetje uit. Ik met haar naar buiten, omdat ik dacht, die moet zo nodig poepen en houdt het op. Maar na 30 meter wou ze niet verder lopen en heeft ze nog wankelend een plasje gedaan.
Naar bed gegaan en vanochtend gekeken, en ze kwam haar mand niet meer uit. Het hele achterlijf deed niets meer. Direct DA gebeld, zit ze in Cuba
Dus een andere, eerste de beste in de omgeving, gebeld, blijkt later een kei dure te zijn, maarja, afspraak al gemaakt. Met de hond erheen gegaan en er is geconstateerd op een hernia of dwarslaesie. Haar reflexen doen het nog wel gewoon en de spier van de anus doet het ook nog. Ze zet haar achtervoeten niet rechtop, en sleept haar hele achterlijf. Kwispelen doet ze ook nog wel. Als er hard geknepen werd tussen de voetzolen, trok haar achterpoot wel lichtjes omhoog, maar geen gegil. Vervolgens bij het voorpootje gedaan, en daar gilde ze wel (ook al moest ze daar ook hard knijpen, want wij denken dat Choco niet snel laat zien dat zij pijn heeft). Dus er zit iets knel in haar ruggengraat.
Uiteindelijk hebben we gekozen voor een prednison behandeling, aangezien we geen geld hebben voor scans en operaties. Nog een reden om haar niet extreem te willen gaan behandelen, is omdat ze al een enorme stresskip is. Een enorm gespannen hond, waarvan wij denken dat het voor de hond uiteindelijk beter zal zijn om haar in te laten slapen.
Wat vinden jullie van deze situatie??? Ontstaat zo'n hernia echt zo plots en direct zo heftig? Ik lees namelijk zoveel over voor-tekenen. Het enige symptoom vooraf, waar we ook net pas achter komen, is dat ze altijd al heel veel moeite had met poepen. Vanaf de eerste dag, dachten we dat ze te gespannen was bij ons om te kunnen poepen, maar dit is altijd gebleven. Ze draait dan enorm veel rondjes en uiteindelijk besluit ze toch (nog) niet te gaan poepen. Uiteindelijk is ze ook een tijdje na de wandelingen bij de buurman in de tuin gesprongen om daar haar grote behoeftes te doen (kon daar blijkbaar wel altijd direct).
Nu lezen wij dat het een voorteken kan zijn van een hernia of rugproblemen. Maar ze heeft nog nooit andere voortekenen getoond. Altijd een zeer actieve hond, springt graag over muurtjes heen en klimt over boomstammen, rent rondjes als een windhond en trekt je op de fiets ook graag vooruit. Maar dan toont ze volgens ons ook geen pijn, omdat ze zo taai is denken wij.
Zijn er meer mensen die een hond hebben gehad met een hernia, die ook zo plotseling en tevens zo heftig op trad??
Sterkte!
